Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2015

Μουχλιασμένες συμπεριφορές


" Οι στιγμές προφανώς είναι σκληρές για ολόκληρη τη χώρα και ιδίως για την πλειονότητα του λαού, που επί πέντε χρόνια βιώνει ένα διαρκές στρες στο γνωστό, άγριο μνημονιακό περιβάλλον."..Ε Δ Ω 


 Η ελπίδα όμως πεθαίνει, γιατί το αποτυχημένο και ξεφτισμένο πολιτικό καθεστώς - το οποίο επιχαίρει και καραδοκεί - παραμένει στο απυρόβλητο... Ο Βαγγέλας ο αρχηγός της ΝΔ, χθες στη συζήτηση στη Βουλή για την επικύρωση της τελικής συμφωνίας όνειδος, κούναγε νευρικά τα χέρια του στον Τσακαλώτο και του έλεγε ότι αν τους απειλεί δεν θα ψηφίσουν ΝΑΙ σε όλα... Δεν γίνεται να τους μέμφεται και μετά αυτοί να ψηφίζουν... Δηλαδή πολύ απλά - χωρίς ντροπή - απαιτούσε να μην τους "ενοχλούν", γιατί θα πεισμώσουν και δεν θα ψηφίσουν... Το μόνο που τον ενδιέφερε δεν ήταν η συμφωνία (μήπως αυτός θα πείναγε;;), αλλά το "απυρόβλητο... Από κοντά (με άλλα λόγια) και ο χοντρός συνταγματολόγος... Κι ο Τσακαλώτος ξεροκατάπιε και αφού έκανε την ανάγκη φιλότιμο πραγματοποίησε προσωρινά (ελπίζω) μια κωλοτούμπα ακόμα...
 Με το αποτυχημένο και ξεφτισμένο πολιτικό καθεστώς στην απ' έξω να παριστάνει την νταντά της ελπίδας, η ελπίδα τι τύχη μπορεί να έχει;;;
 Η ελπίδα όμως πεθαίνει όταν οι λαθρέμποροι, οι φορονταβαντζήδες και οι "μηχανισμοί" αρμέγματος του λαού εξακολουθούν να τυγχάνουν προνομιακής μεταχείρισης και να θεωρούνται απαραίτητοι για την "ανάπτυξη"... Ποια ανάπτυξη;;; Γιατί δεν εφαρμόζουν τις ηλεκτρονικές συναλλαγές ΠΑΝΤΟΥ;; Με επιτροπές, συσκέψεις και προσευχές θα παταχθεί η διαφθορά;;
 Γιατί δεν έβαλαν χέρι στις παράνομες καταθέσεις του εξωτερικού;;; Μέχρι και ο Θέμος - που τον έπιασαν με τη σακούλα στο χέρι - απαλλάχτηκε με βούλευμα... Τι περιμένουν;;;
 Πότε θα ελαφρύνει η καμπούρα του Καραγκιόζη που βλέπει να του παίρνουν και την μπουκιά απ' το στόμα;; Τι ελπίδα μπορεί να έχει ο άνεργος, ο εξαθλιωμένος μισθοσυντήρητος, ο μισοπεθαμένος συνταξιούχος κι ο νέος εργαζόμενος με μεροκάματο φιλοδώρημα;;
 Ο αγρότης σε ποιον πλανήτη θα μεταβεί για να καλλιεργήσει;


 Η ελπίδα όμως πεθαίνει, όπως πεθαίνουν όλα κάποτε... Αλλά θα είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του "θανάτου" που το αξίωμα: "Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία", θα πάψει να ισχύει... Μέχρι τώρα η ελπίδα πέθαινε τελευταία, επειδή ο ελπίζων πέθαινε πρώτος.. Τώρα σχεδιάζουν το θάνατο της ελπίδας πρώτα κι αυτό είναι τραγικό... Γιατί θα πεθαίνουμε μέσα στην απελπισία...