Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

Η τρόικα των αγγέλων


Εμμανουήλ Πάππος - Σωκράτης Μάλαμας ... Ε Δ Ω 

Global rich list: Πόσο "πλούσιος" είσαι;


 Μία "φιλανθρωπική" ομάδα στη Μεγάλη Βρετανία, η Care International, έφτιαξε ένα λογισμικό, το Global rich list ,  που σας κατατάσσει οικονομικά σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο... !!!
 Πώς λειτουργεί; Απλά πληκτρολογείτε το ετήσιο εισόδημα σας χωρίς τελείες και κόμματα, προσθέτοντας στο τέλος τη λέξη euro για να γίνει αυτόματα η μετατροπή σε $... Π.χ. γράφετε 6000euro και πατάτε "δείτε τα αποτελέσματα" (SHOW MY RESULTS).... Και τότε τα βλέπετε, αλλά το τι καταλαβαίνετε είναι άλλο ζήτημα αφού αυτό εξαρτάται από την "οπτική γωνία" και την "αντιληπτική ικανότητα" του "βλέποντος"....
 Έτσι, εάν ο "βλέπων" ανήκει στο κοπάδι των "οραματιστών" της αχαλίνωτης και καλπάζουσας  ιλιγγιωδώς ανάπτυξης, τότε αισθάνεται πανευτυχής, αφού με 1.800€ ΕΤΗΣΙΟ εισόδημα (150€ το μήνα) ζει καλύτερα απ' τον "Θηβαίο" και ανήκει στο 41,77% των πλουσιότερων ανθρώπων του πλανήτη, όπως ολοκάθαρα φαίνεται στο παραπάνω διάγραμμα...!!!
 Αυτός ο "βλέπων" συντάσσεται άνετα με τον καθηγητή Κο Κρεατολιά, με τους σοσιαλΗστάς και τα "ανάμεικτα" παρασκευάσματα τύπου ΣαμαροΒενίζελων ή ΓαποΚαραμάν ή ΛεβεντοΜίχαλους... Θεωρεί ακροαριστερούς (άνετα) τα Τσιπροειδή και "αντιστασιακούς" (άνετα φυσικά) τους ΚουλοΆδωνες....  
 Αν ο "βλέπων" βρίσκεται εκτός στάνης, τότε είναι δυστυχής, αφού αντιλαμβάνεται άμεσα ότι ο πάτος της ξεφτίλας ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΑΤΟ....
 Δείτε λοιπόν αυτή τη "λίστα", μπείτε στη σειρά και... περιμένετε τη "σειρά" σας... Η "ανάπτυξη" θα σας βρει.... Καλή διασκέδαση....  Global rich list   ...                                                      [Κ.Φ.]

Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Οδοιπορικό σε άγνωστες αρχαίες πόλεις

 Αναρτήθηκε  στον κόμβο του Υπουργείου Πολιτισμού, με πρωτοβουλία του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Θεσσαλικών Σπουδών, ο Αρχαιολογικός Άτλαντας που προσφέρεται για αρχαιολάτρες, ερευνητές, αρχαιολόγους και όσους επιθυμούν να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους...
Ηλεκτρονική Δ/νση  ΕΔΩ 

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Παραβάτης


Μάλαμας - Υφαντής .... Ε Δ Ω 

Απ' το "Μολών λαβέ" στο "Τουρλών λαβέ"


"Η αρχαία ελληνική ρηματική φράση «Μολών λαβέ» είναι η πασίγνωστη ιστορική φράση του Λεωνίδα, βασιλιά των Σπαρτιατών η οποία δόθηκε σε απάντηση των κηρύκων του βασιλιά των Περσών Ξέρξη, όταν αυτός ζήτησε την παράδοση των όπλων των αμυνομένων Ελλήνων στο στενό των Θερμοπυλών.
 Η απάντηση «μολών λαβέ» (=«αφού / εφόσον έρθεις, πάρ'τα» ή κατά την πιο γνωστή μετάφραση «έλα να τα πάρεις») φαίνεται πως εξόργισε τον Πέρση ηγεμόνα που διέταξε, αμέσως μετά, να ξεκινήσει η ιστορική μάχη των Θερμοπυλών το 480 π.Χ. Η φράση παραδίδεται από τον μεταγενέστερο αρχαίο Έλληνα συγγραφέα Πλούταρχο, στο έργο του Ηθικά (κεφάλαιο Αποφθέγματα Λακωνικά, Λεωνίδας Αναξανδρίδου, απόφθεγμα 11).[1]
 Η απάντηση εκείνη έμεινε αθάνατη στην παγκόσμια ιστορία, χαρίζοντας στον Λεωνίδα υστεροφημία ως πρότυπο γενναιότητας, θεματοφύλακα πάτριων αρχών, νόμων και καθήκοντος."     [Πηγή: el.wikipedia]


