Ενός λεπτού σιγή

                                                   

                                                         ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ
                                            Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας
                                            κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά,
                                            έναν ώμο ν’ ακουμπάτε την πίκρα σας,
                                            ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας,
                                            κοκκινίσατε άραγε για την τόση ευτυχία σας,
                                            έστω και μια φορά;
                                            Είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή για τους απεγνωσμένους;

                                                                    ΕΡΩΤΑΣ
                                           Να σου γλείψω τα χέρια, να σου γλείψω τα πόδια
                                           -η αγάπη κερδίζεται με την υποταγή.
                                           Δεν ξέρω πώς αντιλαμβάνεσαι εσύ τον έρωτα.
                                           Δεν είναι μόνο μούσκεμα χειλιών,
                                           φυτέματα αγκαλιασμάτων στις μασχάλες,
                                           συσκότιση παραπόνου,
                                           παρηγοριά σπασμών.
                                           Είναι προπάντων επαλήθευση της μοναξιάς μας,
                                           όταν επιχειρούμε να κουρνιάσουμε σε δυσκολοκατάχτητο κορμί.

                                                               ΜΕ ΚΑΤΑΝΥΞΗ ‘
                                          Έλα να ανταλλάξουμε κορμί και μοναξιά.
                                          Να σου δώσω απόγνωση, να μην είσαι ζώο,
                                          να μου δώσεις δύναμη, να μην είμαι ράκος.
                                          Να σου δώσω συντριβή, να μην είσαι μούτρο,
                                          να μου δώσεις χόβολη, να μην ξεπαγιάσω.
                                          Κι ύστερα να πέσω με κατάνυξη στα πόδια σου,
                                          για να μάθεις πια να μην κλωτσάς.

                                                          ΟΤΑΝ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΩ
                                           Όταν σε περιμένω και δεν έρχεσαι,
                                           ο νους μου πάει στους τσαλακωμένους,
                                           σ’ αυτούς που ώρες στέκονται σε μια ουρά,
                                           έξω από μια πόρτα ή μπροστά σ’ έναν υπάλληλο,
                                           κι εκλιπαρούν με μια αίτηση στο χέρι
                                           για μια υπογραφή, για μια ψευτοσύνταξη.
                                           Όταν σε περιμένω και δεν έρχεσαι,
                                           γίνομαι ένα με τους τσαλακωμένους.

                                                             Η ΘΑΛΑΣΣΑ (1962) ... Ε Δ Ω 
                                            Η θάλασσα είναι σαν τον έρωτα:
                                            μπαίνεις και δεν ξέρεις αν θα βγεις.
                                            Πόσοι δεν έφαγαν τα νιάτα τους
                                           -μοιραίες βουτιές, θανατερές καταδύσεις,
                                           γράμπες, πηγάδια, βράχια αθέατα,
                                           ρουφήχτρες, καρχαρίες, μέδουσες.
                                           Αλίμονο αν κόψουμε τα μπάνια
                                           Μόνο και μόνο γιατί πνίγηκαν πεντέξι.
                                           Αλίμονο αν προδώσουμε τη θάλασσα
                                           Γιατί έχει τρόπους να μας καταπίνει.
                                           Η θάλασσα είναι σαν τον έρωτα:
                                           χίλιοι τη χαίρονται -ένας την πληρώνει.

                                           ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΩ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ (1956)
                                           Εγκαταλείπω την ποίηση δε θα πει προδοσία,
                                           δε θα πει ανοίγω ένα παράθυρο για τη συναλλαγή.
                                           Τέλειωσαν πια τα πρελούδια,
                                           ήρθε η ώρα του κατακλυσμού. ‘
                                           Όσοι δεν είναι αρκετά κολασμένοι πρέπει επιτέλους να σωπάσουν,
                                           να δουν με τι καινούριους τρόπους μπορούν να απαυδήσουν τη ζωή.
                                           Εγκαταλείπω την ποίηση δε θα πει προδοσία.
                                           Να μη με κατηγορήσουν για ευκολία, πως δεν έσκαψα βαθιά,
                                           πως δε βύθισα το μαχαίρι στα πιο γυμνά μου κόκαλα.
                                           όμως είμαι άνθρωπος κι εγώ,
                                           επιτέλους κουράστηκα, πως το λένε,
                                           κούραση πιο τρομαχτική από την ποίηση υπάρχει;
                                           Εγκαταλείπω την ποίηση δε θα πει προδοσία.
                                           Βρίσκει κανείς τόσους τρόπους να επιμεληθεί την καταστροφή του.

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη (20 Μαρτίου 1931). Είναι Έλληνας ποιητής, διηγηματογράφος, δοκιμιογράφος, μεταφραστής, ερευνητής, λαογράφος, εκδότης και βιβλιοκριτικός. Το πραγματικό όνομά του είναι Κωνσταντίνος Δημητριάδης. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες. Το 2011 αρνήθηκε να παραλάβει το Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας 2011. «Δε θέλω ούτε τα βραβεία ούτε τα λεφτά τους». Η απάντησή του έκανε μεγαλύτερο θόρυβο από το ίδιο το βραβείο σε μια κοινωνία που δεν ακούει πια τους ποιητές της. [Πηγή: www.doctv.gr]

"Το μέλλον ανήκει στα σκουπίδια"

