Κι ο άγιος φοβέρα θέλει

 Άκουγα χθες τις καμπάνες να χτυπούν για τη γιορτή του Σωτήρος και από τα μεγάφωνα τη φωνή του ιερέα που μιλούσε στους πιστούς. Κουράγιο τούς έδινε και τη διαβεβαίωση ότι ο Κύριος είναι κοντά τους. Προσευχήθηκαν όλοι όσοι είχαν άγιο για τους αδικοχαμένους που τελικώς δεν είχαν. Αυτός ο άγιος, ο όποιος, έτσι χωρίς όνομα, βρίσκεται αυτές τις μέρες στα χείλη των ανθρώπων. Άλλος τον έχει, άλλος όχι και άλλος έπαψε να τον πιστεύει.

Όπως ο ναυτικός του ανέκδοτου:

 Είναι ο θαλασσόλυκος κοντά έναν χρόνο ξέμπαρκος. Κάθε λίγο και λιγάκι πηγαίνει στον πολιούχο του νησιού άγιο Νικόλαο, στέκεται ευλαβικά μπροστά στην τεράστια εικόνα του, ανάβει κεράκια, προσκυνάει και τον παρακαλάει γονυπετής να τον βοηθήσει να μπαρκάρει. Του τάζει δίμετρες λαμπάδες, χρυσά αναθήματα, τον φιλάει... Η ανεργία όμως συνεχίζεται με αποτέλεσμα ο ναυτικός σταδιακά να χάνει την υπομονή του και την πίστη του. Είδε κι απόειδε ότι ο άγιος δεν καταλαβαίνει από λόγια και παρακάλια και περνάει σε απειλητική... παράκληση. Στέκεται θυμωμένος μπροστά στο εικόνισμα και του λέει (του αγίου): «Λοιπόν, άγιε μου Νικόλα, αν σε μια βδομάδα δεν βρω καράβι να φύγω, τότε θα έρθω και θα σε σπάσω, κομμάτια θα σε κάνω. Τέρμα τα ψέματα. Νισάφι».
 Ο ιερέας του ναού, εκεί πίσω από την Ιερά Τράπεζα, τον ακούει και σκιάζεται. «Ώρες είναι να κάνει τίποτα αυτός ο παλαβός και πάνε τα αφιερώματα στον άγιο», σκέφτεται. Έτσι, προς το τέλος της βδομάδας-διορίας, μαζεύει τη χρυσοποίκιλτη μεγάλη εικόνα και στη θέση της βάζει μια μικρούλα με τον άγιο Νικόλαο.
 Ο ναυτικός, που εν τω μεταξύ δεν βρήκε να μπαρκάρει, κρατάει τον λόγο του: με το τσεκούρι ανά χείρας μπουκάρει στον ναό, πάει προς το εικόνισμα, το βλέπει έτσι μικρό, γυρίζει το μάτι του. Εξαγριωμένος, με το χέρι στη μέση και με το άλλο να κραδαίνει το τσεκούρι, με το κορμί να τραντάζεται και με τα φρύδια να στάζουν ειρωνεία, ρωτάει: «Νικολάκη, πού 'ν' ο μπαμπάς σ';»....
[Πηγή: efsyn]