 Από τότε πέρασαν μόνο 2.417 χρόνια και φτάσαμε στο σήμερα...
 Η αρχαία ελληνική ρηματική φράση "Μολών λαβέ" αντικαταστάθηκε απ' την "σύγχρονη" νεοελληνική ρηματική φράση "Τουρλών λαβέ", πασίγνωστη απ' το πρωτοφανές τούρλωμα των Νεοελλήνων "ηγετών" μπροστά στα "αναπτυγμένα Ευρω-πέη"...
 Δεν είναι μια απλή ρηματική φράση, είναι ένας "σύγχρονος, αναπτυγμένος, τρόπος ζωής"...
 Οι Νεοέλληνες "ηγέτες", αυτά τα "κοντά ανθρωπάκια", οδηγούν τον ελληνικό λαό στην απόγνωση και στα όρια της τρέλας, προτείνοντάς του ως "μοναδικό τρόπο ζωής" το τούρλωμα...
 Σημίτια, χοντροΚαραμανλάκια, Γαπάκια, Σαμαροβενίζελα, ΤσιπροΚαμμένα, ΑδωνοΚουλοsiemenάκια κι ένα σωρό παρόμοια Κατρούγκαλα, δεν αυτοχρίστηκαν ηγετοσωτήρες, αλλά 'εκλέχτηκαν" απ' τον "Νεοελληνικό λαό" που προφανώς θαμπώθηκε απ' τα "καθρεφτάκια και τα μεταξωτά φύκια" που του έταξαν τα Ευρω-πέη...


 Έτσι οι ηγετοσωτήρες " βρήκαν γόνιμο έδαφος να σπείρουν όλες τις μαλακίες που μπορεί να σκεφτεί το πιο άρρωστο μυαλό... Για μια χούφτα κωλοευρώ τα παρέδωσαν όλα... Οδηγούν τη χώρα και το λαό στην απόλυτη εξαθλίωση..
 Π.χ... Το 2010 τουρλώθηκαν κανονικά και "ψήφισαν" τα εθνοσωτήρια μέτρα που θα εφαρμόζονταν το 2012 και θα έφερναν την "ανάπτυξη".. Το 2012 καθυστέρησε η ανάπτυξη και ξανατουρλώθηκαν κανονικά ψηφίζοντας το νέο μείγμα μέτρων που θα εφαρμοζόταν το 2014 και θα υποδεχόταν την καλπάζουσα ανάπτυξη... Το 2015 η ανάπτυξη "παραδόξως;;" δεν κάλπασε και ξαναματατουρλώθηκαν κανονικά και ψήφισαν νέο μείγμα μέτρων που θα εφαρμοζόταν το 2017 που θα ερχόταν σίγουρα η ανάπτυξη... Αλλά δεν ήρθε... Έτσι το 2017, (παλιά μας τέχνη κόσκινο) ξαναμαναματατουρλώθηκαν και ψήφισαν το νέο μείγμα μέτρων που θα εφαρμοστεί το 2019 που θα φέρει ο Σόιμπλε την ιλιγγιώδη ανάπτυξη....
 Αν λάβουμε υπόψη μας ότι το "νέο μείγμα μέτρων" κάθε φορά είναι η μείωση μισθών και συντάξεων και φόροι αφόρητοι ακόμα και στα σκατά που είχαν μείνει αφορολόγητα από την εποχή του Σουρή, τότε αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος της απύθμενης ηλιθιότητας...  Πιο ηλίθιος πεθαίνεις....


 Απ' τα κατά συρροή τουρλώματα των ηγετοσωτήρων μας τα "στενά των Θερμοπυλών" έγιναν απέραντη πεδιάδα όπου προελαύνουν τα Ευρω-πέη μαζί με την "ανάπτυξη"...
 Οι "πάτριες αρχές" οι "νόμοι" και το "καθήκον" εξαφανίστηκαν από το ελληνικό λεξιλόγιο και αντικαταστάθηκαν από άλλες "ανώτερες" όπως... Ανακεφαλαιοποίηση Τραπεζών, παραγραφή ευθυνών, διαγραφή χρεών, ατιμωρησία λαμογιών, τούρλωμα...
 Μ' αυτόν τον απλό τρόπο, πέταξαν τη χώρα και το λαό στο "σπιράλ του θανάτου" και επιμένουν με απύθμενο θράσος να πανηγυρίζουν....                                                               [Κ.Φ.]
  

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Απαγορεύεται η Άνοιξη!


