Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Καθαρά Δευτέρα

 Ο χαρταετός ανεβαίνει ψηλότερα πετώντας κόντρα στον άνεμο κι όχι σύμφωνα με αυτόν...      
                                                                                                                       Winston Churchill






Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

Ζούμε μια ζωή παράλογη, εντελώς παράλογη, εξωφρενική


 Ζούμε μια ζωή παράλογη, εντελώς παράλογη, εξωφρενική, κι αυτά δεν είναι μόνο λόγια, κάποιο ρητορικό σχήμα, μια υπερβολή, αλλά η απλή διαπίστωση του τι συμβαίνει.
 Τις προάλλες, είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ δύο μεγάλα ιδρύματα για ψυχικά αρρώστους, κι αποκόμισα την εντύπωση ότι βρισκόμουν σε άσυλα που έχτισαν άνθρωποι ψυχικά ασθενείς, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από μια γενικευμένη, πανδημική μορφή τρέλας, προκειμένου να περιθάλπουν ασθενείς οι οποίοι πάσχουν από διάφορες μορφές τρέλας, με συμπτώματα όμως που δεν ταιριάζουν μ’ αυτά της πανδημικής. Όλες αυτές οι ποικίλες μορφές τρέλας χωρίζονται σε κατηγορίες, καθώς εκείνοι που έχουν καταληφθεί απ’ την πανδημική τρέλα διακρίνουν πληθώρα από υπομορφές και υποδιαιρέσεις.
 Έτσι, έχουμε την ταξινόμηση των: Γκυλαίν, Τσέλλερ, Γκρίζινγκερ, Κραφφτ-Έμπινγκ, Μορέλ, Μάυνερτ, Λουί, Μανιάν, Κρέπελιν, Μορσέλλι, Κλούστον, Χακ Τιούκ, Κόρσακοφ, Ιγκνάτιεφ και πολλών πολλών άλλων.
 Όλοι τους εμφανίζονται διχασμένοι, υποστηρίζοντας μάλιστα αλληλοαντικρουόμενες απόψεις. Κάθε ψυχίατρος ορίζει τις δικές του ψυχονευρώσεις, μανίες, παράνοιες και τις διάφορες vesaniae, κατατονικές και άλλες, την psychopathia degenerativa και λοιπές ψυχοπάθειες. Σε γενικές γραμμές, όπως αναφέρει στο σύγγραμμά του ένας επιστήμονας, όσον αφορά τις περισσότερες ψυχώσεις δεν έχει βρεθεί ακόμα το παθογνωμονικό και ανατομοπαθολογικό υπόστρωμά τους (sic), γι’ αυτό και δεν μπορεί να γίνει ακριβής ταξινόμησή τους.
 Όσο για τις υπάρχουσες ταξινομήσεις, η μόνη χρησιμότητά τους είναι να τις αποστηθίζουν οι φοιτητές και, στις εξετάσεις, ν’ απαντούν χρησιμοποιώντας τα ίδια λόγια που ακούνε και απ’ τους καθηγητές τους ούτως ώστε να πάρουν το πτυχίο τους και χάρη σ’ αυτό να διοριστούν σ’ ένα πόστο μ’ απολαβές που υπερβαίνουν 20, 30, 50 φορές το μισθό ενός εργάτη, ο οποίος κάνει μια δουλειά αναμφίβολα ωφέλιμη για την κοινωνία.
 Ουσιαστικά, υπάρχει μόνο μία σαφής και κατανοητή ταξινόμηση των ψυχικά ασθενών: αυτή με βάση την οποία τοποθετούνται στις ανάλογες πτέρυγες των νοσοκομείων και η οποία καθορίζει το είδος της μεταχείρισης που τυγχάνουν. Έτσι λοιπόν διακρίνονται στους:
α) ανήσυχους (παλιότερα ονομάζονταν βίαιοι)
β) μετρίως ανήσυχους
γ) ήσυχους
δ) υποκείμενα πειραμάτων
 Η ίδια ακριβώς ταξινόμηση ισχύει και για το τεράστιο πλήθος ανθρώπων που έχουν κυριευτεί απ’ την τρέλα του λεγόμενου πολιτισμού της εποχής μας.

ΠΕΡΙ ΤΡΕΛΑΣ
ΛΕΩΝ ΤΟΛΣΤΟΪ                                                    [Πηγή:  lecturesbureau]      

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Φάγανε, φάγανε, φάγανε....


