Γι’ αυτούς που πέφτουν από τα σύννεφα

 «Η αδιαφορία των πολιτών σε ό,τι δεν τους αγγίζει σε προσωπικό-ατομικό επίπεδο γεννά τον φασισμό». Αυτή η συγκλονιστική δήλωση της Μάγδας Φύσσα, μητέρας του δολοφονημένου από τη Χρυσή Αυγή Παύλου, σε εκδήλωση στο ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δίνει το πραγματικό στίγμα της ευθύνης όλων μας για τα όσα νοσηρά και απεχθή ζούμε τα τελευταία χρόνια.
 Όχι μόνο δημοσιογράφοι, δημοσκόποι και αναλυτές, που καθ’ έξιν πλέον πέφτουν από τα σύννεφα με την εκλογή Τραμπ ή με την άνοδο διάφορων απίθανων εθνικο-παραφρόνων στην εξουσία στην Ευρώπη, αλλά ολόκληροι λαοί εκπλήσσονται με αυτές τις εξελίξεις. Ομως, προς τι η έκπληξη;

 Τα πάντα είναι εδώ. Μπροστά ακριβώς στα μάτια μας. Σήμερα δημιουργούνται αυτά που θα μας εκπλήξουν αύριο.

 Οπαδοί του νεοεκλεγέντος Αμερικανού προέδρου που χαιρετίζουν ναζιστικά κραυγάζοντας «Heil Trump, Heil our people» (Ζήτω ο Τραμπ, ζήτω ο λαός μας), ρητορεία του μίσους από ακροδεξιούς αστέρες στην Ευρώπη, ναζιστές τραμπούκοι που συνεχίζουν να προκαλούν ακόμα και μέσα στο δικαστήριο, μια δημόσια τηλεόραση (ΕΡΤ) που με θανατηφόρα τυπολατρία μεταδίδει ζωντανά τις εκδηλώσεις της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης και τις ομιλίες του φιρερίσκου Μιχαλολιάκου.
 Είναι γνωστό ότι η κάθε οικονομική και κοινωνική κρίση συνήθως ξυπνά τα συντηρητικά ανακλαστικά, κλείνει τον καθένα στο καβούκι του και τον εγκλωβίζει στον φαύλο κύκλο των προσωπικών προβλημάτων επιβίωσης. Φυσικά, με λαμπρές εξαιρέσεις τις εποχές εξέγερσης και διεκδίκησης. Όμως σήμερα δεν είμαστε εκεί.
 Στο παρελθόν οι ερμηνείες γι’ αυτή την αδιαφορία για τα ζέοντα προβλήματα που μας αφορούν όλους προήλθαν κυρίως από την ψυχολογία και την κοινωνιολογία μέσω της ανάλυσης του προφίλ που διαμορφώνει ο καπιταλισμός.
 Ο 'Εριχ Φρομ, για παράδειγμα, σε πολλά από τα βιβλία του, ανέλυσε τον «Φόβο μπροστά στην ελευθερία», αλλά και το «αγελαίο αίσθημα», την «εθελοδουλεία» και τον «κομφορμισμό» ως μια τάση συμμόρφωσης με τους κοινωνικούς κανόνες.
 Από την άλλη, ο Βίλχελμ Ράιχ προσπάθησε, ως μια κραυγή απόγνωσης και απογοήτευσης, να απευθυνθεί στους πολλούς με το «Ακου Ανθρωπάκο», στο οποίο ανέλυσε ακριβώς την άρνηση του μέσου ανθρώπου να δει τα «προφανή», δηλαδή τις πηγές της αλλοτρίωσής του.
 Φυσικά, όπως έλεγε ο Σ. Σέραμ, αλλά όπως έδειξε και η εμπειρία πολλών δεκαετιών, «το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο είναι να δούμε αυτό που βρίσκεται μπροστά στη μύτη μας».
 Οι διαπιστώσεις αυτές, σε καμία περίπτωση, δεν μας απαλλάσσουν από την ευθύνη του ενεργού πολίτη, ο οποίος δεν πρέπει να αναζητά τις εύκολες και βολικές απαντήσεις, αλλά να ψάχνει την αλήθεια με κάθε τρόπο και κάθε κόστος.
 Το αντίτιμο της ανάθεσης με τη λογική του μικρότερου κακού (ο Χ δεν είναι τόσο κακός όσο ο Ψ) οδηγεί σταδιακά στους χειρότερους και στους πιο επικίνδυνους: στους καιροσκόπους, στους αδίστακτους και στους δογματικούς, οι οποίοι, απελευθερωμένοι από κάθε έλεγχο, οδηγούν τα πράγματα σε καταστάσεις ολοκληρωτικού χαρακτήρα.
 Και αυτό γιατί θεωρούν ως λαό «τους» μόνο τους οπαδούς τους και όσους συμφωνούν μαζί τους. Οι διαφωνούντες ανακηρύσσονται «άλλοι», «ξένοι», «παρίες» και «αντίπαλοι», τους οποίους ο ηγέτης έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση να απομονώσει και να περιθωριοποιήσει.
 Εκεί είμαστε σήμερα και μην πέφτουμε από τα σύννεφα!
 [Πηγή efsyn - Τάσος Τσακίρογλου]