Περισσότερα κόμματα, πιο πολλή πλάκα

 Ανάμεσα στα δακρύβρεχτα πατριωτικά που διαβάζουμε στην αναγγελία του κόμματος Μπαλτάκου - Δ. Καμμένου: «Απευθυνόμαστε σε όλους εκείνους που δεν αποδέχονται τον εκφυλισμό της παιδείας και των πατροπαράδοτων ηθών και εθίμων του ελληνικού λαού». Αυτό σημαίνει ότι οι ίδιοι είναι πεπαιδευμένοι και υπηρετούν ήθος, ελληνικό μάλιστα. Ξέρουν οι καψεροί τι σημαίνει ήθος -τουλάχιστον τι σήμαινε στους αρχαίους; Εχουν ποτέ τους ξαναδιαβάσει τι έχουν κατά καιρούς εκστομίσει και πόσο έχουν μιάνει και βεβηλώσει την ελληνική γλώσσα;
 Έχει γούστο ποιοι μιλάνε στη χώρα για παιδεία και ήθος. Είναι σχεδόν εξωφρενικό, γιά δες, όμως, είναι η αλήθεια. Το τι τραβάει η αλήθεια και το τι υποφέρουμε κι εμείς οι υπόλοιποι δεν υπάρχει λόγος να θιγεί. Τα άλλα που «διακηρύσσουν» είναι μονότονα και κουραστικά: Εκκλησία, Ορθοδοξία, ιερή Μακεδονία κι ένας αμητός ακόμη από φληναφήματα παλαιάς κοπής και δεξιού υποστρώματος -η παλιά, καλή Δεξιά, τρομάρα μας. Ήθελα να ήξερα, πώς την εννοούν την παιδεία οι δύο πολιτικοί άντρες; Πασπαλισμένη με κόκκους εθνικιστικών ριζών, με εκκλησιαστικούς ύμνους και κατηχητικά στα σχολεία όπου διδάσκονται οι Ελληνόπαιδες; Έχουν μείνει εκτός νυμφώνος. Οι θέσεις έχουν καταληφθεί από πολλούς άλλους, τώρα δεξιόθεν τε και αριστερόθεν.
 Οι περισσότεροι πολιτικοί του εικοστού πρώτου αιώνα στη χώρα, αντί να πάνε μπροστά, τραβάνε πίσω, με κορόνες μάλιστα. Εξακολουθούν να βασίζονται στα χθαμαλά ένστικτα του λαού. Κι αυτός, ρε παιδί μου, δεν λέει να ξεστραβωθεί, να προτάξει δικό του πολιτικό λόγο, να απαιτήσει πολιτικούς ικανούς και εγγράμματους, γενναίους και όχι υποτελείς, όχι πρόθυμους να λένε «ναι» παντού προκειμένου να διασφαλίσουν θέσεις εξουσίας. Τα ίδια Παντελάκη μου και λοιπά και λοιπά.
 Παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να «μετρηθεί» κάποια στιγμή το επίπεδο ενός λαού τόσο στην τεχνολογική όσο και στην κοινωνική μόρφωσή του. Ποιες είναι οι επιδόσεις του, κινούμενου έξω από κρατικές φροντίδες και γλίσχρες κοινωνικές μέριμνες; Τι προτείνει ο λαός στις κυβερνήσεις του; Υπάρχει κάποιος τομέας στον οποίο να διακρίνονται πολίτες και να σηκώνουν τρόπον τινά το βάρος του ονόματος της χώρας; Μας αξίζει να φέρουμε το όνομα τούτο; Επιπλέον: λέει κάτι τούτο το όνομα στην εξέλιξη των πολιτευμάτων, των ιδεών, της τέχνης; Σε όλο τον πλανήτη, εννοείται· και όχι στην παρδαλή χώρα που ακόμη λέγεται Ελλάδα.;
 Αυτά δεν απασχολούν Μπαλτάκους και Καμμένους· αυτοί κινούνται με βάση το υπάρχον δυναμικό στο εσωτερικό του ελληνικού λαού. Αυτός ο λαός απλώς αποθηκεύει φόβο και ανασφάλεια, μεροκάματο και ανεργία, αναξιοπρέπεια και υποταγή.
  Όσοι περιμένουν ανάταξη της οικονομίας και έξοδο από μνημόνια, απλώς είναι αλλού νυχτωμένοι και κάπως πρέπει να ανασκευάσουν, να αναθεωρήσουν τις ελπίδες τους. Να μην τους πέσει κι άλλο αστροπελέκι μετά τη διάσυρση του «όχι» σε «ναι». Θα είναι δύσκολο να αντέξει άλλη μια τέτοια δοκιμασία, γι’ αυτό ας είναι ο κόσμος επιφυλακτικός και προετοιμασμένος για τα χειρότερα.
 Θα κόψουν, λέει, ψήφους από τη Δεξιά -ναι, αλλά και από την Αριστερά, μην εκπλησσόμεθα. Ετσι που καταντήσαμε, ο καθένας μπορεί να ουρλιάζει και να φτιάχνει κόμμα. Τι κάνουν τα επίσημα κόμματα; Οσο περισσότερα κόμματα τόσο περισσότερη πλάκα θα σπάσουμε -τα υπόλοιπα στους πολιτικούς αναλυτές... [Πηγή: efsyn]

