Ο φόβος του «τέλους» στοιχειώνει τους G20

 Είναι η 11η συνάντηση ηγετών του G20 και η πρώτη που φιλοξενείται στην Κίνα. Ο λόγος για τη σύνοδο κορυφής των 20 ισχυρότερων ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων οικονομιών του κόσμου που θα πραγματοποιηθεί αύριο και μεθαύριο στο Χανγκτσόου της ανατολικής Κίνας, πρωτεύουσα της επαρχίας Τσετσιάνγκ.
 Η σύνοδος βρίσκει την παγκόσμια οικονομία και το σύνολο της ανθρωπότητας σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο. Σε λίγες ημέρες συμπληρώνονται 8 χρόνια από την κατάρρευση της αμερικανικής επενδυτικής τράπεζας Lehman Brothers και την έναρξη της χειρότερης οικονομικής κρίσης στον κόσμο από τη δεκαετία του 1930.
 Η κρίση αυτή -όπως δείχνουν οι οικονομικές εξελίξεις και τα θεμελιώδη μεγέθη απ’ όλες τις γωνιές του πλανήτη- δεν έχει ακόμη ξεπεραστεί.
 Αντίθετα, εξελίσσεται σταδιακά σε μια νοσηρή στασιμότητα, εκτοξεύοντας ακόμη ψηλότερα τις οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες, τροφοδοτώντας όλο και μεγαλύτερες εντάσεις σε εθνικό και διεθνικό επίπεδο. Πόλεμοι εμφύλιοι, εμπορικοί και νομισματικοί μαίνονται ήδη σε αρκετά σημεία του κόσμου, ενώ η ρητορική του προστατευτισμού, του κοινωνικού διαχωρισμού, του ρατσισμού κυριαρχεί στους λόγους αρκετών πολιτικών.
 Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, θεματοφύλακας της παγκοσμιοποίησης, προειδοποίησε με έκθεση που δημοσιοποίησε την περασμένη Πέμπτη τους ηγέτες του G20 ότι η χαμηλή οικονομική ανάπτυξη και οι μεγάλες οικονομικές ανισότητες υποδαυλίζουν τα θεμέλια του ελεύθερου εμπορίου και των ανοιχτών αγορών.
 Το Ταμείο υπογραμμίζει ότι, παρά τα ιστορικά χαμηλά επιτόκια των κεντρικών τραπεζών, οι επενδύσεις συνεχίζουν να απογοητεύουν, αντικατοπτρίζοντας την αναιμική ζήτηση, το υψηλό χρέος των επιχειρήσεων και τους αδύναμους ισολογισμούς του χρηματοπιστωτικού τομέα σε αρκετές χώρες.
«Αν εστιάσουμε στις προοπτικές για την οικονομική ανάπτυξη και την παραγωγικότητα, οι ενδείξεις δεν είναι καλές. Πιθανότατα θα υποβαθμίσουμε ξανά τις προβλέψεις για την ανάπτυξη φέτος», τονίζει η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ.
 Το ΔΝΤ πρόκειται να αναθεωρήσει προς τα κάτω τις εκτιμήσεις στην επόμενη έκθεσή του για την παγκόσμια οικονομία στις αρχές Οκτωβρίου, λίγο πριν από τη φθινοπωρινή του σύνοδο. Η υποβάθμιση θα είναι η έκτη συνεχόμενη στους τελευταίους 18 μήνες.
 Το Ταμείο, επικαλούμενο το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος τον περασμένο Ιούνιο, ψαλίδισε τελευταία τις εκτιμήσεις του για την παγκόσμια ανάπτυξη το 2016 σε 3,1% και για το 2017 σε 3,4%.
 Η Λαγκάρντ κάλεσε το G20 να υιοθετήσει μια προσέγγιση 4 αξόνων για μεγαλύτερη τόνωση της οικονομίας, διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, δέσμευση εκ νέου στο ελεύθερο εμπόριο και για δικαιότερη κατανομή των καρπών της οικονομικής ανάπτυξης.
«Θέλει πολιτικό θάρρος για να εφαρμοστεί αυτή η ατζέντα», τονίζει η Λαγκάρντ συμπληρώνοντας ότι «η αδράνεια ενισχύει τον κίνδυνο ανατροπής της παγκόσμιας οικονομικής ολοκλήρωσης και διακοπής της λειτουργίας μιας μηχανής η οποία για δεκαετίες δημιούργησε πλούτο σε όλον τον κόσμο». «Αυτό το ρίσκο είναι πολύ μεγάλο για να το πάρει κανείς», καταλήγει.
 Αυτό που φοβάται βέβαια η Λαγκάρντ -και τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα που εκπροσωπεί- είναι το τέλος. Φοβάται το τέλος της παγκοσμιοποίησης, το τέλος του νεοφιλελευθερισμού, το τέλος μιας εποχής που, αντίθετα με όσα ισχυρίζεται, εκτόξευσε τις οικονομικές ανισότητες και την αδικία στα ύψη.
 Το τέλος αυτό όμως δεν οδηγεί αναγκαστικά τον πλανήτη σε έναν άλλο εφιάλτη. Η ανθρωπότητα μπορεί να οραματιστεί ένα διαφορετικό μέλλον από αυτό που διαβλέπουν τα νοσηρά μυαλά.
 [Πηγή: efsyn- Μπάμπης Μιχάλης]

