Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018

Γιατί τα παιδιά μας δεν μαθαίνουν Ιστορία;


 Συνηθισμένο θέμα διαφόρων ρεπορτάζ κατά καιρούς είναι η άγνοια που μαστίζει τους εφήβους και τα νέα παιδιά για ιστορικά γεγονότα και κρίσιμες περιόδους της Ιστορίας μας, σύγχρονης και παλαιότερης: η αρχαία Ελλάδα, η Επανάσταση του 1821, η κατοχή, ο εμφύλιος, η δικτατορία, το Πολυτεχνείο και πάει λέγοντας.
 Όπως λέει και η παροιμία, «με τον ήλιο τα μπάζω, με τον ήλιο τα βγάζω, τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;». Τόσες και τόσες ώρες διδασκαλίας σε Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο, Πανεπιστήμιο και πάλι τίποτα! Ο μεγάλος ιστορικός Μαρκ Φερό, απαντώντας στο ερώτημα «ποια μαθήματα αντλούμε από την Ιστορία;», λέει ότι αυτά τα μαθήματα γλιστρούν σαν τη βροχή στο αδιάβροχο. Και προσθέτει: «Ασφαλώς, κάποια μορφή γεγονοτολογικής γνώσης κατορθώνει να επιπλεύσει, αλλά η αναστοχαστική κατανόηση δεν λειτουργεί ή λειτουργεί ανεπαρκώς».
 Ο προβληματισμός αυτός επανέρχεται με αφορμή τις συζητήσεις περί Μακεδονικού, φόντο του οποίου είναι το Ανατολικό Ζήτημα, οι Βαλκανικοί Πόλεμοι και η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.
 Η διδασκαλία της Ιστορίας (και όχι μόνο) στο σχολείο έχει έναν αποσπασματικό χαρακτήρα, με (συνήθως) κακογραμμένα βιβλία, τα οποία, όπως διαπιστώνω και από τον γιο μου, εξακολουθούν να είναι εκτός πραγματικότητας και να μη συμβαδίζουν με το γνωστικό κεκτημένο των μαθητών σε κάθε τάξη. Συμπυκνωμένη, και άρα σχηματοποιημένη, γνώση-κονσέρβα προσφέρεται σε παιδιά που δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν το εννοιολογικό και ορολογικό περιεχόμενό της.
 Όπως και στα υπόλοιπα μαθήματα (π.χ. στην Εκθεση), το σχολείο απαιτεί από τα παιδιά ένα επίπεδο κατανόησης και γνώσης, στο οποίο έχει συμβάλει ελάχιστα έως καθόλου. Πώς μπορεί ένα δεκατετράχρονο παιδί να κατανοήσει τι είναι καπιταλισμός, μερκαντιλισμός και φυσιοκρατία, με κείμενο μιας σελίδας, το οποίο προϋποθέτει σειρά ολόκληρη γνώσεων; Μάλλον θα μοιάζει για τους μαθητές με κεφάλαιο μιας ξένης γλώσσας, το οποίο θα πρέπει να αποστηθίσουν και να παπαγαλίσουν στην τάξη και στις εξετάσεις.
 Εάν σε άλλες εποχές τα βιβλία προορίζονταν για το χτίσιμο του εθνικού μας μύθου, δηλαδή μιας αφήγησης σύμφωνα με την οποία οι Έλληνες δώσαμε τα φώτα του πολιτισμού στους άγριους της Δύσης και ο πολιτισμός μας έχει μια τρισχιλιετή αδιάσπαστη συνέχεια, σήμερα έχουν έναν περισσότερο μεταμοντέρνο χαρακτήρα, ο οποίος πολλές φορές καταλήγει στην ασυναρτησία.

 Ποιος κερδίζει απ’ αυτό; Μα φυσικά οι «φρουροί» της εθνικής ορθότητας. Όταν η «άλλη» διδασκαλία της Ιστορίας κλονίζει τις υπάρχουσες και εδραιωμένες πεποιθήσεις περί έθνους και εθνικής αποστολής δίχως ένα καινούργιο νόημα, τότε το σταθερό σημείο ξαναγίνεται ο εθνικός μύθος και το ένδοξο παρελθόν. Έτσι όμως αφήνουμε τη νεολαία στο έλεος των κατ’ επάγγελμα πατριωτών, των εθνικιστών, των παπάδων και, τελικά, της Χρυσής Αυγής.

 Το μάθημα της Ιστορίας πρέπει να διδάσκει ότι ο κόσμος αποτελεί συνισταμένη δυνάμεων, των οποίων η σύνθεση είναι το ζητούμενο. Ότι η ζωή είναι αλλαγή και άνοιγμα προς το νέο, το οποίο πρέπει να αντιμετωπίσουμε και όχι να οχυρωθούμε στις δάφνες ενός εξιδανικευμένου παρελθόντος. Η νοσταλγία είναι πρώτα απ’ όλα άρνηση του παρόντος, φόβος απέναντι στην αλλαγή.
 Η μάθηση και η γνώση, οργανωμένες σε επιστημονικούς κλάδους –Ιστορία, Γεωγραφία, Φιλολογία κ.λπ.– δεν έχουν εσωτερική συνάφεια και καταλήγουν να είναι κλεισμένες σε κουτάκια, χωρίς καμία επικοινωνία. Το σχολείο πρέπει να ενοποιεί αυτές τις γνώσεις, δίνοντας νόημα στον κόσμο έξω απ’ αυτό. [Πηγή: efsyn]





