Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

Εργατική Πρωτομαγιά


1886 Σικάγο (1η Μαΐου) :... Χιλιάδες εργαζόμενοι ξεσηκώθηκαν με αιτήματα: "Οχτώ ώρες δουλειάς, οχτώ ώρες ανάπαυση και μόρφωση, οχτώ ώρες ύπνο"... Στην πλατεία Χεϊμάρκετ κι ενώ ο Όγκαστ Σπάις μιλούσε στο συγκεντρωμένο πλήθος, ο Διοικητής της αστυνομικής δύναμης διατάσσει να διαλυθεί η συγκέντρωση και ξαφνικά (εντελώς ξαφνικά όμως).... μια βόμβα σκάει μέσα στο πλήθος... Η Αστυνομία πυροβολεί άγρια προς όλες τις κατευθύνσεις και το αίμα βάφει το πλακόστρωτο της πλατείας... Ακολουθεί μια κόλαση, η προβοκάτσια ήταν καλά στημένη. "Αίμα τώρα!", ωρυόταν την επόμενη μέρα ο Τύπος. "Κρεμάστε τους πρώτα και ύστερα δικάστε τους" !!!!!
 Αναρωτιέμαι απλά: Ο Τύπος; Ποιος Τύπος;;; Οι Κλώνοι του Πρετεντέριους και της Σπυράκιους;;;; Οι εκπρόσωποι της  φυλής των Ρουφιάνιους Ποντίκιους Γιδοπροβάτιους;;;
 Απολογία του Όγκαστ Σπάις, στη δίκη των εργατών ηγετών της Πρωτομαγιάς του Σικάγο το 1886... "Αν σας περνάει η ιδέα, στα σοβαρά, πως με τις κρεμάλες σας μπορείτε να σταματήσετε τον αγώνα εκατομμυρίων εργατών, που αν και γονατισμένοι από την καταπίεση εξεγείρονται, είστε μα την αλήθεια, πτωχοί τω πνεύματι. Να περιμένετε το τέλος. Αν δεν το περιμένετε εγώ σας το αναγγέλλω. Γύρω σας, δίπλα σας, πάνω σας, απ' όλες τις μεριές θεριεύει μια φωτιά. Μπορείτε να την αγνοείτε, αλλά δεν μπορείτε να την αποφύγετε. Θα 'ρθει μια εποχή που η σιωπή μας στον τάφο θα είναι πιο ισχυρή από τις φωνές που στραγγαλίζετε σήμερα"....
Αποτέλεσμα: Οι εργάτες κατέκτησαν το οχτάωρο! Οι αποδοχές τους αυξήθηκαν! Οι αγώνες και οι θυσίες τους δικαιώθηκαν!
Δικαιώθηκαν;
...2014, 2015, ..., 20017... 20ΧΧ.. Εδώ και Τώρα: Δες από την ίδια τη ζωή σου. Είσαι ο σκλάβος του 21ου αιώνα...
 Νόμοι τερατουργήματα που μας πάνε αιώνες πίσω, ανεργία στα ύψη, μισθοί φιλοδωρήματα, ωράρια δούλων, εργασία και τις Κυριακές, συνταξιούχοι εξαθλιωμένοι, σπουδές χωρίς μέλλον, ζωή χωρίς αξιοπρέπεια...
 Γιατί, τίποτα δεν χαρίστηκε και ούτε θα χαριστεί ποτέ..!! Δεν υπάρχουν "Χαριστές", αλλά Χάροι...
 Γιατί, δεν αρκεί να κατακτήσεις ένα δικαίωμα, αλλά θα πρέπει να είσαι σε θέση και να το υπερασπίσεις..
 Γιατί, για να ζήσεις σαν άνθρωπος θα πρέπει να σημαδέψεις ΤΩΡΑ την απάνθρωπη κοινωνία που στηρίζεται στην στυγνή εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο..
 Γιατί, δεν έχεις το δικαίωμα να παραδώσεις τα παιδιά σου, σαν κρεατόμαζες, στην μηχανή του κιμά..
 Γιατί, δεν είσαι ποντίκι, είσαι άνθρωπος.... Είσαι;;;                  
                                                                                                   

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Ποιον προτιμάς; Τον Φασίστα, τον Τραπεζικό ή τον Σαουδάραβα;;


 Έγιναν "εκλογές", λένε οι φήμες, στη Γαλλία... Και ο "λαός" διάλεξε για την τελική ευθεία έναν θατσερικό, πρώην τραπεζικό και μια φασίστρια... Μετά το "σοφό λαό" έσπευσαν όλοι οι αποτυχόντες "Δημοκράτες" πλην του αριστερού (καμία σχέση με τον Τσίπρα) να αμυνθούν κατά του φασισμού οχυρωμένοι πίσω απ' τον πρώην τραπεζικό.. Τώρα εδώ γελάμε ή κλαίμε απ' τα γέλια;;; Και μετά θα έρθει η ανάπτυξη...