 Όλοι έχουμε ακούσει κατά καιρούς ιστορίες για τους «αρουραίους» που σουλατσάρουν στον Ελληνικό Στρατό και λυμαίνονται κάτω από τη μύτη του συστήματος τις προμήθειες δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ που γίνονται κάθε χρόνο σε ρούχα, άρβυλα, στολές και άλλα είδη ένδυσης.
 Σήμερα είναι η πρώτη φορά που η «Εφ.Συν.» φέρνει στο φως αποκαλυπτικές πληροφορίες, καταγγελίες και ενδείξεις για τη δράση ενός εκτεταμένου και καλά δικτυωμένου κυκλώματος, που εμφανίζεται να πρωταγωνιστεί εδώ και πολλά χρόνια στο μεγάλο κόλπο των προμηθειών ένδυσης και υπόδησης στον Στρατό. Μέσα από υπερκοστολογήσεις προϊόντων, έλεγχο των προδιαγραφών και διαγωνισμούς, το κύκλωμα αυτό φέρεται να απομυζά ετησίως πάνω από 15-20 εκατ. ευρώ από ένα σύνολο αξίας προμηθειών 45 εκατ. ευρώ για τον Ελληνικό Στρατό. Μόνο την τελευταία δεκαετία τα «κέρδη» εκτιμάται ότι ξεπέρασαν τα 200 εκατομμύρια ευρώ.
 Σύμφωνα με τις καταγγελίες που έχει στη διάθεσή της η «Εφ.Συν.» (τα σχετικά στοιχεία που τεκμηριώνουν την υπόθεση είναι στην κατοχή μας και βρίσκονται στη διάθεση των δικαστικών αρχών), το κύκλωμα αυτό απαρτίζεται από υψηλόβαθμους εν ενεργεία και απόστρατους αξιωματικούς του Ελληνικού Στρατού και από συγκεκριμένες επιχειρήσεις που συμμετέχουν σταθερά στους διαγωνισμούς.
 Στο εν λόγω κύκλωμα φέρονται να έχουν εμπλοκή περισσότερα από 15 φυσικά πρόσωπα και τουλάχιστον 10 επιχειρήσεις-προμηθευτές που δεν έχουν ουσιαστική παραγωγική δραστηριότητα στην Ελλάδα, αλλά πραγματοποιούν τους ενδιάμεσους κάνοντας εισαγωγές από εργοστάσια της Κίνας, της Ταϊλάνδης, του Μπανγκλαντές κ.λπ.
 Το ενδιαφέρον είναι πως το «σύστημα» έχει απλώσει τα πλοκάμια του σε όλες τις κρίσιμες υπηρεσίες του Στρατού που εμπλέκονται με τις προμήθειες υλικού: έχει ανθρώπους σε θέσεις-κλειδιά στην αρμόδια Διεύθυνση Υλικού Πολέμου του ΓΕΣ, στο αρμόδιο τμήμα σύνταξης των τεχνικών προδιαγραφών (ΓΕΣ/ΔΥΠ), στο Χημείο του Στρατού, στη Διεύθυνση Προμηθειών της Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης Υποστήριξης Στρατού (ΑΣΔΥΣ/ΔΠΜ), στη Διεύθυνση Υποστήριξης του ΓΕΣ (ΓΕΣ/ΔΥΠΟΣΤΗ), στο υπουργείο Ανάπτυξης, καθώς και στη διοίκηση μονάδων στις οποίες ανατίθεται η υλοποίηση των διαγωνισμών.   [Πηγή: efsyn]


 Σχόλιο: Ένα ακόμα "μεμονωμένο" περιστατικό απ' τα αμέτρητα "μεμονωμένα" που βλέπουν καθημερινά το φως της δημοσιότητας... Απόδειξη περίτρανη ότι "λεφτά υπάρχουν" και τα καταπίνουν με τη σέσουλα... Αλλά ποιος ασχολείται με την "σκανδαλολογία";;; Άλλωστε αυτά τα "μεμονωμένα" φαινόμενα λεηλασίας είναι τόσο "μεμονωμένα' που ουδόλως επηρεάζουν την "ανάπτυξη" που καλπάζει απ' άκρου εις άκρον της χώρας με φρενήρη ρυθμό...
 Το χρήμα ρέει άφθονο στις τσέπες των λαμογιών ("μεμονωμένα πάντα).. Ε Δ Ω 
 Φυσικά η Δικαιοσύνη θα λάμψει (μετά από καμιά 500αριά χρόνια) και όλοι αυτοί οι "επενδυτές" θα φάνε γερό πρόστιμο, μέχρι και τις πινακίδες απ' τα τζιπ προβλέπεται να τους πάρουν για καμιά βδομάδα... Μιλάμε για πολύ σκληρές τιμωρίες...
 Μέχρι όμως να "ξεκαθαρίσει" το τοπίο, κόβουμε προληπτικά μισθούς και συντάξεις (για 14η τελευταία φορά) και μπεεεεεεε σε όλα μέχρι να έρθει ο Κος Κούλης να αποκαταστήσει τη νομιμότητα και την εύρυθμη λειτουργία της... Siemens.... Ευτυχείτε...                      [Κ.Φ.]