Τετάρτη, 30 Μαΐου 2018

"Τσουνάμι" απ' την Ιταλία - "Απάντηση" απ' την Ελλάδα


 Ο αντίκτυπος της πολιτικής αστάθειας στην Ιταλία είναι σαρωτικός. Ομόλογα, Χρηματιστήρια και το ευρώ βρίσκονται τις τελευταίες ώρες στη δίνη μίας κρίσης με επίκεντρο την Ρώμη, καθώς ο Ιταλός Πρόεδρος Ματαρέλλα έθεσε εκ νέου τη χώρα του σε τροχιά πρόωρων εκλογών. Στα χαμηλότερα επίπεδα από τον περασμένο Νοέμβριο το ευρωπαϊκό νόμισμα. "Βουτιά" στα χρηματιστήρια.
 Ισχυρές πιέσεις δέχονται από το πρωί τα ελληνικά ομολόγα στη δευτερογενή αγορά με αποτέλεσμα να καταγράφεται σημαντική αύξηση στις αποδόσεις τους.
 Ενδεικτικά πριν από λίγο η απόδοση του 10ετους ομολόγου είχε φθάσει το 4,8% με αποτέλεσμα το περιθώριο έναντι του αντίστοιχου γερμανικού τίτλου (με απόδοση 0,28%) να κυμαίνεται στο 4,52%.
 Στις αρχές του 2018 η απόδοση του ελληνικού 10ετούς ομολόγου είχε υποχωρήσει στο 3,7% και το περιθώριο έναντι των γερμανικών (0,58%) κυμαίνονταν στο 3,12%. Δηλαδή από τότε μέχρι σήμερα καταγράφεται μία αύξηση του περιθωρίου κατά 1,4%.
 Ανοδικά κινούνται και οι αποδόσεις των άλλων χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας με αυτή του 10ετούς Πορτογαλικού τίτλου να κυμαίνεται στο 2,15% από 1,8% που ήταν στις αρχές του έτους.
 Ωστόσο το περιθώριο των Πορτογαλικών ομολόγων στο ίδιο διάστημα έχει αυξηθεί λιγότερο σε σχέση με των ελληνικών κατά μόλις 0,65% στο 1,87% από 1,22% αντιστοίχως.
 Οι εξελίξεις στις ευρωπαϊκές αγορές ομολόγων αποδίδονται στην πολιτική αστάθεια που έχει δημιουργηθεί στην Ιταλία. Στη Ρώμη η απόδοση του 10ετούς ομολόγου έχει εκτοξευτεί στο 3,1% από 1,9% που ήταν στις αρχές του έτους.
 "Σεισμός" στο ευρώ
 Οι φόβοι για την πολιτική και θεσμική κρίση στην Ιταλία αποδυναμώνουν το ευρώ, το οποίο υποχωρεί κάτω από τα 1,16 δολάρια για πρώτη φορά από τον Νοέμβριο.
 Η ισοτιμία του ευρωπαϊκού νομίσματος ήταν το πρωί στα 1,1586 δολάρια. Το χρηματιστήριο του Μιλάνου υποχωρούσε κατά 3% λίγο μετά την έναρξη των συναλλαγών.
 Το πετρέλαιο σημείωσε άνοδο στα 66,67 δολάρια το βαρέλι για συμβόλαια παράδοσης Ιουλίου και το Brent φτάνει τα 75,39 δολάρια το βαρέλι.
"Βουτιά" στα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια
 Βουτιά σημειώνουν οι ευρωπαϊκές μετοχές σήμερα, για δεύτερη ημέρα, εν μέσω ανησυχιών για την ευρωζώνη καθώς η Ιταλία προχωρά προς μια νέα προεκλογική εκστρατεία, η οποία θα μπορούσε να αποκτήσει χαρακτήρα δημοψηφίσματος για την παραμονή στο ευρώ.
 Στις 11:40 ώρα Ελλάδας, ο βασικός δείκτης του χρηματιστηρίου του Μιλάνου παρέτεινε τις αρχικές του απώλειες, υποχωρώντας σε χαμηλό 10 μηνών και καταγράφοντας πτώση 3%. Οι ιταλικές τραπεζικές μετοχές υποχώρησαν κατά 4,8%, σε νέο χαμηλό 13 μηνών.
 Ο δείκτης οδεύει προς τη μεγαλύτερη ημερήσια πτώση των τελευταίων 21 μηνών καθώς η διαπραγμάτευση κάποιων τραπεζικών μετοχών ανεστάλη λόγω της μεγάλης πτώσης τους. Ο επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας της χώρας δήλωσε ότι η όποια κίνηση έχει στόχο να αποδυναμώσει τα δημόσια οικονομικά της χώρας θα μπορούσε να υπονομεύσει την εμπιστοσύνη και χρόνια αξιόπιστων μεταρρυθμίσεων.
 Ο Ιταλός πρόεδρος έθεσε χθες τη χώρα σε τροχιά νέων εκλογών, ορίζοντας έναν πρώην αξιωματούχο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ως μεταβατικό πρωθυπουργό με εντολή να προετοιμάσει τις πρόωρες εκλογές και να ψηφίσει τον επόμενο προϋπολογισμό.
 Οι επενδυτές φοβούνται ότι θα υπάρξει μια πολωμένη προεκλογική εκστρατεία, από την οποία θα μπορούσε να προκύψει μια ευρωσκεπτικιστική κυβέρνηση, απειλώντας τη συνοχή της ευρωζώνης. «Το ιταλικό πολιτικό ρίσκο μάλλον καθυστερεί παρά αίρεται» ανέφερε ο επικεφαλής επενδύσεων της UBS.
 Οι μετοχές των Intesa Sanpaolo, BPER Banca, Unicredit και UBI Banca σημείωσαν πτώση 4,4-5,8% ενώ η Poste Italiane κατέγραψε βουτιά 5,7%. Οι νέες ανησυχίες για την ευρωζώνη οδήγησαν τον δείκτη Sentix για το ενδεχόμενο διάλυσης της ευρωζώνης στο υψηλότερο επίπεδο από τον Απρίλιο του 2017, όταν υπήρχαν ανησυχίες για μια προεδρία της Λεπέν στη Γαλλία. Ο πανευρωπαϊκός δείκτης STOXX 600 σημείωσε πτώση 1,6%, με τις τράπεζες να σημειώνουν τις χειρότερες επιδόσεις.
 Ο τραπεζικός δείκτης της ευρωζώνης σημείωσε βουτιά 4,3% και οδεύει προς τη μεγαλύτερη μηνιαία πτώση του από την ψηφοφορία για το Brexit τον Ιούνιο του 2016. Η αναταραχή στην Ιταλία επηρέαζε και άλλες περιφερειακές αγορές της ευρωζώνης, με τις μετοχές ισπανικών και πορτογαλικών μετοχών να βρίσκονται στη γραμμή πυρός. Η Banco Comercial Portugues υποχώρησε νωρίτερα κατά 6,7% ενώ οι ισπανικές Santander και Sabadell σημείωσαν πτώση 5,9% και 6% αντίστοιχα. Η ισπανική χρηματιστηριακή αγορά σημείωσε νωρίτερα πτώση 2,9% και η πορτογαλική 2,7%.
 Handelsblatt: Θύελλα στις ευρωπαϊκές αγορές - Ο φόβος για "Italexit" αυξάνεται
Μετά την αποτυχία συγκρότησης κυβέρνησης συνασπισμού Λέγκας-Πέντε Αστέρων, η κατάσταση στην Ιταλία επιδεινώνεται, γράφει η γερμανική Handelsblatt.
 "Οι επενδυτές προτιμούν να αναζητούν ασφαλή καταφύγια και σε αυτά περιλαμβάνεται το ιαπωνικό γιεν, το οποίο κατέγραψε σήμερα κέρδη έναντι πολλών νομισμάτων. Το ευρώ είναι και παραμένει ένα πολιτικό πείραμα και μπορεί να αποτύχει πολιτικά εάν δεν επιτευχθούν τα αναμενόμενα οικονομικά οφέλη", σχολίασε ο Ούλριχ Λέουτσμαν, εμπειρογνώμονας της Commerzbank.
 Την ίδια ώρα και στην Ισπανία, το κλίμα είναι πολιτικά εκρηκτικό, σημειώνει η γερμανική εφημερίδα. Την Πέμπτη και την Παρασκευή θα συζητηθεί στη Βουλή πρόταση μομφής εναντίον του συντηρητικού πρωθυπουργού Μαριάνο Ραχόι. "Δεν περιμένω κρίση, αλλά η συνεχιζόμενη αβεβαιότητα είναι εφικτή", δήλωσε ο Ούλριχ Στέφαν, επικεφαλής οικονομολόγος της Deutsche Bank.                                      [Πηγή: http://www.news247.gr]










 Η ελληνική "απάντηση"...
 Είναι "ολοφάνερο" πια ότι το "μέλλον" της χώρας μας είναι το ευρώ και μόνο οι "αδαείς" υποστηρίζουν ότι το ευρώ είναι πείραμα...!!! Εμείς τα πειραματόζωα δε μασάμε... Τι μας ενδιαφέρουν εμάς τα Brexit ta Italexit και Ispanexit;;; Φαρμακοβιομήχανοι είμαστε;;
 Άλλωστε όταν "αερίζονται"  Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Ιταλοί και Ισπανοί (που λέει ο λόγος...) εμείς διπλασιάζουμε τις τιμές στα καύσιμα, "αυξάνουμε" μισθούς και συντάξεις με τη μέθοδο του "κόφτη" και αναπτυσσόμαστε ραγδαίως... Δε χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση το αυτονόητο... Το "χρέος" θα μειωθεί...
 Η χώρα είναι τόσο θωρακισμένη που δεν έχει να φοβηθεί τίποτα και κανέναν... Ιδιαίτερα τώρα που σε συνεργασία με τον οίκο Gucci απέκτησε νέα αμυντική στολή "δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν", η οποία από μόνη της προσελκύει "επενδυτές" που ενδέχεται μεν να χάσουν λεφτά, αλλά κερδίζουν αγάπη...
 Αυτή είναι η "ελληνική απάντηση" στα "τσουνάμια" των αγορών... Η "στολή" κυκλοφορεί και σε διάφορες αποχρώσεις για να καλύψει και τα γούστα των συνταξιούχων...
 Δείτε τον τρόπο που "λειτουργεί".... Ε Δ Ω  
 Καλή"ανάπτυξη"......                                                                                                 [Κ.Φ.]

Κυριακή, 27 Μαΐου 2018

Έτσι θα αυξηθεί ο κατώτατος μισθός


 "Ρητή αναφορά στην αύξηση του κατώτατου μισθού περιλαμβάνεται στο αναπτυξιακό σχέδιο της κυβέρνησης, τη συμφωνία περί του οποίου αποκάλυψε πρώτη η «Α» στο φύλλο της 15ης Μαΐου.
Το εργασιακό περιβάλλον της μεταμνημονιακής εποχής που αποτελεί τον πυρήνα του σχεδίου, παρουσίασε ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος στο Eurogroup της 27ης Απριλίου, ανοίγοντας τον δρόμο της αύξησης του κατώτατου μισθού από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, στα πρότυπα της Πορτογαλίας.
 Επιπλέον, αναφέρεται στην επαναφορά των βασικών αρχών των συλλογικών συμβάσεων και στον ανασχεδιασμό του προστίμου για την αδήλωτη εργασία ώστε να μειωθεί στο 5% το 2021, ενώ εμπεριέχει και την αναπροσαρμογή του συστήματος επιδότησης της ανεργίας λαμβάνοντας υπόψη τους δείκτες φτώχειας.
 Είναι γεγονός ότι με σχετική Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου το 2012, ο κατώτατος μισθός στη χώρα μας μειώθηκε από 751 ευρώ σε 586 για όλους τους εργαζομένους, πλην των νέων έως 25 ετών, για τους οποίους προβλέφθηκε το... ιλιγγιώδες ποσό των 511 ευρώ, ενώ εν συνεχεία ο τρόπος καθορισμού του πέρασε από τα χέρια των κοινωνικών εταίρων σε αυτά του εκάστοτε υπουργού Εργασίας.
Κάν' το όπως η Πορτογαλία
 Επί της ουσίας, αυτό το οποίο προβλέπει το αναπτυξιακό σχέδιο είναι να υπάρξει ένα νέο σύστημα υπολογισμού του κατώτατου μισθού, σε σύνδεση με τις πραγματικές δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας και τη στόχευση για την καταπολέμηση της ανεργίας, την αύξηση της απασχόλησης, αλλά και της παραγωγικότητας, όπως αναφέρεται.
 Άλλωστε, υπάρχει και το παράδειγμα της Πορτογαλίας, η οποία από το Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Προσαρμογής έως σήμερα έχει ήδη προχωρήσει σε τρεις αυξήσεις του κατώτατου μισθού, με αποτέλεσμα από 530 ευρώ ο κατώτατος μισθός να αυξηθεί σε 557 το 2017 και να φτάσει τα 580 ευρώ το 2018, με στόχο να αγγίξει τα 600 ευρώ το 2019..." Ολόκληρη η είδηση Ε Δ Ω 