 Σχόλιο: Πραγματικά θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον η "μέτρηση" του επιπέδου ενός λαού, αλλά μέχρι στιγμής δυστυχώς δε βρέθηκε κανείς εθελοντής λαός...
 Όμως υπάρχει η δυνατότητα κάποιος να μετρήσει το δικό του πολιτικό επίπεδο σε χρόνο ρεκόρ και εντελώς πανεύκολα... Τα αποτελέσματα της "μέτρησης"  παραμένουν απόρρητα αφού τα γνωρίζετε μόνο εσείς... Το μοναδικό σας "κέρδος" θα είναι ότι θα έχετε μια ξεκάθαρη απάντηση στα ερωτήματα:  Πώς είναι δυνατόν να "φυτρώνουν" τόσα ΚαμμενοΜπάλτακα στις μέρες μας;; Ποιοι τα "ποτίζουν";;; Καλή διασκέδαση... Ε Δ Ω

Ελληνοχριστιανικό Σύνταγμα;

 Σύμφωνα με το άρθρο 16 παρ. 2 του Συντάγματος του 1975, η ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των Ελλήνων πράγματι αποτελεί αποστολή του κράτους.
 Όμως, ενώ η αντίστοιχη διάταξη του μετεμφυλιακού Συντάγματος του 1952 συνέδεε την ηθική αγωγή των Ελλήνων με τον αλήστου μνήμης ελληνοχριστιανικό πολιτισμό, από το Σύνταγμά μας σήμερα απουσιάζει οποιαδήποτε σχετική αναφορά.
 Αντιθέτως, η θρησκευτική ελευθερία και η ελευθερία της θρησκευτικής εκπαίδευσης κατοχυρώνονται εξίσου για όλους και για τον καθένα – και όχι μόνο για τους Έλληνες. Άλλωστε, ούτε όλοι οι Έλληνες είναι χριστιανοί ούτε, βεβαίως, όλοι οι χριστιανοί Έλληνες.
 Πώς συνδυάζεται η υποχρέωση του κράτους να προάγει τη θρησκευτική συνείδηση στα σχολεία με το δικαίωμα του καθενός να καθορίζει ελεύθερα τη σχέση του με το θείο και να διαπαιδαγωγεί τα παιδιά του σύμφωνα με την πίστη του;
 Η απάντηση μοιάζει απλή: Το σχολείο να καλλιεργεί το θρησκευτικό συναίσθημα των μαθητών και να ενθαρρύνει τη σχέση τους με το θείο, χωρίς όμως να «κατηχεί», χωρίς δηλαδή να επιβάλλει τη διδασκαλία συγκεκριμένου δόγματος.
 Η συζήτηση αυτή, ως προς τον θρησκειολογικό αντί του ομολογιακού χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών, έχει γίνει προ πολλού και στη χώρα μας.
 Αρκούμαι να παραπέμψω στο βιβλίο του Γιώργου Σωτηρέλη «Θρησκεία και Εκπαίδευση» (1998) κι ας πέρασαν είκοσι ολόκληρα χρόνια αφότου γράφτηκε.
 Κατά την αντίληψη της Εκκλησίας της Ελλάδος, εάν το μάθημα των Θρησκευτικών μετατραπεί σε θρησκειολογικό, θίγεται το δικαίωμα των ορθόδοξων χριστιανών να διαπαιδαγωγούνται θρησκευτικά σύμφωνα με τα δόγματα της πίστης τους.
