Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

Η τρόικα των αγγέλων


Εμμανουήλ Πάππος - Σωκράτης Μάλαμας ... Ε Δ Ω 

Global rich list: Πόσο "πλούσιος" είσαι;


 Μία "φιλανθρωπική" ομάδα στη Μεγάλη Βρετανία, η Care International, έφτιαξε ένα λογισμικό, το Global rich list ,  που σας κατατάσσει οικονομικά σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο... !!!
 Πώς λειτουργεί; Απλά πληκτρολογείτε το ετήσιο εισόδημα σας χωρίς τελείες και κόμματα, προσθέτοντας στο τέλος τη λέξη euro για να γίνει αυτόματα η μετατροπή σε $... Π.χ. γράφετε 6000euro και πατάτε "δείτε τα αποτελέσματα" (SHOW MY RESULTS).... Και τότε τα βλέπετε, αλλά το τι καταλαβαίνετε είναι άλλο ζήτημα αφού αυτό εξαρτάται από την "οπτική γωνία" και την "αντιληπτική ικανότητα" του "βλέποντος"....
 Έτσι, εάν ο "βλέπων" ανήκει στο κοπάδι των "οραματιστών" της αχαλίνωτης και καλπάζουσας  ιλιγγιωδώς ανάπτυξης, τότε αισθάνεται πανευτυχής, αφού με 1.800€ ΕΤΗΣΙΟ εισόδημα (150€ το μήνα) ζει καλύτερα απ' τον "Θηβαίο" και ανήκει στο 41,77% των πλουσιότερων ανθρώπων του πλανήτη, όπως ολοκάθαρα φαίνεται στο παραπάνω διάγραμμα...!!!
 Αυτός ο "βλέπων" συντάσσεται άνετα με τον καθηγητή Κο Κρεατολιά, με τους σοσιαλΗστάς και τα "ανάμεικτα" παρασκευάσματα τύπου ΣαμαροΒενίζελων ή ΓαποΚαραμάν ή ΛεβεντοΜίχαλους... Θεωρεί ακροαριστερούς (άνετα) τα Τσιπροειδή και "αντιστασιακούς" (άνετα φυσικά) τους ΚουλοΆδωνες....  
 Αν ο "βλέπων" βρίσκεται εκτός στάνης, τότε είναι δυστυχής, αφού αντιλαμβάνεται άμεσα ότι ο πάτος της ξεφτίλας ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΑΤΟ....
 Δείτε λοιπόν αυτή τη "λίστα", μπείτε στη σειρά και... περιμένετε τη "σειρά" σας... Η "ανάπτυξη" θα σας βρει.... Καλή διασκέδαση....  Global rich list   ...                                                      [Κ.Φ.]

Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Οδοιπορικό σε άγνωστες αρχαίες πόλεις

 Αναρτήθηκε  στον κόμβο του Υπουργείου Πολιτισμού, με πρωτοβουλία του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Θεσσαλικών Σπουδών, ο Αρχαιολογικός Άτλαντας που προσφέρεται για αρχαιολάτρες, ερευνητές, αρχαιολόγους και όσους επιθυμούν να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους...
Ηλεκτρονική Δ/νση  ΕΔΩ 

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Παραβάτης


Μάλαμας - Υφαντής .... Ε Δ Ω 

Απ' το "Μολών λαβέ" στο "Τουρλών λαβέ"


"Η αρχαία ελληνική ρηματική φράση «Μολών λαβέ» είναι η πασίγνωστη ιστορική φράση του Λεωνίδα, βασιλιά των Σπαρτιατών η οποία δόθηκε σε απάντηση των κηρύκων του βασιλιά των Περσών Ξέρξη, όταν αυτός ζήτησε την παράδοση των όπλων των αμυνομένων Ελλήνων στο στενό των Θερμοπυλών.
 Η απάντηση «μολών λαβέ» (=«αφού / εφόσον έρθεις, πάρ'τα» ή κατά την πιο γνωστή μετάφραση «έλα να τα πάρεις») φαίνεται πως εξόργισε τον Πέρση ηγεμόνα που διέταξε, αμέσως μετά, να ξεκινήσει η ιστορική μάχη των Θερμοπυλών το 480 π.Χ. Η φράση παραδίδεται από τον μεταγενέστερο αρχαίο Έλληνα συγγραφέα Πλούταρχο, στο έργο του Ηθικά (κεφάλαιο Αποφθέγματα Λακωνικά, Λεωνίδας Αναξανδρίδου, απόφθεγμα 11).[1]
 Η απάντηση εκείνη έμεινε αθάνατη στην παγκόσμια ιστορία, χαρίζοντας στον Λεωνίδα υστεροφημία ως πρότυπο γενναιότητας, θεματοφύλακα πάτριων αρχών, νόμων και καθήκοντος."     [Πηγή: el.wikipedia]


 Από τότε πέρασαν μόνο 2.417 χρόνια και φτάσαμε στο σήμερα...
 Η αρχαία ελληνική ρηματική φράση "Μολών λαβέ" αντικαταστάθηκε απ' την "σύγχρονη" νεοελληνική ρηματική φράση "Τουρλών λαβέ", πασίγνωστη απ' το πρωτοφανές τούρλωμα των Νεοελλήνων "ηγετών" μπροστά στα "αναπτυγμένα Ευρω-πέη"...
 Δεν είναι μια απλή ρηματική φράση, είναι ένας "σύγχρονος, αναπτυγμένος, τρόπος ζωής"...
 Οι Νεοέλληνες "ηγέτες", αυτά τα "κοντά ανθρωπάκια", οδηγούν τον ελληνικό λαό στην απόγνωση και στα όρια της τρέλας, προτείνοντάς του ως "μοναδικό τρόπο ζωής" το τούρλωμα...
 Σημίτια, χοντροΚαραμανλάκια, Γαπάκια, Σαμαροβενίζελα, ΤσιπροΚαμμένα, ΑδωνοΚουλοsiemenάκια κι ένα σωρό παρόμοια Κατρούγκαλα, δεν αυτοχρίστηκαν ηγετοσωτήρες, αλλά 'εκλέχτηκαν" απ' τον "Νεοελληνικό λαό" που προφανώς θαμπώθηκε απ' τα "καθρεφτάκια και τα μεταξωτά φύκια" που του έταξαν τα Ευρω-πέη...


 Έτσι οι ηγετοσωτήρες " βρήκαν γόνιμο έδαφος να σπείρουν όλες τις μαλακίες που μπορεί να σκεφτεί το πιο άρρωστο μυαλό... Για μια χούφτα κωλοευρώ τα παρέδωσαν όλα... Οδηγούν τη χώρα και το λαό στην απόλυτη εξαθλίωση..
 Π.χ... Το 2010 τουρλώθηκαν κανονικά και "ψήφισαν" τα εθνοσωτήρια μέτρα που θα εφαρμόζονταν το 2012 και θα έφερναν την "ανάπτυξη".. Το 2012 καθυστέρησε η ανάπτυξη και ξανατουρλώθηκαν κανονικά ψηφίζοντας το νέο μείγμα μέτρων που θα εφαρμοζόταν το 2014 και θα υποδεχόταν την καλπάζουσα ανάπτυξη... Το 2015 η ανάπτυξη "παραδόξως;;" δεν κάλπασε και ξαναματατουρλώθηκαν κανονικά και ψήφισαν νέο μείγμα μέτρων που θα εφαρμοζόταν το 2017 που θα ερχόταν σίγουρα η ανάπτυξη... Αλλά δεν ήρθε... Έτσι το 2017, (παλιά μας τέχνη κόσκινο) ξαναμαναματατουρλώθηκαν και ψήφισαν το νέο μείγμα μέτρων που θα εφαρμοστεί το 2019 που θα φέρει ο Σόιμπλε την ιλιγγιώδη ανάπτυξη....
 Αν λάβουμε υπόψη μας ότι το "νέο μείγμα μέτρων" κάθε φορά είναι η μείωση μισθών και συντάξεων και φόροι αφόρητοι ακόμα και στα σκατά που είχαν μείνει αφορολόγητα από την εποχή του Σουρή, τότε αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος της απύθμενης ηλιθιότητας...  Πιο ηλίθιος πεθαίνεις....


 Απ' τα κατά συρροή τουρλώματα των ηγετοσωτήρων μας τα "στενά των Θερμοπυλών" έγιναν απέραντη πεδιάδα όπου προελαύνουν τα Ευρω-πέη μαζί με την "ανάπτυξη"...
 Οι "πάτριες αρχές" οι "νόμοι" και το "καθήκον" εξαφανίστηκαν από το ελληνικό λεξιλόγιο και αντικαταστάθηκαν από άλλες "ανώτερες" όπως... Ανακεφαλαιοποίηση Τραπεζών, παραγραφή ευθυνών, διαγραφή χρεών, ατιμωρησία λαμογιών, τούρλωμα...
 Μ' αυτόν τον απλό τρόπο, πέταξαν τη χώρα και το λαό στο "σπιράλ του θανάτου" και επιμένουν με απύθμενο θράσος να πανηγυρίζουν....                                                               [Κ.Φ.]
  

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Απαγορεύεται η Άνοιξη!