 Αλλά το μέγεθος της παγκόσμιας ηλιθιότητας δεν έχει πάτο... Μας πήραν μυρωδιά και πάει το δούλεμα γαζέπι...  Και μετά ήρθε και ο "Σαουδάραβας" να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των γυναικών...!!!!!!!!!!!
  " Η Σαουδική Αραβία εκλέχθηκε μέλος της Επιτροπής για τα Δικαιώματα των Γυναικών του ΟΗΕ παρότι είναι μια από τις πρώτες χώρες στον πλανήτη στην καταπάτηση των δικαιωμάτων τους..."
" Για να έχετε μια εικόνα, η λίστα με τις απαγορεύσεις για τις γυναίκες, είναι ενδεικτική. Απαγορεύεται λοιπόν:
Να οδηγούν αυτοκίνητο. Να παντρευτούν χωρίς να πάρουν άδεια από την οικογένειά τους. Να μπουν σε κοιμητήριο. Να κληρονομήσουν την περιουσία των γονιών τους. Να ανοίξουν λογαριασμό σε τράπεζα δίχως τον άντρα συνοδό τους. Να βγουν στον δρόμο και να περπατήσουν ακάλυπτες, μιας και αν δεν είναι "καλυμμένες", κινδυνεύουν με βιασμό ο οποίος σπανίως τιμωρείται, καθώς υπερισχύει στα δικαστήρια το επιχείρημα της "πρόκλησης". Να δοκιμάσουν ρούχα σε δοκιμαστήριο καταστήματος. Επιτρέπονται όμως οι σπουδές.
Οι άνδρες και οι γυναίκες μπορεί να εργάζονται μαζί στον επαγγελματικό χώρο, αλλά είναι αδύνατον οι ανύπανδρες γυναίκες να έχουν κάποιου τύπου κοινωνική επαφή χωρίς να συνοδεύονται από κάποιον άνδρα που είναι μέλος της οικογένειας, κοινώς πατέρα ή σύζυγο.
Τέλος, το ποινικό σύστημα της Σαουδικής Αραβίας στηρίζεται σε μια άμεση ερμηνεία του Ισλαμικού Νόμου (Σαρία), η οποία επιβάλλει ευρείας κλίμακας σωματικές τιμωρίες για σειρά εγκληματικών ενεργειών.
Η θανατική ποινή επιβάλλεται για διάφορες παραβατικές ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων της ένοπλης ληστείας, της μοιχείας, της σεξουαλικής κακοποίησης, της ανθρωποκτονίας και της μαγείας.
Τρόπος εκτέλεσης είναι και ο αποκεφαλισμός, μια ευρέως διαδεδομένη πρακτική σε διάφορες περιοχές της αραβικής χώρας για την εκτέλεση της θανατικής ποινής."... [Πηγή: , σχόλια, news247]


 Αν παρόλα αυτά, εξακολουθείτε να μη βλέπετε την πρόοδο του "πολιτισμού", το θρίαμβο της Δημοκρατίας, την ήττα του φασισμού, την καλπάζουσα ανάπτυξη, τον Κούλη αντιστασιακό και τον Τσίπρα αριστερό, τότε είστε μια χαρά....
 Οι υπόλοιποι ανήκουν στην ανίατη κατηγορία των; «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς˙ οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι» (Λούκ. 23,34). και δε σώζονται ούτε αν φορέσουν άγιες παντόφλες Αγίου Σπυρίδωνα, ιερά γυαλιά Οσίου Παΐσιου και πουν (απνευστί) 35 φορές το Πάτερ Ημών...                           [Κ.Φ.]

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Φερνάντο Πεσσόα: Έβγαλα τη Μάσκα


 Έβγαλα τη μάσκα και στον καθρέφτη κοιτάχτηκα
Είδα το παιδί που ήμουν εδώ και πολύ καιρό…
Δεν είχε καθόλου αλλάξει.

Αυτό είναι το πλεονέκτημα
Του να ξέρεις τη μάσκα να βγάζεις.
Είμαστε πάντα παιδιά,
Το παρελθόν, που ήταν το παιδί αυτό.

Έβαλα τη μάσκα, την ξανάβγαλα πάλι.
Είναι καλύτερα έτσι
Έτσι, χωρίς τη μάσκα·
Γυρίζω πίσω στην προσωπικότητά μου
Όπως της γραμμής το τέλος.

Φερνάντο Πεσσόα

 Fernando António Nogueira de Seabra Pessôa: Ήταν Πορτογάλος ποιητής και συγγραφέας. Γεννήθηκε στη Λισαβώνα το 1888. Εργάστηκε ως αντιπρόσωπος διάφορων εμπορικών οίκων στη Λισαβώνα και αργότερα ως συντάκτης – μεταφραστής. Έζησε μια ζωή εργένης, συγκατοικώντας αρχικά με τη θεία του, και αργότερα με την ετεροθαλή αδελφή του.
 Το μεγαλύτερο μέρος του σπουδαίου έργου του έμεινε αδημοσίευτο ως το θάνατο του, 30 Νοεμβρίου 1935. Ως τότε, ο Πεσσόα είχε δημοσιεύσει το πρώτο του βιβλίο στα Πορτογαλικά, με τίτλο Mensagem, δύο πλακέτες με αγγλικά ποιήματα -γιατί ο Πεσσόα ήταν δίγλωσσος και έγραφε με μεγάλη άνεση στην αγγλική γλώσσα- καθώς και μερικά λογοτεχνικά και πολιτικά μανιφέστα. Ήταν επίσης γνωστός ως εκδότης της επιθεώρησης Athena (1924-25), και ως συνεργάτης σε διάφορα πρωτοποριακά έντυπα, και κυρίως στο Orpheu (1915), όργανο του μοντερνιστικού κινήματος.
 Μετά το θάνατο του, τα άπαντα του εκδόθηκαν σε οκτώ τόμους... [Πηγή: Εναλλακτική Δράση]

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Ο "χρυσός αιώνας" των δικτατοριών


... Με την ευκαιρία της "ημέρας" καλό είναι όλοι μας να φρεσκάρουμε τις ιστορικές μας γνώσεις. Ιδιαίτερα σήμερα που ο εκφασισμός των κοινωνιών, όπως και της ελληνικής κοινωνίας, ωραιοποιεί άρρωστες ιστορικές εποχές και αγιοποιεί στεγνές δικτατορίες, φασίστες και παρανοϊκούς δικτάτορες!! Σας συνιστώ να δείτε προσεκτικά αυτό το εξαιρετικό βίντεο και να το κρατήσετε στο αρχείο σας... Ε Δ Ω 


Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

Bukowski: Αισθηματίας


Αποσπάσματα περί έρωτος ...