Η φρίκη έξω και μέσα μας…

 «Περαστικοί φώναζαν “πήδα” προτού ο έφηβος μετανάστης πηδήξει από τον πέμπτο όροφο του συγκροτήματος κατοικιών στην πόλη της ανατολικής Γερμανίας με αποτέλεσμα να σκοτωθεί, δήλωσε ο δήμαρχος της πόλης. Από τα διπλανά μπαλκόνια γείτονες απαθανάτιζαν το γεγονός στα κινητά τους».
 Ένας πολλαπλά χρήσιμος θάνατος. Ναι! Το γνωρίζουμε πλέον καλά, η εποχή μας ακόμα και τον θάνατο τον καθιστά ευτελές παίγνιο στα χέρια απελπισμένων ή ήδη νεκρών ανθρώπων.
 Άνθρωποι προϊόντα μιας ανελέητης εποχής. Η κάθε εποχή κατοικείται από τους κατοίκους που της αρμόζουν. Άθλιες εποχές εκτρέφουν άθλιους ανθρώπους.
 Αδιανόητοι άνθρωποι γράφουν την ιστορία μιας αδιανόητης εποχής. Το αίμα, το μίσος για τον άλλον που έντεχνα κρύβει το μίσος για τον εαυτό.
 Έναν εαυτό όλο και πιο ανήμπορο, όλο και πιο διατεθειμένο να αδειάζει από μέσα του όλα εκείνα τα στοιχεία που συγκροτούν αυτό που λέμε «άνθρωπος»: την επιείκεια, την ευμένεια, τη συμπόνια, την αποδοχή του άλλου.
 Για να αντέξεις τη βαρβαρότητα που υφίστασαι γίνεσαι ο ίδιος βάρβαρος; Aρκεί αυτή η γενίκευση; Πόσο απαλλασσόμεθα μέσα από αυτά τα γενικόλογα και κάπου, κάπως, καταπραϋντικά σχήματα που κατά καιρούς χρησιμοποιούμε. Ως άλλοθι; Ως αντίδοτο στον θάνατο; Yπάρχει αντίδοτο;
 Όσοι κατέγραφαν στα κινητά τους την πτώση του ήδη νεκρού σώματος στο κρατίδιο της Θουριγγίας έχουν βρει το δικό τους αντίδοτο. Ξεγελούν τον θάνατο καταγράφοντάς τον.
 Ξεγελούν την αθλιότητα της ύπαρξής τους φωνάζοντας «άντε πήδα» στον νεαρό. Γίνονται δήμιοι. Ο δήμιος είναι οχυρωμένος. Ο δήμιος δεν είναι θύμα. Ο δήμιος τρέφεται από το αίμα του άλλου και γλιτώνει από την αίσθηση ότι και ο ίδιος είναι μελλοθάνατος.
 Τώρα συμβαίνει στην Ανατολική Γερμανία, αλλά δεν είναι καθόλου μακριά μας. Είναι δίπλα μας, μέσα μας. Δεν πρόκειται μόνο για την ηδονοβλεπτική όραση του σώματος του νεαρού μετανάστη που πέφτει, είναι το δικό μας σώμα που βυθίζεται στο κενό. Σε μια μαύρη τρύπα χωρίς όρια.
 Η καθημερινή βία φασιστικών μορφωμάτων στον τόπο μας και στην Ευρώπη, το κοινότοπο της βίας, της εγκατάλειψης μέσα στην κρίση, της καθημερινής παραβίασης των δικαιωμάτων των πολιτών για μια αξιοπρεπή πρόσβαση σε διαλυμένες υπηρεσίες ψυχικής υγείας, δεν συγκαλύπτονται με εράνους ή φιλανθρωπικές δράσεις απέναντι στο απέραντο αβοήθητο ανθρώπινο τοπίο.
 Εξάλλου, η ίδια η εκδραμάτιση του προσφυγικού ζητήματος γίνεται από πολλούς σαν αντικείμενο εκμετάλλευσης ενός εσωκομματικού παιχνιδιού με γεωγραφικά και οικονομικά οφέλη.
 Είναι ο ίδιος ο κανιβαλισμός της αγέλης που κυριαρχεί στον δημόσιο διάλογο. Ο,τι δεν συμφωνεί με εμένα είναι απέναντί μου, το διαφορετικό πρέπει να φιμωθεί ή να εξαφανιστεί. Η αγέλη θέλει θέαμα και αίμα ακόμα και αν αυτό προσφέρεται από έναν αυτοκτονικό μετανάστη.
 Κι εμείς οι «ευαίσθητοι πολίτες» πώς διαχειριζόμαστε τη φρίκη; Πόσο δεν ζούμε κι εμείς μαζί της, έχοντας μάλιστα ένα πλεονέκτημα έναντι των άλλων. Τη δήθεν ανθρωπιά μας, εκείνη που μας παροτρύνει, και καλά, να διαφοροποιούμαστε από τα κτήνη και να τα καταγγέλλουμε.
 Πόσο μεγάλο το ναρκισσιστικό όφελος που αντλούμε μέσα από μια τόσο εύκολη και ανέξοδη καταγγελία της φρίκης;
 Πόσο αυτή η κοινωνία, που όλα τα αλέθει και τα πολτοποιεί, δεν έχει τη δύναμη ακόμα και τον καταγγελτικό λόγο, ακόμα και το συναίσθημα της αγανάκτησης απέναντι στο αποτρόπαιο, να το αφυδατώνει, να το αδειάζει από την όποια του δύναμη; «Υποφέροντας εξ αποστάσεως» όπως θα έλεγε μέσα από το ομώνυμο έργο του ο Μπολτάνσκι, «souffrance à distance».
 Μια έγνοια εξ αποστάσεως για τον αναξιοπαθούντα επιχειρούμε κι εμείς εδώ. Κομμάτι κι εμείς μιας κοινωνίας του θεάματος που έτσι κι αλλιώς ψευτίζει τα συναισθήματα και τα στερεί από τη δύναμή τους και τα εγκαταλείπει σε ένα «ως εάν» (as if) λόγο, αφυδατωμένο και αποξενωμένο από την όποια αλήθεια και δύναμή του.
 Η φρίκη δεν κατευνάζεται με το να την αναδεικνύεις. Η καταγγελία της φρίκης δεν μας απαλλάσσει από το μερίδιό μας σε αυτήν. Η φρίκη μάς αφορά και δεν μας εξιλεώνει η καταγγελία της.
 Η εύκολη και ανέξοδη καταγγελία της μέσα σε λίγες γραμμές που και αυτές θα ενσωματωθούν στην αδηφάγο κοινωνία του θεάματος.
 Αν κάτι μας ανατριχιάζει λοιπόν είναι το γεγονός ότι και η σκέψη μας, ναι αυτό το τελευταίο προπύργιο της ανθρώπινής μας υπόστασης, το γεγονός δηλαδή ότι μπορούμε ακόμα να καταγγέλλουμε τη φρίκη, ότι μπορούμε ακόμα να αντιλαμβανόμαστε το ισχνό όριο που χωρίζει το παθολογικό από το φυσιολογικό, ακόμα και αυτή η σκέψη μας κινδυνεύει να μπει στην υπηρεσία της θεαματικοποίησης.
 Ακόμα και αυτή η σκέψη μας, το ύστατο ανάχωμα στον θάνατο, γίνεται ένα κομμάτι στην υπηρεσία της διαχείρισής του. Η κοινοτοπία του κακού ερωτοτροπεί επικίνδυνα με τη σκέψη μας. Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη ήττα μας…
 Πέρα από τις διακηρύξεις για «επανίδρυση» του κράτους και των θεσμών, ίσως το πιο επείγον είναι η επανίδρυση του εαυτού μας.
 Με τη φρίκη που αυτή αναπόφευκτα εμπεριέχει…

*Φωτεινή Τσαλίκογλου: καθηγήτρια Ψυχολογίας, συγγραφέας, **Στέλιος Στυλιανίδης: ψυχίατρος-ψυχαναλυτής, καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής, Πάντειο Πανεπιστήμιο
[Πηγή: efsyn]    