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Το Τραγούδι Των Εραστών


Μάνος Μοναστηριώτης... Ε Δ Ω 

Για ρομαντική Βαλεντίνικη βραδιά


 Έφτασε "επιτέλους" και η μέρα της "αγάπης"... Υπομονή μια μέρα είναι θα περάσει...
 Με αφορμή αυτή τη "μοναδική" μέρα των "σφοδρών εναγκαλισμών", προτείνω εκτός από τα τυποποιημένα λουλούδια και τις i love you κούπες του καφέ με καρδούλες - μπρελόκ, να πρωτοτυπήσετε, επιλέγοντας ένα ωραίο ρομαντικό δείπνο με θέα...
 Βρήκα θαυμάσια εστιατόρια όπου μπορείτε να δειπνήσετε ρομαντικά σε "εξευτελιστικές τιμές"... Είναι εστιατόρια συμβεβλημένα με τον "έντιμο συμβιβασμό" και δέχονται κουπόνια σίτισης...


 Στους ψηφοφόρους του Κούλη δίνουν δώρο και αφίσα του Χριστοφοράκου...
 Στους ψηφοφόρους του Αλέξη δίνουν δώρο τη φωτογραφία του Κατρούγκαλου και φωτοτυπία της 13ης σύνταξης, στους ψηφοφόρους των Μαύρων Δειλινών δίνουν δώρο αγκυλωτό σταυρό σε σχήμα αρχαιοελληνικού μαιάνδρου και κορνίζα του Κωνσταντίνου Κολοκοτρώνη (γνωστού σε μας ως Θόδωρο), στους ψηφοφόρους των λοιπών "δημοκρατικών δυνάμεων" πλην ΚΚΕ, δίνουν δώρο μπρελόκ του ΓΑΠ με ποδήλατο χωρίς αλυσίδα (για να μην πέφτει), στους ψηφοφόρους του Λεβέντη δίνουν δώρο "μία πίτσα απ' όλα" και στους ψηφοφόρους του ΚΚΕ δίνουν δώρο κουπόνια για το Φεστιβάλ ΚΝΕ- «Οδηγητή»....  Επιλέξτε Ε Δ Ω
 Υπομονή, μια μέρα είναι θα περάσει, μετά αρχίζει η υποβολή φορολογικών δηλώσεων... 

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

Alike


Ένας πατέρας προσπαθεί να διδάξει τον "σωστό τρόπο" στον γιο του... Αλλά ποιος είναι "αυτός";;;
Εξαιρετική ταινία μικρού μήκους... Δείτε την ... Ε Δ Ω  