 «Ήμουν αυτό που λένε αισθηματίας. Συγκινιόμουν με ένα σωρό χαζά πράγματα: γυναικεία παπούτσια κάτω από ένα κρεβάτι, μια ξεχασμένη φουρκέτα στο νεροχύτη, από τον τρόπο που έλεγαν «πάω να κατουρήσω», από τις κορδέλες τους, όταν τις έβλεπα να διασχίζουν το δρόμο 1.30 το απομεσήμερο, από τα ατέλειωτα βράδια του συντροφικού πιοτού, από τους καβγάδες, τις ψιλοκουβέντες, τότε που σκέφτεται κανείς την αυτοκτονία.
 Και ακόμα έλιωνα όταν ένιωθα να συντελείται το θαύμα, όταν καθόμουν μαζί τους στο αμάξι μου, όταν αναθυμιόμουν τους έρωτές μου στις 3 τα ξημερώματα, όταν μου έλεγαν ότι ροχαλίζω, όταν άκουγα τα ροχαλητά τους, όταν μόνος μου σε ένα εστιατόριο διάβαζα την εφημερίδα μου και ήθελα να ξεράσω γιατί σκεφτόμουν πως τώρα είναι παντρεμένη με έναν διανοητικά ανάπηρο οδοντίατρο. Όταν έπινα, όταν χόρευα. Όταν φλέρταρα, όταν φλέρταραν. Όταν κοιμόμουν μαζί τους...»
«Και η αγάπη;» ρώτησε η Βάλερι. «Η αγάπη δεν παρουσιάζει προβλήματα σε εκείνους που ξέρουν να αντέξουν την ψυχική φόρτιση. Είναι σαν να προσπαθείς να κουβαλήσεις έναν σκουπιδοτενεκέ στην πλάτη σου πάνω από ένα ποτάμι αφρισμένα κάτουρα».
 «Έτσι και αλλιώς οι ανθρώπινες σχέσεις είναι αδιέξοδες. Μόνο οι δυο πρώτες βδομάδες έχουν ενδιαφέρον, μετά τα πράγματα γίνονται επίπεδα, πλαδαρά. Οι μάσκες πέφτουν και εμφανίζονται τα αληθινά πρόσωπα: τρελοί, ηλίθιοι, παρανοϊκοί, εκδικητικοί, σαδιστές, δολοφόνοι.
 Η σύγχρονη κοινωνία έχει δημιουργήσει ανθρώπους που κατασπαράσσουν ο ένας τον άλλον. Κανίβαλοι. Τα πάντα μοιάζουν με μονομαχία μέχρι θανάτου που διαδραματίζεται πάνω σε ένα τραπέζι μπιλιάρδου... Η μεγαλύτερη διάρκεια που μπορούμε να ελπίζουμε για μια σχέση μας είναι δυόμισι χρόνια».
 «Δεν ήμουν ερωτευμένος, δεν ήμουν ευτυχισμένος, μα αυτό μου άρεσε. Οι ερωτευμένοι συχνά είναι νευρωτικοί, επικίνδυνοι. Χάνουν κάθε αίσθηση προοπτικής και χιούμορ. Γίνονται υστερικοί, ψυχωτικοί, ανιαροί. Καμιά φορά, γίνονται και δολοφόνοι».

«Ήρθες να με βρεις εξαιτίας κάποιας γυναίκας;» «Ναι». «Καθάρισες μαζί της;» «Νομίζω πως ναι. Αλλά δεν είμαι κι απόλυτα σίγουρος...». «Δηλαδή δεν μπορείς να δώσεις οριστική απάντηση;» «Μάλλον όχι». «Κανείς δεν μπορεί να είναι ποτέ σίγουρος». «Συμφωνώ μαζί σου». «Γι αυτό και όλες οι ερωτικές ιστορίες είναι για τα πανηγύρια». «Ναι».

 Αποσπάσματα από το βιβλίο του Τσαρλς Μπουκόβσκι, Γυναίκες, εκδ. Οδυσσέας. Ο Τσαρλς Μπουκόβσκι, (16 Αυγούστου 1920-9 Μαρτίου 1994), ήταν Αμερικανός ποιητής και συγγραφέας. Από τη στιγμή του θανάτου του, ο Μπουκόφσκι έχει γίνει θέμα πάμπολλων άρθρων κριτικής απέναντι στη ζωή και στο έργο του. Αν και αγαπήθηκε από το κοινό κι έγινε σύμβολο για ανθρώπους με προβλήματα αλκοολισμού, οι ακαδημαϊκοί κριτικοί έχουν δώσει ελάχιστη σημασία στα γραπτά του. Θεωρείται όμως από πολλούς ένας πολύ σπουδαίος ποιητής, με μεγάλη επιρορή. Οι Ζαν Ζενέ (Jean Genet) και Ζαν-Πολ Σαρτρ (Jean-Paul Sartre) τον είχαν χαρακτηρίσει ως τoν «μεγαλύτερο ποιητή» της Αμερικής. Έγραψε περισσότερα από 50 βιβλία. Ανάμεσα στα πιο γνωστά που κυκλοφορούν και στα ελληνικά είναι τα Σημειώσεις ενός Πορνόγερου Ι και ΙΙ, Ερωτικές Ιστορίες Καθημερινής Τρέλας, Η Λάμψη της Αστραπής Πίσω Από το Βουνό και Γυναίκες.
[Πηγή: www.doctv.gr]

Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

Γιατί θέλουμε όλοι να έχουμε ένα σύντροφο;


 "Γιατί, λοιπόν, θέλει κανείς να έχει κάποιο σύντροφο; Δεν μπορείς να ζεις μόνος σου ή μόνη σου σ΄αυτό τον κόσμο χωρίς να παντρευτείς, χωρίς να έχεις παιδιά, χωρίς φίλους; Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να ζουν μόνοι, γι΄αυτό θέλουν να έχουν συντρόφους. Χρειάζεται τεράστια νοημοσύνη για να είναι κανείς μόνος – και πρέπει να είσαι μόνος, για να ανακαλύψεις τι είναι Θεός, τι είναι αλήθεια.
Είναι ωραίο να έχεις κάποιο σύντροφο, τον άντρα σου ή τη γυναίκα σου, κι επίσης να έχεις μωρά. Αλλά, βλέπετε, χανόμαστε μέσα σ΄όλο αυτό το πράγμα, χανόμαστε μέσα στην οικογένεια, μέσα στη δουλειά μας, στην πλήξη, στη ρουτίνα μιας ζωής που φθείρει. Κι όλα αυτά μας γίνονται συνήθεια, οπότε μετά και μόνο η σκέψη ότι μπορεί να ζήσουμε μόνοι γίνεται τρομακτική, φοβόμαστε μήπως πραγματοποιηθεί.
Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε αφιερώσει όλη μας την πίστη σ΄ένα πράγμα, έχουμε «βάλει όλα μας τα αυγά σ΄ένα καλάθι», κι έτσι πιστεύουμε ότι στη ζωή μας δεν υπάρχει τίποτε άλλο πέρα από τον ή τη σύντροφό μας, την οικογένειά μας και τη δουλειά μας. Αν όμως υπάρχει πλούτος στη ζωή κάποιου, όχι ο πλούτος του χρήματος ή των γνώσεων που οποιοσδήποτε μπορεί ν΄αποκτήσει, αλλά εκείνος ο πλούτος που είναι η χωρίς αρχή και τέλος κίνηση της αλήθειας, αν υπάρχει αυτός ο πλούτος, τότε η συντροφικότητα γίνεται δευτερεύον ζήτημα.
 Αλλά, βλέπετε, η εκπαίδευση δεν μας μαθαίνει να είμαστε μόνοι. Κάνετε ποτέ ένα περίπατο μόνοι σας; Είναι πολύ σημαντικό να πηγαίνεις μόνος στην εξοχή, στη θάλασσα ή σε κάποιο πάρκο, να κάθεσαι κάτω από ένα δέντρο – όχι μ΄ένα βιβλίο, όχι με συντροφιά, αλλά μόνος σου – και να παρατηρείς τα φύλλα που πέφτουν, ν΄ακούς τον παφλασμό των κυμάτων, να παρακολουθείς το πέταγμα ενός πουλιού και τις ίδιες σου τις σκέψεις καθώς κυνηγάνε η μία την άλλη στον ουρανό του νου σου.
  Αν μπορείς να μένεις μόνος σου και να παρατηρείς όλα αυτά τα πράγματα, τότε θα ανακαλύψεις απίστευτα πλούτη που καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να φορολογήσει, κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να εξαγοράσει και που δεν πρόκειται ποτέ να χαθούν." 
 Aπόσπασμα, από το βιβλίο «Η αίσθηση της ευτυχίας» T. Κρισναμούρτι – εκδόσεις Καστανιώτη
 [Πηγή: Εναλλακτική Δράση]