Χατζιδάκις: Ανθρώπινη Ευπιστία

 «Πώς να αντιδράσουμε όταν η μεγάλη πλειοψηφία ζει την πλάνη πως η θέλησή της κυβερνά;» 
«ΠΟΥ ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ! Και γιατί άλλωστε; Να διορθωθεί τι και με ποιο τρόπο; Όλες οι επαναστάσεις καταλήγουν στην κατάκτηση της ανεγκέφαλης, όπως είπαμε Κυρίας. Της Εξουσίας. Αυτή η κατάκτηση, ως γνωστόν, δημιουργεί Δίκαιον, μακράν των ονειρικών στόχων μιας επανάστασης. Οι άνθρωποι που προκύπτουν από μια επανάσταση, περιέχουν τα ίδια συστατικά με τους αποχωρήσαντες ή τους ηττηθέντες. Η καταπίεση ευνοεί την αντίσταση και την ψυχική υγεία. Η επιτυχία και η επικράτηση κάνει ν’ αναβιώσει η εγωπάθεια, ο απολυταρχισμός, ο συγκεντρωτισμός και η απανθρωπιά.
 Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΞΑΝΑΓΕΝΝΑ. Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΦΘΕΙΡΕΙ, καταστρέφει τα ζωογόνα κύτταρα του ανθρώπου. Χρειάζεται ισχυρή παιδεία για ν’ αντέξει κανείς στην έννοια της Εξουσίας και της επιτυχίας. Ο άνθρωπος σε μια έξυπνη στιγμή του, έβγαλε τον Θεό και το Δαίμονα από μέσα του και τους εναπόθεσε στους ουρανούς. Θέσπισε Νόμους, έχτισε εκκλησίες και έγινε ανεύθυνος στη μοίρα του, μοιράζοντας τις ευθύνες έξω από αυτόν.
 ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΩΝ ΠΡΟΔΙΚΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΡΡΟΗ του καλού και του κακού. Κι έτσι αφέθηκε να τον καθοδηγεί η ανθρώπινη αδυναμία του και όχι μια σμιλεμένη ανθρώπινη κρίση. Η πολιτεία, το Κράτος, ευνοεί την εκπαίδευση εκείνη που δεν απελευθερώνει τον άνθρωπο αλλά τον περιορίζει σε ειδικά πλαίσια, επωφελή για το σύνολο. Και η ανθρώπινη κρίση άρχισε να περιορίζεται στα καθ’ ημάς και όχι στις δυνατότητες της ανθρώπινης φύσης μας.
 ΠΩΣ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ ΟΤΑΝ Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ζει την πλάνη, πως εκπροσωπείται από τους τυχοδιώκτες του Τύπου και της Πολιτικής και πως η θέλησή της κυβερνά; Πώς θα μπορέσει να αποφύγει τη θανάσιμη ψευδαίσθηση που έντεχνα έχουν δημιουργήσει οι εκάστοτε κρατούντες κι ακόμη περισσότερο οι ψευτοσοσιαλιστές και οι αριστερίζοντες καιροσκόποι;  ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΤΑΞΗ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ από τους φωτισμένους και ανησυχούντες κάθε παράταξης. Και φυσικά καλούμεθα να ζήσουμε διωγμούς και καταδιώξεις όλων αυτών των ανήσυχων και πεφωτισμένων, στο όνομα του λαού και του Σοσιαλισμού, ετούτη τη φορά. Όπως παλιά στο όνομα της Πατρίδας και του Έθνους ημών του Ιερού.
 ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ η ανθρώπινη περιπέτεια αλλά και η ανθρώπινη ευπιστία. Πάντα ο άνθρωπος θα πιστεύει πως τα όνειρά του θα δικαιωθούν. Αλλά και πάντα θα αγνοεί πως ο ίδιος καταστρέφει τα όνειρά του με το να ξυπνά κάθε πρωί. Κάθε πρωί και όχι για πάντα, μια και μόνη φορά.
 ΤΟ ΘΕΜΑ ΟΜΩΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΥΡΑΝΝΙΚΟ. Πώς ένας πολίτης που σκέφτεται και δεν εννοεί να συμβιβάζεται ή να βολεύεται στις ομαδικές πλάνες, μη συμμετέχοντας στα ομαδικά ή συντεχνιακά συμφέροντα, πώς ένας τέτοιος πολίτης είναι δυνατόν να διατηρήσει τη φωνή του και τη σημασία της, με το κύρος που του παρέχει η επιτυχής προσωπική του εργασία; Εδώ παρατηρούμε μια συνεχή διαρροή επιτυχών πολιτών που για τον έναν ή άλλο λόγο δεν άντεξαν στην επιτυχία ή στην καθιέρωση. Το Κράτος τους κολακεύει με τη συμμετοχή τους στην άσκηση πολιτικών πράξεων. Τους χρίζει βουλευτές. Ένας πρώτος και εύκολος εκμαυλισμός τους. Τους εισάγει στη Βουλή κι ενώ είναι γνωστό πως η Βουλή έχει πάψει προ πολλού να αποτελεί κέντρο λήψης αποφάσεων. Έχει καταλήξει σε κέντρο επικυρώσεως κυβερνητικών αποφάσεων. Είναι μια βιτρίνα-επίφαση μιας δήθεν Δημοκρατίας. Και ο ‘επιτυχών’ ευνουχίζεται σε μια παράσταση που έχει πάψει προ πολλού να σημαίνει κάτι παραπάνω από μια ‘τελετουργία νεκρού θέματος’.
 ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΥΝΗΘΙΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ και στις κενές περιεχομένου σπουδαιοφανείς ορολογίες, που επικίνδυνα έχουν επικρατήσει στους νεοελληνικούς καιρούς μας. Κι όχι μόνο στον τόπο μας, αν και εδώ το κακό έχει παραγίνει. Έχουμε φτάσει σ’ εγκληματικά όρια και η αντίδρασή μας δεν πρέπει να χωράει αναστολή. Προφέρονται ανενδοίαστα λέξεις-φράσεις χωρίς ίχνος από το αρχικό τους περιεχόμενο. Και χαρακτηρίζεται ολόκληρη η κυβερνητική δραστηριότητα από μια τέτοια κενή περιεχομένου λεξιχρησία, χωρίς ενδοιασμό, ντροπή ή επιφύλαξη, που υποτιμά την στοιχειώδη νοημοσύνη του Έλληνα πολίτη, τουλάχιστον στο ποσοστό των μ’ ευαισθησία ανησυχούντων και σκεπτόμενων.  ΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΝΕΟΦΑΣΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙΡΩΝ, στ’ όνομα του παντοδύναμου λαού και των ‘απλών’ ανθρώπων. Και φυσικά ήταν επόμενο να φανούν ‘δημοσιογραφικά’ όργανα για να υπηρετήσουν τον προετοιμαζόμενο νεοφασισμό, με εκχυδαϊσμένη γλώσσα, εσκεμμένες λεξινοθείες και ευτελείς κολακείες γερόντων και υποανάπτυκτων πολιτών».
 Απόσπασμα από το βιβλίο του Μάνου Χατζιδάκι, Ο Καθρέφτης και το Μαχαίρι, εκδ. ‘Ικαρος, 2011. Ο Μάνος Χατζιδάκις (23 Οκτωβρίου 1925 - 15 Ιουνίου 1994) ήταν Έλληνας μουσικοσυνθέτης, διανοούμενος και ποιητής. Θεωρείται ο πρώτος που συνέδεσε με το έργο του, θεωρητικό και συνθετικό, τη λόγια μουσική με τη λαϊκή μουσική παράδοση. Πολλά από τα εκατοντάδες έργα του αναγνωρίζονται σήμερα ως κλασικά.                                                               [Πηγή: www.doctv.gr]

Οι Έλληνες πράκτορες των Ναζί

 Με αφορμή τη συμπλήρωση 72 χρόνων από την απελευθέρωση της Αθήνας, ο ιστορικός Μενέλαος Χαραλαμπίδης μας ξεναγεί στους τόπους όπου εκδηλώθηκε η πιο σκοτεινή μορφή συνεργασίας με τους Ναζί κατακτητές.