 Σχόλιο:  Όλοι αντιλαμβανόμαστε τη σπουδαιότητα αυτής της "είδησης"... Γιατί η "αύξηση" του κατώτατου μισθού (που σχεδόν ταυτίζεται με τον ανώτατο πια) θα επηρεάσει "θετικά" και τα "έσοδα" των ασφαλιστικών ταμείων και τις συντάξεις και την κατανάλωση... Η "οικονομία" θα πάρει μπροστά και όλα θα βαίνουν καλώς... Κι όλα αυτά με τη απλή μέθοδο "Κάν' το όπως η Πορτογαλία"... 
 Δηλαδή πώς;; Ας το δούμε συγκεκριμένα: Το 2012 ο βασικός από 751€ μειώθηκε στα 586... Τώρα θα αυξηθεί στα 586,90€ (μεικτά) και το 2019 θα αγγίξει τα 588,25€... Με το ρυθμό αυτό σύμφωνα με τις αναλογιστικές μελέτες το 4078 ο κατώτατος μισθός ενδέχεται (αν όλα πάνε κατ' ευχήν) να ξαναγίνει 751€ που ήταν το 2012..!!! Στην πραγματικότητα αυτό το "οικονομικό θαύμα" επιτυγχάνεται επειδή στηρίζεται στην επιτυχημένη μέθοδο που ακολουθήθηκε και στις συντάξεις όπως πολύ καλά γνωρίζουμε... Είναι η μέθοδος του "επανυπολογισμού" που οδήγησε σε "αύξηση" όλων των συντάξεων μέσω της παρατεταμένης συρρίκνωσης τους...
 Αν σε όλα αυτά προσθέσουμε τα συσσίτια που θα δίνονται σε ακόμα περισσότερους, αλλά και τα ειδικά μέτρα (πολύ συγκεκριμένα) για τους νέους όπως: Δίκαιη εκπαίδευση (σαν τη δίκαια δίκη), δημιουργία ειδικών πόλεων φιλικών προς τους νέους (εκεί θα τους μαζεύουν μέχρι να μεγαλώσουν υποθέτω), βελτίωση της ευημερίας και της υγείας των νέων (με νόμο μάλλον) κι άλλα παρόμοια και σαφέστατα μέτρα,  καταλήγουμε αβίαστα στο αντικειμενικό συμπέρασμα:  Η "ανάπτυξη" έρχεται, τα μνημόνια καπούτ....  Και γενικά καπούτ....
 Επειδή το "αναπτυξιακό σχέδιο" της κυβέρνησης που αφορά τη μεταμνημονιακή εποχή είναι όντως ανατριχιαστικό και πολύπλοκο για τον κοινό νου, μόνο αν το ακούσουμε από τον "ειδικό" μπορούμε να το προσεγγίσουμε επί της ουσίας... Δείτε και απολαύστε εξήγηση σε 55"... Ε Δ Ω                                                              

Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

"Υπάρχουν ακόμη δικασταί εις τας Αθήνας";


Η είδηση: Παραιτήθηκε ο πρόεδρος του ΣτΕ

" Τη στιγμή, όμως, αυτή η σκέψις μου στρέφεται στους απλούς πολίτες, που είναι τα θύματα των μνημονίων και της κλιμακούμενης επικυριαρχίας του οικονομικού παράγοντος επί του θεσμικού, οι αντοχές των οποίων συνεχώς δοκιμάζονται από τα αλλεπάλληλα οικονομικά μέτρα, που λαμβάνονται με την επίκληση του λεγομένου δημοσιονομικού συμφέροντος και που συνεπάγονται υπέρογκες γι αυτούς επιβαρύνσεις, λόγω του σωρευτικού τους χαρακτήρος.
 Ήδη, από την εποχή του πρώτου μνημονίου, ορισμένοι συνάδελφοί μου μεταξύ των οποίων και εγώ, είχαμε, με τις μειοψηφίες μας επισημάνει, τη μη συμβατότητα των ρυθμίσεων του μνημονίου με το Σύνταγμα και είχαμε, εγκαίρως, προειδοποιήσει, χωρίς δυστυχώς να εισακουστούμε, για την επερχόμενη πλήρη επικυριαρχία του οικονομικού επί του θεσμικού, που επηρέασε, καίρια, το σύνολο σχεδόν της κρατικής δράσεως και σηματοδότησε την συνακόλουθη υποχώρηση του Κράτους Δικαίου και του Κοινωνικού Κράτους.
 Τα χρόνια που ακολούθησαν, οι αντοχές όλων μας δοκιμάσθηκαν ακόμη περισσότερο από τα νεώτερα μνημόνια που επέβαλαν τη λήψη και νέων επώδυνων οικονομικών μέτρων, που συνοδεύθηκαν από τις συνεχείς μειώσεις μισθών και συντάξεων .....
  Σε αντίθετη περίπτωση, εκτιμούμε, ότι είναι πλέον ή ορατός ο κίνδυνος περαιτέρω μειώσεως του ύψους των απονεμομένων συντάξεων, με τελικό αποτέλεσμα την πλήρη εξαθλίωση όλων των συνταξιούχων....
 Επομένως, πρέπει όλοι να εξακολουθήσουμε να εμπιστευόμεθα την Δικαιοσύνη και τους λειτουργούς της, τελούντες πάντοτε εν πλήρη επιγνώσει του γεγονότος, ότι "Υπάρχουν ακόμη δικασταί εις τας Αθήνας"... Ολόκληρη η είδηση και οι "αντιδράσεις" τύπου "τρεις λαλούν και δυο χορεύουν"... Ε Δ Ω


Σχόλιο: " Οδηγοί τυφλοί, οίτινες διυλίζετε τον κώνωπα, την δε κάμηλον καταπίνετε."
(Κατά Ματθαίον 23:24
 Είναι απίστευτη η ευκολία με την οποία οι θεότυφλοι καταπίνουν τις "καμήλες"... Ούτε καν μπήκαν στον κόπο να ρωτήσουν (ρητορικά έστω): Μα τι είναι αυτά που λέτε Κε παραιτηθέντα, προφανώς επειδή τα γνώριζαν καλύτερα απ' τον παραιτηθέντα πρόεδρο του ΣτΕ...
 Αντί λοιπόν να "προβληματιστούν" τάχατες για την πλήρη επικυριαρχία του οικονομικού επί του θεσμικού, για την "κατάργηση του Συντάγματος", για την εξαθλίωση των απλών πολιτών και για την υποχώρηση του Κράτους Δικαίου και του Κοινωνικού Κράτους, αυτοί όλοι τους (συμπολίτευση, αντιπολίτευση, "συνάδελφοι" του παραιτηθέντος) έψαχναν τους "λόγους" για τους οποίους παραιτήθηκε....!!! Οι προηγούμενοι δεν ήταν "σοβαροί λόγοι" απ' ότι φαίνεται....
 Φυσικά δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τον ακριβή αριθμό των δικαστών που υπάρχουν ακόμα εις τας Αθήνας, εις τας Πάτρας, εις τας Θεσσαλονίκας, εις τας Κυκλάδας... κ.λ.π. , αλλά προφανώς δεν επαρκούν για να αναχαιτίσουν αποτελεσματικά την κλιμακούμενη επικυριαρχία του οικονομικού παράγοντος επί του θεσμικού (καθότι μειοψηφία), που πρακτικά θα έχει ως τελικό αποτέλεσμα την πλήρη εξαθλίωση όλων των πολιτών ανεξαιρέτως....
 "Εντελώς συμπτωματικά" μάλλον κι ένας άλλος πρώην συνάδελφος του νυν παραιτηθέντος είπε ακριβώς τα ίδια και μάλιστα με αναλυτικότερο τρόπο (τον Ιούλιο του 2012 ενώπιον όλων των "θεσμικών" παραγόντων του τόπου), αλλά κατά "διαβολική σύμπτωση" μάλλον, δεν προβλημάτισε κανέναν από τους "προηγούμενους" θεότυφλους (χωρίς μάλλον).... Ε Δ Ω  
 Αλλά από τη στιγμή που η "πολιτική απατεωνιά" όχι μόνο δεν θεωρείται έγκλημα κατά των πολιτών, αλλά "επιβραβεύεται" κιόλας ως μαγκιά, τότε τα παντός τύπου αρπακτικά με όχημα τους Μαυρογιαλούρους θα λεηλατούν ανενόχλητα τον τόπο... Να τους χαιρόμαστε... Ε Δ Ω      [Κ.Φ.]

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2018

Οδυσσέας


Βασίλης Πετρίδης & οι Γκαϊλέ ... Ε Δ Ω 

Όλες οι μεγάλες ιδέες ξεκίνησαν απ' την Ελλάδα (1)



 Είναι γνωστόν τοις πάσι ότι όταν οι "άλλοι" έτρωγαν βελανίδια, "εμείς οι Αρχαίοι" καθόμασταν κάτω απ' τη βελανιδιά και "παράγαμε ιδέες, πολιτισμό και φώτα"... Μετά "εμείς οι Νεοέλληνες" δώσαμε και τα "φώτα" (μεταξύ των άλλων) και πορευόμαστε στο σκοτάδι, αλλά αυτό είναι από άλλο ανέκδοτο και το αφήνουμε προσωρινά στην άκρη...
 Τότε που "ήμασταν Αρχαίοι" διακριθήκαμε ιδιαιτέρως και στα μαθηματικά...
 "Οι Έλληνες είναι οι  πρώτοι μαθηματικοί που εξακολουθούν να  είναι "πραγματικοί" ακόμα και για μας σήμερα .Τα μαθηματικά της Ανατολής  μπορεί να προκαλούν το ενδιαφέρον, αλλά στα Ελληνικά βρίσκεται η ουσία του πράγματος .Οι  Έλληνες  ήταν  οι πρώτοι  που μίλησαν με μια μαθηματική γλώσσα  που μπορούν να την καταλάβουν οι σύγχρονοι μαθηματικοί .Όπως μου είπε κάποτε ο Littlewood , δεν πρόκειται  για έξυπνους μαθητές σχολείου ούτε για "υποψηφίους  υποτροφίας" , αλλά για "Εταίρους από ένα άλλο πανεπιστήμιο" .Έτσι, τα ελληνικά μαθηματικά είναι κάτι «μόνιμο» , πιο μόνιμο  και από την ελληνική λογοτεχνία .Τον Αρχιμήδη θα τον μνημονεύουν ακόμη και όταν  ο Αισχύλος θα έχει ξεχαστεί , επειδή οι γλώσσες πεθαίνουν ενώ οι μαθηματικές ιδέες όχι. Η αθανασία μπορεί να είναι μια ανόητη λέξη αλλά , κατά πάσα πιθανότητα , ένας μαθηματικός  έχει περισσότερες  ευκαιρίες  για ότι αυτή μπορεί να σημαίνει."
                                         