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Εδώ κοιμάσαι ακόμα


Λένα Αλκαίου ... Ε Δ Ω 

Ο Γολγοθάς και το... θαύμα


 Πλημμύρισαν τα πέριξ με Γραμματείς, Φαρισαίους, υποκριτές, μετακλητούς και αμετακλήτως εκλύτους. Απολύτως ερμηνεύσιμο μέρες που ’ρχονται. Τα παπαγαλάκια του Μαξίμου πασχίζουν διά μίαν εισέτι φοράν να παρουσιάσουν το μαύρο ως άσπρο. Χαρακτηριστικό γνώρισμα απάντων των ψιττακόμορφων, μολαταύτα, είναι ότι φέρουν φανταχτερά φτερά, όπως ο τράγος υπογένειον, μούσι πά’ να πει, κοινώς μπαμτερλελέ και διασταυρούμενα κέρατα η έλαφος, οπότε η απόπειρα εξωραϊσμού της τραγωδίας καταντά τραγέλαφος. Παλιά τους τέχνη κόσκινο, θα πείτε. Ελα μου, όμως, που η κρησάρα είναι εντελώς ξεχαρβαλωμένη και από τις τεράστιες τρούπες της χωρούν και περνάνε «παπάδες». Οπως ο ευτραφής και αγαθός ιερέας, όστις τις άλλες πλησίασε τον ΘΑλέξη στα Τέμπη.
Αιγύπτιος του Αστερίξ κανονικός. Θυμάστε τη γραφική φιγούρα από τις όχθες του Νείλου που ’κανε το λάθος να καταταγεί στη ρωμαϊκή λεγεώνα των ξένων, νομίζοντας ότι συμμετέχει σε τουριστικό πακέτο, το οποίο μάλιστα είχε ακριβοπληρώσει και παραπονιόταν διαρκώς στον εκατόνταρχο για την έλλειψη ανέσεων. Κάπως έτσι ο εν λόγω ιερωμένος αψήφησε τους άνδρες ασφαλείας του προέδρου, που έκοβε αμέριμνος τις κορδέλες των τούνελ, και με αδιανόητη αφέλεια του απηύθυνε τον λόγο περιχαρής. «Να είστε καλά, να διατηρήσετε πάντα αυτό το χαμόγελο και αυτή την αγνή παιδικότητα, ήθελα απλώς μια φωτογραφία να σας έχω, αναμνηστικό με έναν ακροαριστερό».
Θαμπώθηκε ο πρωθυπουργός από την αναπάντεχη φιλοφρόνηση. Αγκάλιασε ο αθεόφοβος τον άνθρωπο του Θεού, χαρίζοντάς του το πολυπόθητο ενσταντανέ. Ο πάστορας δεν παρέλειψε να σηκώσει ψηλά τη γροθιά του για να προσδώσει μια κάποια επαναστατική επίφαση στο πλάνο. Μέγας είσαι Κύριε, ψέλλισαν μεταξύ μύστακος και οδόντων εμβρόντητοι οι παριστάμενοι και έκαναν τον σταυρό τους. Το θαύμα, όμως, είχε ήδη συντελεστεί. Οταν τυπώθηκαν οι σχετικές πόζες δεν υπήρχε στο κάδρο κανένας αριστερός. Ας επανέλθουμε παρά ταύτα στην κατάργηση των φυσικών νόμων από τον εσμό των ψιττακοειδών.
Ηγουν, όταν η πραγματικότητα δεν επιβεβαιώνει τις πεποιθήσεις μας, τότε αλίμονο στην πραγματικότητα. Εγκυρη φιλοκυβερνητική εφημερίδα του «αύριο» εμφάνισε τη συμφωνία της Μάλτας ως περιφανή νίκη της Κουμουνδούρου με τον κάτωθι πηχυαίο τίτλο: «Κέρδισε ο Αλέξης τη μεγάλη μάχη». Τουτέστιν φόρτωσε στις πλάτες των πιο ευάλωτων νέα δυσβάστακτα μέτρα, όπως μείωση κύριων και επικουρικών συντάξεων, κατακρήμνιση του αφορολόγητου κάτω απ’ τα 6.000 ευρώ και πάει λέγοντας. Φανταστείτε να έχανε! Ζαλικώνεται το πόπολο τον σταυρό του μαρτυρίου, το ακάνθινο στεφάνι το τρυπά πιο βαθιά και δεν προβλέπονται σήραγγες για την παράκαμψη του Γολγοθά. Ο Τσίπρας, πάντως, παραμένει πιστός στο πνεύμα των ημερών, ανταμείβοντας τους ασθενέστερους με τα πάγια πάθη.             [Πηγή: efsyn]