Εδίψασα να μάθω


 Αργύρης Λούλατζης & Κωνσταντής Πιστιόλης ... Ε Δ Ω 

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

Ανακοινώνοντας τη διάγνωση του αυτισμού σε οικογένεια και φίλους


 Μια απαιτητική διαδικασία
 Πώς να εξηγήσετε τον αυτισμό στην οικογένεια και τους στενούς σας φίλους, ώστε να γίνουν σύμμαχοί σας.
 Η κοινοποίηση στους γονείς και την ευρύτερη οικογένειά σας, ότι το παιδί σας διαγνώστηκε πρόσφατα με αυτισμό, είναι μία απαιτητική διαδικασία.
 Παρά το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν την ύπαρξη του αυτισμού, υπάρχει ακόμα αρκετή παραπληροφόρηση. Τα μέλη της οικογένειάς σας ίσως να μην γνωρίζουν τι ακριβώς είναι αυτισμός ή ίσως έχουν περιορισμένη ή και λανθασμένη αντίληψη σχετικά με την εκδήλωσή του. Δεν αποκλείεται η εικόνα που έχουν στο μυαλό τους για τον αυτισμό να μην ανταποκρίνεται στην εικόνα του παιδιού σας.
 Μία άλλη πιθανότητα είναι να προσπαθήσουν να απορρίψουν και να αρνηθούν τη διάγνωση  μία κατανοητή αντίδραση σε περίπτωση που δεν έχουν ενημερωθεί σωστά. Ίσως προσπαθήσουν να σας πείσουν ότι αντιδράτε υπερβολικά ή ότι επειδή το παιδί σας είναι λίγο διαφορετικό, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει αυτισμό.
 Το γεγονός όμως ότι αποφασίσατε να περάσει το παιδί σας από τη διαδικασία της αξιολόγησης δηλώνει ότι η ανάπτυξή του διαφέρει από τη συνηθισμένη ανάπτυξη ή αν είναι μεγαλύτερης ηλικίας, ότι παρουσιάζει δυσκολίες και καθυστερήσεις σε βασικά θέματα. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ίσως να μην είναι εμφανή σε όλα τα μέλη της οικογένειάς σας. Είναι σημαντικό όμως οι κοντινοί σας άνθρωποι να είναι σύμμαχοί σας και να βοηθούν το παιδί και είναι βέβαιο ότι η προσπάθεια που θα χρειαστεί να κάνετε για να έρθουν με το μέρος σας τελικά θα ανταμειφθεί.
Ακολουθούν μερικές συμβουλές που ίσως φανούν χρήσιμες, καθώς πρόκειται για μία δύσκολη και συναισθηματική συζήτηση:
 Εστιάστε σε δείγματα συμπεριφοράς
 Αναφέροντας κάποια δείγματα συμπεριφοράς του παιδιού που έχουν παρατηρήσει και οι ίδιοι, είναι ένας τρόπος να εξηγήσετε σε συγγενείς και φίλους τι είναι ο αυτισμός και τον λόγο για τον οποίο έγινε η διάγνωση στο παιδί σας.
 Για παράδειγμα, αν το παιδί δεν πραγματοποιεί βλεμματική επαφή και δυσκολεύεται να επικοινωνήσει με τα άλλα παιδιά, μπορείτε να εξηγήσετε ότι αυτό δεν οφείλεται στο ότι είναι ντροπαλό ή αγενές, αλλά ότι πρόκειται για ένα από τα συμπτώματα του αυτισμού. Αντίστοιχα, το ότι το παιδί αντιδρά συναισθηματικά σε κάθε επαφή με τα μέλη της ευρύτερης οικογένειας, μπορεί να οφείλεται στο ότι αντιμετωπίζει δυσκολία στο να διαχειριστεί οποιαδήποτε αλλαγή της καθημερινής ρουτίνας, ένα ακόμα χαρακτηριστικό των παιδιών στο φάσμα του αυτισμού.
«Όταν κατανοήσουν ότι το παιδί παρουσιάζει, ακούσια, κάποιες ιδιαιτερότητες , θα έχει τεθεί η βάση για μία ευρύτερη συζήτηση σχετικά με την έννοια του αυτισμού», λέει ο  Michael Rosenthal , νευροψυχολόγος στο  Child Mind Institute .
 Αναφερθείτε στα βασικά χαρακτηριστικά του αυτισμού
 Ενημερώστε τους ότι τα είδη συμπεριφοράς που συνδέονται με τον αυτισμό χωρίζονται σε δύο κατηγορίες:
 Δυσκολίες σε κοινωνικές δεξιότητες: Τα παιδιά με αυτισμό ίσως να μην ανταποκρίνονται στα κοινωνικά σχόλια. Είναι πιθανό να αντιμετωπίζουν δυσκολία με το λόγο, αλλά και με τη μη λεκτική επικοινωνία, όπως τις εκφράσεις του προσώπου και την βλεμματική επαφή.
 Περιορισμένα ή επαναλαμβανόμενα μοτίβα συμπεριφοράς και ενδιαφερόντων: Ενδεικτικά παραδείγματα αυτού είναι το παιδί να προσκολλάται σε ρουτίνες και «τελετουργικά», όπως το να τρώει το ίδιο φαγητό, να θέλει να διατηρεί το ίδιο πρόγραμμα ή να ακολουθεί την ίδια διαδρομή. Είναι επίσης συνηθισμένο για τα παιδιά με αυτισμό να παρουσιάζουν έντονο ενδιαφέρον για συγκεκριμένα θέματα, όπως για παράδειγμα, να θέλουν να μιλούν συνέχεια για τρένα ή για μία αγαπημένη τους ταινία.
 Ίσως ρωτήσουν τι προκαλεί τον αυτισμό
 Τα βασικά θέματα που πρέπει να αναφερθούν είναι τα εξής:
- Ο αυτισμός είναι μία ισόβια νευροαναπτυξιακή διαταραχή.
- Είναι εκ γενετής διαταραχή.
- Δε δημιουργείται από τα εμβόλια.
- Δεν προκαλείται από λανθασμένους χειρισμούς των γονέων.
- Το παιδί σας ίσως να μην ανταποκρίνεται στην εικόνα που έχουν οι άλλοι για τον αυτισμό
 Είναι απαραίτητο να εξηγήσετε ότι ο αυτισμός καλύπτει ένα φάσμα ειδών συμπεριφοράς και ότι η εμφάνιση, ο βαθμός εκδήλωσης, αλλά και τα είδη των συμπτωμάτων διαφέρουν από άτομο σε άτομο.  Για παράδειγμα, κάποια άτομα είναι λιγομίλητα, ενώ άλλα υπερβολικά ομιλητικά. Είναι πιθανό να μιλούν ασταμάτητα, αλλά δυσκολεύονται να συμμετάσχουν επιτυχώς σε αμφίδρομη συζήτηση.
 Η Mandi Silverman, ψυχολόγος στο Child Mind Institute, αναφέρει: "Θεωρούμε ότι τα παιδιά με αυτισμό είναι σαν τις χιονονιφάδες,  ούτε μία δεν είναι όμοια με κάποια άλλη. Το ότι ένα παιδί με αυτισμό μπορεί να συμπεριφέρεται ή να μιλάει με έναν συγκεκριμένο τρόπο δεν σημαίνει ότι και κάποιο άλλο παιδί με αυτισμό θα παρουσιάζει τα ίδια χαρακτηριστικά".