 Αθήνα, 12 Οκτωβρίου 1944. Χιλιάδες Αθηναίοι συρρέουν στο κέντρο της πόλης για τη μεγάλη γιορτή της απελευθέρωσης από τους Ναζί κατακτητές. «Ανεβασμένοι στ' αυτοκίνητα ρίχνουν οι ΕΑΜίτες τα συνθήματα που τ' αρπάζει με μια φωνή ο κόσμος και τα κάνει βουή και σάλπισμα για να φτάσουν απ' άκρη σ' άκρη της Ελλάδας: Κανένα άσυλο στους προδότες! Λευτεριά- Λαοκρατία!», διαβάζουμε στην ανταπόκριση του Ριζοσπάστη που κυκλοφόρησε στις 13 Οκτωβρίου 1944 ελεύθερα πλέον στο κέντρο της Αθήνας μετά από 8 χρόνια. Σε αντίθεση με ότι συνέβη σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, καθ’ όλη τη διάρκεια των πανηγυρισμών επικράτησε τάξη. Η ηγεσία του ΕΑΜ τήρησε τις υποχρεώσεις της απέναντι στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, τιθασεύοντας τη μεγάλη δύναμή του κινήματος και διασκεδάζοντας τους φόβους των πολιτικών της αντιπάλων για «λουτρό αίματος», παρά τη διάχυτη επιθυμία για εκδίκηση απέναντι στους συνεργάτες των κατακτητών.
 Την περίοδο 1945-1949, κάποιοι θα οδηγηθούν στα Ειδικά Δικαστήρια. Η συντριπτική πλειοψηφία θα αθωωθεί και πολλοί από τους καταδικασθέντες θα απελευθερωθούν τα επόμενα χρόνια. Αυτή, κατά τον ιστορικό Μενέλαο Χαραλαμπίδη, είναι «η πιο μελανή περίοδος της ελληνικής δικαιοσύνης από σύστασης του ελληνικού κράτους». ... Ε Δ Ω 
 Σχόλιο: Η άποψή μου είναι ότι "μας αγαπάνε οι Γερμανοί"... Η σημερινή Γερμανία καμία σχέση δεν έχει με τη "χθεσινή".. Η "σημερινή" ενδιαφέρεται για την ειρήνη, τη δημοκρατία και την ευημερία όλων των ανθρώπων (παγκόσμια).. Οι Τράπεζές της (π.χ. Deutsche Bank) είναι υγιέστατες και "μοιράζουν δίκαια" τον πλούτο που αποκτούν εξίσου "δίκαια"... Οι "επενδύσεις" της γίνονται πάντα σύμφωνα με τις αρχές της "διαφάνειας και της νομιμότητας" (π.χ. Siemens, VW, Bayer και Άιντραχτ Φραγκφούρτης)...
 Γι' αυτό είμαι φανατικά υπέρ της παραμονής μας στη Γερμανική Ένωση, πάση θυσία... Άλλωστε τι διαφορά έχουν τα κατεβασμένα παντελόνια μέχρι τα γόνατα, απ' τα κατεβασμένα παντελόνια μέχρι τα κότσια;; Αριστεροδέξιοι πατριώτες υπομονή, λίγο βέλασμα ακόμα και η ανάπτυξη θα έρθει (σίγουρα) και θα μας πάει άτα στις αγορές... Ζήτω το Έθνος....                                 [Κ.Φ.]  

Είναι ο φασισμός...