 Στη σκέψη αυτή υπάρχει μια εγγενής αντίφαση. Αν η ορθόδοξη πλειοψηφία έχει την αξίωση για θρησκευτική εκπαίδευση σύμφωνα με τα δόγματα της πίστης της, τότε την ίδια αξίωση, ενόψει της συνταγματικής ισονομίας, θα πρέπει να έχουν και όσοι δεν ανήκουν στην πλειοψηφία.
 Αυτό όμως θα σήμαινε ότι κάθε μαθητής, ανάλογα με το δόγμα στο οποίο ανήκει, θα έπρεπε να διδάσκεται διαφορετικό μάθημα Θρησκευτικών.
 Ακόμα κι αν ήταν πρακτικά εφικτό –που δεν είναι σε σχολεία με ανομοιογενή θρησκευτικά πληθυσμό–, κάτι τέτοιο θα απαιτούσε ο κάθε μαθητής να δηλώνει και να δημοσιοποιεί το δόγμα του, κάτι που απαγορεύεται από το Σύνταγμα.
 Κυρίως όμως η ερμηνεία αυτή βασίζεται σε μια θεμελιώδη παρανόηση.
 Σε αντίθεση με το Σύνταγμα του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού της περιόδου 1952-1967, το Σύνταγμά μας ορίζει ως αποστολή του σχολείου τη θρησκευτική διαπαιδαγώγηση γενικά και όχι την κατήχηση σε ορισμένο δόγμα. Αυτή παραμένει αποστολή της οικογένειας και, κυρίως, των ίδιων των εκκλησιών. Γι’ αυτό ακριβώς υπάρχουν τα κατηχητικά σχολεία.
 Επομένως, η διδασκαλία ενός ομολογιακού (ορθόδοξου χριστιανικού) μαθήματος στην εκπαίδευση δεν είναι συμβατή με το Σύνταγμα.
 Βεβαίως, κάθε πολίτης δικαιούται να ερμηνεύει το Σύνταγμα έτσι όπως βολεύει τις πεποιθήσεις του. Το ίδιο και η Εκκλησία της Ελλάδος, η οποία συχνά-πυκνά ερμηνεύει τις συνταγματικές διατάξεις υπό το πρίσμα του δόγματός της. Όμως τα όργανα της πολιτείας, νομοθέτης, κυβέρνηση και δικαστήρια, δεν έχουν τέτοια ελευθεριότητα.
 Οι αποφάσεις τους οφείλουν να κινούνται εντός του πλαισίου που θέτουν οι θεμελιώδεις αρχές του πολιτεύματός μας και ο ευρωπαϊκός νομικός πολιτισμός. Κυρίως: να σέβονται τον φιλελεύθερο, δημοκρατικό, πλουραλιστικό και ουδετερόθρησκο χαρακτήρα του ελληνικού κράτους.
 Ακυρώνοντας την υπουργική απόφαση για τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών μετά από αίτηση γνωστού ιεράρχη, το Συμβούλιο της Επικρατείας μοιάζει σαν να δίκασε βάσει του Συντάγματος του 1952-1967 και των αρχών του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού και όχι βάσει του ισχύοντος Συντάγματος.
 Η συγκυρία το ‘φερε η απόφασή του να βγει λίγες μέρες μετά από μια άλλη δίκη ιεράρχη που απασχόλησε τη δημοσιότητα.
 Δεν μπορεί να αποφύγει κανείς το ερώτημα: Πώς δικαιολογείται αυτή η προνομιακή πρόσβαση της Εκκλησίας στη Δικαιοσύνη;
Συντάκτης:
Ακρίτας Καϊδατζής - Διδάσκει  Συνταγματικό Δίκαιο στο ΑΠΘ  [Πηγή: efsyn]