 Σχόλιο: Δε χρειαζόταν η "έκθεση του ΔΝΤ" για να αντιληφθούμε ότι η κρίση δεν είναι οικονομική, αλλά πολιτική... Δεν είναι δηλαδή μια κρίση, αλλά ένα σχέδιο για να επιστρέψει η ανθρωπότητα στην εποχή του Μεσαίωνα.. Τα "νοσηρά μυαλά" ονειρεύονται ένα εφιαλτικό μέλλον, αφού τα "υγιή μυαλά" μολύνθηκαν απ' τα νοσηρά... Κάτι σαν ζομποποίηση φανταστείτε... Η παρατεταμένη αδράνεια των "υγιών" αποθράσυνε εντελώς τους "νοσηρούς" που δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα να ομολογούν Δημόσια τους στόχους τους...  "Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, θεματοφύλακας της παγκοσμιοποίησης, προειδοποίησε με έκθεση που δημοσιοποίησε την περασμένη Πέμπτη τους ηγέτες του G20 ότι η χαμηλή οικονομική ανάπτυξη και οι μεγάλες οικονομικές ανισότητες υποδαυλίζουν τα θεμέλια του ελεύθερου εμπορίου και των ανοιχτών αγορών." ... Και τι προτείνει ο "θεματοφύλακας";;; "Θάρρος" ... Θάρρος για να δώσουν ψίχουλα στο γάιδαρο του Χότζα, επειδή θα ψοφήσει και μετά θα κινδυνέψουν οι γαμημ@νες αγορές τους...  Χέστηκαν για το γάιδαρο... Το μεγάλο πρόβλημα είναι να αντιληφθεί ο "γάιδαρος" ότι χωρίς αυτόν θα ψοφήσουν και οι αγορές και να αρχίσει να γκαρίζει απειλητικά και όχι να περιμένει σωτηρία από Λαγκάρντες και ΚουλοΤσίπρηδες... Ε Δ Ω                                          [Κ.Φ.]

Η Ιταλία τίναξε την banca στον αέρα

 Στιγμές δόξας ζει ο τραπεζικός καπιταλισμός, αφού το ιταλικό τραπεζικό σύστημα πνέει τα λοίσθια, οπότε είναι προφανές πως ήρθε η ώρα για λίγη περισσότερη Δημοκρατία και στην Ιταλία.
“Κόκκινος συναγερμός στην Ευρώπη!”
¨Βυθίζονται οι ιταλικές τράπεζες!”
“Βόμβα έτοιμη να εκραγεί η ιταλική οικονομία!”
“Κατάρρευση του ενιαίου νομίσματος προ των πυλών!”