 ... Και το θαύμα..: "Ζαλικώνεται το πόπολο τον σταυρό του μαρτυρίου, το ακάνθινο στεφάνι το τρυπά πιο βαθιά και δεν προβλέπονται σήραγγες για την παράκαμψη του Γολγοθά...." Αν όμως είσαι Μονή (προσοχή στην ανάγνωση μην έχουμε παρεξηγήσεις), μικρό ή μεγάλο, εντός ή εκτός του "Αγίου Όρους" (άγια όρη, ιερές παντόφλες, όσια ματογυάλια πρεσβυωπίας, μόνο εδώ υπάρχουν), τότε υπάρχουν κάτι σήραγγες ναααααα που παρακάμπτουν "ακάνθινα στεφάνια και Γολγοθάδες" χωρίς ίχνος ΝΤΡΟΠΗΣ και φυσικά "νόμιμες"..
 " Όπως είναι γνωστό, ο νόμος 4223/2013 προβλέπει την απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ των ακινήτων που ανήκουν στις μονές του Αγίου Όρους, είτε αυτά βρίσκονται μέσα στο Άγιο Όρος, είτε εκτός αυτού και ανεξάρτητα από το αν χρησιμοποιούνται για λατρευτικούς σκοπούς ή μισθώνονται."...
Δείτε "ολόκληρο" το νέο "θαύμα" .... Ε Δ Ω 
 Τελικά το "νόμιμο" είναι και ηθικό και θαυματουργό... Ή επί το λαϊκότερον, έχει ο Θεός την υγειά μας να 'χουμε... Ουγκ......                                                                                    [Κ.Φ]

Τρίτη, 11 Απριλίου 2017

Μπρεχτ: Η Αμφιβολία


 «Ευλογημένη να ‘ναι η αμφιβολία! Σας συμβουλεύω να τιμάτε χαρούμενα και προσεχτικά εκείνον που το λόγο σας εξετάζει σαν κάλπικη μονέδα! Άμποτε να ‘σαστε συνετοί και να μη δίνετε το λόγο σας με σιγουριά πάρα πολλή».
 «Να οι αστόχαστοι που ποτέ δεν αμφιβάλλουν. Η χώνεψη τους είναι άψογη, κι η κρίση τους αλάθευτη. Δεν πιστεύουν στα γεγονότα, πιστεύουν μόνο στον εαυτό τους. Αν χρειαστεί πρέπει αυτούς τα γεγονότα να πιστέψουν.
 Είναι απέραντα υπομονετικοί -με τον εαυτό τους. Τα επιχειρήματα τ’ακούνε με αυτί σπιούνου. Στους αστόχαστους που ποτέ δεν αμφιβάλλουν, συνταιριάζουν οι στοχαστικοί που ποτέ δεν ορούνε. Τούτοι αμφιβάλλουν όχι για να πάρουν μιαν απόφαση, αλλά για να μην πάρουν απόφαση καμιά.
 Τα κεφάλια τους τα χρησιμοποιούνε μόνο για να τα κουνάνε. Με σκοτισμένο πρόσωπο ειδοποιούν τούς επιβάτες των καραβιών που βουλιάζουν, πως το νερό είν’ επικίνδυνο. Κάτω απ’ του δήμιου το μπαλτά αναρωτιούνται αν δεν είναι άνθρωπος κι αυτός. Μουρμουρίζουν σκεφτικά πως «το θέμα δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμα», και πηγαίνουνε να πέσουν.
 Μοναδική τους δράση, ο δισταγμός. Αγαπητή τους φράση: «Δεν είναι ακόμα ώριμο για συζήτηση». Γι’ αυτό, αν παινεύεις την αμφιβολία μην παινέψεις την αμφιβολία που καταντάει απελπισία!
 Τι ωφελεί η αμφιβολία εκείνον που δε μπορεί ν’ αποφασίσει; Μπορεί να πράξει λάθος όποιος δε γυρεύει πολλούς λόγους για να δράσει. Μα οποίος πάρα πολλούς γυρεύει, μένει άπραγος την ώρα του κινδύνου.
 Εσύ, που είσαι αρχηγός, μην ξεχνάς πως έγινες ό,τι είσαι, επειδή είχες αμφιβάλει γι’ άλλους αρχηγούς! Άσε λοιπόν αυτούς που οδηγείς ν’ αμφιβάλλουν κι εκείνοι».
 Αποσπάσματα από το βιβλίο του Μπέρτολτ Μπρέχτ: Εγκώμιο στην αμφιβολία, Μετάφραση: Μάριος Πλωρίτης, Εκδ. Θεμέλιο.
 Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ (10 Φεβρουαρίου 1898 - 14 Αυγούστου 1956) ήταν Γερμανός δραματουργός, σκηνοθέτης και ποιητής του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε ως Eugen Berthold Friedrich Brecht. Θεωρείται ο πατέρας του «επικού θεάτρου» (Episches Theater) στη Γερμανία. Κάποια από τα πιο αγαπητά έργα του είναι η Όπερα της Πεντάρας, Ο κύκλος με την κιμωλία και Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν. [Πηγή: www.doctv.gr]

Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

Η "συμφωνία της Μάλτας" - Κρατσνούν


 Μετάααα από τις 13 "τελευταίες" μειώσεις μισθών και συντάξεων που "πέτυχαν" οι προηγούμενοι "νεοφιλελεύθεροι δεξιοσοσιαλ(η)στές" (σκατά στα μούτρα τους να λέτε), η "ανάπτυξη κατέπνιξε" τη Χώρα..
 Τότε έσκασαν μύτη οι νυν "αριστεροδέξιοι" (σκατά στα μούτρα τους να λέτε), που με σκληρές διαπραγματεύσεις κατόρθωσαν να "αυξήσουν" μισθούς και συντάξεις, με τη μέθοδο της συρρίκνωσης, φυσικά για τελευταία 14η φορά...
 Όμως ποτέ μη λες ποτέ (πράκτορ 007)... Έτσι προχθές στη Μάλτα (που ως γνωστόν μαζεύονται Γεράκια) τα αριστεροδέξια τσιροπούλια πέτυχαν νέο θρίαμβο... Θα μειωθούν μισθοί και συντάξεις για τελευταία 15η φορά... Η "ανάπτυξη" θα οργιάσει...
 Το "αντιστασιακό βρέφος" ο Κουλοsiemens (σκατά στα μούτρα του να λέτε από τώρα), θα έρθει "μετά" για να συνεχίσει (με τεχνολογία Siemens) το θρίαμβο των προηγούμενων...
 Με αφορμή τους απανωτούς "θριάμβους" και αναπτυγμένοι μέχρι τα μπούνια μπορούμε τώρα να βγούμε αλλαλάζοντες στους δρόμους με την ιαχή: Κρατσνούν.....  Ε Δ Ω

Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Η Αρετή είναι μέσα μας


 Η ΑΡΕΤΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ και, αν την αφήναμε να βλαστήσει, η ίδια η φύση θα μας έδειχνε τον δρόμο προς την ευτυχία· όμως εμείς, αμέσως μόλις έρθουμε στον κόσμο και μας αναγνωρίσει ο πατέρας μας, πέφτουμε κατευθείαν στα δίχτυα της κακίας και της διεστραμμένης σκέψης, θαρρείς και ρουφάμε το δηλητήριο της πλάνης μαζί με το γάλα της παραμάνας μας. Κι όταν εκείνη μας παραδώσει στους γονείς μας και στη συνέχεια μας αναλάβουν οι δάσκαλοι, είναι τόσες οι πλάνες που μας μολύνουν, ώστε η αλήθεια δίνει τη θέση της στο ψεύδος, και η σοφία της φύσης υποχωρεί μπροστά στη δύναμη της προκατάληψης.
ΥΣΤΕΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ, οι οποίοι επαγγέλλονται ότι με τη διδασκαλία τους θα μας χαρίσουν ανυπέρβλητη μόρφωση και σοφία. Τους ακούμε λοιπόν, τους διαβάζουμε, τους αποστηθίζουμε, τους επιτρέπουμε να εντυπωθούν βαθιά στη σκέψη μας· αλλά, όταν φτάσει η ώρα για την κοινή γνώμη να παίξει τον ρόλο του μεγάλου δασκάλου και ο όχλος να δώσει το τελειωτικό χτύπημα –ο οποίος, σύσσωμος, ρέπει προς το κακό– τότε είναι ολοφάνερο πως η μόλυνση προχωρεί σε βάθος και οι σφαλερές αντιλήψεις μας αποξενώνουν τόσο πολύ από τη φύση, που φτάνουμε στο σημείο να νομίζουμε πως την τελευταία την καταλαβαίνουν καλύτερα όσοι έχουν πιστέψει ότι δεν υπάρχει υψηλότερη φιλοδοξία για τον άνθρωπο, ούτε ευγενέστερη επιδίωξη, ούτε μεγαλύτερη τιμή, από τα δημόσια αξιώματα, την αρχηγία του στρατού και τη λαϊκή αποδοχή.
 ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΓΟΗΤΕΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΙΟ ΑΞΙΟΛΟΓΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ και, ενώ αναζητούν την αληθινή δόξα –που αυτή και μόνο ψάχνει με όλες της τις δυνάμεις η φύση μας– ξαφνικά ανακαλύπτουν ότι βρίσκονται αντιμέτωποι με το άκρον άωτον της ματαιότητας, και ότι δεν αγωνίζονται για την υπέροχη εικόνα της αρετής αλλά για ένα χλομό φάντασμα της δόξας.
 ΟΜΩΣ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΔΟΞΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΠΤΑΣΙΑ αλλά κάτι το απτό, που αφήνει το αποτύπωμά του· είναι η ομόφωνη αποδοχή των ενάρετων ανθρώπων, η αδέκαστη ετυμηγορία εκείνων που μετρούν με δίκαια κριτήρια το ύψος της αρετής, η ηχώ που μας μεταφέρει τη φωνή της αρετής. Αυτή τη δόξα δεν την αρνούνται οι ενάρετοι, διότι τις περισσότερες φορές συνοδεύει τις δίκαιες πράξεις.  ΩΣΤΟΣΟ ΕΚΕΙΝΗ Η ΑΛΛΗ ΔΟΞΑ, που προσπαθεί να μιμηθεί την αληθινή, είναι προπετής και ασυλλόγιστη, και τις περισσότερες φορές γίνεται σύμβουλος εσφαλμένων επιλογών και κακών πράξεων: αναφέρομαι στη λαϊκή φήμη, η οποία προσπαθεί να παραχαράξει την αληθινή δόξα και να σπιλώσει το κάλλος του προσώπου της με τη δική της ασχήμια. Από αυτή τυφλώνονται οι άνθρωποι, παρά τις όποιες ευγενείς φιλοδοξίες τους, και, επειδή δεν ξέρουν ούτε τι ψάχνουν να βρουν ούτε πού θα το βρουν, άλλοι οδηγούν την πατρίδα τους στο χείλος του γκρεμού κι άλλοι σκάβουν το λάκκο τους με τα ίδια τους τα χέρια.
 Απόσπασμα από το βιβλίο Το φάρμακο της λύπης, εκδ. Ωκεανίδα.
 Ο Μάρκος Τύλλιος Κικέρων (3 Ιανουαρίου 106 π.Χ. - 7 Δεκεμβρίου 43 π.Χ.), γνωστός και ως Κικέρων, ήταν Ρωμαίος Φιλόσοφος, Πολιτικός, Δικηγόρος, Ρήτορας, Ύπατος και συνταγματολόγος. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια και θεωρείται ευρέως ως ένας από τους μεγαλύτερους ρήτορες και πεζογράφους.                                                                     [Πηγή: www.doctv.gr]

Σχόλιο: Τι 666 και κολοκύθια καπαμά, εδώ μιλάμε για "ατόφια προφητεία"... Γι' αυτή μίλαγε και ο Πάγκαλος όταν έλεγε "Μαζί τα φάγανε" και τον παρεξήγησαν... Διότι οι (Παγκ)- άλλοι που οδηγούν την πατρίδα τους στο χείλος του γκρεμού, "διορίζονται" απ' τους "άλλους" που σκάβουν το λάκκο τους με τα ίδια τους τα χέρια... Ξεκάθαρα πράγματα... Η "ανάπτυξη" ήρθε, η "Αρετή" εξαφανίστηκε....                                                                                                                    [Κ.Φ.]



Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

Η Ευτυχιά


Πλάτωνας Τσιπίδης ... Ε Δ Ω 

Κικέρων: Τα 6 λάθη του ανθρώπου


  *Η ψευδαίσθηση ότι το προσωπικό όφελος αποκτιέται με το να συνθλίβουμε τους άλλους.

  *Η τάση μας να ανησυχούμε για πράγματα που δεν μπορούν να αλλάξουν ή να διορθωθούν.

 * Η επιμονή μας ότι κάτι είναι αδύνατο να γίνει, επειδή δεν μπορούμε εμείς να το πετύχουμε.

 * Η άρνησή μας να παραμερίζουμε τις προτεραιότητες που είναι ασήμαντες.

 * Η παραμέληση της ανάπτυξης και της καλλιέργειας του νου και η απροθυμία να αποκτήσουμε τη συνήθεια να διαβάζουμε και να μελετάμε.

 * Η τάση να αναγκάζουμε τους άλλους να σκέφτονται και να ζουν όπως εμείς.


  Μάρκους Τούλιους Κικέρων ( 106 π.Χ.-43 π.Χ.). Ρωμαίος πολιτικός και άνθρωπος των γραμμάτων, υπήρξε ένας από τους ευφραδέστερους  ρήτορες και ο μεγαλύτερος φιλόσοφος της Ρώμης. Τα τελευταία χρόνια της Ρωμαϊκής δημοκρατίας αναφέρονται συχνά ως “Εποχή του Κικέρωνα”
 [Πηγή: sciencearchives.wordpress]

Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

Το απαγορευμένο νησί


 Το πιο δύσκολο νησί για να επισκεφθείς στη Γη. Μια φυλή ζει εκεί απομονωμένη για 60.000 χρόνια και δεν θέλει επισκέψεις 


  Το Sentinel Island, που βρίσκεται στον κόλπο της Βεγγάλης, μεταξύ Μιανμάρ και Ινδονησίας, είναι το σπίτι μιας απομονωμένης φυλής που ζει εκεί επί 60.000 χρόνια, χωρίς να έρθει σε επαφή με άλλον άνθρωπο. Αυτοί οι άνθρωποι είναι μια από τις τελευταίες φυλές της Λίθινης Εποχής στη γη των οποίων ο πολιτισμός είναι εντελώς ανέγγιχτος από το σύγχρονο πολιτισμό. Παρά το γεγονός ότι το νησί ανήκει επίσημα στην Ινδία, κανείς δεν τολμά να το επισκεφθεί. Ο λόγος είναι η ακραία βία και εχθρότητα τους - όποιος έχει προσπαθήσει ποτέ να έρθει στην ξηρά, δέχθηκε επίθεση ή σκοτώθηκε.


  Οι ντόπιοι πολλές φορές πετούν δόρατα σε σκάφη που έρχονται στον κόλπο και ρίχνουν βέλη με φωτιά στα ελικόπτερα που προσπαθούν να φωτογραφίσουν το νησί. Η κυβέρνηση έχει αφήσει τις υποθέσεις του νησιού να τις διαχειρίζονται οι κάτοικοί του. Γι' αυτό το λόγο έχει τοποθετήσει και μια ζώνη αποκλεισμού τρία μίλια γύρω από το νησί. 


 Λόγω της αδυναμίας να μελετηθεί η φυλή και το νησί, δεν γνωρίζουμε πολλά γι’ αυτούς. Εκτιμάται ότι η φυλή αριθμεί μεταξύ 50 και 400 μέλη και ζει αποκλειστικά από το κυνήγι και τη συλλογή καρπών. Αν και είναι δύσκολο να παρατηρήσει κανείς το νησί από τον αέρα, λόγω της πυκνής κάλυψης από δέντρα, διαπιστώνεται ότι οι η φυλή αυτή δεν είναι εξοικειωμένη με τη γεωργία. 


 Η προσπάθειά τους να προστατεύσουν τον πολιτισμό τους από τον έξω κόσμο είναι πιθανώς ο λόγος για τον οποίο έχουν επιβιώσει σε απομόνωση για τόσα πολλά χρόνια. Ποιος ξέρει πόσο καιρό θα καταφέρουν να ζήσουν στη μέση του ωκεανού, χωρίς να έχουν το παραμικρό ενδιαφέρον για τον «πολιτισμένο» υπόλοιπο κόσμο. Και ίσως το γεγονός πως είναι χωρίς επαφή μαζί μας, τελικά να είναι ένα καλό πράγμα.                                                               [Πηγή: www.doctv.gr]

Σχόλιο: ... Απίστευτο..!!!! Ζουν χωρίς ευρώ;; Χωρίς Σημίτια;; Χωρίς Σαμαροβενίζελα;; Χωρίς "αντιστασιακούς" Κούληδες και "αριστερούς" Τσιπραίους;; Χωρίς δομημένα ομόλογα;; Χωρίς Χρηματιστήριο;; Χωρίς κάδους απορριμάτων;; Κι από πού τρώνε;;
 Δε φοράνε ούτε ιερές παντόφλες "Άγιου Σπυρίδωνα", ούτε άγια γυαλιά Παΐσιου... Αδιανόητο...
Μα καλά, τι κάνουν όλη μέρα σ' ένα νησί;; Διακοπές και Σεξ;;; Αμαρτία....               [Κ.Φ.]

Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Ράιχ: Δεν μπορείς να δεις, ανθρωπάκο