 Σχόλιο: Δυστυχώς για την "κατάργηση του Διατάγματος των Μεδιολάνων" είχα γράψει το 2014, αλλά τώρα επιβεβαιώθηκα (με 4 χρόνια καθυστέρηση!!!) και με απόφαση του ΣτΕ.... Ε Δ Ω
 Είναι γεγονός ότι η Χώρα μας ΔΕΝ διαθέτει Σύνταγμα (εκτός απ' την πλατεία..), αφού τα όργανα της πολιτείας, νομοθέτης, κυβέρνηση και δικαστήρια, με την ελευθεριότητα που το ερμηνεύουν το έχουν καταργήσει στην πράξη... Αυτό δεν είναι ζήτημα συγκυριών ούτε σκευωριών, είναι η συνήθης πρακτική... Για παράδειγμα, η κρίση των Τραπεζών φορτώθηκε με χαρακτηριστική άνεση στο λαό... Αντί να πληρώσουν οι "τοκογλύφοι" ισοπεδώθηκαν τα Συνταγματικά δικαιώματα και λεηλατήθηκαν τα εισοδήματα των Ελλήνων πολιτών, αφού πρώτα εξαίρεσαν τα "όργανα της πολιτείας", ερμηνεύοντας κι εφαρμόζοντας με πλήρη ελευθεριότητα το υποτιθέμενο "Σύνταγμα"...
 Στα πλαίσια αυτής της ελευθεριότητας - ασυδοσίας, δικαιολογείται και η προνομιακή πρόσβαση της Εκκλησίας στη Δικαιοσύνη... Φανταστείτε τι θα πάθαινε ο οποιοσδήποτε Έλληνας πολίτης αν δημόσια ή μέσα σε δικαστική αίθουσα έλεγε αυτά που ξεστόμισε ο "άγριος" Καλαβρύτων:
 «Το ‘‘φτύστε τους’’ είναι το λιγότερο. Αν είχα όπλο, και μπορούσα από τον νόμο, θα το χρησιμοποιούσα να τελειώνουμε»....  «Αν παρόμοια φρασεολογία χρησιμοποιούσαν οι ναζί, τότε μπράβο»...!!!   Φυσικά ο "άγριος" αθωώθηκε ...  Ε Δ Ω  
 Όμως η γελοιότητα και η υποκρισία, ενίοτε, γυρίζουν στα κεφάλια των "αγρίων" και γίνονται ρεντίκολα ... Όπως π.χ. ... Ε Δ Ω ... 
«Το ‘‘φτύστε τους’’ είναι το λιγότερο. Αν είχα όπλο, και μπορούσα από τον νόμο, θα το χρησιμοποιούσα να τελειώνουμε».... (Άγριος Καλαβρύτων)....
 Με τέτοιους "ποιμένες" τι τύχη έχει το "ποίμνιο";;; Ούτε αυτή η "μελωδική προσευχή" δεν πρόκειται να το σώσει.... Ε Δ Ω                                                                                                 [Κ.Φ.] 