 " Από τον Χατζιδάκι μέχρι τον Μπρεχτ. 10 αποσπάσματα για τον φασισμό"
 ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ: «Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δύο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους, ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος, από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε».
 ΜΑΡΤΙΝ ΛΟΥΘΕΡ ΚΙΝΓΚ: «Μην ξεχνάτε ότι όλα όσα έκανε ο Χίτλερ στη Γερμανία ήταν σύμφωνα με τον νόμο».
 ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ: «Αυτοί που είναι αντίπαλοι του φασισμού χωρίς να 'ναι αντίπαλοι του καπιταλισμού, αυτοί που παραπονιούνται για τη βαρβαρότητα που αιτία τάχα έχει τη βαρβαρότητα την ίδια, μοιάζουν μ' ανθρώπους που θέλουν το μερτικό τους απ' τ' αρνί, χωρίς όμως να σφαχτεί το αρνί. Θέλουν να φάνε το κρέας, να μη δουν όμως τα αίματα. Αυτοί θα ικανοποιηθούν αν ο χασάπης πλύνει τα χέρια του, προτού φέρει το κρέας στο τραπέζι».
 ΒΙΛΧΕΜ ΡΑΪΧ: «Επειδή ο φασισμός εμφανίζεται παντού και πάντοτε σαν κίνημα στηριζόμενο σε ανθρώπινες μάζες, παρουσιάζει όλα τα γνωρίσματα και τις αντιφάσεις της χαρακτηροδομής του αγελαίου ανθρώπου: δεν είναι ο φασισμός, όπως πιστεύεται γενικά, ένα καθαρά αντιδραστικό κίνημα, αλλά ένα αμάλγαμα από αντάρτικα συναισθήματα και αντιδραστικές κοινωνικές ιδέες. Ο φασισμός στην καθαρή μορφή του είναι το άθροισμα απ’ όλες τις άλογες αντιδράσεις του μέσου ανθρώπινου χαρακτήρα».
 ΖΑΝ ΠΟΛ ΣΑΡΤΡ: «Ο φασισμός δεν ορίζεται από τον αριθμό των θυμάτων, αλλά από τον τρόπο που τα σκοτώνει».
 ΟΥΜΠΕΡΤΟ ΕΚΟ: «Ο πρωτοφασισμός πηγάζει από την ατομική ή κοινωνική απογοήτευση. Αυτός είναι και ο λόγος που ένα από τα πιο τυπικά χαρακτηριστικά των φασιστικών καθεστώτων του παρελθόντος ήταν η επίκληση προς μια απογοητευμένη μεσαία τάξη που μαστιζόταν από μια οικονομική κρίση, ή ένιωθε πολιτικά εξευτελισμένη και φοβισμένη από την πίεση που ασκούσαν οι χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις. Στην εποχή μας, που οι παλιοί «προλετάριοι» είναι πλέον μικροαστοί (και τα λούμπεν στοιχεία είναι κατά κανόνα αποκλεισμένα από την πολιτική σκηνή), ο φασισμός του αύριο θα βρει το ακροατήριό του σ’ αυτή τη νέα πλειοψηφία. (...) Στους ανθρώπους που νιώθουν πως δεν έχουν πλέον ξεκάθαρη κοινωνική ταυτότητα, ο πρωτοφασισμός λέει πως το μοναδικό τους προνόμιο είναι το πιο κοινό, ότι έχουν γεννηθεί στην ίδια χώρα. Αυτή είναι και η απαρχή του εθνικισμού. Άλλωστε, το μοναδικό πράγμα που μπορεί να δώσει ταυτότητα στο έθνος είναι οι εχθροί του. Έτσι, στη ρίζα της πρωτοφασιστικής ψυχολογίας υπάρχει μια εμμονή με τις συνωμοσίες, ιδιαίτερα τις διεθνείς. Οι οπαδοί πρέπει να νιώθουν πολιορκημένοι. Ο πιο εύκολος τρόπος να πολεμήσεις μια συνωμοσία είναι η επίκληση στην ξενοφοβία. Αλλά η συνωμοσία πρέπει να έχει και εσωτερικούς μοχλούς: οι Εβραίοι είναι συνήθως ο καλύτερος στόχος, γιατί έχουν το πλεονέκτημα να είναι ταυτόχρονα και εσωτερικοί και εξωτερικοί εχθροί. Στις ΗΠΑ, ένα εμφανές δείγμα συνωμοσιολογικής εμμονής βρίσκεται στο βιβλίο του Πατ Ρόμπερτσον, Η Νέα Τάξη Πραγμάτων, αλλά, όπως έχουμε δει πρόσφατα, υπάρχουν και πολλά άλλα».
 ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ: «Μια διακήρυξη ενάντια στον φασισμό δεν μπορεί να έχει ίχνος ειλικρίνειας, όταν μένουν ανέπαφες οι κοινωνικές καταστάσεις που τον παράγουν σαν φυσική αναγκαιότητα. Όποιος δεν θέλει να εγκαταλείψει την ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, όχι μονάχα δεν θ’ απαλλαγεί από τον φασισμό, αλλά θα τον χρειάζεται».
 ΠΛΑΤΩΝ: «Αυτή και μόνο είναι η ρίζα από όπου ξεπετιέται ένας τύραννος: όταν εμφανίζεται για πρώτη φορά είναι ο προστάτης».
 ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΑΦΑΗΛΙΔΗΣ: «Κάθε μικροαστός ονειρεύεται τον αστό που ζεσταίνει μέσα του, που τον μεγαλώνει στο θερμοκήπιο της μεγάλης ελπίδας για ένα πέρασμα στην «ανώτερη τάξη». Κάθε ψιλικατζής ονειρεύεται ένα σούπερ μάρκετ. Και επειδή το όνειρο για μερικούς πραγματοποιείται, όλοι οι χάχες πιστεύουν πως θα βγει αληθινό και γι' αυτούς. Δεν έχει σημασία που οι περισσότεροι πεθαίνουν φτωχοί. Σημασία έχει που ο καπιταλισμός τούς επιτρέπει να ονειρεύονται τον δικό τους πλούτο. Και ο φασισμός, που είναι η ακραία μορφή καπιταλισμού, είναι μια εγγύηση για τη διατήρηση του ονείρου για ένα πέρασμα στην “ανώτερη τάξη”».
 ΡΑΤΖΑΝΙ ΠΑΛΜΕ ΝΤΑΤ: «Ο φασισμός αναπτύχθηκε ιστορικά ως κίνημα χωρίς θεωρία. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, αναπτύχθηκε ως αρνητικό κίνημα (χρησιμοποιώντας ανάμικτα σοσιαλσοβινιστικά και ψευτοεπαναστατικά συνθήματα) ως αντίπαλος της προλεταριακής επανάστασης και ξεχώρισε κυρίως από τη χρήση των βίαιων και παράνομων μεθόδων εναντίον του προλεταριακού κινήματος. Μόνο αργότερα, ύστερα από δύο χρόνια ζωής, όταν έγινε καθαρό ότι για να εμφανίζεται ως ολοκληρωμένο και εξοπλισμένο κόμμα και κίνημα απαιτούνταν η δημιουργία μιας «φιλοσοφίας», η φασιστική ηγεσία έδωσε εντολή, το 1921, να δημιουργηθεί η αρμόζουσα φιλοσοφία».   [Πηγή: www.doctv.gr]

Ευχή φασίστριας: Καλά τρομοκρατικά χτυπήματα

"Η γνωστή ακροδεξιά θείτσα θέλει να δει αίμα γιατί βαριέται να κάθεται να πλέκει..
 Την Χριστίνα Σιδέρη, υπερήφανη Νεοδημοκράτισσα και ανόσιο τέκνο του παρά φύση έρωτα του Σατανά με το Φαήλο Κρανιδιώτη όπως έχουμε αναλύσει σε αυτό το άρθρο, όσοι είστε εραστές της ακροδεξιάς ελληνικής μούργας τη γνωρίζετε.

 Κάνει ούτως ή άλλως μερικές από τις πιο χορταστικές δηλώσεις εκεί έξω κατά καιρούς, όπως το καλοκαίρι στο δημοψήφισμα. Ε, κι αυτή τη φορά, λίγες ώρες μετά τις εκρήξεις βομβών στις Βρυξέλλες, δεν απογοήτευσε με το ποστ της στο facebook:
 Εδώ ας πούμε έχουμε ένα μέλος της Νέας Δημοκρατίας (δε γνωρίζουμε αν είναι και στέλεχος) να εύχεται να γίνουν κι εδώ πέρα τρομοκρατικά χτυπήματα για να “μάθουμε”. Τι άραγε;

 Για παρέμβαση εισαγγελέα οκ δεν ελπίζουμε καθώς είναι απασχολημένοι με τους Παστίτσιους, αλλά είναι κρίμα διαγραφούλα να τρώει από τον Κούλη μόνο ο καημένος ο Φαήλος. Ας του βρούνε παρέα, μήπως γλιτώσουν και οι κατσίκες.
 Πηγή: luben.tv
 Σχόλιο: Τέτοια ζουλάπια σαν το προηγούμενο δυστυχώς υπάρχουν πολλά... Και το χειρότερο είναι ότι αυτά τα δίποδα ανθρωποειδή πολλαπλασιάζονται αστραπιαία σαν αμοιβάδες... Δεν αντιλαμβάνονται απολύτως τίποτα πέρα απ' τον βρομερό τους κώλο.. Στα αρρωστημένα παραληρήματά τους κάνουν επίδειξη των "πατριωτικών τους αισθημάτων" ευχόμενοι την παραδειγματική τιμωρία των συμπατριωτών τους (για να μάθουν φυσικά) εμπλέκοντας στάνταρ και το Θεό ζητώντας του να τα φυλάει μη χαθεί ο σπόρος της ηλιθιότητας και τι θα απογίνουμε μετά;;;... Προς τα πού να πρωτοφτύσεις;;; 

Υπόθεση "Ζαρτινιέρα"