 Περασμένα μεσάνυχτα, με τα μάτια μισάνοιχτα. Καταπίνει την υγρασία το σκοτάδι, κυλούν γοργά στο κοντέρ του μυαλού οι σκέψεις και τα χιλιόμετρα. Η νύχτα, ανυποψίαστη για όσα διαδραματίζονται στη γυμνή αγκαλιά της, έρπει γοργά στο αύριο, σαν φαντάρος σε βραδινό καψόνι. Παθιάζεται να κυριαρχήσει στη μέρα, μα δεν μπορεί. Ακόμη και η ώρα, που έχει αλλάξει σε «εαρινή», δεν προοιωνίζει άνθιση των προσδοκιών.
 Η ένδεια των ηγετών, η φτώχεια της γόνιμης σκέψης, η μιζέρια της ανάκαμψης. Μέρες καυτές σαν τις καθημερινές ανάγκες επιβίωσης μα βραδιές αδυσώπητα σκοτεινές και κρύες, σαν να μην προσμένουν ξημέρωμα.
 Μια Ελλάδα σε κινηματογραφικό φιλμ νουάρ με κακοπαιγμένους τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Άνθρωποι-φιγούρες του βωβού κινηματογράφου με τη ζωή τους αλωμένη και τις ανάγκες τους ζαλωμένες στους ώμους, σαν φόρτωμα ξύλα.
 Εμποδισμένη μοιάζει η Άνοιξη σ’ αυτόν τον τόπο των βωμών και των ανεστίαστων εστιών. Αφίχθη ως πρόσφυγας σε μέρος άξενο κι αντί να της ανοίγουν το δρόμο παιδιά με λουλουδιασμένα χαμόγελα, την προσεγγίζουν αρσενικές εταίρες να την ορίσουν ως χρονοδιάγραμμα για μια ατέρμονη διαπραγμάτευση…
 Ο χειμώνας και η νύχτα της πατρίδας σε πλήρη επικυριαρχία της ανοιξιάτικης εποχής. Ξεπαγιασμένες ψυχές, κοκαλωμένη οικονομία, εργασιακός παγετός, μαύρα σύννεφα οι σκέψεις, χαλάζι οι ανεξόφλητοι λογαριασμοί, βροχή τα προβλήματα, καταιγίδα η καθημερινότητα, καταχνιά το μέλλον. Με μια Πρωτομαγιά που ξεχάσαμε το νόημά της. Της φορέσαμε λουλουδάτα στεφάνια, για να κρύψουμε τα θανατερά αγκαλιάσματα στα δικαιώματα που κάποιοι -με αγώνα και αίμα- είχαν διασφαλίσει για μας. Κι εμείς, τα παραδώσαμε αμαχητί…
«Απαγορεύεται η Άνοιξις» στων υπερχρεωμένων τους τόπους. Άλας πικρό έχουν σπείρει οι ιθύνοντες στων παιδιών μας τις στράτες, για να ξεστρατίζουν ανεμπόδιστα, ως σύγχρονοι γκασταρμπάιτερ. Με αλάτι χοντρό γέμισαν τις φράσεις τους οι γεροντότεροι κι άρχισαν να πυροβολούν την εξουσία, ρουφώντας με θυμό την αγανάκτησή τους κι ένα ποτήρι κρασί… Ψωμί κι αλάτι μοιράζονται με αλληλεγγύη οι χαμένοι, οι καημένοι, οι παραδαρμένοι, οι παροδηγημένοι. Δεν έχουν κι άλλο τι…
Κατάντια. Κρίση και διεθνείς επικρίσεις. Η φαιά γείτων να παραδέρνει και να αλυσοδένεται ακόμη μια φορά. Η Ελλάδα παρακολουθεί αμέτοχη τις εξελίξεις στα Βαλκάνια μα και τα Μικρασιατικά παράλια, σαν κάτι γριές στο κατώφλι που βλέπουν τη γειτόνισσα να μεταφέρεται αιμόφυρτη με το φορείο κι αυτές ξορκίζουν το Χάροντα με σταυροκοπήματα και τρία φτυσίματα στον κόρφο.
 Σαν κορίτσι που κάθεται δίπλα σε φωτιά αναμμένη σε παραλία κι οι λάμψεις φεγγοβολούν στο πρόσωπό της, μοιάζει φέτος η Άνοιξη. Ρακένδυτη και φτωχή, με την ομορφιά της απλότητας. Έτοιμη να σκαρφαλώσει στα δέντρα που με το άγγιγμά της τα χει λουλουδιάσει. Σαν να θέλει να φτιάξει ξυπόλητα τάγματα που θα αναμετρήσουν τις δυνάμεις τους με πετροπόλεμο. Θα σπάσουν τα τζάμια στα πορτοπαράθυρα της εξουσίας και θα κλέψουν ελπίδες…
 Τα παραμύθια για την Ελλάδα μπορεί και να τέλειωσαν. Οι παραμυθάδες ωστόσο, καλά κρατούν κι ας λέμε πως δε μας αποκοιμίζουν πια. Σαν μικρά παιδιά, κρατάμε στη χούφτα πολύτιμες εικόνες από τις αφηγήσεις  των γιαγιάδων για εαρινές νεράιδες. Προσμένοντας εις μάτην να πάρουν τη λαλιά από τους προύχοντες και να τη δώσουν σε κείνους που κάτι έχουν να πουν γι’ αυτόν τον τόπο…
 [Πηγή; efsyn]