                                                                            Η απολογία ενός μαθηματικού
                                                                  G .H. Hardy  (7 February 1877 – 1 December 1947)

 Είναι γνωστό ότι σημαντική θέση στην εξέλιξη των μαθηματικών είχαν μεγάλοι Αρχαίοι Έλληνες Μαθηματικοί.
 Μεταξύ αυτών ο Θαλής, ο Πυθαγόρας , ο Ευκλείδης , ο Αρχιμήδης.
 Υπήρχαν όμως και γυναίκες, η πιο γνωστή από αυτές ήταν η Υπατία.   [Πηγή: http://eprl.korinthos.uop.gr]


 Όμως προς γενική κατάπληξη και τώρα που είμαστε "Νεοέλληνες", όχι μόνο διατηρήσαμε, σ' αυτόν τον τομέα, τα "πρωτεία", αλλά κάναμε και εντυπωσιακά βήματα προόδου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα που σπάει κόκαλα, είναι η "αύξηση μισθών και συντάξεων" με επαναλαμβανόμενη συρρίκνωση, αλλά πάντα για "τελευταία φορά"...!!! Μάλιστα, στο συγκεκριμένο παράδειγμα, αναπτύχθηκαν 2 μέθοδοι... Η 1η (προ ΣΥΡΙΖΑ), στηριζόταν αποκλειστικά στην "πρόσθεση" αρνητικών ποσών... Έτσι είχαμε καμιά 15αριά διαδοχικές "αυξήσεις", αλλά πάντα για τελευταία φορά...
 Π.χ.: Έστω ότι είχαμε σύνταξη 1.500€ προ κρίσης... Με 15 συνεχόμενες "προσθέσεις" αρνητικών ποσών (-50€)  (για τελευταία φορά η κάθε μία) είχαμε μία "συρρίκνωση" (όχι μείωση πάντως όπως ισχυρίζονται οι εμπαθείς) κατά 750€, ως εξής: 1.500 + [(-50) Χ 15] = 750€ η νέα σύνταξη... !!!
 Η 2η μέθοδος (επί ΣΥΡΙΖΑ), βελτιώνει εντυπωσιακά την πρώτη και στηρίζεται αποκλειστικά στον πολλαπλασιασμό...!!! Ανακαλύφθηκε από τον σύγχρονο Νεοέλληνα "Μαθηματικό" Κατρούγκαλο, που είναι απόγονος του αρχαίου μαθηματικού Γαμίδι... (Και πολύ μεγάλο μάλιστα..)...
 Αυτό το ον, σκέφτηκε ότι μπορούσε να πετύχει το ίδιο αποτέλεσμα που πέτυχαν και τα προηγούμενα Γαμίδια (συγγενείς του Γαμίδι κι αυτοί, που είχε μεγάλο σόι..) κάνοντας μόνο πολλαπλασιασμό...!!! Π.χ. Αν τη σύνταξη των 1.500€ την πολλαπλασιάσουμε με το κλάσμα 1/2 τότε... 1.500 Χ 1/2 = 750€...!!!!  Απίστευτο...!!!!  Η παγκόσμια μαθηματική κοινότητα έχει μείνει άναυδη και έχουμε να δούμε απολογία μαθηματικού από την εποχή  του  G .H. Hardy  (7 February 1877 – 1 December 1947)....!!!!!!
 Εκτός από την παγκόσμια αναγνώριση όμως, "πετύχαμε" να προσθέσουμε δίπλα στην Υπατία και μία άλλη "γυναίκα" την Επαιτεία, η οποία σέρνεται ανάμεσα στα Ευρωπέη, παρέχοντας γη και ύδωρ, εκλιπαρώντας  να μας πιουν το αίμα μέχρι τελευταίας ρανίδας...
 Και μετά θα βγούμε απ' τα μνημόνια και θα' ρθει η ανάπτυξη.... Ε Δ Ω 
 Συνεχίζεται....


Πέμπτη, 10 Μαΐου 2018

30 αποφθέγματα του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω


 Ο Tζορτζ Μπέρναρντ Σω (Αγγλικά: George Bernard Shaw, 26 Ιουλίου 1856 – 2 Νοεμβρίου 1950) ήταν Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας που τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1925. «Δεν ξέρω αν γεννήθηκα τρελός ή ελαφρόμυαλος, η αλήθεια είναι ότι η βασιλεία μου, δεν ήταν του κόσμου τούτου. Ένοιωθα απόλυτα κύριος και αυτεξούσιος μόνο στο βασίλειο της φαντασίας μου και μόνο κοντά στους μεγάλους νεκρούς γνώρισα αληθινή φιλική ατμόσφαιρα».
 Έτσι είπε κάποτε αυτοχαρακτηριζόμενος ο μεγάλος Ιρλανδός που η γενιά του κρατούσε από τον Μακντώφ, όπως πίστευε, το γνωστό Σαιξπηρικό ήρωα του Μάκβεθ.
 Μερικά από τα πιο γνωστά του έργα είναι «Η Αγία Ιωάννα», «Το επάγγελμα της κυρίας Γουώρεν»και «O Πυγμαλίων» (που διασκευάστηκε για τον κινηματογράφο σε «Ωραία μου Kυρία»). Είναι ο μόνος που έχει τιμηθεί τόσο με το Νόμπελ λογοτεχνίας (1925) όσο και με Όσκαρ (1938, «Πυγμαλίων»).


 Το καυστικό του πνεύμα παρήγαγε πολλούς θαυμάσιους αφορισμούς. Ας δούμε μερικές από τις μεγαλύτερες φράσεις του που έχουν καταγραφεί:
 1. Το να μπορείς να αντέχεις τη μοναξιά και, επιπλέον, να την απολαμβάνεις, είναι μεγάλο προσόν.
 2. Η τιμωρία του ψεύτη δεν είναι ότι δεν τον πιστεύουν, αλλά ότι αυτός δεν μπορεί να πιστέψει κανέναν.
 3. Οι άνθρωποι που πάνε μπροστά σ’ αυτόν τον κόσμο, είναι αυτοί που σηκώνονται, αναζητούν τις συνθήκες που θέλουν, κι αν δεν τις βρουν, τις διαμορφώνουν μόνοι τους.
 4. Χορός είναι η κάθετη έκφραση οριζόντιων επιθυμιών.
 5. Το γεγονός ότι ένας πιστός είναι πιο ευτυχισμένος από έναν άθεο, δεν είναι πιο αξιόπιστο από το γεγονός ότι ένας μεθυσμένος είναι πιο ευτυχισμένος από έναν ξεμέθυστο.
 6. Η ζωή δεν έχει να κάνει με το να βρεις τον εαυτό σου, αλλά με το να τον επινοήσεις.
 7. Ελευθερία σημαίνει υπευθυνότητα. Γι’ αυτό πολλοί άνθρωποι τη φοβούνται
 8. Η σιωπή δεν κάνει λάθη.
 9. Είναι επικίνδυνο να είσαι ειλικρινής εκτός αν είσαι και ηλίθιος.
10. Δεν έχουμε δικαίωμα να καταναλώνουμε την ευτυχία, όταν δεν την παράγουμε.
11. Μερικοί άνθρωποι σκέφτονται τα πράγματα όπως είναι και ρωτάνε «γιατί». Εγώ τα ονειρεύομαι όπως θα ήθελα να είναι και σκέφτομαι «γιατί όχι».
12. Η αιτία των διαζυγίων που αποδέχεται η κοινωνία είναι γελοία, μιας και ο κακός χαρακτήρας είναι πολύ πιο σοβαρή αιτία από τη συζυγική απιστία.
13. Πατριωτισμός είναι η πεποίθηση πως αυτή η χώρα είναι ανώτερη απ’ όλες τις άλλες, επειδή γεννήθηκες εσύ σ’ αυτή.
14. Μη χάνετε τον καιρό σας με κοινωνικές έρευνες. Εκείνο που ενδιαφέρει το φτωχό, είναι η φτώχεια. Εκείνο που ενδιαφέρει τον πλούσιο, δεν μας ενδιαφέρει.
15. Μια ζωή που αναλώθηκε σε λάθη είναι πολύ πιο αξιέπαινη και πολύ πιο χρήσιμη από μια ζωή που αναλώθηκε κάνοντας τίποτα.
16. Λογικοί είναι αυτοί που προσπαθούν να προσαρμόσουν τον εαυτό τους στον κόσμο. Παράλογοι, αυτοί που προσπαθούν να προσαρμόσουν τον κόσμο στον εαυτό τους. Γι’ αυτό, το μέλλον της ανθρωπότητας εξαρτάται από τους παράλογους.
17. Όταν ένας άντρας σκοτώνει μια τίγρη, λέμε ότι κάνει σπορ. Όταν μια τίγρης σκοτώσει έναν άντρα, το λέμε αγριότητα.
18. Μην κάνετε στους άλλους αυτό που θα θέλατε να κάνουν σε σας. Τα γούστα τους μπορεί να διαφέρουν από τα δικά σας.
19. Στον ουρανό ένας άγγελος είναι ένα συνηθισμένο άτομο.
20. Ένας άντρας που έχει μυαλό και το ξέρει, μπορεί να νικήσει δέκα που δεν έχουν και δεν το ξέρουν.
21. Διαθέτω το δώρο της παρατηρητικότητας που ονομάζεται κυνισμός από κάποιους που το στερούνται.
22. Υπάρχουν δύο τραγωδίες στη ζωή: Η μία είναι η αποτυχία στην εκπλήρωση των επιθυμιών μας. Η άλλη είναι η εκπλήρωση όλων των επιθυμιών μας.
23. Όταν κάποιος κάνει κάτι για το οποίο ντρέπεται, διακηρύσσει πως έκανε το καθήκον του
24. Συγχωρέστε τον που πιστεύει ότι οι συνήθειες της φυλής του είναι νόμοι του σύμπαντος.
25. Το μητρικό ένστικτο κάνει τη γυναίκα να προτιμά το ένα δέκατο από έναν πρωτοκλασάτο άντρα, από την αποκλειστικότητα ενός άντρα τρίτης κατηγορίας.
26. Αν μια γυναίκα είναι ωραία, μιλήστε της για την ομορφιά της. Αν είναι άσχημη, μιλήστε της για την ασχήμια των άλλων γυναικών.
27. Αυτοί που δεν ξέρουν να ζουν, κάνουν καλά όταν πεθαίνουν.
28. Η γυναίκα μοιάζει με τη θάλασσα. Σε παρασέρνει με τα θέλγητρά της, για να σε βάλει σε φουρτούνες
29. Η ζήλια είναι παράσιτο του έρωτα.
30. Η ζωή είναι μια αρρώστια και η μόνη διαφορά ανάμεσα σ’ έναν άνθρωπο και σ’ έναν άλλο είναι το στάδιο της αρρώστιας στο οποίο καθένας τους βρίσκεται.
[Πηγή: www.tilestwra.com]