«Ου... φορολογηθείς»

 Άγιον Όρος: Πώς καταλήγουν τα «ιερά» ρουσφέτια να γίνονται εν μιά νυκτί νόμος του κράτους και μάλιστα με διακομματική ανοχή, αν όχι «ομερτά» Τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα

Το μείζον ζήτημα με τις προκλητικές φοροαπαλλαγές στις ιερές μονές του Αγίου Ορους, που ψηφίστηκαν πρόσφατα στη Βουλή, εξακολουθεί να μη βρίσκει πειστικές εξηγήσεις, παρά τις αμήχανες προσπάθειες, π.χ. του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Πάνου Σκουρολιάκου. Πώς καταλήγουν όμως τα «ιερά» ρουσφέτια να γίνονται εν μιά νυκτί νόμος του κράτους και μάλιστα με διακομματική ανοχή, αν όχι «ομερτά»;
 Το κόλπο είναι σχετικά απλό. Ένας ή περισσότεροι βουλευτές καταθέτουν στη Βουλή μια βουλευτική τροπολογία, κατά προτίμηση την τελευταία στιγμή. Η διαφορά της με την υπουργική τροπολογία είναι ότι αποφεύγει τη «βάσανο» του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, με απλά λόγια γλιτώνει την κοστολόγηση των συνεπειών της.
 Η διατύπωση είναι πάντοτε νομικά αριστοτεχνική και με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι δύσκολο με μια πρώτη ανάγνωση να γίνει πλήρως αντιληπτή. Αφού έχει ήδη γίνει η παρασκηνιακή συνεννόηση με την κυβέρνηση, ξαφνικά στην Ολομέλεια της Βουλής ο υπουργός, το νομοσχέδιο του οποίου συζητείται, λέει –συνήθως σε αδιάφορο τόνο– ότι γίνεται δεκτή η τροπολογία με τον αριθμό τάδε, χωρίς να δίνει περισσότερες λεπτομέρειες.
 Στην ψηφοφορία αρκεί ένα απλό «ναι» από τον εισηγητή ή τους εισηγητές της πλειοψηφίας και το «κόλπο» ολοκληρώνεται νομότυπα και αθόρυβα.
Ακολουθούν τρεις χαρακτηριστικές περιπτώσεις με το Αγιον Ορος την τελευταία τριετία.
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2017
Ρουσφέτι με τη... δεύτερη
 Η πιο πρόσφατη ρουσφετολογική τροπολογία (1220/14) ήταν μόλις την περασμένη Παρασκευή, στο τελευταίο νομοσχέδιο που ψηφίστηκε πριν από τη θερινή διακοπή των εργασιών της Βουλής και αποτελεί πλέον το άρθρο 57 στον νόμο Παππά για την πλατφόρμα διαφημιστικού χρόνου.
 Η ρύθμιση κατατέθηκε από τρεις βουλευτές (Πάνος Σκουρολιάκος από τον ΣΥΡΙΖΑ, Γιώργος Λαζαρίδης από τους ΑΝ.ΕΛΛ., Γιάννης Σαρίδης από την Ενωση Κεντρώων) και προβλέπει την αναδρομική απαλλαγή των μονών του Αγίου Ορους από οφειλές σε ΕΤΑΚ και ΦΜΑΠ την περίοδο 2008-2013 ακόμη και για τα εκτός Αγίου Ορους ακίνητα.
 Η τροπολογία πέρασε με τη… δεύτερη, καθώς είχε κατατεθεί χωρίς επιτυχία και σε νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών προ δύο εβδομάδων. ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ., ΑΝ.ΕΛΛ., Χρυσή Αυγή υπερψήφισαν, Δημοκρατική Συμπαράταξη, ΚΚΕ και Ενωση Κεντρώων δήλωσαν «παρών», ενώ μόνο το Ποτάμι καταψήφισε.
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016
 Ανεξέλεγκτοι λόγω… Μικρασιατικής Καταστροφής
 Τον περασμένο Δεκέμβριο είχε προηγηθεί ακόμη ένα ρουσφέτι, πάλι πριν από το κλείσιμο της Βουλής για τις γιορτές των Χριστουγέννων. Την τροπολογία (884/112), που σήμερα αποτελεί το άρθρο 52 του νόμου 4447/2016, κατέθεσαν στη Βουλή πέντε βουλευτές, εκ των οποίων οι τρεις είναι οι ίδιοι με αυτούς της τελευταίας τροπολογίας του 2017: Σκουρολιάκος, Λαζαρίδης, Σαρίδης μαζί με τους Ανδρέα Λοβέρδο (ΔΗΣΥ) και Θανάση Μπούρα (Ν.Δ.).