 Εξηγήστε πώς η διάγνωση θα βοηθήσει το παιδί
 Συχνά θεωρείται ότι η διάγνωση θα «στιγματίσει» αρνητικά το παιδί και ότι λόγω αυτής, οι άνθρωποι θα το αντιμετωπίζουν με ιδιαίτερο τρόπο, υποβαθμίζοντας τις ευκαιρίες, αλλά και την αυτοεκτίμησή του. Στην πραγματικότητα όμως, ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Είναι καθησυχαστικό να ξέρει κανείς ότι οι αδυναμίες (όπως και οι δυνατότητες) του παιδιού έχουν συγκεκριμένη ονομασία, είναι απολύτως κατανοητές και όχι τόσο σπάνιες όσο τις θεωρούν.
 Επιπλέον, μετά τη διάγνωση, η οικογένειά σας δικαιούται θεραπείες και υπηρεσίες, οι οποίες είναι απαραίτητες για την εκπαίδευση και την εξέλιξη του παιδιού.
 Να είστε προετοιμασμένοι για δύσκολες αντιδράσεις
 Κάθε μέλος της οικογένειας μπορεί να έχει διαφορετική αντίδραση όταν μάθει για τη διάγνωση του παιδιού. Κάποιοι αντιδρούν με ανακούφιση, καθώς αντιμετωπίζουν τη διάγνωση ως μία εξήγηση στις μέχρι τώρα δυσκολίες. Κάποιοι συγγενείς μπορεί να αισθανθούν λυπημένοι ή και συντετριμμένοι. Είναι φυσιολογικό τα συναισθήματά τους να εναλλάσσονται. Είναι επίσης πιθανό να απορρίψουν τη διάγνωση, κάτι που θα σας κάνει να νιώσετε λύπη, αλλά και να επιφέρει απομόνωση.
«Αρχικά, η διάγνωση αποτελεί πολύ σημαντικό γεγονός. Σε κάποιες περιπτώσεις, η διάγνωση οδηγεί τους γονείς στην αναθεώρηση της μέχρι τώρα αντίληψής τους σχετικά με την έννοια της μητρότητας και της πατρότητας,» αναφέρει η  Dr .Silverman . Το ίδιο ισχύει και για τους παππούδες. «Ορισμένες φορές, οι συγγενείς, όπως και οι γονείς, χρειάζονται χρόνο μέχρι να συνειδητοποιήσουν και να αποδεχτούν την κατάσταση. Δεν είναι σπάνιο να υπάρξουν εκδηλώσεις απογοήτευσης, σύγχυσης ή ακόμη και θυμού. Εξάλλου, μερικές φορές όλοι χρειαζόμαστε λίγο χρόνο για να επεξεργαστούμε μία κατάσταση», υποστηρίζει.
 Να δώσετε στα μέλη της οικογένειάς σας το περιθώριο να εκφράσουν τα αισθήματά τους. Ωστόσο, ενημερώστε ότι δουλεύετε με μία ομάδα ειδικών για να επιτευχθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για το παιδί. Μπορείτε επίσης να τους πείτε πόσο σημαντικοί είναι οι ίδιοι, τόσο για εσάς όσο και για το παιδί και ότι ελπίζετε ότι θα σας στηρίξουν.
 Εάν είναι απαραίτητο, μιλήστε στον γιατρό σας
 Εφόσον οι αντιδράσεις των μελών της οικογένειας δεν παρουσιάζουν βελτίωση, οDr .Rosenthal προτείνει να σκεφτείτε τον λόγο για τον οποίο συνεχίζουν να αντιδρούν. Υποστηρίζει ότι οι τρεις βασικοί λόγοι είναι οι εξής:
- Δεν κατανοούν τον αυτισμό, επομένως οδηγούνται στην άρνηση.
- Θεωρούν ότι γνωρίζουν τι είναι ο αυτισμός και δε συμφωνούν ότι η διάγνωση είναι σωστή.
- Δεν ξέρουν πώς να διαχειριστούν την κατάσταση και αποφεύγουν να την σκέφτονται, καθώς τους είναι επίπονο.
«Έχω παροτρύνει στο παρελθόν τους γονείς του παιδιού να φέρουν σε συνεδρία κάποιο μέλος της ευρύτερης οικογένειας εφόσον αυτό αντιμετωπίζει δυσκολίες στο να αντιληφθεί ή να διαχειριστεί την κατάσταση», αναφέρει. «Η ψυχοπαιδαγωγική εκπαίδευση μπορεί να φανεί χρήσιμη σε οποιονδήποτε και εάν το άτομο αυτό έχει μία άκρως λανθασμένη αντίληψη σχετικά με τη διάγνωση ή αισθάνεται αβοήθητο, είναι μία καλή ευκαιρία να ενημερωθεί».
Ο  Dr .Rosenthal αναφέρει επίσης ότι σε περίπτωση που η διαδικασία αξιολόγησης βρίσκεται σε εξέλιξη αυτή την περίοδο, θα ήταν μία καλή ιδέα να πηγαίνετε στις συνεδρίες ενημέρωσης μαζί με τα μέλη της οικογένειας που δυσκολεύονται να αποδεχτούν την κατάσταση.
 Ζητήστε βοήθεια από τους άλλους
 Αυτό θα βοηθήσει όχι μόνο εσάς τους ίδιους, αλλά και τους ανθρώπους στους οποίους απευθύνεστε για βοήθεια. Ενώ είναι στη φύση μας να θέλουμε να βοηθήσουμε την οικογένεια και τους φίλους μας, κάποιες φορές διστάζουμε επειδή δεν βρίσκουμε τον κατάλληλο τρόπο ή φοβόμαστε ότι υπερβαίνουμε τα όρια. Επομένως, αν θέλετε βοήθεια, ζητήστε την.
 Συζητήστε με άλλους γονείς
 Σε κάποιες περιπτώσεις, όταν οι γονείς συνειδητοποιήσουν τη σημασία της διάγνωσης, νιώθουν συντετριμμένοι και μόνοι. Η  Dr .Silverman υποστηρίζει ότι κάτι ιδιαίτερα βασικό, εκτός της σωστής θεραπείας, είναι το να περνούν χρόνο με γονείς άλλων παιδιών που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού. «Η παρέα με άλλους γονείς θα σας κάνει να νιώσετε πιο δυνατός και το αίσθημα της μοναξιάς και της απομόνωσης θα μειωθεί αισθητά. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να έχεις ανθρώπους που αντιλαμβάνονται την κατάσταση,» αναφέρει.
 Ο γιατρός του παιδιού σας ίσως μπορεί να σας συστήσει κάποια τοπική ομάδα υποστήριξης. Εναλλακτικά, θα μπορούσατε να αναζητήσετε στο διαδίκτυο ή να έρθετε σε επαφή με άλλους γονείς σε ομάδες αθλημάτων ή δραστηριοτήτων για παιδιά με ειδικές απαιτήσεις.