  "Σύμφωνα με δημοσίευμα του «Έθνους της Κυριακής», το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) επικύρωσε εφετειακή απόφαση για την απόλυτη ευθύνη των αστυνομικών, αποκρούοντας τις αιτιάσεις του Δημοσίου, ότι το ποσό της αποζημίωσης είναι «εντελώς υπερβολικό», όπως επίσης και τον ισχυρισμό ότι ο παθών ευθύνεται κατά 95% για ότι του συνέβη."...   Ε Δ Ω 
 Τέσσερα παιδιά διασχίζουν τον έρημο δρόμο και ξαφνικά τους περικυκλώνουν καμιά 15αριά γομάρια που ισχυρίζονται ακόμα (μαζί με το Κράτος που τα εκτρέφει) ότι είναι αστυνομικοί... Αρπάζουν το πρώτο παιδί που φόραγε ένα μάλλινο σκουφάκι και αρχίζουν να το γρονθοκοπούν εντελώς αναίτια... Το βίντεο το τράβαγαν άλλα 2 γομάρια που έκαναν τη "δουλειά" τους... Το τραγικότερο όλων είναι ότι τα γομαροειδή αυτά κάνουν ακόμα τη "δουλειά" τους και το "Κράτος" ισχυρίζεται ότι κατά 95% έφταιγε το παιδί, επειδή περπάταγε στο δρόμο και φόραγε σκουφάκι, άρα ήταν τρομοκράτης ή αν δεν ήταν θα μπορούσε κάποια στιγμή να γίνει... Αν αυτό ήταν το παιδί σας πόσο ικανοποιημένοι θα ήσασταν απ' την "χρηματική "αποζημίωση";;;
 Κανονικά σε οποιαδήποτε ευνομούμενη κοινωνία, τα γομαροειδή αυτά (όσα χτυπούσαν, αλλά και όσα παρακολουθούσαν ατάραχα κάνοντας τη "δουλειά" τους) θα απολύονταν αμέσως και θα συλλαμβάνονταν σαν επικίνδυνοι κακοποιοί... Το ίδιο και ο "Υπουργός Δημόσιας Τάξης";;;; Βύρων Πολύδωρας που δήλωσε επί λέξη το ίδιο βράδυ:  "Είδα επαγγελματισμό, μεθοδικότητα, σχέδιο και εφαρμογή του, ψυχραιμία και αυτοματισμό στη δράση που είχαν ως επακόλουθο την επιτυχία"..... Δείτε όλο το ιστορικό και την αθώωση των γομαροειδών... Ε Δ Ω 
 Κάπως έτσι φτάσαμε στον πάτο του βόθρου... Τα ανεχόμαστε ΟΛΑ, προκειμένου να έρθει η "ανάπτυξη" απ' τους "Πολύδωρες" και να μας πάνε άτα στις "αγορές" με την παραπάνω "αστυνομική" συνοδεία... Καληνύχτα Ελλάδα... 

Να ζ(ε)ι κανείς ή να μη ζει;: Η εκχώρηση κυριαρχίας, απόγειο κυριαρχίας

 Τα Τάγματα Θανάτου που έκαναν θραύση τη δεκαετία του '70 στη Λατινική Αμερική (σχέδιο της Αμερικής... Ε Δ Ω ) , βοηθώντας στη δημιουργία "εκπληκτικών Δημοκρατιών", αλλά και στην αποφασιστική εξάλειψη της φτώχειας (δολοφονώντας μαζικά τους φτωχούς για να λιγοστέψουν), έρχονται βελτιωμένα και προς τα μέρη μας... Ονομάζονται Frontex και θα έχουν ως στόχο (αρχικά) την "φροντίδα" των προσφύγων που δημιουργούν καθημερινά τα "ειρηνικά" κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δηλαδή: Γερμανία, Γαλλία και Αγγλία) που βομβαρδίζουν ασταμάτητα τους "παλιανθρώπους αυτούς" που γεννήθηκαν με αποκλειστικό σκοπό να γίνουν πρόσφυγες...
 Τα υπόλοιπα "μαϊμουδένια" μέλη (δηλαδή τα εξαθλιωμένα και λεηλατημένα απ' τους προηγούμενους νταβατζήδες) κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα είναι "φυλασσόμενες" χωματερές... Εμείς λοιπόν (τα συνειδητά ΕυρωΠΕΗ που ψηφίζουμε ΟΧΙ, δηλαδή ΝΑΙ) θα ζούμε "απολύτως ασφαλείς" στο κράτος μας που θα φτάσει στο  "απόγειο της κυριαρχίας του" εκχωρώντας την κυριαρχία στους νταβατζήδες που θα φροντίζουν για το καλό μας κι έτσι θα είμαστε όλοι κερδισμένοι...!!!
 Μετά, στα πλαίσια της "εκχώρησης" θα προσθέσουμε στη σημαία μας έναν αγκυλωτό σταυρό ή μετά από σκληρή διαπραγμάτευση έναν "αρχαιοελληνικό μαίανδρο"... Έτσι η νέου τύπου Δημοκρατία θα ολοκληρωθεί "ολοκληρωτικά"...

 Μόλις η Frontex "φροντίσει" τους "παλιανθρώπους" που γεννήθηκαν επίτηδες για να γίνουν πρόσφυγες, θα αναλάβει φασόν την εξάλειψη της φτώχειας, εφαρμόζοντας τα "επιτυχή μέτρα" που δοκιμάστηκαν με "απόλυτη επιτυχία" στη Λατινική Αμερική... Έτσι όσοι θρασύτατοι αντιευρωπαϊστές αντέξουν και το "3ο Μνημόσυνο" και φτάσουν ζωντανοί στα 67 για να επιβαρύνουν το κράτος με συνταξιοδοτικές δαπάνες, αλλά και τις νέες γενεές με έξοδα συντήρησης των παλιογερόντων αυτών, θα εκτελούνται για το καλό της "ανάπτυξης" και των "αγορών" και μάλιστα παραδειγματικά... Εξαίρεση δεν πρόκειται να γίνει ούτε για τους "παλαιούς συνταξιούχους" που θα επιμένουν με θρασύτητα να ζουν (μετά την ψήφιση του "νέου συνταξιοδοτικού" με αναδιανεμητικό χαρακτήρα και με σεβασμό στην αρχή της αλληλεγγύης των γενεών)...
 Μετά καθαρίζοντας και τους μακροχρόνια ανέργους θα μειωθεί δραστικά η ανεργία... Τέλος εκτελώντας και τους άστεγους λύνεται αμέσως και το πρόβλημα στέγης και "κόκκινων δανείων"... Αυτό ήταν... Η Χώρα θα έχει εκπληρώσει όλα τα προαπαιτούμενα, θα πάρουμε τη δόση του ενός δις, η ανάπτυξη θα οργιάζει, η "Λατινική Δημοκρατία" όλα θα τα σκιάζει και ο Τσακαλώτος (θύμα των επιτυχιών της Ακροδεξιάς Αριστεράς) θα μάθει ελληνικά...
 Κι όσοι νομίζετε ότι όλα αυτά είναι "καλαμπούρια" πλανάστε πλάνην οικτράν... Ε Δ Ω   κι Ε Δ Ω 