Η προκλητική ρύθμιση, που αναιρούσε πρόσφατο νόμο του 2013 επί κυβέρνησης Σαμαρά, προέβλεπε ότι
❶ Πλέον οι μονές του Αγίου Ορους δεν υποχρεούνται να υποβάλλουν απολογισμό της οικονομικής τους δραστηριότητας στο Ελεγκτικό Συνέδριο και στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.
➋ Οριζε -και μάλιστα αναδρομικά από τις αρχές του 2016- ότι το ποσό της κρατικής επιχορήγησης του Αγίου Ορους θα είναι ακατάσχετο και
❸ Απάλλασσε τις μονές από την υποβολή Ε9 για προγενέστερα έτη, όπως απαλλάσσονται και από τον ΕΝΦΙΑ.
 Ειδικά για το θέμα του απολογισμού, ο Γ. Λαζαρίδης είπε ως επιχείρημα στην Ολομέλεια ότι οι μονές του Αγίου Ορους παραχώρησαν το 1932 για την προσφυγική κρίση μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή αρκετές εκτάσεις στη Χαλκιδική και από τότε το κράτος τούς έδινε κάθε χρόνο ένα αντίτιμο.
«Είναι αδικία για τα μοναστήρια που έχουν προσφέρει τόσα», είπε χαρακτηριστικά και ο υπουργός Γιώργος Σταθάκης που την έκανε δεκτή στο χωροταξικό νομοσχέδιο.
 Η τροπολογία ψηφίστηκε με διακομματική συναίνεση από ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ., Χρυσή Αυγή, Δημοκρατική Συμπαράταξη, Ανεξάρτητους Ελληνες, Ενωση Κεντρώων. Το ΚΚΕ ψήφισε «παρών» και το Ποτάμι απουσίαζε.
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2014
 Απαλλαγές και επισκέψεις
 Τον Σεπτέμβριο του 2014, πάλι σε θερινό τμήμα της Βουλής και έπειτα από μια πολύωρη συνεδρίαση 7,5 ωρών είχε περάσει άλλο ένα ρουσφέτι στο Αγιον Ορος, το οποίο αποτελεί πλέον το άρθρο 22 του νόμου 4283/2014.
 Σημειωτέον ότι τον Αύγουστο του ίδιου έτους ο τότε επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας είχε επισκεφθεί το Αγιον Ορος, ενώ τον Φεβρουάριο είχε προηγηθεί ο τότε πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.
 Σε νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας και με υπουργό τον Ανδρέα Λοβέρδο, 16 βουλευτές της Ν.Δ. κατέθεσαν μια τροπολογία της τελευταίας στιγμής, για την οποία δεν έγινε καν συζήτηση!
 Προέβλεπε μεταξύ άλλων:
❶ Απαλλαγή των μονών του Αγίου Όρους ως εργοδοτών από την υποχρέωση παρακράτησης και απόδοσης του φόρου μισθωτών υπηρεσιών, αλλά και από το τέλος χαρτοσήμου στα ακίνητα που νοικιάζουν, με τις σχετικές υποχρεώσεις να βαραίνουν τους αντισυμβαλλόμενους (υπαλλήλους και ενοικιαστές).
➋ Αφορολόγητο 9.500 ευρώ για συνταξιούχους μοναχούς, χωρίς προσκόμιση αποδείξεων και χωρίς υποχρεωτική υποβολή φορολογικής δήλωσης.
❸ Απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής δήλωσης ακινήτων Ε9 λόγω… απαλλαγής από τον ΕΝΦΙΑ.
 Την τροπολογία υπέγραφαν οι βουλευτές: Ευθ. Καρανάσιος, Γ. Ιωαννίδης, Γ. Πασχαλίδης, Δ. Σταμενίτης, Σ. Αναστασιάδης, Δ. Χριστογιάννης, Κ. Γκιουλέκας, Θ. Καράογλου, Εμμ. Κόνσολας, Μ. Αντωνίου, Στ. Κωνσταντινίδης, Τ. Κοψαχείλης, Δ. Κυριαζίδης, Στ. Καλαφάτης, Γ. Κωνσταντόπουλος.
 Η τότε συμπολίτευση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ υπερψήφισε, όπως και οι αντιπολιτευόμενοι Ανεξάρτητοι Ελληνες. ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ ψήφισαν «παρών», η Χρυσή Αυγή απουσίαζε και η ΔΗΜΑΡ αρνήθηκε να πάρει θέση φωνάζοντας «κατά πλειοψηφία». [efsyn]