 Η Rachel Ehmke είναι αρχισυντάκτρια στο Child Mind Institute.
 Μετάφραση- προσαρμογή από: www.childmind.org
 [Πηγή: alfavita.gr]



Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2017

Νόαμ Tσόμσκι: Κτηνώδης συμπεριφορά προς την Ελλάδα


 «H πραγματική τραγωδία της Ελλάδας είναι ότι -πέραν της κτηνωδίας της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας, της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών και των τραπεζών των βορειοευρωπαϊκών χωρών, οι οποίες υπήρξαν πραγματικά κτηνώδεις- δεν έπρεπε καν να ξεσπάσει. Θα μπορούσε να είχε αντιμετωπιστεί σχετικά εύκολα στην αρχή», δήλωσε ο Νόαμ Τσόμσκι σε συνέντευξή του στο περιοδικό «jacobinmag» και αναδημοσιεύεται από την γερμανική διαδικτυακή ενημερωτική πύλη Die Freiheitsliebe.
 O διαπρεπής Αμερικανός καθηγητής στο Τμήμα Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (MIT) αναφερόμενος στο δημοψήφισμα είπε ότι «συνέπεια αυτής της εγκληματικής πράξης να ρωτά κανείς τους πολίτες ήταν να τιμωρηθεί η Ελλάδα ακόμα περισσότερο. Οι απαιτήσει της τρόικας έγιναν ακόμα σκληρότερες. Φοβήθηκαν ότι θα προκληθεί ντόμινο αν ληφθεί υπόψη η ένδεια των πολιτών, διότι θα μπορούσαν και άλλοι να κάνουν την ίδια σκέψη και θα διαδοθεί η επιδημία της δημοκρατίας. Έπρεπε λοιπόν να την ξεριζώσουν εν τη γενέσει της».
 Για το πώς θα μπορούσαν οι Έλληνες να αντιδράσουν είπε: «Δεν είναι απλό, ιδίως επειδή είναι απομονωμένοι. Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα ευάλωτη θέση. Εάν οι Έλληνες είχαν την υποστήριξη των προοδευτικών αριστερών και λαϊκών δυνάμεων από αλλού στην Ευρώπη θα μπορούσαν ίσως να έχουν προβάλει αντίσταση στις απαιτήσεις της τρόικας».
 [Πηγή: efsyn]

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2017

My Home


 Ένα ενδιαφέρον βίντεο που δείχνει πώς βιώνει, ένα μικρό παιδί, τις αλλαγές στη σχέση με τη μητέρα του, όταν στη ζωή της μπαίνει το "τρίτο" πρόσωπο.... Δείτε το... Chez moi/ My Home