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2018

Η τέχνη να λέμε όχι


 Ποιες είναι οι λέξεις-κλειδιά που μας είναι αναγκαίες για να προσανατολιστούμε μέσα στη σύγχυση των καιρών μας; Το ερώτημα αυτό απηύθυνε ο συντάκτης της ιταλικής εφημερίδας «La Repubblica» Φράνκο Μαρκοάλντι στον μεγάλο κριτικό και στοχαστή Τζορτζ Στάινερ. Ακολουθεί ένα απόσπασμα από την απάντηση που έδωσε ο Στάινερ.

«Θα ξεκινούσα από μια από τις πιο απλές και πιο μικρές λέξεις του λεξιλογίου: τη λέξη "όχι". Έχουμε χάσει την τέχνη να λέμε "όχι". Όχι στην ωμότητα της πολιτικής, όχι στην τρέλα των οικονομικών αδικιών που μας περιβάλλουν, όχι στην εισβολή της γραφειοκρατίας στην καθημερινή μας ζωή. Όχι στην ιδέα ότι μπορούν να γίνονται αποδεκτοί ως φυσιολογικοί οι πόλεμοι, η πείνα, η παιδική σκλαβιά. Υπάρχει μια πελώρια ανάγκη να ξαναρχίσουμε να προφέρουμε αυτή τη λέξη. Κι όμως, είμαστε ανίκανοι γι' αυτό.
 Πιστέψτε με, τρομάζω μπροστά στην ενδοτικότητα τόσων καθώς πρέπει προσώπων, που έχουν μεταμορφωθεί σε πρωταθλητές της μοιρολατρίας. Που δηλώνουν ανοιχτά το σκεπτικισμό τους σχετικά με το ανώφελο της διαμαρτυρίας, λες και το να διαμαρτύρεται κανείς έχει γίνει κάτι το ενοχλητικό.
 Οι μεγαλύτερες όμως προσωπικότητες του καιρού μας, ο Νέλσον Μαντέλα, ο Βάτσλαβ Χάβελ, δεν ένιωσαν ποτέ αυτόν τον τύπο της ενόχλησης. Ωστόσο, η οικογένεια και το σχολείο, για να μη μιλήσουμε για όλο το σύστημα των μέσων μαζικής επικοινωνίας, μεταδίδουν συστηματικά αυτόν τον ιό. Μας προδιαθέτουν για τον πιο ολικό κομφορμισμό.
 Γι' αυτό είναι θεμελιώδες να ξαναρχίσουμε την αντίσταση ενάντια στα ψεύτικα είδωλα του καιρού μας. Ξεκινώντας από το κυριότερο: το χρήμα. Χρειάζεται να αντισταθούμε στο φασισμό του χρήματος. Μιλώ για φασισμό, γιατί δεν βρίσκω πιο κατάλληλο όρο για να περιγράψω την καταιγιστική διάδοση μιας λογοκριτικής και δεσποτικής εξουσίας. Σήμερα όλα μυρίζουν χρήμα.
 Η ίδια η πολιτική εξουσία βρίσκεται στα χέρια του χρήματος. Κάτι γνωρίζετε γι' αυτό εσείς στην Ιταλία. Αλλά και άλλα έθνη δεν είναι απρόσβλητα από τον κίνδυνο μιας τέτοιας παρέκκλισης. Σας αναφέρω ένα πρόσφατο παράδειγμα: Πρόσφατα είδαμε να κλείνουν τράπεζες και εργοστάσια. Είδαμε εκατοντάδες χιλιάδες πρόσωπα να χάνουν τη δουλειά τους και ταυτόχρονα παρακολουθήσαμε το επαίσχυντο θέαμα των διευθυντικών στελεχών που αποχωρούσαν εισπράττοντας πελώρια ποσά ως μπόνους.
 Δεν είναι απόλυτο αίσχος; Θα ευχόμουν μπροστά σε όλα αυτά να υψωνόταν ισχυρό από τους δρόμους και τις πλατείες το "όχι". Αντίθετα, όμως, κυριάρχησε η συνήθης θλιβερή παθητικότητα. Προφανώς το άτομο παραμένει παθητικό επειδή έχει την αίσθηση ότι βρίσκεται αντιμέτωπο με ένα σχηματισμό ανώνυμων δυνάμεων τόσο ισχυρό ώστε να παραλύει κάθε αντίδραση.
 Υπάρχει, όμως, και ένας άλλος παράγοντας που δεν πρέπει να τον λησμονάμε: η καταστροφή των ιδεολογιών του εικοστού αιώνα, ξεκινώντας από το μαρξισμό στις διάφορες πολιτικές εφαρμογές του, άφησε πίσω της καμένη γη. Και η καταστροφή δεν είναι μόνο πολιτική, είναι και πολιτισμική.
 Για να συνεννοούμαστε: η Ιταλία χωρίς τον Γκράμσι είναι μια ακρωτηριασμένη χώρα, μια αγνώριστη χώρα. Βλέπετε, όταν ήμουν νέος, οι άνθρωποι μπορούσαν ακόμα να κάνουν αυτά που εγώ αποκαλώ "δημιουργικά" λάθη. Επειδή στη ζωή ενός νέου είναι θεμελιώδες το να μπορεί να κάνει λάθη, για να δημιουργεί μιαν έντονη και παθιασμένη ζωή. Σήμερα αυτό δεν είναι πλέον δυνατό. Και είναι τρομερό να σκεφτούμε ένα δεκαοχτάχρονο που βλέπει να του αρνούνται κάθε ιδεολογικό και ουτοπικό ενθουσιασμό.
 Υπάρχει ένα μικρό επεισόδιο που για μένα αντιπροσώπευε ένα σημείο χωρίς επιστροφή. Ήμασταν στον καιρό του ανταρτοπόλεμου στη Λατινική Αμερική. Η συζήτηση με μιαν ομάδα φοιτητών μου προεκτάθηκε στον ισπανικό εμφύλιο. Τους ρώτησα αν θα πραγματοποιούσαν ποτέ επιλογές ανάλογες με εκείνες των γονέων τους, οι οποίοι είχαν πολεμήσει ή και είχαν σκοτωθεί για την ελευθερία αυτής της χώρας. Την επόμενη μέρα έλαβα μιαν επιστολή που έλεγε: "Αγαπητέ καθηγητή Στάινερ, στην τωρινή κατάσταση, οποιαδήποτε εμπλοκή σε διεθνείς μάχες για την ελευθερία θα μας μετέτρεπε αναπόφευκτα σε συνενόχους.

 Δέστε τι τρομερά πράγματα έκαναν οι κομμουνιστές, δέστε τι τρομερά πράγματα κάνει η CIA. Λυπούμαστε, εμείς δεν θέλουμε να εξαπατηθούμε άλλη μία φορά". Αν η μοναδική έγνοια είναι να μην εξαπατηθούμε, πού θα βρούμε τη δύναμη για να πραγματοποιήσουμε ένα άλμα της φαντασίας; Να σκεφτούμε κάτι πιο μεγάλο από τον εαυτό μας;

 Η δεύτερη λέξη είναι η "ιδιωτικότητα". Ήδη δεν υπάρχει πτυχή της ιδιωτικής ζωής, ακόμα και η πιο ιερή και η πιο μύχια, που να μην επιδεικνύεται και να μην εκτίθεται δημόσια. Σε όλα τα πεδία είναι σε δράση μια επεκτατική "βιομηχανία της διείσδυσης" (που συμπεριλαμβάνει την ψυχανάλυση, καθώς και τη γραφειοκρατία, το σύστημα των μέσων μαζικής επικοινωνίας καθώς και τις ιατρικές θεραπείες), η οποία αποβλέπει στο να απογυμνώσει την ανθρώπινη ύπαρξη από αυτό το αναπαλλοτρίωτο προσωπικό μυστικό.