 Περασμένα μεσάνυχτα, με τα μάτια μισάνοιχτα. Καταπίνει την υγρασία το σκοτάδι, κυλούν γοργά στο κοντέρ του μυαλού οι σκέψεις και τα χιλιόμετρα. Η νύχτα, ανυποψίαστη για όσα διαδραματίζονται στη γυμνή αγκαλιά της, έρπει γοργά στο αύριο, σαν φαντάρος σε βραδινό καψόνι. Παθιάζεται να κυριαρχήσει στη μέρα, μα δεν μπορεί. Ακόμη και η ώρα, που έχει αλλάξει σε «εαρινή», δεν προοιωνίζει άνθιση των προσδοκιών.
 Η ένδεια των ηγετών, η φτώχεια της γόνιμης σκέψης, η μιζέρια της ανάκαμψης. Μέρες καυτές σαν τις καθημερινές ανάγκες επιβίωσης μα βραδιές αδυσώπητα σκοτεινές και κρύες, σαν να μην προσμένουν ξημέρωμα.
 Μια Ελλάδα σε κινηματογραφικό φιλμ νουάρ με κακοπαιγμένους τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Άνθρωποι-φιγούρες του βωβού κινηματογράφου με τη ζωή τους αλωμένη και τις ανάγκες τους ζαλωμένες στους ώμους, σαν φόρτωμα ξύλα.
 Εμποδισμένη μοιάζει η Άνοιξη σ’ αυτόν τον τόπο των βωμών και των ανεστίαστων εστιών. Αφίχθη ως πρόσφυγας σε μέρος άξενο κι αντί να της ανοίγουν το δρόμο παιδιά με λουλουδιασμένα χαμόγελα, την προσεγγίζουν αρσενικές εταίρες να την ορίσουν ως χρονοδιάγραμμα για μια ατέρμονη διαπραγμάτευση…
 Ο χειμώνας και η νύχτα της πατρίδας σε πλήρη επικυριαρχία της ανοιξιάτικης εποχής. Ξεπαγιασμένες ψυχές, κοκαλωμένη οικονομία, εργασιακός παγετός, μαύρα σύννεφα οι σκέψεις, χαλάζι οι ανεξόφλητοι λογαριασμοί, βροχή τα προβλήματα, καταιγίδα η καθημερινότητα, καταχνιά το μέλλον. Με μια Πρωτομαγιά που ξεχάσαμε το νόημά της. Της φορέσαμε λουλουδάτα στεφάνια, για να κρύψουμε τα θανατερά αγκαλιάσματα στα δικαιώματα που κάποιοι -με αγώνα και αίμα- είχαν διασφαλίσει για μας. Κι εμείς, τα παραδώσαμε αμαχητί…
«Απαγορεύεται η Άνοιξις» στων υπερχρεωμένων τους τόπους. Άλας πικρό έχουν σπείρει οι ιθύνοντες στων παιδιών μας τις στράτες, για να ξεστρατίζουν ανεμπόδιστα, ως σύγχρονοι γκασταρμπάιτερ. Με αλάτι χοντρό γέμισαν τις φράσεις τους οι γεροντότεροι κι άρχισαν να πυροβολούν την εξουσία, ρουφώντας με θυμό την αγανάκτησή τους κι ένα ποτήρι κρασί… Ψωμί κι αλάτι μοιράζονται με αλληλεγγύη οι χαμένοι, οι καημένοι, οι παραδαρμένοι, οι παροδηγημένοι. Δεν έχουν κι άλλο τι…
Κατάντια. Κρίση και διεθνείς επικρίσεις. Η φαιά γείτων να παραδέρνει και να αλυσοδένεται ακόμη μια φορά. Η Ελλάδα παρακολουθεί αμέτοχη τις εξελίξεις στα Βαλκάνια μα και τα Μικρασιατικά παράλια, σαν κάτι γριές στο κατώφλι που βλέπουν τη γειτόνισσα να μεταφέρεται αιμόφυρτη με το φορείο κι αυτές ξορκίζουν το Χάροντα με σταυροκοπήματα και τρία φτυσίματα στον κόρφο.
 Σαν κορίτσι που κάθεται δίπλα σε φωτιά αναμμένη σε παραλία κι οι λάμψεις φεγγοβολούν στο πρόσωπό της, μοιάζει φέτος η Άνοιξη. Ρακένδυτη και φτωχή, με την ομορφιά της απλότητας. Έτοιμη να σκαρφαλώσει στα δέντρα που με το άγγιγμά της τα χει λουλουδιάσει. Σαν να θέλει να φτιάξει ξυπόλητα τάγματα που θα αναμετρήσουν τις δυνάμεις τους με πετροπόλεμο. Θα σπάσουν τα τζάμια στα πορτοπαράθυρα της εξουσίας και θα κλέψουν ελπίδες…
 Τα παραμύθια για την Ελλάδα μπορεί και να τέλειωσαν. Οι παραμυθάδες ωστόσο, καλά κρατούν κι ας λέμε πως δε μας αποκοιμίζουν πια. Σαν μικρά παιδιά, κρατάμε στη χούφτα πολύτιμες εικόνες από τις αφηγήσεις  των γιαγιάδων για εαρινές νεράιδες. Προσμένοντας εις μάτην να πάρουν τη λαλιά από τους προύχοντες και να τη δώσουν σε κείνους που κάτι έχουν να πουν γι’ αυτόν τον τόπο…
 [Πηγή; efsyn]

Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

Εργατική Πρωτομαγιά


1886 Σικάγο (1η Μαΐου) :... Χιλιάδες εργαζόμενοι ξεσηκώθηκαν με αιτήματα: "Οχτώ ώρες δουλειάς, οχτώ ώρες ανάπαυση και μόρφωση, οχτώ ώρες ύπνο"... Στην πλατεία Χεϊμάρκετ κι ενώ ο Όγκαστ Σπάις μιλούσε στο συγκεντρωμένο πλήθος, ο Διοικητής της αστυνομικής δύναμης διατάσσει να διαλυθεί η συγκέντρωση και ξαφνικά (εντελώς ξαφνικά όμως).... μια βόμβα σκάει μέσα στο πλήθος... Η Αστυνομία πυροβολεί άγρια προς όλες τις κατευθύνσεις και το αίμα βάφει το πλακόστρωτο της πλατείας... Ακολουθεί μια κόλαση, η προβοκάτσια ήταν καλά στημένη. "Αίμα τώρα!", ωρυόταν την επόμενη μέρα ο Τύπος. "Κρεμάστε τους πρώτα και ύστερα δικάστε τους" !!!!!
 Αναρωτιέμαι απλά: Ο Τύπος; Ποιος Τύπος;;; Οι Κλώνοι του Πρετεντέριους και της Σπυράκιους;;;; Οι εκπρόσωποι της  φυλής των Ρουφιάνιους Ποντίκιους Γιδοπροβάτιους;;;
 Απολογία του Όγκαστ Σπάις, στη δίκη των εργατών ηγετών της Πρωτομαγιάς του Σικάγο το 1886... "Αν σας περνάει η ιδέα, στα σοβαρά, πως με τις κρεμάλες σας μπορείτε να σταματήσετε τον αγώνα εκατομμυρίων εργατών, που αν και γονατισμένοι από την καταπίεση εξεγείρονται, είστε μα την αλήθεια, πτωχοί τω πνεύματι. Να περιμένετε το τέλος. Αν δεν το περιμένετε εγώ σας το αναγγέλλω. Γύρω σας, δίπλα σας, πάνω σας, απ' όλες τις μεριές θεριεύει μια φωτιά. Μπορείτε να την αγνοείτε, αλλά δεν μπορείτε να την αποφύγετε. Θα 'ρθει μια εποχή που η σιωπή μας στον τάφο θα είναι πιο ισχυρή από τις φωνές που στραγγαλίζετε σήμερα"....
Αποτέλεσμα: Οι εργάτες κατέκτησαν το οχτάωρο! Οι αποδοχές τους αυξήθηκαν! Οι αγώνες και οι θυσίες τους δικαιώθηκαν!
Δικαιώθηκαν;
...2014, 2015, ..., 20017... 20ΧΧ.. Εδώ και Τώρα: Δες από την ίδια τη ζωή σου. Είσαι ο σκλάβος του 21ου αιώνα...
 Νόμοι τερατουργήματα που μας πάνε αιώνες πίσω, ανεργία στα ύψη, μισθοί φιλοδωρήματα, ωράρια δούλων, εργασία και τις Κυριακές, συνταξιούχοι εξαθλιωμένοι, σπουδές χωρίς μέλλον, ζωή χωρίς αξιοπρέπεια...
 Γιατί, τίποτα δεν χαρίστηκε και ούτε θα χαριστεί ποτέ..!! Δεν υπάρχουν "Χαριστές", αλλά Χάροι...
 Γιατί, δεν αρκεί να κατακτήσεις ένα δικαίωμα, αλλά θα πρέπει να είσαι σε θέση και να το υπερασπίσεις..
 Γιατί, για να ζήσεις σαν άνθρωπος θα πρέπει να σημαδέψεις ΤΩΡΑ την απάνθρωπη κοινωνία που στηρίζεται στην στυγνή εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο..
 Γιατί, δεν έχεις το δικαίωμα να παραδώσεις τα παιδιά σου, σαν κρεατόμαζες, στην μηχανή του κιμά..
 Γιατί, δεν είσαι ποντίκι, είσαι άνθρωπος.... Είσαι;;;                  
                                                                                                   

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Ποιον προτιμάς; Τον Φασίστα, τον Τραπεζικό ή τον Σαουδάραβα;;


 Έγιναν "εκλογές", λένε οι φήμες, στη Γαλλία... Και ο "λαός" διάλεξε για την τελική ευθεία έναν θατσερικό, πρώην τραπεζικό και μια φασίστρια... Μετά το "σοφό λαό" έσπευσαν όλοι οι αποτυχόντες "Δημοκράτες" πλην του αριστερού (καμία σχέση με τον Τσίπρα) να αμυνθούν κατά του φασισμού οχυρωμένοι πίσω απ' τον πρώην τραπεζικό.. Τώρα εδώ γελάμε ή κλαίμε απ' τα γέλια;;; Και μετά θα έρθει η ανάπτυξη...


 Αλλά το μέγεθος της παγκόσμιας ηλιθιότητας δεν έχει πάτο... Μας πήραν μυρωδιά και πάει το δούλεμα γαζέπι...  Και μετά ήρθε και ο "Σαουδάραβας" να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των γυναικών...!!!!!!!!!!!
  " Η Σαουδική Αραβία εκλέχθηκε μέλος της Επιτροπής για τα Δικαιώματα των Γυναικών του ΟΗΕ παρότι είναι μια από τις πρώτες χώρες στον πλανήτη στην καταπάτηση των δικαιωμάτων τους..."
" Για να έχετε μια εικόνα, η λίστα με τις απαγορεύσεις για τις γυναίκες, είναι ενδεικτική. Απαγορεύεται λοιπόν:
Να οδηγούν αυτοκίνητο. Να παντρευτούν χωρίς να πάρουν άδεια από την οικογένειά τους. Να μπουν σε κοιμητήριο. Να κληρονομήσουν την περιουσία των γονιών τους. Να ανοίξουν λογαριασμό σε τράπεζα δίχως τον άντρα συνοδό τους. Να βγουν στον δρόμο και να περπατήσουν ακάλυπτες, μιας και αν δεν είναι "καλυμμένες", κινδυνεύουν με βιασμό ο οποίος σπανίως τιμωρείται, καθώς υπερισχύει στα δικαστήρια το επιχείρημα της "πρόκλησης". Να δοκιμάσουν ρούχα σε δοκιμαστήριο καταστήματος. Επιτρέπονται όμως οι σπουδές.
Οι άνδρες και οι γυναίκες μπορεί να εργάζονται μαζί στον επαγγελματικό χώρο, αλλά είναι αδύνατον οι ανύπανδρες γυναίκες να έχουν κάποιου τύπου κοινωνική επαφή χωρίς να συνοδεύονται από κάποιον άνδρα που είναι μέλος της οικογένειας, κοινώς πατέρα ή σύζυγο.
Τέλος, το ποινικό σύστημα της Σαουδικής Αραβίας στηρίζεται σε μια άμεση ερμηνεία του Ισλαμικού Νόμου (Σαρία), η οποία επιβάλλει ευρείας κλίμακας σωματικές τιμωρίες για σειρά εγκληματικών ενεργειών.
Η θανατική ποινή επιβάλλεται για διάφορες παραβατικές ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων της ένοπλης ληστείας, της μοιχείας, της σεξουαλικής κακοποίησης, της ανθρωποκτονίας και της μαγείας.
Τρόπος εκτέλεσης είναι και ο αποκεφαλισμός, μια ευρέως διαδεδομένη πρακτική σε διάφορες περιοχές της αραβικής χώρας για την εκτέλεση της θανατικής ποινής."... [Πηγή: , σχόλια, news247]


 Αν παρόλα αυτά, εξακολουθείτε να μη βλέπετε την πρόοδο του "πολιτισμού", το θρίαμβο της Δημοκρατίας, την ήττα του φασισμού, την καλπάζουσα ανάπτυξη, τον Κούλη αντιστασιακό και τον Τσίπρα αριστερό, τότε είστε μια χαρά....
 Οι υπόλοιποι ανήκουν στην ανίατη κατηγορία των; «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς˙ οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι» (Λούκ. 23,34). και δε σώζονται ούτε αν φορέσουν άγιες παντόφλες Αγίου Σπυρίδωνα, ιερά γυαλιά Οσίου Παΐσιου και πουν (απνευστί) 35 φορές το Πάτερ Ημών...                           [Κ.Φ.]