 Δεν είναι υπέροχο που βρισκόμαστε πάλι στο 2010;
 Σαν να μην πέρασε μια μέρα.

 Βέβαια, τότε δεν ήταν οι ιταλικές αλλά οι ελληνικές τράπεζες, που σε περίπτωση χρεοκοπίας θα έπαιρναν μαζί τους στον πάτο γαλλικές γερμανικές και άλλες ξένες τράπεζες αλλά ευτυχώς την τελευταία στιγμή σώθηκαν με τα λεφτά των Ευρωπαίων, ενώ αργότερα με το PSI του Βενιζέλου το χρέος μετακυλίστηκε από τις ξένες τράπεζες στο Ελληνικό Δημόσιο, δηλαδή σε εμάς.
 Και τις ελληνικές τράπεζες σώσαμε και τις ξένες τράπεζες σώσαμε και μνημόνιο υπογράψαμε και το μεγαλύτερο δάνειο στην Ιστορία πήραμε και το χρέος θα πληρώνουν τα εγγόνια των παιδιών μας.  Είχαμε πρόγραμμα.
 Οι ιταλικές τράπεζες καταρρέουν και ο Ρέντσι έχει πέσει στα πόδια του Σόιμπλε, μπας και τον αφήσει να ρίξει κρατικό χρήμα για να τις σώσει, αλλά η Μέρκελ επιμένει ότι πρέπει να τηρηθούν οι κανόνες – όπου κανόνες βάλτε δανεισμός – όπου δανεισμός βάλτε μνημόνιο.
 Οι ιταλικές τράπεζες έχουν στην κατοχή τους κόκκινα δάνεια ύψους 360 δις, ενώ 200 δις ομόλογα βρίσκονται στα χέρια μικροεπενδυτών – ετοιμαστείτε για μαζικές αυτοκτονίες – και τα πάντα θα κριθούν στις 29 Ιουλίου, οπότε θα ανακοινωθούν τα stress tests για τις ιταλικές τράπεζες.
 Με λίγα λόγια, το μέλλον της Ιταλίας και του ιταλικού λαού θα κριθεί από τις αγορές.
 Ζούμε στον κόσμο των αγορών.
 Εν τω μεταξύ, σε μεγάλο κίνδυνο βρίσκεται και η Banca Monte dei Paschi di Siena, η αρχαιότερη τράπεζα του κόσμου – να ζήσουμε να τη θυμόμαστε -, ενώ οι τραπεζικές μετοχές σκάνε σε ολόκληρη την Ευρώπη, οπότε καταλαβαίνουμε ότι οι ευρωπαϊκοί λαοί ζούσαν τόσα χρόνια πάνω από τις δυνατότητές τους και η μόνη λύση για να σωθούν είναι μην έχουν τη δυνατότητα να ζουν.
 Το έγκλημα, φίλοι μου, είναι πολύ παλιό, σχεδόν αρχαίο όσο και η Banca Monte dei Paschi di Siena.
 Γελάμε με τον καπιταλισμό τους και δεν μας καίγεται πλέον καρφί ούτε για όσα έγιναν, ούτε για όσα θα έρθουν.
 Και η χοντρή πλάκα θα έρθει όταν καταρρεύσει η Deutsche Bank που είναι εκτεθειμένη σε όποιον έχει 2 πόδια κατά 80 τρις δολάρια.
 Εμείς θα είμαστε όπως πάντα εκεί.
 Με το γνωστό τρίπτυχο: μπαλκόνι-πατατάκια-πυρηνικά.
 Μέχρι το ύστατο τέλος.
 by To Skouliki Tom
(Ανήθικο δίδαγμα: Δε ξέρω γιατί γράφω ακόμα. Μάλλον επειδή το ξεκίνησα για πλάκα πριν από 3 χρόνια. Γράφω για καθαρά αρχειακούς λόγους. Να τα διαβάζω σε καμιά 40αριά χρόνια από σήμερα που δε θα έχει μείνει τίποτα όρθιο και να θυμάμαι τις ανέμελες μέρες που ζούμε σήμερα.)
 [Πηγή: nostimonimar] 