 Ενώ η αληθινή δύναμη του καθενός εμπερικλείεται σε αυτό που μπορεί και πρέπει να κρατάει μέσα του. Όπως υπενθύμιζε ο Χάιντεγκερ, κανείς δεν μπορεί να πεθάνει "στη θέση σου". Και το μεγαλείο κάθε ανθρώπου έγκειται στην ικανότητά του να αντιμετωπίζει μέσα στη μοναξιά κάθε δύσκολη μετάβαση της ύπαρξής του, συμπεριλαμβανόμενων των αποτυχιών, των ασθενειών, των κακοτυχιών. Στον άνθρωπο υπάρχει ένα συναίσθημα ίσως ακόμα πιο ισχυρό από την αγάπη και το μίσος. Σκέφτομαι εκείνα τα "βαθιά πάθη", που είναι συχνά ανεξήγητα, για κάτι που στα μάτια μας προσλαμβάνει υπέρτατη αξία. Στο πεδίο του αληθινού πάθους κρίνεται η μοίρα μας (...)».
[Πηγή: http://www.enet.gr]

 Ο Φράνσις Τζορτζ Στάινερ (23 Απριλίου 1929) είναι Αμερικανός κριτικός λογοτεχνίας, δοκιμιογράφος, φιλόσοφος, μυθιστοριογράφος και παιδαγωγός. Έχει γράψει εκτενώς για τη σχέση μεταξύ της γλώσσας, της λογοτεχνίας και της κοινωνίας, και τις επιπτώσεις του Ολοκαυτώματος. Γεννήθηκε στο Παρίσι από Εβραίους γονείς αυστριακής καταγωγής. Η οικογένειά του μετανάστευσε στην Αμερική το 1940. Ήδη από τα πρώτα του παιδικά χρόνια μιλούσε τρεις γλώσσες· αργότερα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, στο Χάρβαρντ και στην Οξφόρδη με υποτροφία Rhodes. Δίδαξε συγκριτική λογοτεχνία στα Πανεπιστήμια του Κέμπριτζ, της Γενεύης και της Οξφόρδης και συνεργάστηκε ως κριτικός λογοτεχνίας με τα μεγαλύτερα λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες του καιρού μας. Το πιο σημαντικό του έργο θεωρείται το Μετά τη Βαβέλ. Άλλα σημαντικά του έργα είναι: Ο θάνατος της τραγωδίας, Γλώσσα και σιωπή, Στο κάστρο του Κυανοπώγωνα: Σημειώσεις για τον επαναπροσδιορισμό της κουλτούρας, Περί δυσκολίας, Αντιγόνες, Αξόδευτα πάθη, η σύντομη αυτοβιογραφία του "Errata" και το μυθιστόρημα Τα βάθη της θάλασσας. [Πηγή: www.doctv.gr]

Σάββατο, 5 Μαΐου 2018

Περί της «ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης»






















Σπύρος Πλασκοβίτης: «Δεν μπορεί να έχεις Δικαιοσύνη αποκομμένη από το κοινό περί δικαίου αίσθημα»

 Από συνέντευξη –πριν 40 χρόνια– του δικαστή και λογοτέχνη Σπύρου Πλασκοβίτη
«Πραγματικά, πολλά και εύκολα λέγονται για την “ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης”, αλλά και πολλά γίνονται κάτω από την επίκλησή της που δυστυχώς, δεν λέγονται, αν και ψιθυρίζονται ευρύτατα στους νομικούς κύκλους. Θα αναφερθώ ενδεικτικά και μόνο στο θέμα της σύνθεσης των δικαστηρίων. Ποιος την αποφασίζει; Με ποια κριτήρια; Με τίνος την εντολή; Με ποιες εγγυήσεις, προπάντων σε υποθέσεις “λεπτές”, με γενικότερο ενδιαφέρον ή με πολιτικές επιπτώσεις; Είναι ένα ερώτημα που απαιτεί μια απάντηση συγκεκριμένη και χωρίς υπεκφυγές. Γιατί ο λαός έχει υπόψη του το προηγούμενο της χούντας, κατά την εποχή της οποίας λειτούργησε η νοοτροπία του “section special”, με την κατ’ επανάληψη επιλογή ορισμένων δικαστών για υποθέσεις που την ενδιέφεραν ιδιαίτερα».
 Είναι ο Σπύρος Πλασκοβίτης (1917-2000), βραβευμένος λογοτέχνης και επί πολλά χρόνια δικαστής, μέλος του Συμβουλίου της Επικρατείας, διωκόμενος και εξόριστος από τη χούντα για την αντιστασιακή του δράση - μετέπειτα βουλευτής και ευρωβουλευτής. Και είναι από συνέντευξή του στον δημοσιογράφο και ποιητή Σπύρο Κατσίμη (Μάρτιος 1977, για την «Καθημερινή», που περιλαμβάνεται στο βιβλίο του «Αναζητώντας μια διέξοδο», εκδ. Σοκόλη, 2004). Και πάμε παρακάτω (οι υπότιτλοι δικοί μου):
  Περί δικαίου
«Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης δεν σημαίνει καθόλου ανεξαρτησία από κάθε κριτική και έλεγχο, ιδίως από μέρους της κοινής γνώμης και του Τύπου, που εκφράζει το λαϊκό αίσθημα. Η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης είναι έννοια ταυτόσημη με τη δημοκρατικότητά της. Και είναι γι’ αυτό απαράδεκτο να προσπαθούμε να δημιουργήσουμε οχυρώματα κατά του ελέγχου της, εν ονόματι της ανεξαρτησίας της, όταν ίσα ίσα το κοινό υποπτεύεται, δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα, την επιρροή της Εκτελεστικής Εξουσίας πάνω σ’ αυτήν. Ποιος τίμιος άνθρωπος, αλήθεια, ποιος πραγματικός δημοκράτης θα επιζητούσε ποτέ να επεμβαίνει ή να υπαγορεύει η Εκτελεστική Εξουσία τις δικαστικές αποφάσεις;
«Δεν μπορείς να έχεις Δικαιοσύνη αποκομμένη από το κοινό περί δικαίου αίσθημα και σε απόλυτη διάσταση των αποφάσεών της με την κοινή λογική. Σαν να πρόκειται για σκέψεις και αποφάσεις ανθρώπων που ανήκουν σε μια ειδική κατηγορία – πάνω κι έξω από τον τόπο που κατοικούν οι άλλοι Έλληνες. Κι αν τυχόν συμβαίνει αυτό, πώς εξηγείται; Και ποιος έχει το δικαίωμα –αν όχι ο λαός, η κοινωνία– να συζητήσει το θέμα, να βρει την αιτία μιας τέτοιας διάστασης; Όταν το κάνει αυτό, παραβιάζεται το Σύνταγμα;
 Το Σύνταγμα
«Για να δούμε: το άρθρο 93 του Συντάγματος καθιερώνει τη δημοσιότητα των συνεδριάσεων κάθε δικαστηρίου, την υποχρέωση να αιτιολογείται κάθε απόφαση και να δημοσιεύεται η γνώμη της μειοψηφίας. Το άρθρο 97 αναθέτει την εκδίκαση των κακουργημάτων και των πολιτικών εγκλημάτων στα μικτά ορκωτά δικαστήρια. Πλήθος άλλων διατάξεων της νομοθεσίας αναφέρονται στα δεδομένα της “κοινής πείρας”, στον “εύλογο χρόνο”, στην “κοινή περί των ηθών αντίληψη” κ.λπ. Τι σημαίνουν αυτά; Οτι μέσα στην έννοια του δημοκρατικού πολιτεύματος είναι ο διάλογος ανάμεσα στο κοινό και τον δικαστή, όχι ο μονόλογος των δικαστηρίων, σαν να πρόκειται για εσωτερική υπόθεσή τους, όχι η δικαστική αυθεντία που κανείς τρίτος μη δικαστής ή μη νομικός δεν μπορεί να ελέγξει.
«Η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης δεν παραβιάζεται λοιπόν – κάθε άλλο – όταν η κοινή γνώμη και ο Τύπος παρακολουθούν με άγρυπνο ενδιαφέρον τον τρόπο που κρίνουν τα δικαστήρια, ιδιαίτερα σε υποθέσεις που αφορούν το σύνολο και που εύλογα η κοινή ευαισθησία, το κοινό περί δικαίου αίσθημα, τις ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες ατομικές περιπτώσεις. Και είναι θλιβερό σύμπτωμα όταν βλέπει κανείς να υπάρχει αγεφύρωτη απόσταση ανάμεσα στη δικαστική κρίση και στην κοινή συνείδηση και λογική […] μια δημοκρατική πολιτεία δεν μπορεί να μην έχει Δικαιοσύνη και δικαστές με βαθύτατα εδραιωμένη δημοκρατική συνείδηση. Δεν πιστεύω ότι είναι δυνατό να υπάρξει δικαιοσύνη σε δημοκρατικό πολίτευμα με δικαστές φασιστικής, λόγου χάρη, νοοτροπίας».
 Στο πλαίσιο
«Πού είναι το κράτος;» η γνωστή κραυγή απόγνωσης από πληγέντες έπειτα από κάποια φυσική καταστροφή. Και πολύ σωστά. Ποια κρατική αρχή επέτρεψε -ανέχτηκε- να χτίζονται και να παρέχεται ρεύμα σε ρέματα και σε άλλες επισφαλείς περιοχές; Δεν μπορεί, κάποιοι είναι υπεύθυνοι. Κάποιοι επ’ αμοιβή ή με κάποιο πολιτικό αλισβερίσι. Και έστω, κάνε την παρανομία, αλλά όχι σε περιοχή που είναι ολοφάνερο ότι κάποια στιγμή θα χτυπηθεί. Και ο ένας υπεύθυνος να ρίχνει τις ευθύνες στον άλλο.
 Είναι οι ταλαίπωροι πολίτες, οι οποίοι προκειμένου να βάλουν κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους παρανομούν, είτε λόγω πενίας, είτε επειδή έχουν πάρει χαμπάρι ότι όντας παράνομοι έχουν λιγότερα προβλήματα απ’ ό,τι νόμιμοι, με άτυπους συναυτουργούς τις υπηρεσίες που τους παρέχουν τα περαιτέρω. Ειδικότερα σε προεκλογική περίοδο, οπότε όλα είναι χαλαρά. Παράνομος ο πολίτης, παράνομη, κυρίως, η πολιτεία. Με την Αθήνα, τη μοναδική πρωτεύουσα που δε τη διασχίζει ένα ποτάμι – μπαζωμένα όλα – Κηφισός, Ιλισός, Ηριδανός...
 Περί το ένα εκατομμύριο τα ανά την Ελλάδα αυθαίρετα, με το ένα τρίτο στην πρωτεύουσα – γίνεται να γκρεμιστούν; Κάποιες παράγκες, χαμόσπιτα, ναι. Τα άλλα -ακόμα και βίλες- ένα πρόστιμο και νόμιμο το παράνομο. Κι από κοντά οι καραμπινάτες παρανομούσες αρχές (άκου, δημοτικό αμαξοστάσιο στην κοίτη ποταμού!). Με αποτέλεσμα τις εφιαλτικές εικόνες των τελευταίων ημερών, με τα ρημαγμένα νοικοκυριά, τις λάσπες και τ’ αυτοκίνητα τα εκτιναγμένα ακόμα και στις στέγες σπιτιών – εικόνες που θα ζήλευαν κάποιοι σύγχρονοι εικαστικοί.