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Φερνάντο Πεσσόα: Έβγαλα τη Μάσκα


 Έβγαλα τη μάσκα και στον καθρέφτη κοιτάχτηκα
Είδα το παιδί που ήμουν εδώ και πολύ καιρό…
Δεν είχε καθόλου αλλάξει.

Αυτό είναι το πλεονέκτημα
Του να ξέρεις τη μάσκα να βγάζεις.
Είμαστε πάντα παιδιά,
Το παρελθόν, που ήταν το παιδί αυτό.

Έβαλα τη μάσκα, την ξανάβγαλα πάλι.
Είναι καλύτερα έτσι
Έτσι, χωρίς τη μάσκα·
Γυρίζω πίσω στην προσωπικότητά μου
Όπως της γραμμής το τέλος.

Φερνάντο Πεσσόα

 Fernando António Nogueira de Seabra Pessôa: Ήταν Πορτογάλος ποιητής και συγγραφέας. Γεννήθηκε στη Λισαβώνα το 1888. Εργάστηκε ως αντιπρόσωπος διάφορων εμπορικών οίκων στη Λισαβώνα και αργότερα ως συντάκτης – μεταφραστής. Έζησε μια ζωή εργένης, συγκατοικώντας αρχικά με τη θεία του, και αργότερα με την ετεροθαλή αδελφή του.
 Το μεγαλύτερο μέρος του σπουδαίου έργου του έμεινε αδημοσίευτο ως το θάνατο του, 30 Νοεμβρίου 1935. Ως τότε, ο Πεσσόα είχε δημοσιεύσει το πρώτο του βιβλίο στα Πορτογαλικά, με τίτλο Mensagem, δύο πλακέτες με αγγλικά ποιήματα -γιατί ο Πεσσόα ήταν δίγλωσσος και έγραφε με μεγάλη άνεση στην αγγλική γλώσσα- καθώς και μερικά λογοτεχνικά και πολιτικά μανιφέστα. Ήταν επίσης γνωστός ως εκδότης της επιθεώρησης Athena (1924-25), και ως συνεργάτης σε διάφορα πρωτοποριακά έντυπα, και κυρίως στο Orpheu (1915), όργανο του μοντερνιστικού κινήματος.
 Μετά το θάνατο του, τα άπαντα του εκδόθηκαν σε οκτώ τόμους... [Πηγή: Εναλλακτική Δράση]

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Ο "χρυσός αιώνας" των δικτατοριών


... Με την ευκαιρία της "ημέρας" καλό είναι όλοι μας να φρεσκάρουμε τις ιστορικές μας γνώσεις. Ιδιαίτερα σήμερα που ο εκφασισμός των κοινωνιών, όπως και της ελληνικής κοινωνίας, ωραιοποιεί άρρωστες ιστορικές εποχές και αγιοποιεί στεγνές δικτατορίες, φασίστες και παρανοϊκούς δικτάτορες!! Σας συνιστώ να δείτε προσεκτικά αυτό το εξαιρετικό βίντεο και να το κρατήσετε στο αρχείο σας... Ε Δ Ω 


Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

Bukowski: Αισθηματίας


Αποσπάσματα περί έρωτος ...

 «Ήμουν αυτό που λένε αισθηματίας. Συγκινιόμουν με ένα σωρό χαζά πράγματα: γυναικεία παπούτσια κάτω από ένα κρεβάτι, μια ξεχασμένη φουρκέτα στο νεροχύτη, από τον τρόπο που έλεγαν «πάω να κατουρήσω», από τις κορδέλες τους, όταν τις έβλεπα να διασχίζουν το δρόμο 1.30 το απομεσήμερο, από τα ατέλειωτα βράδια του συντροφικού πιοτού, από τους καβγάδες, τις ψιλοκουβέντες, τότε που σκέφτεται κανείς την αυτοκτονία.
 Και ακόμα έλιωνα όταν ένιωθα να συντελείται το θαύμα, όταν καθόμουν μαζί τους στο αμάξι μου, όταν αναθυμιόμουν τους έρωτές μου στις 3 τα ξημερώματα, όταν μου έλεγαν ότι ροχαλίζω, όταν άκουγα τα ροχαλητά τους, όταν μόνος μου σε ένα εστιατόριο διάβαζα την εφημερίδα μου και ήθελα να ξεράσω γιατί σκεφτόμουν πως τώρα είναι παντρεμένη με έναν διανοητικά ανάπηρο οδοντίατρο. Όταν έπινα, όταν χόρευα. Όταν φλέρταρα, όταν φλέρταραν. Όταν κοιμόμουν μαζί τους...»
«Και η αγάπη;» ρώτησε η Βάλερι. «Η αγάπη δεν παρουσιάζει προβλήματα σε εκείνους που ξέρουν να αντέξουν την ψυχική φόρτιση. Είναι σαν να προσπαθείς να κουβαλήσεις έναν σκουπιδοτενεκέ στην πλάτη σου πάνω από ένα ποτάμι αφρισμένα κάτουρα».
 «Έτσι και αλλιώς οι ανθρώπινες σχέσεις είναι αδιέξοδες. Μόνο οι δυο πρώτες βδομάδες έχουν ενδιαφέρον, μετά τα πράγματα γίνονται επίπεδα, πλαδαρά. Οι μάσκες πέφτουν και εμφανίζονται τα αληθινά πρόσωπα: τρελοί, ηλίθιοι, παρανοϊκοί, εκδικητικοί, σαδιστές, δολοφόνοι.
 Η σύγχρονη κοινωνία έχει δημιουργήσει ανθρώπους που κατασπαράσσουν ο ένας τον άλλον. Κανίβαλοι. Τα πάντα μοιάζουν με μονομαχία μέχρι θανάτου που διαδραματίζεται πάνω σε ένα τραπέζι μπιλιάρδου... Η μεγαλύτερη διάρκεια που μπορούμε να ελπίζουμε για μια σχέση μας είναι δυόμισι χρόνια».
 «Δεν ήμουν ερωτευμένος, δεν ήμουν ευτυχισμένος, μα αυτό μου άρεσε. Οι ερωτευμένοι συχνά είναι νευρωτικοί, επικίνδυνοι. Χάνουν κάθε αίσθηση προοπτικής και χιούμορ. Γίνονται υστερικοί, ψυχωτικοί, ανιαροί. Καμιά φορά, γίνονται και δολοφόνοι».

«Ήρθες να με βρεις εξαιτίας κάποιας γυναίκας;» «Ναι». «Καθάρισες μαζί της;» «Νομίζω πως ναι. Αλλά δεν είμαι κι απόλυτα σίγουρος...». «Δηλαδή δεν μπορείς να δώσεις οριστική απάντηση;» «Μάλλον όχι». «Κανείς δεν μπορεί να είναι ποτέ σίγουρος». «Συμφωνώ μαζί σου». «Γι αυτό και όλες οι ερωτικές ιστορίες είναι για τα πανηγύρια». «Ναι».

 Αποσπάσματα από το βιβλίο του Τσαρλς Μπουκόβσκι, Γυναίκες, εκδ. Οδυσσέας. Ο Τσαρλς Μπουκόβσκι, (16 Αυγούστου 1920-9 Μαρτίου 1994), ήταν Αμερικανός ποιητής και συγγραφέας. Από τη στιγμή του θανάτου του, ο Μπουκόφσκι έχει γίνει θέμα πάμπολλων άρθρων κριτικής απέναντι στη ζωή και στο έργο του. Αν και αγαπήθηκε από το κοινό κι έγινε σύμβολο για ανθρώπους με προβλήματα αλκοολισμού, οι ακαδημαϊκοί κριτικοί έχουν δώσει ελάχιστη σημασία στα γραπτά του. Θεωρείται όμως από πολλούς ένας πολύ σπουδαίος ποιητής, με μεγάλη επιρορή. Οι Ζαν Ζενέ (Jean Genet) και Ζαν-Πολ Σαρτρ (Jean-Paul Sartre) τον είχαν χαρακτηρίσει ως τoν «μεγαλύτερο ποιητή» της Αμερικής. Έγραψε περισσότερα από 50 βιβλία. Ανάμεσα στα πιο γνωστά που κυκλοφορούν και στα ελληνικά είναι τα Σημειώσεις ενός Πορνόγερου Ι και ΙΙ, Ερωτικές Ιστορίες Καθημερινής Τρέλας, Η Λάμψη της Αστραπής Πίσω Από το Βουνό και Γυναίκες.
[Πηγή: www.doctv.gr]

Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

Γιατί θέλουμε όλοι να έχουμε ένα σύντροφο;


 "Γιατί, λοιπόν, θέλει κανείς να έχει κάποιο σύντροφο; Δεν μπορείς να ζεις μόνος σου ή μόνη σου σ΄αυτό τον κόσμο χωρίς να παντρευτείς, χωρίς να έχεις παιδιά, χωρίς φίλους; Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να ζουν μόνοι, γι΄αυτό θέλουν να έχουν συντρόφους. Χρειάζεται τεράστια νοημοσύνη για να είναι κανείς μόνος – και πρέπει να είσαι μόνος, για να ανακαλύψεις τι είναι Θεός, τι είναι αλήθεια.
Είναι ωραίο να έχεις κάποιο σύντροφο, τον άντρα σου ή τη γυναίκα σου, κι επίσης να έχεις μωρά. Αλλά, βλέπετε, χανόμαστε μέσα σ΄όλο αυτό το πράγμα, χανόμαστε μέσα στην οικογένεια, μέσα στη δουλειά μας, στην πλήξη, στη ρουτίνα μιας ζωής που φθείρει. Κι όλα αυτά μας γίνονται συνήθεια, οπότε μετά και μόνο η σκέψη ότι μπορεί να ζήσουμε μόνοι γίνεται τρομακτική, φοβόμαστε μήπως πραγματοποιηθεί.
Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε αφιερώσει όλη μας την πίστη σ΄ένα πράγμα, έχουμε «βάλει όλα μας τα αυγά σ΄ένα καλάθι», κι έτσι πιστεύουμε ότι στη ζωή μας δεν υπάρχει τίποτε άλλο πέρα από τον ή τη σύντροφό μας, την οικογένειά μας και τη δουλειά μας. Αν όμως υπάρχει πλούτος στη ζωή κάποιου, όχι ο πλούτος του χρήματος ή των γνώσεων που οποιοσδήποτε μπορεί ν΄αποκτήσει, αλλά εκείνος ο πλούτος που είναι η χωρίς αρχή και τέλος κίνηση της αλήθειας, αν υπάρχει αυτός ο πλούτος, τότε η συντροφικότητα γίνεται δευτερεύον ζήτημα.
 Αλλά, βλέπετε, η εκπαίδευση δεν μας μαθαίνει να είμαστε μόνοι. Κάνετε ποτέ ένα περίπατο μόνοι σας; Είναι πολύ σημαντικό να πηγαίνεις μόνος στην εξοχή, στη θάλασσα ή σε κάποιο πάρκο, να κάθεσαι κάτω από ένα δέντρο – όχι μ΄ένα βιβλίο, όχι με συντροφιά, αλλά μόνος σου – και να παρατηρείς τα φύλλα που πέφτουν, ν΄ακούς τον παφλασμό των κυμάτων, να παρακολουθείς το πέταγμα ενός πουλιού και τις ίδιες σου τις σκέψεις καθώς κυνηγάνε η μία την άλλη στον ουρανό του νου σου.
  Αν μπορείς να μένεις μόνος σου και να παρατηρείς όλα αυτά τα πράγματα, τότε θα ανακαλύψεις απίστευτα πλούτη που καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να φορολογήσει, κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να εξαγοράσει και που δεν πρόκειται ποτέ να χαθούν." 
 Aπόσπασμα, από το βιβλίο «Η αίσθηση της ευτυχίας» T. Κρισναμούρτι – εκδόσεις Καστανιώτη
 [Πηγή: Εναλλακτική Δράση]