 «Δεν έχεις κανένα αισθητήριο για να διακρίνεις τον πραγματικά μεγάλο άνθρωπο. Ο χαρακτήρας του, τα βάσανά του, η λαχτάρα του, η οργή του κι ο αγώνας του για σένα σου είναι άγνωστα. Αγνοείς εντελώς πως υπάρχουν άντρες και γυναίκες που, από φύση τους, είναι ανίκανοι να σε καταπιέσουν και να σε εκμεταλλευτούν άντρες και γυναίκες που θέλουν να είσαι ελεύθερος, πραγματικά κι αληθινά ελεύθερος.
 Μα αντιπαθείς τούτους τους άντρες και τις γυναίκες, επειδή είναι έξω από τη φύση σου. Είναι απλοί και ειλικρινείς. Εκτιμούν την αλήθεια, όσο εκτιμάς εσύ την κομπίνα. Βλέπουν μέσα σου σα να ‘σαι διάφανος, αλλά δε σε περιφρονούν. Θλίβονται για την κατάντια του ανθρώπου. Μα διαισθάνεσαι πως βλέπουν μέσα σου και νιώθεις να απειλείσαι. Αναγνωρίζεις τη μεγαλοσύνη τους, ανθρωπάκο, μόνο όταν πολλά άλλα ανθρωπάκια σού πουν ότι είναι μεγάλοι»
 «Ωθείς τους πραγματικά μεγάλους ανθρώπους να σε περιφρονούν, να αποστρέφουν με θλίψη το κεφάλι στη θέα της μικρότητάς σου, να σε αποφεύγουν και, το χειρότερο, να σε λυπούνται. Κι αν τύχει, ανθρωπάκο, να είσαι ψυχίατρος, ένας Λαμπρόσο για παράδειγμα, χαρακτηρίζεις τον αληθινά μεγάλο άνθρωπο εγκληματία ή εν δυνάμει εγκληματία και τρελό, επειδή ο μεγάλος άνθρωπος, αντίθετα από σένα, δε βάζει στόχο στη ζωή του τα πλούτη, την κοινωνική αποκατάσταση της κόρης του μ’ έναν καλό γάμο, την πολιτική καριέρα ή τους ακαδημαϊκούς τίτλους. Έτσι, επειδή είναι διαφορετικός από σένα, τον αποκαλείς «μεγαλοφυΐα» ή «παλαβιάρη». Εκείνος από την πλευρά του είναι πρόθυμος να παραδεχτεί πως δεν είναι μεγαλοφυΐα, μα ένα απλό, ζωντανό πλάσμα.
 Τον χαρακτηρίζεις ακοινώνητο, επειδή προτιμά να μένει μόνος με τις σκέψεις του, παρά να ακούει ανόητες φλυαρίες στις κοινωνικές εκδηλώσεις σου. Τον αποκαλείς τρελό επειδή ξοδεύει τα λεφτά του σε επιστημονικές έρευνες, αντί να τα επενδύει στο χρηματιστήριο, όπως εσύ. Έχεις το θράσος, ανθρωπάκο, στον αβυσσαλέο εκφυλισμό σου, να αποκαλείς έναν απλό, ειλικρινή άνθρωπο «ανώμαλο». Τον συγκρίνεις με τον εαυτό σου, τον μετράς με τα ευτελή σου κριτήρια και βρίσκεις πως δε φτάνει τις απαιτήσεις της δικής σου ομαλότητας.
 Δεν μπορείς να δεις, ανθρωπάκο. Αρνείσαι να αναγνωρίσεις ότι εξωθείς αυτόν τον άνθρωπο, που σε αγαπά και θέλει να σε βοηθήσει, μακριά από κάθε μορφή κοινωνικής ζωής, επειδή την έχεις καταντήσει αφόρητη, είτε στο σαλόνι, είτε στην ταβέρνα. Ποιος τον έκανε αυτό που είναι σήμερα, μετά από βάσανα κι απόγνωση δεκαετιών; Εσύ, με την αναλγησία σου, τη στενοκεφαλιά σου, το διεστραμμένο τρόπο σκέψης και τις «απαράβατες αξίες» σου, που είναι ανίκανες να αντέξουν τις κοινωνικές εξελίξεις μιας δεκαετίας. Σκέψου μόνο όλα εκείνα τα αδιαμφισβήτητα στα οποία ορκιζόσουν τα χρόνια που μεσολάβησαν μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου.  Πες μου ειλικρινά, ανθρωπάκο, πόσα αναθεώρησες από αυτά; Κανένα, ανθρωπάκο. Ο μεγάλος άνθρωπος σκέφτεται προσεκτικά, αλλά όταν αφοσιωθεί σε μια ιδέα, βλέπει πολύ μακριά. Κι εσύ, ανθρωπάκο, όταν η ιδέα του αποδεικνύεται σωστή κι αντέχει στο πέρασμα του χρόνου, εκεί που η δική σου είναι ρηχή κι εφήμερη, του φέρεσαι σαν να ‘ναι απόβλητος.
 Εξωθώντας τον στο περιθώριο, σπέρνεις μέσα του τον τρομερό σπόρο της μοναξιάς. Όχι το σπόρο που γεννά μεγάλες πράξεις, αλλά το σπόρο του φόβου πως θα τον παρεξηγήσεις και θα τον προσβάλεις. Γιατί είσαι «ο λαός», «η κοινή γνώμη», «η συνείδηση της κοινωνίας». Αναλογίστηκες ποτέ σου, ανθρωπάκο, τη γιγάντια ευθύνη που συνεπάγεται αυτή η ιδιότητά σου;
 Αναρωτήθηκες ποτέ -πες μου ειλικρινά!- κατά πόσο, από την άποψη της μακροπρόθεσμης κοινωνικής εξέλιξης, της φύσης, ή των μεγάλων επιτεύξεων της ανθρωπότητας, από τη σκοπιά του Ιησού, για παράδειγμα, ο τρόπος σκέψης σου είναι σωστός ή Λάθος; Όχι, δεν αναρωτιέσαι ποτέ αν ο τρόπος σκέψης σου είναι σωστός ή λάθος. Αναρωτιέσαι μονάχα τι θα πει ο γείτονάς σου ή, αν πράττεις το σωστό, πόσα λεφτά θα σου κοστίσει. Αυτά είναι τα μόνα που αναρωτιέσαι, ανθρωπάκο- αυτά και τίποτ’ άλλο!» 
 Βίλχελμ Ράιχ (24 Μαρτίου 1897 - 3 Νοεμβρίου 1957). Αυστριακός ψυχαναλυτής, μέλος της δεύτερης γενιάς ψυχαναλυτών μετά τον Σίγκμουντ Φρόυντ και μία από τις πιο ριζοσπαστικές προσωπικότητες στην ιστορία της ψυχιατρικής. Υπήρξε ένας από τους πλέον αμφιλεγόμενους διανοητές της σύγχρονης εποχής. Έγινε γνωστός κυρίως μέσα από τα βιβλία, Η Μαζική Ψυχολογία του Φασισμού, Η Ανάλυση του Χαρακτήρα , Άκου Ανθρωπάκο. Απόσπασμα από το βιβλίο του Βίλχεμ Ράιχ, Άκου ανθρωπάκο, εκδόσεις Αποσπερίτης.                    [Πηγή: www.doctv.gr]