 Ο ποιητής Ντίνος Χριστιανόπουλος απαντάει για τη βράβευσή του από το Υπ. Πολιτισμού ...
«Ούτε θα εμφανιστώ ούτε θα απλώσω το χέρι για να το πάρω. Δεν θέλω ούτε τα βραβεία ούτε τα λεφτά τους».
 Η απάντηση του Έλληνα ποιητή στα νέα της βράβευσής του από το υπουργείο Πολιτισμού και τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας 2011 για το συνολικό του έργο. Η θέση του απέναντι στα βραβεία, τους κρατικοδίαιτους, τις κρατικές επιχορηγήσεις είναι γνωστές. Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, 81 χρονών σήμερα μας θυμίζει εκείνο το καταπληκτικό του κείμενο το Εναντίον. Γράφτηκε πριν 30 χρόνια, σκιαγραφεί την Ελλάδα που μισούμε και διατυπώνει την κεντρική ιδέα που πιστεύουμε σαν θρησκεία: ότι το τζάμπα είναι ότι πιο ακριβό.
 ΕΝΑΝΤΙΟΝ «Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης, απ΄ όπου και αν προέρχεται…. Είμαι εναντίον των βραβείων γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Βραβεύω σημαίνει αναγνωρίζω την αξία κάποιου κατώτερου μου -και κάποτε πρέπει να απαλλαγούμε από την συγκατάβαση των μεγάλων. Παίρνω βραβείο σημαίνει παραδέχομαι πνευματικά αφεντικά -και κάποτε πρέπει να διώξουμε τα αφεντικά από την ζωή μας…
 Είμαι εναντίον των χρηματικών επιχορηγήσεων, σιχαίνομαι τους φτωχοπρόδρομους που απλώνουν το χέρι τους για παραδάκι. Οι χορηγίες μεγαλώνουν την μανία μας για διακρίσεις και την δίψα μας για λεφτά ξεπουλάνε την ατομική ανεξαρτησία μας.
 Είμαι εναντίον των σχέσεων με το κράτος και βρίσκομαι σε διαρκή αντιδικία μαζί του. Πότε μου δεν πάτησα σε υπουργείο, και το καυχιέμαι. Η μόνη μου εξάρτηση από το κράτος είναι η εφορία, που με γδέρνει.
 Είμαι εναντίον των εφημερίδων. Χαντακώνουν αξίες, ανεβάζουν μηδαμινότητες, προβάλλουν ημετέρους, αποσιωπούν τους απροσκύνητους΄ όλα τα μαγειρεύουν, όπως αυτές θέλουν. Δεξιές, αριστερές, κεντρώες - όλες το ίδιο σκατό….
 Είμαι εναντίον των κλικών. Προωθούν τους δικούς τους• τους άλλους, όλους τους θάβουν. Όποιοι δεν τους παραδέχονται, καρατομούνται. Κυριαρχούν οι γλύφτηδες και οι τζουτζέδες. Δεν έχω καμιά αμφιβολία πως το μέλλον ανήκει στα σκουπίδια. 
 Είμαι εναντίον των κουλτουριάρηδων. Όλα τ’ αμφισβήτησαν, εκτός από τις τρίχες τους. Τους έχω μάθει για καλά. Χαλνούν τον κόσμο με την κριτική τους. Όλους τους βγάζουν σκάρτους και πουλημένους. Και μόλις πάρουν το πτυχίο, αμέσως διορίζονται στα υπουργεία• από παντού βυζαίνουν και ο ιδεαλισμός τους ξεφουσκώνει μέσ’ στα βολέματα του κατεστημένου.
 Είμαι εναντίον κάθε ιδεολογίας, σε οποιαδήποτε απόχρωση και αν μας την πασέρνουν. Όσο πιο γοητευτικές και προοδευτικές είναι οι ιδέες, τόσο πιο τιποτένια ανθρωπάκια μπορεί να κρύβονται από πίσω τους. Όσο πιο όμορφα τα λόγια τους, τόσο πιο ύποπτα τα έργα τους. Όσο πιο υψηλοί οι στόχοι, τόσο πιο άνοστοι οι στίχοι.
 Είμαι, προπάντων, εναντίον κάθε ατομικής φιλοδοξίας, που καθημερινά μας οδηγεί σε μικρούς και μεγάλους συμβιβασμούς. Αν σήμερα κυριαρχούν παραγοντίσκοι και τσανάκια, δεν φταίει μόνο το κωλοχανείο φταίνε και οι δικές μας παραχωρήσεις και αδυναμίες. Αν πιάστηκε η μέση του οδοκαθαριστή, φταίμε και εμείς που πετούμε το τσιγάρο μας στο δρόμο. Κι αν η λογοτεχνία μας κατάντησε σκάρτη, μήπως δεν φταίει και η δική μας σκαρταδούρα». (Περιοδικό Διαγώνιος, Tεύχος 1, Ιανουάριος-Απρίλιος, 1979)
 O Xριστιανόπουλος διαβάζει το Εναντίον ... Ε Δ Ω
 Συνέντευξη στα Άκρα (με αναφορά στη σχέση του με το χρήμα) ... Ε Δ Ω 
Πηγή:  [http://www.doctv.gr/]                                                 

Η Θάλασσα

Η θάλασσα είναι σαν τον έρωτα..!!! Ντίνος Χριστιανόπουλος (1962) ... Ε Δ Ω