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Εδώ κοιμάσαι ακόμα


Λένα Αλκαίου ... Ε Δ Ω 

Ο Γολγοθάς και το... θαύμα


 Πλημμύρισαν τα πέριξ με Γραμματείς, Φαρισαίους, υποκριτές, μετακλητούς και αμετακλήτως εκλύτους. Απολύτως ερμηνεύσιμο μέρες που ’ρχονται. Τα παπαγαλάκια του Μαξίμου πασχίζουν διά μίαν εισέτι φοράν να παρουσιάσουν το μαύρο ως άσπρο. Χαρακτηριστικό γνώρισμα απάντων των ψιττακόμορφων, μολαταύτα, είναι ότι φέρουν φανταχτερά φτερά, όπως ο τράγος υπογένειον, μούσι πά’ να πει, κοινώς μπαμτερλελέ και διασταυρούμενα κέρατα η έλαφος, οπότε η απόπειρα εξωραϊσμού της τραγωδίας καταντά τραγέλαφος. Παλιά τους τέχνη κόσκινο, θα πείτε. Ελα μου, όμως, που η κρησάρα είναι εντελώς ξεχαρβαλωμένη και από τις τεράστιες τρούπες της χωρούν και περνάνε «παπάδες». Οπως ο ευτραφής και αγαθός ιερέας, όστις τις άλλες πλησίασε τον ΘΑλέξη στα Τέμπη.
Αιγύπτιος του Αστερίξ κανονικός. Θυμάστε τη γραφική φιγούρα από τις όχθες του Νείλου που ’κανε το λάθος να καταταγεί στη ρωμαϊκή λεγεώνα των ξένων, νομίζοντας ότι συμμετέχει σε τουριστικό πακέτο, το οποίο μάλιστα είχε ακριβοπληρώσει και παραπονιόταν διαρκώς στον εκατόνταρχο για την έλλειψη ανέσεων. Κάπως έτσι ο εν λόγω ιερωμένος αψήφησε τους άνδρες ασφαλείας του προέδρου, που έκοβε αμέριμνος τις κορδέλες των τούνελ, και με αδιανόητη αφέλεια του απηύθυνε τον λόγο περιχαρής. «Να είστε καλά, να διατηρήσετε πάντα αυτό το χαμόγελο και αυτή την αγνή παιδικότητα, ήθελα απλώς μια φωτογραφία να σας έχω, αναμνηστικό με έναν ακροαριστερό».
Θαμπώθηκε ο πρωθυπουργός από την αναπάντεχη φιλοφρόνηση. Αγκάλιασε ο αθεόφοβος τον άνθρωπο του Θεού, χαρίζοντάς του το πολυπόθητο ενσταντανέ. Ο πάστορας δεν παρέλειψε να σηκώσει ψηλά τη γροθιά του για να προσδώσει μια κάποια επαναστατική επίφαση στο πλάνο. Μέγας είσαι Κύριε, ψέλλισαν μεταξύ μύστακος και οδόντων εμβρόντητοι οι παριστάμενοι και έκαναν τον σταυρό τους. Το θαύμα, όμως, είχε ήδη συντελεστεί. Οταν τυπώθηκαν οι σχετικές πόζες δεν υπήρχε στο κάδρο κανένας αριστερός. Ας επανέλθουμε παρά ταύτα στην κατάργηση των φυσικών νόμων από τον εσμό των ψιττακοειδών.
Ηγουν, όταν η πραγματικότητα δεν επιβεβαιώνει τις πεποιθήσεις μας, τότε αλίμονο στην πραγματικότητα. Εγκυρη φιλοκυβερνητική εφημερίδα του «αύριο» εμφάνισε τη συμφωνία της Μάλτας ως περιφανή νίκη της Κουμουνδούρου με τον κάτωθι πηχυαίο τίτλο: «Κέρδισε ο Αλέξης τη μεγάλη μάχη». Τουτέστιν φόρτωσε στις πλάτες των πιο ευάλωτων νέα δυσβάστακτα μέτρα, όπως μείωση κύριων και επικουρικών συντάξεων, κατακρήμνιση του αφορολόγητου κάτω απ’ τα 6.000 ευρώ και πάει λέγοντας. Φανταστείτε να έχανε! Ζαλικώνεται το πόπολο τον σταυρό του μαρτυρίου, το ακάνθινο στεφάνι το τρυπά πιο βαθιά και δεν προβλέπονται σήραγγες για την παράκαμψη του Γολγοθά. Ο Τσίπρας, πάντως, παραμένει πιστός στο πνεύμα των ημερών, ανταμείβοντας τους ασθενέστερους με τα πάγια πάθη.             [Πηγή: efsyn]


 ... Και το θαύμα..: "Ζαλικώνεται το πόπολο τον σταυρό του μαρτυρίου, το ακάνθινο στεφάνι το τρυπά πιο βαθιά και δεν προβλέπονται σήραγγες για την παράκαμψη του Γολγοθά...." Αν όμως είσαι Μονή (προσοχή στην ανάγνωση μην έχουμε παρεξηγήσεις), μικρό ή μεγάλο, εντός ή εκτός του "Αγίου Όρους" (άγια όρη, ιερές παντόφλες, όσια ματογυάλια πρεσβυωπίας, μόνο εδώ υπάρχουν), τότε υπάρχουν κάτι σήραγγες ναααααα που παρακάμπτουν "ακάνθινα στεφάνια και Γολγοθάδες" χωρίς ίχνος ΝΤΡΟΠΗΣ και φυσικά "νόμιμες"..
 " Όπως είναι γνωστό, ο νόμος 4223/2013 προβλέπει την απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ των ακινήτων που ανήκουν στις μονές του Αγίου Όρους, είτε αυτά βρίσκονται μέσα στο Άγιο Όρος, είτε εκτός αυτού και ανεξάρτητα από το αν χρησιμοποιούνται για λατρευτικούς σκοπούς ή μισθώνονται."...
Δείτε "ολόκληρο" το νέο "θαύμα" .... Ε Δ Ω 
 Τελικά το "νόμιμο" είναι και ηθικό και θαυματουργό... Ή επί το λαϊκότερον, έχει ο Θεός την υγειά μας να 'χουμε... Ουγκ......                                                                                    [Κ.Φ]

Τρίτη, 11 Απριλίου 2017

Μπρεχτ: Η Αμφιβολία


 «Ευλογημένη να ‘ναι η αμφιβολία! Σας συμβουλεύω να τιμάτε χαρούμενα και προσεχτικά εκείνον που το λόγο σας εξετάζει σαν κάλπικη μονέδα! Άμποτε να ‘σαστε συνετοί και να μη δίνετε το λόγο σας με σιγουριά πάρα πολλή».
 «Να οι αστόχαστοι που ποτέ δεν αμφιβάλλουν. Η χώνεψη τους είναι άψογη, κι η κρίση τους αλάθευτη. Δεν πιστεύουν στα γεγονότα, πιστεύουν μόνο στον εαυτό τους. Αν χρειαστεί πρέπει αυτούς τα γεγονότα να πιστέψουν.
 Είναι απέραντα υπομονετικοί -με τον εαυτό τους. Τα επιχειρήματα τ’ακούνε με αυτί σπιούνου. Στους αστόχαστους που ποτέ δεν αμφιβάλλουν, συνταιριάζουν οι στοχαστικοί που ποτέ δεν ορούνε. Τούτοι αμφιβάλλουν όχι για να πάρουν μιαν απόφαση, αλλά για να μην πάρουν απόφαση καμιά.
 Τα κεφάλια τους τα χρησιμοποιούνε μόνο για να τα κουνάνε. Με σκοτισμένο πρόσωπο ειδοποιούν τούς επιβάτες των καραβιών που βουλιάζουν, πως το νερό είν’ επικίνδυνο. Κάτω απ’ του δήμιου το μπαλτά αναρωτιούνται αν δεν είναι άνθρωπος κι αυτός. Μουρμουρίζουν σκεφτικά πως «το θέμα δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμα», και πηγαίνουνε να πέσουν.
 Μοναδική τους δράση, ο δισταγμός. Αγαπητή τους φράση: «Δεν είναι ακόμα ώριμο για συζήτηση». Γι’ αυτό, αν παινεύεις την αμφιβολία μην παινέψεις την αμφιβολία που καταντάει απελπισία!
 Τι ωφελεί η αμφιβολία εκείνον που δε μπορεί ν’ αποφασίσει; Μπορεί να πράξει λάθος όποιος δε γυρεύει πολλούς λόγους για να δράσει. Μα οποίος πάρα πολλούς γυρεύει, μένει άπραγος την ώρα του κινδύνου.
 Εσύ, που είσαι αρχηγός, μην ξεχνάς πως έγινες ό,τι είσαι, επειδή είχες αμφιβάλει γι’ άλλους αρχηγούς! Άσε λοιπόν αυτούς που οδηγείς ν’ αμφιβάλλουν κι εκείνοι».
 Αποσπάσματα από το βιβλίο του Μπέρτολτ Μπρέχτ: Εγκώμιο στην αμφιβολία, Μετάφραση: Μάριος Πλωρίτης, Εκδ. Θεμέλιο.
 Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ (10 Φεβρουαρίου 1898 - 14 Αυγούστου 1956) ήταν Γερμανός δραματουργός, σκηνοθέτης και ποιητής του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε ως Eugen Berthold Friedrich Brecht. Θεωρείται ο πατέρας του «επικού θεάτρου» (Episches Theater) στη Γερμανία. Κάποια από τα πιο αγαπητά έργα του είναι η Όπερα της Πεντάρας, Ο κύκλος με την κιμωλία και Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν. [Πηγή: www.doctv.gr]

Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

Η "συμφωνία της Μάλτας" - Κρατσνούν


 Μετάααα από τις 13 "τελευταίες" μειώσεις μισθών και συντάξεων που "πέτυχαν" οι προηγούμενοι "νεοφιλελεύθεροι δεξιοσοσιαλ(η)στές" (σκατά στα μούτρα τους να λέτε), η "ανάπτυξη κατέπνιξε" τη Χώρα..
 Τότε έσκασαν μύτη οι νυν "αριστεροδέξιοι" (σκατά στα μούτρα τους να λέτε), που με σκληρές διαπραγματεύσεις κατόρθωσαν να "αυξήσουν" μισθούς και συντάξεις, με τη μέθοδο της συρρίκνωσης, φυσικά για τελευταία 14η φορά...
 Όμως ποτέ μη λες ποτέ (πράκτορ 007)... Έτσι προχθές στη Μάλτα (που ως γνωστόν μαζεύονται Γεράκια) τα αριστεροδέξια τσιροπούλια πέτυχαν νέο θρίαμβο... Θα μειωθούν μισθοί και συντάξεις για τελευταία 15η φορά... Η "ανάπτυξη" θα οργιάσει...
 Το "αντιστασιακό βρέφος" ο Κουλοsiemens (σκατά στα μούτρα του να λέτε από τώρα), θα έρθει "μετά" για να συνεχίσει (με τεχνολογία Siemens) το θρίαμβο των προηγούμενων...
 Με αφορμή τους απανωτούς "θριάμβους" και αναπτυγμένοι μέχρι τα μπούνια μπορούμε τώρα να βγούμε αλλαλάζοντες στους δρόμους με την ιαχή: Κρατσνούν.....  Ε Δ Ω

Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Η Αρετή είναι μέσα μας


 Η ΑΡΕΤΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ και, αν την αφήναμε να βλαστήσει, η ίδια η φύση θα μας έδειχνε τον δρόμο προς την ευτυχία· όμως εμείς, αμέσως μόλις έρθουμε στον κόσμο και μας αναγνωρίσει ο πατέρας μας, πέφτουμε κατευθείαν στα δίχτυα της κακίας και της διεστραμμένης σκέψης, θαρρείς και ρουφάμε το δηλητήριο της πλάνης μαζί με το γάλα της παραμάνας μας. Κι όταν εκείνη μας παραδώσει στους γονείς μας και στη συνέχεια μας αναλάβουν οι δάσκαλοι, είναι τόσες οι πλάνες που μας μολύνουν, ώστε η αλήθεια δίνει τη θέση της στο ψεύδος, και η σοφία της φύσης υποχωρεί μπροστά στη δύναμη της προκατάληψης.
ΥΣΤΕΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ, οι οποίοι επαγγέλλονται ότι με τη διδασκαλία τους θα μας χαρίσουν ανυπέρβλητη μόρφωση και σοφία. Τους ακούμε λοιπόν, τους διαβάζουμε, τους αποστηθίζουμε, τους επιτρέπουμε να εντυπωθούν βαθιά στη σκέψη μας· αλλά, όταν φτάσει η ώρα για την κοινή γνώμη να παίξει τον ρόλο του μεγάλου δασκάλου και ο όχλος να δώσει το τελειωτικό χτύπημα –ο οποίος, σύσσωμος, ρέπει προς το κακό– τότε είναι ολοφάνερο πως η μόλυνση προχωρεί σε βάθος και οι σφαλερές αντιλήψεις μας αποξενώνουν τόσο πολύ από τη φύση, που φτάνουμε στο σημείο να νομίζουμε πως την τελευταία την καταλαβαίνουν καλύτερα όσοι έχουν πιστέψει ότι δεν υπάρχει υψηλότερη φιλοδοξία για τον άνθρωπο, ούτε ευγενέστερη επιδίωξη, ούτε μεγαλύτερη τιμή, από τα δημόσια αξιώματα, την αρχηγία του στρατού και τη λαϊκή αποδοχή.
 ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΓΟΗΤΕΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΙΟ ΑΞΙΟΛΟΓΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ και, ενώ αναζητούν την αληθινή δόξα –που αυτή και μόνο ψάχνει με όλες της τις δυνάμεις η φύση μας– ξαφνικά ανακαλύπτουν ότι βρίσκονται αντιμέτωποι με το άκρον άωτον της ματαιότητας, και ότι δεν αγωνίζονται για την υπέροχη εικόνα της αρετής αλλά για ένα χλομό φάντασμα της δόξας.
 ΟΜΩΣ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΔΟΞΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΠΤΑΣΙΑ αλλά κάτι το απτό, που αφήνει το αποτύπωμά του· είναι η ομόφωνη αποδοχή των ενάρετων ανθρώπων, η αδέκαστη ετυμηγορία εκείνων που μετρούν με δίκαια κριτήρια το ύψος της αρετής, η ηχώ που μας μεταφέρει τη φωνή της αρετής. Αυτή τη δόξα δεν την αρνούνται οι ενάρετοι, διότι τις περισσότερες φορές συνοδεύει τις δίκαιες πράξεις.  ΩΣΤΟΣΟ ΕΚΕΙΝΗ Η ΑΛΛΗ ΔΟΞΑ, που προσπαθεί να μιμηθεί την αληθινή, είναι προπετής και ασυλλόγιστη, και τις περισσότερες φορές γίνεται σύμβουλος εσφαλμένων επιλογών και κακών πράξεων: αναφέρομαι στη λαϊκή φήμη, η οποία προσπαθεί να παραχαράξει την αληθινή δόξα και να σπιλώσει το κάλλος του προσώπου της με τη δική της ασχήμια. Από αυτή τυφλώνονται οι άνθρωποι, παρά τις όποιες ευγενείς φιλοδοξίες τους, και, επειδή δεν ξέρουν ούτε τι ψάχνουν να βρουν ούτε πού θα το βρουν, άλλοι οδηγούν την πατρίδα τους στο χείλος του γκρεμού κι άλλοι σκάβουν το λάκκο τους με τα ίδια τους τα χέρια.
 Απόσπασμα από το βιβλίο Το φάρμακο της λύπης, εκδ. Ωκεανίδα.
 Ο Μάρκος Τύλλιος Κικέρων (3 Ιανουαρίου 106 π.Χ. - 7 Δεκεμβρίου 43 π.Χ.), γνωστός και ως Κικέρων, ήταν Ρωμαίος Φιλόσοφος, Πολιτικός, Δικηγόρος, Ρήτορας, Ύπατος και συνταγματολόγος. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια και θεωρείται ευρέως ως ένας από τους μεγαλύτερους ρήτορες και πεζογράφους.                                                                     [Πηγή: www.doctv.gr]

Σχόλιο: Τι 666 και κολοκύθια καπαμά, εδώ μιλάμε για "ατόφια προφητεία"... Γι' αυτή μίλαγε και ο Πάγκαλος όταν έλεγε "Μαζί τα φάγανε" και τον παρεξήγησαν... Διότι οι (Παγκ)- άλλοι που οδηγούν την πατρίδα τους στο χείλος του γκρεμού, "διορίζονται" απ' τους "άλλους" που σκάβουν το λάκκο τους με τα ίδια τους τα χέρια... Ξεκάθαρα πράγματα... Η "ανάπτυξη" ήρθε, η "Αρετή" εξαφανίστηκε....                                                                                                                    [Κ.Φ.]



Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

Η Ευτυχιά


Πλάτωνας Τσιπίδης ... Ε Δ Ω 

Κικέρων: Τα 6 λάθη του ανθρώπου


  *Η ψευδαίσθηση ότι το προσωπικό όφελος αποκτιέται με το να συνθλίβουμε τους άλλους.

  *Η τάση μας να ανησυχούμε για πράγματα που δεν μπορούν να αλλάξουν ή να διορθωθούν.

 * Η επιμονή μας ότι κάτι είναι αδύνατο να γίνει, επειδή δεν μπορούμε εμείς να το πετύχουμε.

 * Η άρνησή μας να παραμερίζουμε τις προτεραιότητες που είναι ασήμαντες.

 * Η παραμέληση της ανάπτυξης και της καλλιέργειας του νου και η απροθυμία να αποκτήσουμε τη συνήθεια να διαβάζουμε και να μελετάμε.

 * Η τάση να αναγκάζουμε τους άλλους να σκέφτονται και να ζουν όπως εμείς.


  Μάρκους Τούλιους Κικέρων ( 106 π.Χ.-43 π.Χ.). Ρωμαίος πολιτικός και άνθρωπος των γραμμάτων, υπήρξε ένας από τους ευφραδέστερους  ρήτορες και ο μεγαλύτερος φιλόσοφος της Ρώμης. Τα τελευταία χρόνια της Ρωμαϊκής δημοκρατίας αναφέρονται συχνά ως “Εποχή του Κικέρωνα”
 [Πηγή: sciencearchives.wordpress]

Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

Το απαγορευμένο νησί


 Το πιο δύσκολο νησί για να επισκεφθείς στη Γη. Μια φυλή ζει εκεί απομονωμένη για 60.000 χρόνια και δεν θέλει επισκέψεις 


  Το Sentinel Island, που βρίσκεται στον κόλπο της Βεγγάλης, μεταξύ Μιανμάρ και Ινδονησίας, είναι το σπίτι μιας απομονωμένης φυλής που ζει εκεί επί 60.000 χρόνια, χωρίς να έρθει σε επαφή με άλλον άνθρωπο. Αυτοί οι άνθρωποι είναι μια από τις τελευταίες φυλές της Λίθινης Εποχής στη γη των οποίων ο πολιτισμός είναι εντελώς ανέγγιχτος από το σύγχρονο πολιτισμό. Παρά το γεγονός ότι το νησί ανήκει επίσημα στην Ινδία, κανείς δεν τολμά να το επισκεφθεί. Ο λόγος είναι η ακραία βία και εχθρότητα τους - όποιος έχει προσπαθήσει ποτέ να έρθει στην ξηρά, δέχθηκε επίθεση ή σκοτώθηκε.


  Οι ντόπιοι πολλές φορές πετούν δόρατα σε σκάφη που έρχονται στον κόλπο και ρίχνουν βέλη με φωτιά στα ελικόπτερα που προσπαθούν να φωτογραφίσουν το νησί. Η κυβέρνηση έχει αφήσει τις υποθέσεις του νησιού να τις διαχειρίζονται οι κάτοικοί του. Γι' αυτό το λόγο έχει τοποθετήσει και μια ζώνη αποκλεισμού τρία μίλια γύρω από το νησί. 


 Λόγω της αδυναμίας να μελετηθεί η φυλή και το νησί, δεν γνωρίζουμε πολλά γι’ αυτούς. Εκτιμάται ότι η φυλή αριθμεί μεταξύ 50 και 400 μέλη και ζει αποκλειστικά από το κυνήγι και τη συλλογή καρπών. Αν και είναι δύσκολο να παρατηρήσει κανείς το νησί από τον αέρα, λόγω της πυκνής κάλυψης από δέντρα, διαπιστώνεται ότι οι η φυλή αυτή δεν είναι εξοικειωμένη με τη γεωργία. 


 Η προσπάθειά τους να προστατεύσουν τον πολιτισμό τους από τον έξω κόσμο είναι πιθανώς ο λόγος για τον οποίο έχουν επιβιώσει σε απομόνωση για τόσα πολλά χρόνια. Ποιος ξέρει πόσο καιρό θα καταφέρουν να ζήσουν στη μέση του ωκεανού, χωρίς να έχουν το παραμικρό ενδιαφέρον για τον «πολιτισμένο» υπόλοιπο κόσμο. Και ίσως το γεγονός πως είναι χωρίς επαφή μαζί μας, τελικά να είναι ένα καλό πράγμα.                                                               [Πηγή: www.doctv.gr]

Σχόλιο: ... Απίστευτο..!!!! Ζουν χωρίς ευρώ;; Χωρίς Σημίτια;; Χωρίς Σαμαροβενίζελα;; Χωρίς "αντιστασιακούς" Κούληδες και "αριστερούς" Τσιπραίους;; Χωρίς δομημένα ομόλογα;; Χωρίς Χρηματιστήριο;; Χωρίς κάδους απορριμάτων;; Κι από πού τρώνε;;
 Δε φοράνε ούτε ιερές παντόφλες "Άγιου Σπυρίδωνα", ούτε άγια γυαλιά Παΐσιου... Αδιανόητο...
Μα καλά, τι κάνουν όλη μέρα σ' ένα νησί;; Διακοπές και Σεξ;;; Αμαρτία....               [Κ.Φ.]

Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Ράιχ: Δεν μπορείς να δεις, ανθρωπάκο


 «Δεν έχεις κανένα αισθητήριο για να διακρίνεις τον πραγματικά μεγάλο άνθρωπο. Ο χαρακτήρας του, τα βάσανά του, η λαχτάρα του, η οργή του κι ο αγώνας του για σένα σου είναι άγνωστα. Αγνοείς εντελώς πως υπάρχουν άντρες και γυναίκες που, από φύση τους, είναι ανίκανοι να σε καταπιέσουν και να σε εκμεταλλευτούν άντρες και γυναίκες που θέλουν να είσαι ελεύθερος, πραγματικά κι αληθινά ελεύθερος.
 Μα αντιπαθείς τούτους τους άντρες και τις γυναίκες, επειδή είναι έξω από τη φύση σου. Είναι απλοί και ειλικρινείς. Εκτιμούν την αλήθεια, όσο εκτιμάς εσύ την κομπίνα. Βλέπουν μέσα σου σα να ‘σαι διάφανος, αλλά δε σε περιφρονούν. Θλίβονται για την κατάντια του ανθρώπου. Μα διαισθάνεσαι πως βλέπουν μέσα σου και νιώθεις να απειλείσαι. Αναγνωρίζεις τη μεγαλοσύνη τους, ανθρωπάκο, μόνο όταν πολλά άλλα ανθρωπάκια σού πουν ότι είναι μεγάλοι»
 «Ωθείς τους πραγματικά μεγάλους ανθρώπους να σε περιφρονούν, να αποστρέφουν με θλίψη το κεφάλι στη θέα της μικρότητάς σου, να σε αποφεύγουν και, το χειρότερο, να σε λυπούνται. Κι αν τύχει, ανθρωπάκο, να είσαι ψυχίατρος, ένας Λαμπρόσο για παράδειγμα, χαρακτηρίζεις τον αληθινά μεγάλο άνθρωπο εγκληματία ή εν δυνάμει εγκληματία και τρελό, επειδή ο μεγάλος άνθρωπος, αντίθετα από σένα, δε βάζει στόχο στη ζωή του τα πλούτη, την κοινωνική αποκατάσταση της κόρης του μ’ έναν καλό γάμο, την πολιτική καριέρα ή τους ακαδημαϊκούς τίτλους. Έτσι, επειδή είναι διαφορετικός από σένα, τον αποκαλείς «μεγαλοφυΐα» ή «παλαβιάρη». Εκείνος από την πλευρά του είναι πρόθυμος να παραδεχτεί πως δεν είναι μεγαλοφυΐα, μα ένα απλό, ζωντανό πλάσμα.
 Τον χαρακτηρίζεις ακοινώνητο, επειδή προτιμά να μένει μόνος με τις σκέψεις του, παρά να ακούει ανόητες φλυαρίες στις κοινωνικές εκδηλώσεις σου. Τον αποκαλείς τρελό επειδή ξοδεύει τα λεφτά του σε επιστημονικές έρευνες, αντί να τα επενδύει στο χρηματιστήριο, όπως εσύ. Έχεις το θράσος, ανθρωπάκο, στον αβυσσαλέο εκφυλισμό σου, να αποκαλείς έναν απλό, ειλικρινή άνθρωπο «ανώμαλο». Τον συγκρίνεις με τον εαυτό σου, τον μετράς με τα ευτελή σου κριτήρια και βρίσκεις πως δε φτάνει τις απαιτήσεις της δικής σου ομαλότητας.
 Δεν μπορείς να δεις, ανθρωπάκο. Αρνείσαι να αναγνωρίσεις ότι εξωθείς αυτόν τον άνθρωπο, που σε αγαπά και θέλει να σε βοηθήσει, μακριά από κάθε μορφή κοινωνικής ζωής, επειδή την έχεις καταντήσει αφόρητη, είτε στο σαλόνι, είτε στην ταβέρνα. Ποιος τον έκανε αυτό που είναι σήμερα, μετά από βάσανα κι απόγνωση δεκαετιών; Εσύ, με την αναλγησία σου, τη στενοκεφαλιά σου, το διεστραμμένο τρόπο σκέψης και τις «απαράβατες αξίες» σου, που είναι ανίκανες να αντέξουν τις κοινωνικές εξελίξεις μιας δεκαετίας. Σκέψου μόνο όλα εκείνα τα αδιαμφισβήτητα στα οποία ορκιζόσουν τα χρόνια που μεσολάβησαν μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου.  Πες μου ειλικρινά, ανθρωπάκο, πόσα αναθεώρησες από αυτά; Κανένα, ανθρωπάκο. Ο μεγάλος άνθρωπος σκέφτεται προσεκτικά, αλλά όταν αφοσιωθεί σε μια ιδέα, βλέπει πολύ μακριά. Κι εσύ, ανθρωπάκο, όταν η ιδέα του αποδεικνύεται σωστή κι αντέχει στο πέρασμα του χρόνου, εκεί που η δική σου είναι ρηχή κι εφήμερη, του φέρεσαι σαν να ‘ναι απόβλητος.
 Εξωθώντας τον στο περιθώριο, σπέρνεις μέσα του τον τρομερό σπόρο της μοναξιάς. Όχι το σπόρο που γεννά μεγάλες πράξεις, αλλά το σπόρο του φόβου πως θα τον παρεξηγήσεις και θα τον προσβάλεις. Γιατί είσαι «ο λαός», «η κοινή γνώμη», «η συνείδηση της κοινωνίας». Αναλογίστηκες ποτέ σου, ανθρωπάκο, τη γιγάντια ευθύνη που συνεπάγεται αυτή η ιδιότητά σου;
 Αναρωτήθηκες ποτέ -πες μου ειλικρινά!- κατά πόσο, από την άποψη της μακροπρόθεσμης κοινωνικής εξέλιξης, της φύσης, ή των μεγάλων επιτεύξεων της ανθρωπότητας, από τη σκοπιά του Ιησού, για παράδειγμα, ο τρόπος σκέψης σου είναι σωστός ή Λάθος; Όχι, δεν αναρωτιέσαι ποτέ αν ο τρόπος σκέψης σου είναι σωστός ή λάθος. Αναρωτιέσαι μονάχα τι θα πει ο γείτονάς σου ή, αν πράττεις το σωστό, πόσα λεφτά θα σου κοστίσει. Αυτά είναι τα μόνα που αναρωτιέσαι, ανθρωπάκο- αυτά και τίποτ’ άλλο!» 
 Βίλχελμ Ράιχ (24 Μαρτίου 1897 - 3 Νοεμβρίου 1957). Αυστριακός ψυχαναλυτής, μέλος της δεύτερης γενιάς ψυχαναλυτών μετά τον Σίγκμουντ Φρόυντ και μία από τις πιο ριζοσπαστικές προσωπικότητες στην ιστορία της ψυχιατρικής. Υπήρξε ένας από τους πλέον αμφιλεγόμενους διανοητές της σύγχρονης εποχής. Έγινε γνωστός κυρίως μέσα από τα βιβλία, Η Μαζική Ψυχολογία του Φασισμού, Η Ανάλυση του Χαρακτήρα , Άκου Ανθρωπάκο. Απόσπασμα από το βιβλίο του Βίλχεμ Ράιχ, Άκου ανθρωπάκο, εκδόσεις Αποσπερίτης.                    [Πηγή: www.doctv.gr]

Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

Συνομιλία με το θεό


Μάνος Μοναστηριώτης ... Ε Δ Ω 

Λειβαδίτης: Οι τελευταίοι


 Ετούτη τη φορά, καθώς η μάχη θα καθόριζε για πάντα τη ζωή μας, προσπαθήσαμε να τα προβλέψουμε όλα- στρατηγική και ταχτική, τις εφεδρείες, τις πιθανές κινήσεις του εχθρού, τη διαμόρφωση του εδάφους, ακόμα και τις καιρικές συνθήκες, όλα προσεκτικά μελετημένα και, σχεδόν, ευνοϊκά.

  Κι όμως ηττηθήκαμε! Τι έφταιξε; Τι μας διέφυγε; Πού ήταν το λάθος;

 Προσβολές που κάναμε τάχα πως δεν τις καταλάβαμε, μεγάλες αποφάσεις τη νύχτα, που τις έθαψε σε λίγο ο ύπνος, ένας τυφλός εγωισμός όταν χρειάζονταν λίγη κατανόηση ή μια ηλίθια συγχώρεση όταν έπρεπε να τους πιάσεις απ' τον λαιμό.
 Μεγάλα λόγια που φωνάξαμε στους δρόμους, μικρές αλήθειες που αποσιωπήσαμε στον εαυτό μας- χιλιάδες ήττες μέσα μας, αναίμαχτες, αόριστες, ασήμαντες, σαν ένα κοπάδι ποντίκια που ροκανίζουν χρόνια στο υπόγειο γκρεμίζοντας, άξαφνα, την πρόσοψη ενός σπιτιού που μέχρι χτες υψώνονταν γεμάτο δύναμη και φώτα και όνειρα και χορούς- κι ανεξόφλητα χρέη.
 Από την ποιητική συλλογή του Τάσου Λειβαδίτη, Οι τελευταίοι - «Στέφανος» (1966) (εκδ. Κέδρος). Τάσος Λειβαδίτης (20 Απριλίου 1922 - 30 Οκτωβρίου 1988): Σημαντικός έλληνας ποιητής. Το πρώτο του ποίημα που δημοσιεύτηκε ήταν Το Τραγούδι του Χατζηδημήτρη, το 1946. Το 1952 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική σύνθεση με τίτλο Μάχη στην Άκρη της Νύχτας. Εργάστηκε ως κριτικός ποίησης στην εφημερίδα Αυγή (1954-1980). Στο διάστημα της Χούντας των Συνταγματαρχών, για βιοποριστικούς λόγους, μετέφραζε ή διασκεύαζε λογοτεχνικά έργα για λαϊκά περιοδικά ποικίλης ύλης, με το ψευδώνυμο Pόκκος. Έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία, όπως το πρώτο βραβείο ποίησης στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας στη Βαρσοβία (1953 για τη συλλογή του, Φυσάει στα Σταυροδρόμια του Κόσμου) και το πρώτο βραβείο ποίησης του Δήμου Αθηναίων (1957 για τη συλλογή του, Συμφωνία αρ.1) κ.ά. Υπήρξε επίσης ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Πέθανε στην Αθήνα στις 30 Οκτωβρίου 1988. Μετά το θάνατό του εκδόθηκαν χειρόγραφα ανέκδοτα ποιήματά του με τον τίτλο Χειρόγραφα του Φθινοπώρου.                                                     [Πηγή: www.doctv.gr]

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Γιατί είμαστε τυφλοί και εύπιστοι;