 ΚΑΙ… «Πεινάω», λέει ο επαίτης. Του δίνει κάτι. Σε λίγο, ξανά ο ίδιος: «Πεινάω». «Μα πριν δεν σου ’δωσα;» «Με συγχωρείς, δεν βλέπω από την πείνα».        [Πηγή: efsyn]


Αντί σχολίου... «Δεν μπορείς να έχεις Δικαιοσύνη αποκομμένη από το κοινό περί δικαίου αίσθημα και σε απόλυτη διάσταση των αποφάσεών της με την κοινή λογική. Σαν να πρόκειται για σκέψεις και αποφάσεις ανθρώπων που ανήκουν σε μια ειδική κατηγορία – πάνω κι έξω από τον τόπο που κατοικούν οι άλλοι Έλληνες.... » ... Αμέτρητα τα π.χ.... Να ένα "απαλό"... Ε Δ Ω 

Πέμπτη, 3 Μαΐου 2018

Λύθηκε το "μυστήριο" της φυλής Bajau. Άλυτο το "μυστήριο" της φυλής Bajalo.


 Οι Bajau είναι μια ασυνήθιστη φυλή που ζει στη Νότιο Ασία. Ζουν όλη τους τη ζωή μέσα στη θάλασσα και μπορούν να κρατήσουν την αναπνοή τους για δεκάδες μέτρα ελεύθερης κατάδυσης. Το μυστικό τους για το πώς τα καταφέρνουν να βουτάνε τόσο βαθιά με μόνο μία ανάσα, αποκαλύφθηκε και τελικά έχει να κάνει με τη βιολογική εξέλιξη.
 Οι Bajau βουτάνε χωρίς συμβατικά καταδυτικά βοηθήματα. Αντ 'αυτού βασίζονται σε βάρη, χειροποίητα ξύλινα γυαλιά και μια μόνο ανάσα αέρα. Όμως, ενώ το ταλέντο τους είναι γνωστό εδώ και πολύ καιρό, δεν ήταν σαφές αν η δεξιότητα της κατάδυσης ήταν αποτέλεσμα πρακτικής.


 Τώρα οι επιστήμονες έχουν την εξής απάντηση: θεωρία της εξέλιξης! Με την πάροδο του χρόνου κάποια από τα γονίδιά τους άλλαξαν ενώ απέκτησαν μεγαλύτερη σπλήνα, που βοηθά τους Bajau να κρατούν την αναπνοή τους όταν βουτούν, για πολλή ώρα.
 Η ομάδα λέει ότι τα ευρήματα αυτά θα μπορούσαν ίσως να αποδειχθούν χρήσιμα σε ιατρικές έρευνες επιτρέποντας στους ειδικούς να εντοπίζουν ασθενείς που ενδέχεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου αν βιώσουν έλλειψη οξυγόνου, όπως για παράδειγμα κατά τη διάρκεια μιας χειρουργικής επέμβασης.
 Οι επιστήμονες αποκαλύπτουν στο περιοδικό Cell πώς οδηγήθηκαν σε αυτό το πόρισμα, ακολουθώντας το γεγονός πως διάφορα είδη φώκιας μπορούν να βουτούν για πολλή ώρα, αφού η μεγάλη τους σπλήνα αποθηκεύει κύτταρα του αίματος που μεταφέρουν οξυγόνο. Έτσι, χρησιμοποίησαν υπέρηχο σε 43 άτομα της φυλής Bajau και ανακάλυψαν πως και αυτοί, έχουν μεγαλύτερη σπλήνα από τον μέσο άνθρωπο και μάλιστα όχι λίγο αλλά κατά 50% μεγαλύτερη. «Φαίνεται ότι υπάρχουν πολλά να μάθουμε από τους Bajau και άλλους καταδυτικούς πληθυσμούς» δηλώνει η Δρ. Melissa Ilardo, συγγραφέας της σχετικής μελέτης στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης. «Είναι σημαντικό το εύρημα διότι μπορεί να μας δώσει πληροφορίες για το πώς το ανθρώπινο σώμα είναι σε θέση να αντιδράσει στην στέρηση του οξυγόνου, το οποίο είναι ένα σημαντικό ιατρικό ζήτημα», [Πηγή: www.doctv.gr
  

 Άλυτο το "μυστήριο" της φυλής Bajalo
 Οι Bajalo είναι μια ασυνήθιστη φυλή που ζει σε μικρές "κλειστές ομάδες" σε ολόκληρο τον κόσμο. Ζουν όλη τους τη ζωή μέσα στην αναισθησία και στην κοσμάρα τους, δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα. Μπορούν να κρατήσουν την αναπνοή τους για δεκάδες χρόνια ελεύθερης κατάδυσης στις τσέπες των "φορολογούμενων". Το μυστικό τους για το πώς τα καταφέρνουν να βουτάνε τόσο βαθιά με μόνο μία ανάσα, εικάζεται ότι τελικά έχει να κάνει με τη βιολογική τους αποσύνθεση και όχι σε απ' ευθείας τερατογένεση....
 Με την πάροδο του χρόνου κάποια από τα γονίδιά τους άλλαξαν ενώ απέκτησαν μεγαλύτερο απύθμενο θράσος, που βοηθά τους Bajalo να κρατούν την αναπνοή τους όταν ορμάνε με μανία εναντίον των φυσιολογικών ανθρώπων. Κατασπαράζουν με ιδιαίτερη βουλιμία μισθωτούς και συνταξιούχους... Είναι αδίστακτοι.... Πουλάνε αέρα κοπανιστό, Θεούς, Δαίμονες και φρούδες ελπίδες... Αγοράζουν ασταμάτητα όπλα με τα λεφτά των "άλλων" και γουστάρουν τα πολεμικά παιχνίδια με τα παιδιά των "άλλων"... Τα δικά τους παιδιά σε "ανώμαλες περιόδους" τα στέλνουν εξορία στο Παρίσι όπου μεταμορφώνονται σε "αντιστασιακά βρέφη" ή τα βάζουν να διαβάζουν 7 χρόνια (για να μην καταλαβαίνουν τις χούντες π.χ,) και μετά τα κάνουν έμπορους θεών και αγίους....
  Οι επιστήμονες αποκαλύπτουν στο περιοδικό "Coroido ftoxe" πώς οδηγήθηκαν σε αυτό το πόρισμα, ακολουθώντας το γεγονός πως διάφορα είδη φώκιας μπορούν να βουτούν για πολλή ώρα, αφού η μεγάλη τους σπλήνα αποθηκεύει κύτταρα του αίματος που μεταφέρουν οξυγόνο. Έτσι, χρησιμοποίησαν υπέρηχο σε 43.000 άτομα της φυλής Bajalo και ανακάλυψαν πως και αυτοί αποθηκεύουν ευρώ σε offshore επειδή έχουν μεγαλύτερη γαϊδουριά από τον μέσο άνθρωπο και μάλιστα όχι λίγο αλλά κατά 50% μεγαλύτερη. «Φαίνεται ότι υπάρχουν πολλά να μάθουμε από τους Bajalo και άλλους αρπακτικούς πληθυσμούς» δηλώνει η Δρ. Sfika, συγγραφέας της σχετικής μελέτης στο Πανεπιστήμιο της Καπερναούμ. «Είναι σημαντικό το εύρημα διότι μπορεί να μας δώσει πληροφορίες για το πώς το ανθρώπινο σώμα είναι σε θέση να αντιδράσει στην στέρηση του εγκεφάλου και των συναισθημάτων, το οποίο είναι ένα σημαντικό ιατρικό ζήτημα»...
 Η έλλειψη συναισθήματος, η απώλεια κάθε ίχνους συνείδησης και η ταχύτατη φθορά των εγκεφαλικών κυττάρων ευθύνονται για την γελοία εικόνα των Bajalo και τις αρλούμπες που εκτοξεύουν ασταμάτητα, σύμφωνα με τους "επιστήμονες"...
 Το μυστήριο της φυλής Bajalo, παραμένει ακόμα άλυτο και έχει καταστροφικές συνέπειες για την κοινωνία.
 Οι "επιστήμονες" στην προσπάθειά τους να ξυπνήσουν τους Αγαθοκλήδες που βαρέθηκαν να είναι γιδοπρόβατα, έφτιαξαν ένα "αντίδοτο" με στόχο τον περιορισμό των αρνητικών συνεπειών που έχει ο παρατεταμένος λήθαργος των Αγαθοκλήδων... Δείτε αναλυτικά ... Ε Δ Ω               [Κ.Φ.]