Η συγκλονιστική μαρτυρία ενός 7χρονου κοριτσιού

 "Η επτάχρονη Malak από τη Συρία, μιλάει για το ταξίδι της από τη Συρία στην Ελλάδα. Αν της λείπει κάτι, αυτό είναι οι φίλοι της. Η αγωνία της, οι φόβοι και η ταλαιπωρία, δεν μπορούν να σβήσουν ωστόσο το χαμόγελο της."......
 "Θα ήθελα να πάω πίσω στη Συρία, αλλά πώς θα μπορούσαμε να γυρίσουμε; Εύχομαι να μπορούσαν να έρθουν εδώ όλοι οι φίλοι μου. Αλλά δεν έμεινε κανείς. Άφησα εκεί πολλούς φίλους, έχω πολλούς φίλους. Ήμουν χαρούμενη εκεί. Αν το θέλει ο Θεός, θα επιστρέψουμε. Αν το θέλει ο Θεός, η Συρία θα γίνει όπως ήταν πριν".... Ε Δ Ω  
 Η επτάχρονη Malak εναποθέτει τις ελπίδες της στο Θεό κι όχι στους "αναπτυγμένους Δημοκρατικούς Κανίβαλους" που μπροστά στο μένος τους να "επιβάλλουν τη Δημοκρατία" και να μεταφέρουν τον "Δυτικό πολιτισμό" - ακολουθώντας πιστά τα χνάρια των Σταυροφόρων κατσαπλιάδων -  ισοπέδωσαν τα 3/4 του πλανήτη...
 Όλοι αυτοί οι άνθρωποι δεν έφυγαν απ' τις χώρες τους οικειοθελώς για να έρθουν εκδρομή στις Χώρες των "αναπτυγμένων"...
 Όσοι δεν αντιλαμβάνονται τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διαπράττουν ή συμμετέχουν και οι  "Πολιτισμένοι της Δύσης", αλλά ζουν στη γυάλα της ηλιθιότητας των "Αγορών" δεν είναι χρυσόψαρα.... Φασίστες και Ρατσιστές είναι κι έτσι θα παραμείνουν όσα μηνύματα κι αν πάρουν, γιατί η ηλιθιότητά τους δεν είναι επίκτητη, αλλά "κληρονομική"... 

«Καμιά δικαιολογία για όσους πιστεύουν σε ιδεώδη που αιματοκύλισαν τον πλανήτη»

...."Καταλήγουμε, λοιπόν, στο συμπέρασμα ότι, όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα και κάθε μέλος της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας καλείται να λύσει μόνο του τα προβλήματά του, οι άνθρωποι κλείνονται στις σταθερές τους. Για πολλούς, αυτό ισοδυναμεί με το «έξω οι ξένοι». Πρόκειται για μια απόρροια της κρίσης που έχει να κάνει με την ανάπτυξη του εθνικισμού στην καλύτερη των περιπτώσεων, και του φασισμού-ναζισμού στην χειρότερη των περιπτώσεων. Εμείς ανήκουμε στη δεύτερη κατηγορία." ... Ε Δ Ω  

Αποχαιρετισμός

 Κι όμως βρέθηκαν κτήνη που έβγαλαν όλο το μίσος και τον ρατσισμό τους για το νεκρό Βαγγέλη..
 Η υποκρισία της "κοινωνίας των κτηνών" δεν έχει όρια... "Αυτοκτόνησε" ο Βαγγέλης λένε... Γιατί;; Αυτό δεν το λένε, δε φαίνεται στη "νεκροψία"...

 Η μέθοδος του Προκρούστη είναι η "φιλοσοφία" του φασίστα, του ρατσιστή, του "αμόρφωτου", του ηλίθιου...
  Ό,τι "προεξέχει",  ό,τι ΔΕΝ αντιλαμβάνεται το ηλίθιο σκατοκέφαλό του, ό,τι είναι "διαφορετικό" από τον ίδιον πρέπει να το "κουρέψει" όπως το καραφλό του κεφάλι (μέσα - έξω)... Πρέπει να το εξαφανίσει για να μείνει η "αγέλη καθαρή" με ανθρωποειδή του είδους του...
 Τα κτήνη δεν έχουν λογική, ηθικούς φραγμούς και στοπ σε τίποτα... Είναι απλά κτήνη, δρουν υποχθόνια, αγελαία και κρυφά... Όπως τα ζόμπι... Δεν έχουν ανάστημα, είναι "πτωματοφάγα", κυνηγούν τους "αδύναμους" και όσους δεν μπορούν να αντιδράσουν... Είναι δειλά και διεστραμμένα ανθρωποειδή...
 Η εξαθλίωση, η φτώχεια και η έλλειψη Παιδείας, "ζωγραφίζουν" το τοπίο μέσα στο οποίο ο φασίστας πολλαπλασιάζεται... Ο φόβος τον τρέφει, η άγνοια τον δυναμώνει...
 Γιατί να ψάχνουμε την κόλαση αλλού;;; Μέχρι πότε θα κλείνουμε τα μάτια;;;

 "Να τα τρία κοινωνικά προβλήματα :

η Εξαθλίωση των Ανδρών από τη φτώχεια,

η Κατάπτωση της Γυναίκας από την πείνα

                               και

ο αφανισμός της νιότης από τη Φυσική και Πνευματική Νύχτα."

Βίκτωρ Ουγκώ  .............. Ε Δ Ω 

Ο φασίστας γεννιέται άνθρωπος

"Ναι στην ψυχραιμία. Ναι στον πόλεμο εναντίον τους με τα δικά μας και όχι με τα δικά τους μέσα (όσο τα έχουμε ακόμα). Είμαστε το μέσον, αυτό μας χαρακτηρίζει και όχι ο σκοπός. Ναι στην ενδυνάμωση της Παιδείας και της τέχνης, ως οχυρώματα απέναντι στην άρρωστη σκέψη με τις φασιστικές μεταστάσεις"..... Ε Δ Ω    

Ευτυχισμένο το 1896

Πόση αξία έχει η ανθρώπινη ζωή; Μηδέν € ...  ΕΔΩ
Θα μου πείτε, έτυχε... Μια σύμπτωση ήταν.. Η κακιά η ώρα... Φυσικά... Ε Δ Ω 
Άντε ήταν δυο οι κακές οι ώρες, άλλωστε η Δικαιοσύνη θα "λάμψει" και οι ένοχοι ΘΑ τιμωρηθούν, αφού ο "Νόμος" δεν είναι παίξε γέλασε... Πραγματικά έχετε δίκιο.... Ε Δ Ω 
Ευτυχώς αυτά συμβαίνουν μόνο στις ΗΠΑ...