 Θεωρίες συνωμοσίας, απατεώνες τύπου Σώρρα, άρνηση του Ολοκαυτώματος, ρατσιστικές θεωρίες, η πτώση του Τείχους και του υπαρκτού σοσιαλισμού, η 11η Σεπτεμβρίου, η οικονομική κρίση, θρησκοληψία, φαντάσματα, εξωγήινοι, πυροβασία και πολλά άλλα.
 Αποδείξεις ότι είτε οι άνθρωποι είμαστε έτοιμοι να πιστέψουμε κάθε είδους ανορθολογική θεωρία, είτε επιδεικνύουμε μια ηθελημένη τύφλωση την ώρα που όλα τα γεγονότα μπορεί να βρίσκονται μπροστά στα μάτια μας.
 Στο τελευταίο του βιβλίο με τίτλο «Τύφλωση, ή γιατί αρνούμαστε να δούμε την πραγματικότητα» (εκδόσεις Μεταίχμιο), ο μεγάλος Γάλλος ιστορικός Μαρκ Φερό κάνει μια εξαντλητική εξέταση των περιπτώσεων, από τις αρχές του εικοστού αιώνα μέχρι σήμερα, στις οποίες οι πολίτες και οι ηγεσίες δεν μπόρεσαν να διαγνώσουν τις τάσεις της ιστορικής εξέλιξης ή τις αγνόησαν επιδεικτικά.
 Από τον αμερικανικό λαό που αναρωτιόταν μετά τις επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους «Μα γιατί μας μισούν;» την ώρα που η κυβέρνησή τους έκανε ή υποστήριζε πολέμους και επεμβάσεις στη Μ. Ανατολή και αλλού, μέχρι την πίστη της Δύσης ότι τα καθεστώτα του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού «έχουν μπροστά τους δεκαετίες ζωής» λίγο πριν αυτά καταρρεύσουν σαν χάρτινοι πύργοι, ο Φερό προσπαθεί να ερμηνεύσει τον ρόλο που παίζουν νοοτροπίες, ιδέες, στάσεις και συλλογική ψυχολογία στη μαζική μας τύφλωση.
 Μια αντίστοιχη προσπάθεια, όχι όμως σε επίπεδο ιστορικών, αλλά πνευματικών και κοινωνικών εξελίξεων, είχε κάνει το 1997 ο καθηγητής Ιστορίας της Επιστήμης και πρόεδρος της Ενωσης Σκεπτικιστών, Μάικλ Σέρμερ, με το βιβλίο του «Γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν σε παράξενα πράγματα;», με υπότιτλο «Ψευδοεπιστήμη, προλήψεις και άλλες πλάνες του καιρού μας» (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης).
 Τότε, τη δεκαετία του 1990, ιδιαίτερα στις ΗΠΑ βρισκόταν σε έξαρση το κίνημα της Νέας Εποχής (New Age), στο οποίο ξεχείλιζε ο ανορθολογισμός μέσω των θρησκειών, των αιρέσεων, αλλά και των «εναλλακτικών θεραπειών» και των μεθόδων «διεύρυνσης του Νου».
 Φυσικά και στις μέρες μας πολλά μπορούμε να πούμε για την υποχώρηση της ανθρωπιστικής παιδείας, για την έλλειψη οραμάτων και πολιτικών προοπτικών, για την κυριαρχία της οθόνης και την υποχώρηση του πολιτισμού του βιβλίου και της ανάγνωσης, την παρακμή της κριτικής σκέψης, αλλά και για τον ρόλο των ΜΜΕ στη «μυστικοποίηση» των κοινωνικών εξελίξεων και στην παρουσίασή τους αποσπασματικά, ανεκδοτολογικά ή δραματοποιημένα, έξω από το ιστορικό πλαίσιό τους. Ο Μαρξ είχε επισημάνει πολύ νωρίς την έννοια του φετιχισμού και την ανάγκη απομυστικοποίησης της βιωμένης μας εμπειρίας.
 Το πλεονέκτημα των συνωμοσιολογικών ή ανορθολογικών θεωριών είναι η απλότητα, σ’ έναν κόσμο που γίνεται όλο και πιο σύνθετος, όλο και πιο πολύπλοκος, πιο απρόβλεπτος και περισσότερο πολυπαραγοντικός.
 Η απλότητα προσφέρει ασφάλεια και ανταποκρίνεται στην αταβιστική ιδιότητα του εγκεφάλου για τη μικρότερη δυνατή κατανάλωση ενέργειας, σε αντίθεση με την έρευνα, τη μελέτη και την ερμηνεία, οι οποίες είναι χρονοβόρες, επίπονες και ενεργοβόρες. Επίσης σ’ ένα κοινωνικό περιβάλλον γεμάτο οδύνη και πόνο, η πίστη παρηγορεί (credo consolans), αφού προσφέρει ανακούφιση, ικανοποίηση και ελπίδα, έστω και εάν αυτή η τελευταία είναι ψευδής.
 Για να αποκτήσουμε μια καθαρή ματιά στο σήμερα και στο αύριο, απαιτείται προσωπική και συλλογική προσπάθεια και όχι λογική ανάθεσης στους ηγέτες, στους «ειδικούς», στους γκουρού και στους προφήτες της αλήθειας.           [Πηγή: efsyn]

Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

Η τρέχουσα επικαιρότητα

 Πώς γίνεται και η τρέχουσα επικαιρότητα, στη χώρα μας,  διαρκεί αιώνες;;; Αν δούμε τα πράγματα ρεαλιστικά, η άποψη ότι είμαστε εγκλωβισμένοι στο χωροχρόνο και ως εκ τούτου είμαστε υποχρεωμένοι να επαναλαμβάνουμε (και να ζούμε) τα ίδια και τα ίδια, δεν επιβεβαιώνεται "επιστημονικά", όπως δεν επιβεβαιώνεται και η θεωρία των "ψεκασμένων"...
 Αντίθετα η θεωρία των "βαρεμένων" φαίνεται να απαντά επαρκώς στο αρχικό "φιλοσοφικό" ερώτημα... Δείτε αποσπάσματα της "θεωρίας"... 



 Εγχειρίδιο Βλακείας
Αποσπάσματα από το βιβλίο «Εγχειρίδιο Βλακείας» του Διονύση Χαριτόπουλου.
______

Το μέγεθος και οι αυλακώσεις του εγκεφάλου που χώρισαν τους ανθρώπους από το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο χωρίζουν και τους ίδιους (με την επίδραση και του περιβάλλοντος όπου αναπτύσσονται) , ανεξαρτήτως φυλής , χρώματος , φύλου , πλούτου , σπουδών , ιδεολογίας , σε δύο βασικές κατηγορίες : στους ΕΞΥΠΝΟΥΣ και στους ΒΛΑΚΕΣ. Αν και η μεταξύ τους διάκριση δεν είναι δύσκολη , όσοι ανήκουν στην πρώτη κατηγορία δεν το λένε και όσοι ανήκουν στη δεύτερη δεν το ξέρουν.
____

Η βλακεία είναι απρόβλεπτη. Έχει τόση ποικιλία εκδηλώσεων, όσοι και οι βλάκες που ο καθένας ξεχωριστά είναι μια αστείρευτη πηγή εμπνεύσεων.
______

Κατά το χαριτολόγημα του Σαμφόρ , ο βλάκας ζει απερίσκεπτα σε έναν κόσμο που δεν ξέρει , όπως οι μύγες δεν ξέρουν φυσική ιστορία.
______

Η μήτρα της ευφυίας και της βλακείας ήταν ανέκαθεν αντικείμενο σκυλοκαυγά. : γεννήθηκαν ή έγιναν; Έτσι βγήκαν από τα γεννοφάσκια τους ή τους γάνωσε το μυαλό ο κόσμος όπου φύτρωσαν; Με δύο λόγια , η νόηση είναι κληρονομική (γονίδιο) ή επίκτητη; (περιβάλλον). Νοητικά ο καθένας μας κληρονομεί ένα ορισμένο οικόπεδο , μικρό ή μεγάλο. Αν σου αναλογούν 200 τετραγωνικά , ανάλογα με το περιβάλλον μπορείς να κτίσεις παράγκα ή να φτιάξεις μια χαρά μεζονέτα , αλλά είναι αδύνατον να σηκώσεις πυραμίδα.
______

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλοι υποτιμούμε τον αριθμό των βλακών ανάμεσα μας , αφού το κρίσιμο ποσοστό που όλοι γνωρίζουμε ότι υφίσταται σε κάθε τυχαία πληθυσμιακή ομάδα παραμένει ως σήμερα απροσδιόριστο. Σύμφωνα με την καμπύλη του Gauss η οποία χρησιμοποιείται για την ανίχνευση διάφορων χαρακτηριστικών ενός πληθυσμού , έχουμε το λιγότερο ένα ποσοστό 25% βλακών , 25% έξυπνων και 50% μέσης νοημοσύνης. Ο ένας στους τέσσερις είναι βλάκας…
______

Ένας ικανοποιητικός (και συνάμα πολύ γενικός) ορισμός για την ευφυία διατυπώθηκε από τον Μπερξόν και είναι ότι ευφυία θεωρείται η «ισορροπία ενστίκτων , συναισθημάτων και νόησης». Αντίθετα , η ανισσοροπία των ανωτέρω ιδιοτήτων ορίζει την βλακεία.
______

Οι έξυπνοι άνθρωποι είναι αισθαντικοί , έχουν μία αδιόρατη θλίψη πάνω τους. Το αντίθετο ισχύει με τον ηλίθιο , που είναι λίγο αδιάβροχος σε αυτά , αφού όσα λιγότερα εννοεί τόσα λιγότερα νοιώθει. Είναι όπως λέμε «χοντρόπετσος» δεν «συν- αισθάνεται». Συνήθως αντιλαμβάνεται και θαυμάζει ποσότητες , απτά μεγέθη , χειροπιαστά : ώρες δουλειάς και όχι αποτέλεσμα , μεγάλη ορχήστρα και όχι άκουσμα , πολλά λεφτά , μεγάλο σπίτι , πολύ φαΐ , μεγάλα βυζιά.
______

Οι εκτιμήσεις για την προσφορά των ηλίθιων είναι αντικρουόμενες. Μία λέει ότι «η ταχύτητα μιας νηοπομπής είναι η ταχύτητα του πιο αργού πλοίου» και μία άλλη ότι «κάποιοι έπρεπε να κάνουν τις σκατοδουλειές είτε είναι στην φάμπρικα είτε στην πολυεθνική».
______

Ο έξυπνος την πατάει κατ’ εξαίρεση και όχι κατ’ εξακολούθηση. Διαπράττει την ανοησία σχεδόν εις γνώση του , υποκύπτοντας στο ξύπνημα κάποιου βαθύτερου ενστίκτου , μιας έντονης παρόρμησης που καπελώνει το μυαλό και το εκτροχιάζει. Αν ο ευφυής είναι όντως ευφυής έχει την σύνεση να μην την ξαναπατήσει , τουλάχιστον στο ίδιο θέμα και με τον ίδιο τρόπο.
______

Ένας ηλίθιος άνδρας , όσο εμφανίσιμος και να είναι , απογοητεύει το θηλυκό, δεν του εμπνέει την αναγκαία αίσθηση σιγουριάς. Εκτός και αν τη χαζομάρα του αντισταθμίζει η οικονομική ή κοινωνική του θέση , οπότε το παλικάρι είναι λαχείο. Αντιθέτως μία νεαρή και όμορφη χαζοβιόλα είναι σταθερή αντρική φαντασίωση. Γενικώς , στα ερωτικά οι άντρες ψάχνουν τα μικρά , οι γυναίκες τα μεγάλα και η αποκολοκύνθωση καλά κρατεί. Η διαφορά είναι ότι ο ηλίθιος όταν καυλ…σει νομίζει ότι ερωτεύτηκε και η χαζή πιστεύει ότι όσοι θέλουν να την πη…ξουν θέλουν να την παντρευτούν.
______