Από τις σκοτεινές ρίζες της Ευρώπης στο πτηνό της Αθηνάς

 "Η Ευρώπη επιστρέφει ταχύτατα στις πιο σκοτεινές ρίζες της, με τα ακροδεξιά κινήματα, τον ρατσισμό, το κυνήγι των μεταναστών και των προσφύγων να κυριαρχούν, ενώ ταυτόχρονα συντελείται η βαθμιαία κατάργηση της κοινωνικής και πολιτικής δημοκρατίας, με την εκτελεστική εξουσία και τις δυνάμεις της αγοράς να προωθούν την άκρα λιτότητα μέχρι τον βασανιστικό θάνατο χιλιάδων ανθρώπων μέσα στις ευρωπαϊκές χώρες, με επίκεντρο του δράματος τη χώρα μας.
 Τι σχέση έχει αυτή η Ευρώπη του ολοκληρωτισμού με την Ευρώπη των υψηλών αξιών και του Πολιτικού Ανθρωπισμού που ονειρευτήκαμε; Ο Γάλλος φιλόσοφος εβραϊκής καταγωγής, Εντγκάρ Μορέν, στο δοκίμιό του «Να σκεφτούμε την Ευρώπη» σημειώνει: «Το ορθολογικό πνεύμα ήταν και είναι καθολικό. Η Ελλάδα σφυρηλάτησε τον ορθολογικό λόγο.
 Η Ευρώπη παρήγαγε τη διαλογική του λόγου που είναι ταυτόχρονα κριτική, εποικοδομητική και μυθολογική. Κάτω από τη λέξη “λόγος” βρίσκεται το καλύτερο και το χειρότερο της ευρωπαϊκής παιδείας. Υπό την αιγίδα του λόγου συνέβη να αποχαλινωθούν η ξέφρενη κυριαρχία και η τυφλή καταφρόνια προς τους μη ευρωπαϊκούς πολιτισμούς», εκδ. Εξάντας 21ος αιώνας, μτφρ. Επη Μελοπούλου -Αλέπη.