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2017

Φρομ: Αγάπη μου νευρωτική


«Η ΒΑΣΙΚΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΝΕΥΡΩΤΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ έγκειται στο γεγονός ότι ο ένας ή και αμφότεροι οι “ερωτευμένοι” έχουν παραμείνει προσκολλημένοι σε μια γονική φιγούρα και μεταβιβάζουν τα αισθήματα, τις προσδοκίες και τους φόβους που είχαν άλλοτε απέναντι στον πατέρα ή τη μητέρα τους, στο πρόσωπο που αγαπούν τώρα, στην ενήλικη ζωή τους. Πρόκειται για άτομα τα οποία δεν απελευθερώθηκαν ποτέ από την παιδική τους εξάρτηση και αναζητούν το ίδιο αυτό πρότυπο στις απαιτήσεις που έχουν από τις σχέσεις τους κατά την ενήλικη ζωή τους.
 ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ, ΤΟ ΑΤΟΜΟ έχει παραμείνει συναισθηματικά ένα παιδί άλλοτε δύο ετών, άλλοτε πέντε και άλλοτε δώδεκα, ενώ διανοητικά και κοινωνικά βρίσκεται στο επίπεδο της πραγματικής του ηλικίας. Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, αυτή η συναισθηματική ανωριμότητα οδηγεί σε διαταραχές όσον αφορά την κοινωνική αποτελεσματικότητα του ατόμου· στις λιγότερο σοβαρές, η σύγκρουση και η κρίση περιορίζονται στη σφαίρα των στενών προσωπικών σχέσεων.
 ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΚΕΝΤΡΙΚΗΣ και της πατροκεντρικής προσωπικότητας, το ακόλουθο παράδειγμα για αυτό τον τύπο της νευρωτικής ερωτικής σχέσης που συναντάμε συχνά σήμερα έχει να κάνει με τους άντρες, οι οποίοι στη συναισθηματική τους ανάπτυξη έμειναν προσκολλημένοι σε μία νηπιακή εξάρτηση από τη μητέρα.
 ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΠΟΚΟΠΗΚΑΝ από το μητρικό στήθος. Εξακολουθούν να αισθάνονται σαν μικρά παιδιά, αποζητούν τη μητρική προστασία, την αγάπη, τη θαλπωρή, τη φροντίδα και το θαυμασμό, θέλουν την άνευ όρων μητρική αγάπη, μία αγάπη η οποία δεν τους προσφέρεται για κανέναν άλλο λόγο εκτός από το γεγονός πως τη χρειάζονται, ότι είναι παιδιά της μητέρας, ότι είναι ανίσχυροι. Τέτοιου είδους άντρες συχνά είναι πολύ τρυφεροί και γοητευτικοί, όταν προσπαθούν να κάνουν μία γυναίκα να τους αγαπήσει και παραμένουν έτσι ακόμη και όταν πετυχαίνουν το στόχο τους. Αλλά η σχέση τους με τη γυναίκα (όπως στην πραγματικότητα και με όλους τους άλλους ανθρώπους) παραμένει επιφανειακή και ανεύθυνη. Ο σκοπός τους είναι να αγαπηθούν, όχι να αγαπήσουν.
 ΚΑΤΑ ΚΑΝΟΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΓΕΡΗ ΔΟΣΗ ματαιοδοξίας σε αυτό τον τύπο του άντρα και κρύβει μέσα του ιδέες μεγαλομανίας, άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο. Αν βρει την κατάλληλη γυναίκα, νιώθει ασφαλής, νιώθει σαν να είναι στην κορυφή του κόσμου και μπορεί να διαθέσει πολλή στοργή και πολλή γοητεία· αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που τέτοιοι άντρες είναι συχνά τόσο απατηλοί. Διότι, όταν έπειτα από κάποιο διάστημα η γυναίκα παύει να ανταποκρίνεται στις φανταστικές τους προσδοκίες, αρχίζουν να εμφανίζονται συγκρούσεις και μνησικακίες.
 ΑΝ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΘΑΥΜΑΖΕΙ ΣΥΝΕΧΩΣ, αν έχει αξιώσεις για μία δική της ζωή, αν θέλει κι εκείνη να την αγαπούν και να την προστατεύουν και, σε ακραίες περιπτώσεις, ο άντρας νιώθει βαθιά πληγωμένος και απογοητευμένος και συνήθως δικαιολογεί αυτά του τα αισθήματα με τη σκέψη πως η γυναίκα του «δεν τον αγαπά, είναι εγωίστρια ή αυταρχική».
 ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ μίας στοργικής μητέρας απέναντι σε ένα χαριτωμένο, γοητευτικό παιδί, εκλαμβάνεται ως απόδειξη έλλειψης αγάπης. Αυτοί οι άντρες συνήθως μπερδεύουν τη στοργική τους συμπεριφορά, την επιθυμία τους να ευχαριστήσουν, με την ειλικρινή αγάπη, κι έτσι φτάνουν στο συμπέρασμα ότι υφίστανται μία μεγάλη αδικία· φαντάζονται τον εαυτό τους ως μεγάλο εραστή και παραπονιούνται πικρά για την αχαριστία της ερωτικής συντρόφου τους.
 ΣΕ ΣΠΑΝΙΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ, ΈΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΜΗΤΡΟΚΕΝΤΡΙΚΟ ΑΤΟΜΟ κατορθώνει να λειτουργήσει χωρίς σοβαρά προβλήματα. Αν η μητέρα του το αγαπούσε πραγματικά, κι ας ήταν υπερπροστατευτική (ίσως κυριαρχική αλλά όχι ισοπεδωτική), αν βρει μία γυναίκα που να ανήκει στον ίδιο αυτό μητρικό τύπο, αν τα ιδιαίτερα χαρίσματά του και τα ταλέντα του, τού επιτρέπουν να ασκεί γοητεία και να προκαλεί θαυμασμό (αυτή είναι μάλιστα η περίπτωση κάποιων επιτυχημένων πολιτικών), τότε “προσαρμόζεται καλά” με την κοινωνική έννοια, ακόμη και χωρίς ποτέ να φτάνει σε ένα υψηλότερο επίπεδο ωριμότητας.
 ΟΜΩΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΕΥΝΟΪΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ - και βέβαια αυτές είναι πιο συχνές- η ερωτική του ζωή, αν όχι και η κοινωνική επίσης, θα είναι μία σοβαρή απογοήτευση. Κι όταν ένας άνθρωπος με τέτοια προσωπικότητα απομένει μόνος του, τότε εμφανίζονται συγκρούσεις και υψηλά επίπεδα άγχους ή κατάθλιψη. Σε μία ακόμη πιο σοβαρή παθολογική περίπτωση, η προσκόλληση στη μητέρα είναι βαθύτερη και περισσότερο ανορθολογική.
 ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ, συμβολικά μιλώντας, να επιστρέψει το άτομο στην προστατευτική αγκαλιά της μητέρας ούτε στο μητρικό στήθος που το τρέφει, αλλά να επιστρέφει σε αυτό που όλα τα δέχεται και όλα τα αφανίζει -στην ίδια τη μήτρα. Αν η φύση της υγιούς προσωπικότητας είναι να αναπτυχθεί έξω από τη μήτρα, στον κόσμο, η φύση της σοβαρής διανοητικής διαταραχής που προκαλείται είναι να αποζητήσει το άτομο τη μήτρα για να απορροφηθεί από αυτήν και πάλι. Με άλλα λόγια, να ξεφύγει από την ίδια τη ζωή.
 ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΚΟΛΛΗΣΗΣ προκύπτει συνήθως στην περίπτωση που και οι ίδιες οι μητέρες δένονται με το παιδί τους με έναν τέτοιο καταστροφικό και ολέθριο τρόπο. Κάποιες στο όνομα της αγάπης, κάποιες άλλες στο όνομα του καθήκοντος, θέλουν να κρατήσουν μέσα τους το παιδί, τον έφηβο, τον άντρα· δεν θα πρέπει να αναπνέει παρά μόνο μέσω αυτών και δεν θα πρέπει να μπορεί να αγαπά παρά μόνο σε ένα επιφανειακό, σεξουαλικό και μόνο επίπεδο, απαξιώνοντας όλες τις άλλες γυναίκες. Δεν θα πρέπει τελικά να μπορεί να είναι ελεύθερος και ανεξάρτητος παρά ένας αιώνιος ανάπηρος ή ένας “μητροκτόνος”.
 ΑΥΤΗ Η ΟΨΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ, Η ΣΑΡΩΤΙΚΗ και καταστροφική, είναι η αρνητική όψη της μητρικής φιγούρας. Η μητέρα μπορεί να δώσει τη ζωή και μπορεί να πάρει τη ζωή. Είναι εκείνη που θα αναγεννήσει αλλά κι εκείνη που θα αφανίσει- μπορεί να κάνει θαύματα με την αγάπη της, αλλά και κανείς άλλος δεν μπορεί να τραυματίσει περισσότερο από όσο αυτή».
 Αποσπάσματα από το βιβλίο του Έριχ Φρομ, Η Τέχνη της Αγάπης, εκδόσεις Μπουκουμάνης. Ο Έριχ Φρομ (23 Μαρτίου 1900-18 Μαρτίου 1980) ήταν Γερμανός ψυχολόγος, ψυχαναλυτής, κοινωνιολόγος, φιλόσοφος και ανθρωπιστής. Ο Φόβος της Ελευθερίας είναι το γνωστότερο έργο του και εστιάζει στην παρόρμηση του ανθρώπου να αναζητά μια πηγή εξουσίας και ελέγχου αντί της ελευθερίας που πιστεύεται ότι είναι αληθινή επιθυμία του.      [Πηγή: www.doctv.gr]