Το πτυχίο δεν είναι πιστοποιητικό ευφυίας. Αν το μυαλό κάποιου φτάνει για να πάρει δίπλωμα οδήγησης , κατά πάσα πιθανότητα φτάνει και για πάρει ένα δίπλωμα σπουδών. Τα νοητικά απαιτούμενα είναι περίπου ισοδύναμα. Άπαξ και μπορεί να απομνημονεύσει το ΚΟΚ και τα σήματα , το μόνο που χρειάζεται για το «χαρτί» είναι να στρώσει τον κώλο του κάτω , να μουλαρώσει δεόντως και αμέτι μουχαμέτι , έστω και «νύχτα» , θα το πάρει το στραβόχαρτο.
______

Όπως υποστηρίζει μία ομάδα ερευνητών που μελέτησε το θέμα σε μεγάλα πανεπιστήμια των ΗΠΑ , εντόπισε το ίδιο ακριβώς ποσοστό «χοντροκέφαλων» ανάμεσα στις καθαρίστριες , τους διοικητικούς υπαλλήλους , τους φοιτητές και τους καθηγητές (C.M. Cipolla). Προφανώς , αν η έρευνα στρεφόταν και προς τους ίδιους τους ερευνητές θα ανακάλυπταν και το δικό τους ποσοστό μπούφων.
______



Το έχουν γράψει ο Κανέτι και παλιότερα ο Λεμπόν : «Οι άνθρωποι που ανήκουν σε μάζες τείνουν προς τη διανοητική τους εξίσωση»
______

Οι πρώτοι που θα τρέξουν να ενταχθούν σε σωματεία , συλλόγους , οργανώσεις , κυκλώματα είναι οι βλάκες και οι ατάλαντοι. Οι έξυπνοι και ταλαντούχοι τα βγάζουν πέρα μόνοι τους, δεν θέλουν κεχαγιά στο κεφάλι τους. Και επειδή , όπως λένε οι Γάλλοι , «οι βλάκες κινούνται μαζί» , πολύ γρήγορα ορδές βλακών πνίγουν ελπιδοφόρες συσπειρώσεις και κινήματα και η ανθρώπινη ανάγκη για συλλογικότητα νεκρώνεται.
______

Ο βλάκας δεν χωράει στην πραγματικότητα. Δεν μπορεί να δώσει ούτε να δεχτεί εξηγήσεις για το πεπερασμένο της ύπαρξης και συνήθως αγκιστρώνεται σε κάτι που υπερβαίνει την εγκόσμια τάξη. Σε κάποιο θεό , σε μια ανώτερη δύναμη ή στο σύμπαν που συνωμοτεί για χάρη του. Η ευπιστία του ηλίθιου είναι παροιμιώδης : γοητεύεται , αναπαράγει ή εφευρίσκει ο ίδιος θρησκευτικά θαύματα , οράματα , εξωγήινα όντα , μετεμψυχώσεις , μεταλλαγμένους , λείψανα αγίων , τσαγιέρες που περιστρέφονται στο Διάστημα , προϊστορικούς γίγαντες , νεράιδες , λυκάνθρωπους , ψυχές που βουρλίζονται γύρω μας.
______


Αν το καταφύγιο του ανθρώπου είναι η κοινωνία, του βλάκα είναι η ομάδα, η συσπείρωση με άλλους βλάκες…
______

Ο πιο πονηρός βλάκας είναι ο σοβαρός. Το υστερικά τυπικό και λιγόλογο ανθρωπάκι που οχυρώνεται καχύποπτο προς όλους πίσω από ένα προσωπείο σοβαρότητας…. ‘Ενας τέτοιος έφτασε να γίνει και πρωθυπουργός… …Αλησμόνητη είναι η σκηνή του εν λόγω όταν μετά τους σεισμούς του 1999 πήγε με τις κάμερες να επισκεφθεί τους καταυλισμούς των σεισμοπλήκτων. Κοίταξε ξινά τα παιδάκια που πλατσούριζαν ξυπόλητα στις λάσπες ανάμεσα στα κοντέϊνερ και, κάνοντας προσπάθεια να φερθεί ανθρώπινα, τα ρώτησε: Πού είναι πιο καλά, εδώ ή στο σπίτι;”…
______

Το λειψό μυαλό “πόση αλήθεια μπορεί να αντέξει;” Δεν μπορεί να δώσει ούτε να δεχτεί εξηγήσεις για το πεπερασμένο της ύπαρξης και συνήθως αγκιστρώνεται σε κάτι που υπερβαίνει την εγκόσμια τάξη, σε κάποιο Θεό, σε μια ανώτερη δύναμη ή στο σύμπαν που συνωμοτεί για χάρη του. Η ευπιστία του κουφιοκεφαλάκη είναι παροιμιώδης: Γοητεύεται, αναπαράγει και εφευρίσκει ο ίδιος θρησκευτικά θαύματα, οράματα, εξωγήινα όντα, μετεμψυχώσεις, μεταλλαγμένους, λείψανα αγίων, τσαγιέρες που περιστρέφονται στο Διάστημα, προϊστορικούς γίγαντες, νεράϊδες, λυκανθρώπους, ψυχές που βουρλίζονται γύρω μας. Και βέβαια είναι πρώτος πελάτης για κάθε είδους τσαρλατάνους και απατεώνες που ρίχνουν τα χαρτιά, βλέπουν το φλιτζάνι, διαβάζουν τα άστρα, κάνουν μαγιολίκια, λένε τη μοίρα (μέλλον), ρυθμίζουν τα φενγκ σούι, δίνουν θετική ενέργεια, διαβάζουν ευχές και μυστικά βιβλία, αλλά στην πραγματικότητα διαβάζουν τη φάτσα του ηλίθιου που έχουν απέναντί τους.                                                 [Πηγή: αντικλείδι]

Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

Αμάν στην τρέλα


Μαριάννα Πολυχρονίδη... Ε Δ Ω 

Οι πολιτικοί και το μέλι της εξουσίας


 Επιμένει ο αρχηγός της μείζονος αντιπολίτευσης να φωνασκεί και να ουρλιάζει ζητώντας να γίνουν εκλογές· φουσκώνει, ξεφουσκώνει, αγριεύει σχεδόν, επιτίθεται λεκτικά στον πρωθυπουργό - κι έχει ένα βλέμμα... σε πιάνει κρύος ιδρώτας, λες τώρα θα πάθει τίποτα ο άνθρωπος (Θεός φυλάξοι...).
 Τα γεγονότα βοούν ότι και να έρθει στην εξουσία το μόνο που θα καταφέρει είναι μια τρύπα στο νερό, ό,τι ακριβώς πράττει ο νυν πρωθυπουργός - αποδείχτηκε ότι οι ιδεολογίες, όσο και να διαφέρουν στη θεωρητική τους σκευή, είναι ακριβώς οι ίδιες όταν καλούνται να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά (ποιος σοσιαλισμός και ποιος φιλελευθερισμός και ποια σοσιαλδημοκρατία και ποιος κομμουνισμός και κουραφέξαλα· το χρήμα πάνω από όλα και ας καίγεται ο ντουνιάς).
 Ξέρει μάλλον τι κάνει ο κ. Μητσοτάκης· λέγε-λέγε [άχρηστος και ανίκανος ο πρωθυπουργός, η χειρότερη κυβέρνηση που έχει περάσει από τον τόπο και άλλα εξόχως πολιτικά και κριτικά (!)], όλο και κάτι καταφέρνει στο χαμηλό ούτως ή άλλως επίπεδο επικοινωνίας, όλο και κάποιον αφελή ψηφοφόρο θα επηρεάσει, τη στιγμή μάλιστα που ο κ. Τσίπρας έχει αποδειχτεί ανακόλουθος και για πολλούς αναξιόπιστος.
 Η επιμονή του κ. Μητσοτάκη έχει άρα κάποια βάση μέσα σ’ αυτό το θολό και ανερμάτιστο πολιτικό σκηνικό της χώρας, δεν κινδυνεύει να γίνει γραφικός (ή μήπως κινδυνεύει;).
 Έχει «μέλι» η πρωθυπουργική καρέκλα, έχει όμως και βαθύρριζα αίτια. Ο άνθρωπος, λένε, μονάχα από τη βούληση για ισχύ αντλεί την επιθυμία του να κυριαρχήσει, να πρωτεύσει· την ανθρώπινη δε φύση κινεί η φιλαρχία, η φιλοδοξία, η πλεονεξία - αυτές είναι οι κινητήριες δυνάμεις του.
 Αυτή η δίψα για κυριαρχία και φήμη είναι γνωστή από τα πολύ παλιά χρόνια, από τον πρώτο Διαφωτισμό, τους πρώτους Σοφιστές· η ίδια στη συνέχεια δημιούργησε αυτοκρατορίες, δεσποτείες, ολοκληρωτισμούς, όποιο προσωπείο κι αν ενεδύθησαν οι φορείς τους.
 Εάν παραμεριστεί το προσωπείο (δημοκρατικό ή αριστερό ή φιλελεύθερο) προβάλλει το σκοτεινό μύχιο, τα άλογα ζωικά πάθη. Και η δημοκρατία; Ο πολιτισμός; Η ειρήνη;
 Εύλογα θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος για όλα τούτα, όχι, όμως, ο νυν πρωθυπουργός. ούτε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης - αυτοί γνωρίζουν εξ αρχής ποιος είναι ο σκοπός τους και ο κάθε ένας χρησιμοποιεί τα δικά του μέσα και τον δικό του τρόπο που θα τον βοηθήσουν να κατακτήσει τη «λεία» του, την εξουσία εννοείται.
 Αυτά τα μέσα συνήθως είναι ο δόλος και η πλεονεξία, η βία και ο κυνισμός, ας μη τα συνδέσουμε όμως με τους δύο άντρες· αυτοί με πάσαν ειλικρίνεια ομολογούν ότι θέλουν την εξουσία για να σώσουν τη χώρα - ανιδιοτελείς και πατριώτες.
 Όποιος θέλει τους πιστεύει.                                                  [Πηγή: efsyn]


 Σχόλιο: "Κόμμα: Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν’ αναγιγνώσκωσι και ν’ αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι να αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι." ... Εμμανουήλ Ροΐδης.

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Εμμανουήλ Ροΐδης - Αποφθέγματα



Εμμανουήλ Ροΐδης ( 1836 - 1904 ).. Απ' τους πιο πνευματώδεις συγγραφείς μας... Το 1866 ολοκλήρωσε την συγγραφή του πρώτου του μυθιστορήματος "Πάπισσα Ιωάννα", έργο που σατιρίζει τον κλήρο της Δυτικής Εκκλησίας την περίοδο του μεσαίωνα. Το βιβλίο του αφορίστηκε από την Ιερά Σύνοδο (συμπτωματικά μάλλον), αλλά τον καταξίωσε διεθνώς (προφανώς συμπτωματικά)... Είπε και τι δεν είπε..!!! Ε, και;;; Στων κουφών την πόρτα, πάρε την πόρτα και φύγε.. Δεν τρέχει κάστανο..
 Διαβάστε μερικά απ' τα καλύτερα Ε Δ Ω