 Η έννοια του Ορθού Λόγου στην Αρχαία Ελλάδα, στην Αναγέννηση, στον Διαφωτισμό και στις περιόδους των χειραφετικών κινημάτων δεν έχει καμία σχέση με τον λεγόμενο Ορθό Λόγο της σημερινής τεχνοκρατίας. Ας δούμε όμως κοινωνικά τις σκοτεινές ρίζες της Ευρώπης στην τότε μητρόπολη του ανερχόμενου καπιταλισμού, την Αγγλία.
 Ο Καρλ Μαρξ στο εμβληματικό του έργο «Το Κεφάλαιο», στο οποίο με τη φιλοσοφία κάνει τομή στην οικονομία, εκτός από τη δημιουργία των εννοιών της υπεραξίας, της υπερεργασίας κλ.π. χρησιμοποιεί ένα τεράστιο κοινωνικό, νομικό, ιατρικό και εμπειρικό υλικό για να καταδείξει σφαιρικά τον τρόπο της καπιταλιστικής παραγωγής και την απόλυτη βαρβαρότητα που τον χαρακτηρίζει.
 Ήδη από το τέλος του 15ου αιώνα δημιουργήθηκε μία σκληρή νομοθεσία σκλάβων για τους αγρότες που διώχτηκαν με την αποσύνθεση του φεουδαρχικού συστήματος, τη βίαιη απαλλοτρίωση της γης τους και ως άνεργο προλεταριάτο πλέον δεν μπορούσε να απορροφηθεί άμεσα στις νέες μορφές μανιφακτούρας.
 Τι έγιναν αυτοί οι ξεριζωμένοι άνθρωποι από τη γης τους; «Μετατράπηκαν μαζικά σε διακονιάρηδες, ληστές, αλήτες,...
 Γι’ αυτό, στα τέλη του 15ου και στη διάρκεια όλου του 16ου αιώνα σ’ όλες τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης εκδίδονται αιματηροί νόμοι ενάντια στην αλητεία. Οι πατέρες της σημερινής εργατικής τάξης ήταν οι πρώτοι που τιμωρήθηκαν, γιατί τους μετέτρεψαν με τη βία σε αλήτες και πάουπερ.
 Η νομοθεσία τούς μεταχειριζόταν σαν “εθελοντές” εγκληματίες», «Το Κεφάλαιο», εκδ. Σύγχρονη Εποχή, τόμος πρώτος.
 Τη ματωμένη νομοθεσία εγκαινίασε ο Ερρίκος Η’ το 1530. Γράφει ο Μαρξ σχετικά: «Στους γέρους και ανίκανους για εργασία ζητιάνους δίνεται άδεια επαιτείας. Αντίθετα, οι σωματικά γεροί αλήτες μαστιγώνονται και φυλακίζονται.
 Σύμφωνα με το νόμο τούς δένουν πίσω από ένα κάρο και τους μαστιγώνουν ώσπου να τρέξει αίμα από το κορμί τους, έπειτα τους βάζουν και ορκίζονται πως θα επιστρέψουν στον τόπο που γεννήθηκαν ή εκεί όπου κατοικούν για να “δουλέψουν”. [….] Οταν συλληφθεί κανείς για δεύτερη φορά ν’ αλητεύει, το μαστίγωμα επαναλαβαίνεται και του κόβουν το μισό αφτί. Σε περίπτωση όμως νέας υποτροπής χαρακτηρίζεται μεγάλος εγκληματίας και εχθρός της κοινωνίας και εκτελείται».
 Οι απαλλοτριωμένοι άνθρωποι από τη γη και τη ζωή τους έγιναν βίαια εσωτερικοί μετανάστες και πρόσφυγες στην αρχή και αμέσως μετά δούλοι. Η σκληρότητα της σημερινής ελίτ στους μετανάστες, στους πρόσφυγες, στους λαούς της Ευρώπης, που ζουν τριτοκοσμικές καταστάσεις μέσα στις πλούσιες πόλεις τους, είναι μία κληρονομημένη σκοτεινή πολιτική και οικονομική σταθερά που επανήλθε δραματικά με την πτώση των κινημάτων και των αξιών.
 Το 1547 ο βασιλιάς Εδουάρδος Στ’, με άλλο νόμο, θέσπισε ότι όποιος αρνείται να δουλέψει, δίνεται σκλάβος στο άτομο που τον κατήγγειλε και ο αφέντης του «έχει το δικαίωμα να τον βάζει να κάνει οποιαδήποτε εργασία, όσο αηδιαστική και αν είναι, μαστιγώνοντας κι αλυσοδένοντάς τον.
 Αν ο σκλάβος λείψει 15 μέρες, πρέπει να καταδικαστεί σε ισόβια σκλαβιά, με πυρακτωμένο σίδερο να χαραχτεί στο μέτωπο ή στο μάγουλό του το γράμμα «s», που είναι το αρχικό της αγγλικής λέξης slave, δηλαδή σκλάβος. «Αν φύγει για τρίτη φορά, εκτελείται σαν ένοχος εσχάτης προδοσίας.
 Ο αφέντης του μπορεί να τον πουλήσει, να τον κληροδοτήσει και να τον εκμισθώσει σαν δούλο, απαράλλαχτα όπως και κάθε κινητό ή αγαθό ζώο. […] Τα παιδιά αυτών των ανθρώπων μπορεί να τα χρησιμοποιεί ο καθένας σαν μαθητευόμενους· τα αγόρια μέχρι 24 ετών, τα κορίτσια έως είκοσι ετών. Αν δραπετεύσουν, υποχρεώνονται ώς αυτή την ηλικία να είναι σκλάβοι των μαστόρων τους που έχουν το δικαίωμα να τους αλυσοδένουν, να τους μαστιγώνουν κ.λπ. κατά βούληση.
 Κάθε μάστορας έχει το δικαίωμα να περνάει ένα σιδερένιο χαλκά στον λαιμό, στα χέρια ή στα πόδια του σκλάβου του, για να μπορεί να τον γνωρίζει πιο εύκολα και για να τον κρατάει πιο σίγουρα. Τέτοιου είδους σκλάβοι των ενοριών διατηρήθηκαν στην Αγγλία ώς τα μέσα του 19ου αιώνα με το όνομα περιφερόμενοι. Παρόμοιοι νόμοι υπήρχαν και στη Γαλλία, όπου στα μέσα του 17ου αιώνα είχε ιδρυθεί στο Παρίσι ένα βασίλειο αλητών».