Σχόλιο: ... Έχει ο "θεός", την υγειά μας να 'χουμε..... Φυσικά έχουν το κάτι τις τους και οι "αντιπρόσωποί" του επί της γης... Ακόμα και οι "μοναχοί"... "Αφορολόγητο 9.500 ευρώ για συνταξιούχους μοναχούς, χωρίς προσκόμιση αποδείξεων και χωρίς υποχρεωτική υποβολή φορολογικής δήλωσης."... Ε Δ Ω
 Of course (για να λέμε και του στραβού το δίκιο...) η "πολιτεία" σκίζεται και για την "ευημερία" των "ευπαθών ομάδων"... Έτσι "προστατεύονται" για 17η και (προ) τελευταία φορά όλοι οι συνταξιούχοι ανεξαιρέτως.... "Υπ.Οικ: Μέχρι 18% οι περικοπές στις συντάξεις" από 1-1-2019.... Ε Δ Ω  
 ...Ας προσευχηθούμε όλοι μαζί.... Ε Δ Ω 

Σώθηκε από το Διάβολο, αλλά...

 Ξαναχτύπησε ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, Αμβρόσιος. Αφού γλύτωσε από το διάβολο που πήγε, όπως είπε, να τον κάψει, τώρα απέκτησε νέο (διαβολικό;) αντίπαλο. Τον Γιώργο Κιμούλη.
 Είναι που διακωμωδεί τον Αμβρόσιο ο Γιώργος Κιμούλης, στην παράσταση του «Πλούτου» του Αριστοφάνη που παρουσιάζει αυτό το καλοκαίρι. Και στις 19 Ιουλίου θα βρίσκεται στο Αίγιο ο θίασος, στα μέρη του Μητροπολίτη δηλαδή. Ο Αμβρόσιος λοιπόν θέλει να ματαιώσει την παράσταση. «Διαπορούμε πώς και με ποια δικαιολογία η ΔΗ.ΚΕ.ΠΑ. θα φιλοξενήσει στην πόλη μας ένα τέτοιο θίασο. Το γνωρίζει, άραγε, ο φίλτατος Δήμαρχός μας κ. Αθαν. Παναγόπουλος; Το εγκρίνει; Οι παράγοντες της δημοτικής Αρχής θα επιτρέψουν να χλευάσουν τον Επίσκοπό σας» γράφει σε επιστολή του.
 Και συνεχίζει ο Μητροπολίτης-θεατρικός κριτικός: «Πρωταγωνιστές στο έργο αυτό είναι οι ηθοποιοί κ.κ. ΚΙΜΟΥΛΗΣ, ΜΠΕΖΟΣ και ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ, γνωστοί για τα αριστερά τους φρονήματα. Καθώς μας επληροφόρησαν, η βωμολοχία και το υβρεολόγιο, προσαρμοσμένο στην φθηνή εποχή που διανύουμε, ήταν τέτοιο που, αλλοίμονο, εάν κάποιος γονηός είχε μαζί του εκεί και τα παιδιά του!».
 Και λέει και για το σκετς που αναφέρεται στο πρόσωπό του, καλώντας τους πολίτες και τις Αρχές να μην δεχτούν να χλευαστεί, έτσι άγρια, ο επίσκοπός τους (αυτός ο ίδιος δηλαδή): «Σε κάποια στιγμή οι πρωταγωνιστές κ. Κιμούλης κλπ. αναφέρθηκαν και στο ταπεινό πρόσωπό μου! Το πρόσωπό του Μητροπολίτου Καλαβρύτων λοιδωρήθηκε, με αφετηρία αυτά που έχω πει για τον ανεκδιήγητο και άθεο Υπουργό της α-Παιδείας κ. ΦΙΛΗ, ο οποίος, δυστυχώς, συνεχίζει να προκαλή το δημόσιο αίσθημα... ...Οι παράγοντες της δημοτικής Αρχής θα επιτρέψουν να χλευάσουν τον Επίσκοπό σας; Αυτή θα είναι η αμοιβή μου για τα τριάκοντα και οκτώ έτη (38) μιάς θυσιαστικής πορείας στον ιστορικό αυτό τόπο μας; Διερωτώμαι, επίσης, θα είναι πολλοί οι Αιγιώτες και οι Αιγιώτισσες, που θα τρέξουν και θα πληρώσουν ίσως και εισιτήριο, για να παρακολουθήσουν μια παράσταση, όπου σε κάποια ενδιάμεση παρεμβολή θα γελοιοποιείται το πρόσωπο του Μητροπολίτου των;».
 Μιλάμε για πολλά γέλια και συγγνώμη δηλαδή. Στο τέλος αυτός ο κήρυκας της αγάπης, ο Αμβρόσιος που έχει το... λόγο του Θεού στο στόμα του, μας δίνει και την... ευλογία του: «Θα επιτρέψουμε, λοιπόν, στους αριστερούς και άθεους να μας ξαναγυρίσουν στα χρόνια του εθνικού διχασμού και του εμφυλίου πολέμου, δηλ. του συμμοριτοπολέμου;».
 Καλύτερη διαφήμιση δεν θα μπορούσε να έχει ο Γιώργος Κιμούλης. Έτσι μου 'ρχεται να πάω στο Αίγιο την άλλη εβδομάδα.   [Πηγή: efsyn - Δημήτρης Κανελλόπουλος]

Σουτ! Μη μιλάς! Ιαχωβού

...Η χριστιανική αγάπη,η κατανόηση, η γαλήνη, οι σύγχρονες απόψεις για την γυναίκα και η Αγιοσύνη αυτού του Άγιου Πατέρα ξεπερνούν και τα όρια της επιστημονικής φαντασίας!!! Μια "Ιαχωβού" προσπαθεί να διαταράξει την ευλάβεια του Αγίου Πατρός κι αυτός την εξουδετερώνει με ακλόνητα επιχειρήματα...   Δεν είμαστε όλοι ίσα κι όμοια, τι το περάσαμε εδώ;;; Αμέρικαν Μπαρ;;;; Αλίμονο... Οι "Ιαχωβάδες" και οι "Ιαχωβούδες" που αρνούνται να δουν την πασιφανή αλήθεια απλά δεν ευλογούνται... Τι δεν καταλαβαίνεις Χριστιανέ μου;;; Ιαχωβάς είσαι;;;