Ή μήπως όχι;; Αυτή η μέθοδος σύλληψης έφτασε και στη χώρα μας;; Ε Δ Ω 
Τις πταίει;;;;  Η απάντηση, για τα δικά μας χάλια, βρίσκεται  ΕΔΩ
 Θα μου πείτε: "Αυτό είναι παλιό δεν πιάνεται... Η χώρα από τότε "προόδευσε", τα πράγματα άλλαξαν"...  Σφυρηλατήθηκε η "Ενότητα" και θριάμβευσε η "Αξιοκρατία"... Ας προχωρήσουμε καμιά 70αριά χρόνια να δούμε τις "αλλαγές"...  Ε Δ Ω 
 Από τότε όμως μέχρι σήμερα "ωριμάσαμε" σαν Κράτος... Η Δημοκρατία γιγάντωσε και "νικάει" συνέχεια, σαν τον Ολυμπιακό...
 Λέτε;;  Για να δούμε πόσο πολύ προχωρήσαμε.... Ε Δ Ω

 Όπως βλέπετε βρισκόμαστε αισίως στο 1896...  Καλή Πρωτοχρονιά.... 

Το ΟΧΙ που έγινε ΝΑΙ

 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν και δεν ήταν....
 Σε μια μακρινή χώρα ζούσαν και άνθρωποι που είχαν τσίπα...
 Παρά τη φτώχεια που τους έδερνε είχαν αξιοπρέπεια, κοκκίνιζαν από ντροπή, υπεράσπιζαν τα "ιερά και όσια", δεν ξεπουλήθηκαν πατόκορφα  και είχαν "καρύδια"...
 Τα χρόνια όμως πέρασαν γρήγορα και η χώρα από "μακρινή" έγινε πολύ "κοντινή"...
 Έτσι φτάσαμε και στο σήμερα.....

 Σήμερα λοιπόν στη χώρα αυτή κατοικούν εκατομμύρια Ρινοκερογκάμηλα χωρίς τσίπα... Προσκυνάνε το Θεό €, ξεπουλάνε και τη μάνα τους εντελώς ανερυθρίαστα, δεν αισθάνονται ντροπή για τίποτα και παριστάνουν τους "σωσμένους" και τους "πατριώτες" υπερασπιζόμενοι μανιωδώς τους "Κατακτητές" που πολέμαγαν οι πρόγονοί τους...

 Η "κατρακύλα" τους και ο απόλυτος ηθικός και πνευματικός τους ξεπεσμός δεν έχει όρια...
 Τα "ιερόσυλα" Ρινοκερογκάμηλα έχουν το θράσος να "γιορτάζουν" το ΟΧΙ που πότισαν με αίμα οι άνθρωποι που τους "γέννησαν"...
 Τρέφονται μόνο με αναμνήσεις του παρελθόντος και τα ίδια το μόνο που έχουν να επιδείξουν είναι η ηλιθιότητά τους... Δεν αντιδρούν ΠΟΤΕ και για τίποτα..

 Περιμένουν τους Ανδρομέδιους, τον Πολέμαρχο του Θεού και τις "σκόνες" απ' τα κόκαλα των νεκρών (μακρινών προγόνων) για να "βελτιώσουν" τη θέση τους και να αποδείξουν τη "συγγένειά τους" και το κληρονομικό τους δικαίωμα με σκοπό το "κέρδος" απ' το αναμενόμενο "ξεπούλημά" τους...

 Εκλιπαρούν τους λωποδύτες που καταλήστεψαν τη Χώρα και δεν ντρέπονται ΠΟΤΕ.. Ε Δ Ω 
 Αξίζει να το δείτε "μεταγλωττισμένο" .... Ε Δ Ω 
 Εναποθέτουν τις "ελπίδες" τους στο "σταρ σύστεμ" και πανηγυρίζουν... Ε Δ Ω 
 Βάφονται με το "σταυρό" και τη "σημαία" παριστάνοντας τους "υπερασπιστές" της Πατρίδας και χειροκροτούν με πάθος και αυταπάρνηση αυτούς που την ποδοπάτησαν ΤΟΤΕ και την ποδοπατούν ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ.... Ε Δ Ω 

 Κι έτσι, με συνοπτικές διαδικασίες το ΟΧΙ έγινε ΝΑΙ σε όλα... 

Γιατί μας σκοτώνουν;

Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό... Όλοι υποψιαζόμαστε ότι προφανώς μας σκοτώνουν για το καλό μας, για να έχουμε όλοι κάποτε "υψηλό επίπεδο" ζωής, αλλά είναι σκέτη "απόλαυση" να ακούς τα "παρανοϊκά" ανθρωπάκια που παριστάνουν τους Θεούς να αναπτύσσουν τα σχέδιά τους εντελώς ανερυθρίαστα.... Το βίντεο αυτό έχει διάρκεια 6 ωρών... Σας συνιστώ να το κατεβάσετε στον Η/Υ σας, για να μπορέσετε να το δείτε σε συνέχειες.. Περιέχει σημαντικά, ανατριχιαστικά στοιχεία που αξίζει να έχετε υπόψη σας... Τα συμπεράσματα δικά σας... 

Το απόλυτο αίσχος...!!!

Άνοιξε το τριώδιο;

View more documents from kostas filos

Περί Ναζί...

Τις τελευταίες μέρες έγινε πολύς λόγος για τους Ναζί... Κάποιοι έδειξαν μεγάλη κατάπληξη γιατί τώρα, δήθεν, τους κατάλαβαν.. Επειδή η υποκρισία περισσεύει και η επιδερμική ανάλυση του φαινομένου,αλλά και η αδιάφορη, "χαβαλετζίδικη" στάση αρκετών, απέναντι στο εκφυλιστικό για την κοινωνία και ντροπιαστικό αυτό φαινόμενο, είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη, θεωρώ υποχρέωση μου, σαν Δάσκαλος, σαν πολίτης και σαν άνθρωπος με αξιοπρέπεια να καταθέσω την άποψή μου και να διαχωρίσω τη θέση μου απ' τους υποκριτές και τους χαβαλετζήδες...

   

περί ναζί View more documents from kostas filos

Εκείνο που έχω να προσθέσω σήμερα είναι ο Παύλος Φύσσας, το νέο θύμα των Ναζί... Όλα τ' άλλα, που ανέφερα παραπάνω, επαληθεύονται πανηγυρικά.. Σκούζουν, τάχατες, γοερά οι πολιτικοί απατεώνες που τους εξέθρεψαν συστηματικά, οι υποκριτές, οι όψιμοι οπαδοί της Δημοκρατίας και τα μονίμως κατάπληκτα στίφη γιδοπροβάτων που στηρίζουν μανιωδώς τον πολιτικό "βόθρο"...... Άι σιχτίρ λωποδύτες!!!! 

Δείτε και το βίντεο με το "θαύμα της φύσης" ΕΔΩ

Για μια Ελλάδα καραφλή...!!!

... Δείτε με τα μάτια σας και ακούστε με τ' αυτιά σας τι εστί Ναζί, Χρυσή Αυγή και Μαύρο Δειλινό... Αυτό το βίντεο συμπληρώνεται απ' την ανάρτηση "Περί Ναζί..." Για να έχουμε μια πλήρη εικόνα για το επικίνδυνο, εκφυλιστικό και εξευτελιστικό αυτό φαινόμενο που παίρνει διαστάσεις στις μέρες μας...

Ντοκουμέντο... "Η προφητεία ενός ναζί"

Από αναδημοσίευση της "Ελευθεροτυπίας" το 1995... Διαβάστε ...ΕΔΩ