 Αυτή ήταν η ματωμένη πρωταρχική κεφαλαιοκρατική συσσώρευση. Τον 19ο αιώνα οι εργοστασιάρχες και οι μάστορες έκαναν παιδομάζωμα, παιδιά ηλικίας 7-14 ετών στις βιομηχανικές πόλεις της Αγγλίας, δουλεύοντας νύχτα-μέρα μέχρι θανάτου. «Υποβλήθηκαν στα πιο φριχτά βασανιστήρια…
 Τα ξεθέωναν μέχρι θανάτου από την πολλή δουλειά… τα μαστίγωναν, τ’ αλυσόδεναν, τα βασάνιζαν με την πιο εξεζητημένη και ραφιναρισμένη σκληρότητα. Σε πολλές περιπτώσεις τα καταντούσαν πετσί και κόκαλο από την πείνα, ενώ τα κρατούσαν με το καμουτσί στη δουλειά… Σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις τα έσπρωξαν στην αυτοχτονία!».
 Η «μόλυνση» της κοινωνικής συνείδησης από την ιδεολογική καπιταλιστική επίθεση των τελευταίων χρόνων είναι τόσο μεγάλη που, μαζί με την ανάπτυξη των κινημάτων ανατροπής χρειάζεται και αξιακή επιστροφή στην Αρχαία Ελλάδα. «Είναι το πτηνό της Αθηνάς που πετάει στο λυκόφως», Μορέν.   [Συντάκτης: Παναγιώτης Γεωργουδής ... Πηγή: efsyn.gr]

 Σχόλιο: "Η Ευρώπη επιστρέφει ταχύτατα στις πιο σκοτεινές ρίζες της, με τα ακροδεξιά κινήματα, τον ρατσισμό, το κυνήγι των μεταναστών και των προσφύγων να κυριαρχούν, ενώ ταυτόχρονα συντελείται η βαθμιαία κατάργηση της κοινωνικής και πολιτικής δημοκρατίας, με την εκτελεστική εξουσία και τις δυνάμεις της αγοράς να προωθούν την άκρα λιτότητα μέχρι τον βασανιστικό θάνατο χιλιάδων ανθρώπων μέσα στις ευρωπαϊκές χώρες, με επίκεντρο του δράματος τη χώρα μας..."
 Κι όλο αυτό το "εκτρωματικό σκηνικό"τα δουλοπρεπή ανδρείκελα το ονομάζουν "ανάπτυξη" και θυσιάζουν τη Χώρα και το λαό της στο βωμό της αθλιότητας, στο βωμό της Ευρώπης του ολοκληρωτισμού... Και δεν το κρύβουν...  Ε Δ Ω