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2018

Απανεμιά


Αργύρης Λούλατζης, Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης... Ε Δ Ω  

Ο "Απελπισμένος Ναρκέμπορος" και οι "Πηγές Σύριζα"


 Τη δική τους άποψη για το τηλεφώνημα που φέρεται να έκανε το βράδυ του Σαββάτου ο Βαγγέλης Μαρινάκης στον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Δημήτρη Τζανακόπουλο, έδωσε σήμερα (Κυριακή) το περιβάλλον του επιχειρηματία.
 Σύμφωνα με τη δική τους εκδοχή, ο κ. Μαρινάκης τηλεφώνησε όντως στον κ. Τζανακόπουλο, ωστόσο ήταν μία «άκρως τυπική συνδιάλεξη». Ο επιχειρηματίας ζήτησε να μάθει -σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πηγές- τον συντάκτη ενός επίμαχου non paper, καθώς ανέφερε ότι προτίθεται να προβεί σε νομικές ενέργειες.
 Υπενθυμίζεται ότι κυβερνητικός εκπρόσωπος είχε καταγγείλει ότι δέχτηκε απειλητικό τηλεφώνημα από άγνωστο αριθμό, κατά το οποίο ένας άνδρας του συστήθηκε με το όνομα του επιχειρηματία Βαγγέλη Μαρινάκη.
 Ο υπουργός με αναρτήσεις του στο Facebook και το Twitter έγραψε επίσης ότι «με τόνο σχεδόν απειλητικό ζητούσε να μάθει το συντάκτη των ανακοινώσεων του γραφείου τύπου του Πρωθυπουργού. Του έκλεισα το τηλέφωνο. Αυτή η κυβέρνηση δε συνηθίζει να συνομιλεί στο σκοτάδι. Ούτε απειλείται».


 Μιλώντας σήμερα το πρωί στην ΕΡΤ ο υπουργός Εσωτερικών, Πάνος Σκουρλέτης, έκανε λόγο για «θλιβερό» περιστατικό, που θυμίζει Κολομβία, εάν δεν πρόκειται για «αρρωστημένη φάρσα». Σχολίασε επίσης ότι «οφείλουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις να το καταδικάσουν σήμερα κιόλας».
 Το επίμαχο non paper
Το Σάββατο υπήρξε διαρροή από το Μέγαρο Μαξίμου για το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Παραπολιτικά», στο οποίο αναφερόταν ότι σύμβουλοι του Ευκλείδη Τσακαλώτου ζήτησαν μίζα σε υπόθεση που σχετίζεται με το Καρούζος-gate.
 Οι πηγές της κυβέρνησης χαρακτήριζαν «απελπισμένο ναρκέμπορο» τον χρηματοδότη του εντύπου, σημειώνοντας ότι η υπόθεση έχει πάρει τον δρόμο της δικαιοσύνης. «Με την υπόθεση που βγάζει στις εφημερίδες του ο απελπισμένος διωκόμενος και κουμπάρος του κ. Μητσοτάκη θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι...» σημείωσαν οι ίδιες πηγές. [Πηγή: efsyn]


 Σχόλιο: "Ζούμε μεγάλες στιγμές.... Οι υπουργοί καταγγέλλουν με αναρτήσεις στο Facebook, στο Twitter και στα κανάλια, ότι δέχονται απειλές τύπου Κολομβίας από "αγνώστους" που τους λένε Μαρινάκη, τα "γραφεία" και οι "πηγές της κυβέρνησης Σύριζα" (ουδεμία σχέση με τις πηγές Σάριζα), υπόσχονται ότι ο "άγνωστος, απελπισμένος ναρκέμπορος" και κατά τύχη κουμπάρος του Κούλη, "σύντομα" θα κάνει το παρδαλό κατσίκι να σκάσει στα γέλια....!!! Ο "άγνωστος" βγαίνει και ομολογεί ότι είναι "γνωστός" και τον λένε Μαρινάκη και ότι κάνει αυτό που κάνει πάντα και τη βγάζει λάδι... Δηλαδή "άκρως τυπικές συνδιαλέξεις"...!!!
 Έργο της κυβέρνησης, των "γραφείων" και των "πηγών" της, είναι να καταγγέλλει με αναρτήσεις και συνεντεύξεις τους "άγνωστους, απελπισμένους ναρκέμπορους" που είναι γνωστοί, ή να κάνει όλες τις απαραίτητες ενέργειες για τη σύλληψη των "Εσκομπάρ";;
 Είναι απίστευτο...!!! Τους πιάνουν με τις γίδες στην πλάτη κι αυτοί αντί να τους μπαγλαρώσουν τους "δείχνουν" απλά... Δείτε κι αυτό... Ε Δ Ω  
 Ένα απλό ερώτημα έχω μόνο: Πού θα βρεθεί "παρδαλό κατσίκι" να γελάσει;;; Δε βλέπετε ότι τα "φόρτωσαν" όλα;;;
 Τελικά στην Ελλάδα, εκτός απ' την "ανάπτυξη" που έρχεται από στιγμή σε στιγμή, άλλα δυο πράγματα είναι σίγουρα... 1. Ο θάνατος... και 2. Η μείωση μισθών και συντάξεων για 100η τελευταία φορά φυσικά... Καληνύχτα σας κυρίες και κύριοι....                                                         [Κ.Φ.]

Εργατική Πρωτομαγιά


1886 Σικάγο (1η Μαΐου) :... Χιλιάδες εργαζόμενοι ξεσηκώθηκαν με αιτήματα: "Οχτώ ώρες δουλειάς, οχτώ ώρες ανάπαυση και μόρφωση, οχτώ ώρες ύπνο"... Στην πλατεία Χεϊμάρκετ κι ενώ ο Όγκαστ Σπάις μιλούσε στο συγκεντρωμένο πλήθος, ο Διοικητής της αστυνομικής δύναμης διατάσσει να διαλυθεί η συγκέντρωση και ξαφνικά (εντελώς ξαφνικά όμως).... μια βόμβα σκάει μέσα στο πλήθος... Η Αστυνομία πυροβολεί άγρια προς όλες τις κατευθύνσεις και το αίμα βάφει το πλακόστρωτο της πλατείας... Ακολουθεί μια κόλαση, η προβοκάτσια ήταν καλά στημένη. "Αίμα τώρα!", ωρυόταν την επόμενη μέρα ο Τύπος. "Κρεμάστε τους πρώτα και ύστερα δικάστε τους" !!!!!
 Αναρωτιέμαι απλά: Ο Τύπος; Ποιος Τύπος;;; Οι Κλώνοι του Πρετεντέριους και της Σπυράκιους;;;; Οι εκπρόσωποι της  φυλής των Ρουφιάνιους Ποντίκιους Γιδοπροβάτιους;;;
 Απολογία του Όγκαστ Σπάις, στη δίκη των εργατών ηγετών της Πρωτομαγιάς του Σικάγο το 1886... "Αν σας περνάει η ιδέα, στα σοβαρά, πως με τις κρεμάλες σας μπορείτε να σταματήσετε τον αγώνα εκατομμυρίων εργατών, που αν και γονατισμένοι από την καταπίεση εξεγείρονται, είστε μα την αλήθεια, πτωχοί τω πνεύματι. Να περιμένετε το τέλος. Αν δεν το περιμένετε εγώ σας το αναγγέλλω. Γύρω σας, δίπλα σας, πάνω σας, απ' όλες τις μεριές θεριεύει μια φωτιά. Μπορείτε να την αγνοείτε, αλλά δεν μπορείτε να την αποφύγετε. Θα 'ρθει μια εποχή που η σιωπή μας στον τάφο θα είναι πιο ισχυρή από τις φωνές που στραγγαλίζετε σήμερα"....
Αποτέλεσμα: Οι εργάτες κατέκτησαν το οχτάωρο! Οι αποδοχές τους αυξήθηκαν! Οι αγώνες και οι θυσίες τους δικαιώθηκαν!
Δικαιώθηκαν;
...2014, 2015, ..., 2018... 20ΧΧ.. Εδώ και Τώρα: Δες από την ίδια τη ζωή σου. Είσαι ο σκλάβος του 21ου αιώνα...
 Νόμοι τερατουργήματα που μας πάνε αιώνες πίσω, ανεργία στα ύψη, μισθοί φιλοδωρήματα, ωράρια δούλων, εργασία και τις Κυριακές, συνταξιούχοι εξαθλιωμένοι, σπουδές χωρίς μέλλον, ζωή χωρίς αξιοπρέπεια...
 Γιατί, τίποτα δεν χαρίστηκε και ούτε θα χαριστεί ποτέ..!! Δεν υπάρχουν "Χαριστές", αλλά Χάροι...
 Γιατί, δεν αρκεί να κατακτήσεις ένα δικαίωμα, αλλά θα πρέπει να είσαι σε θέση και να το υπερασπίσεις..
 Γιατί, για να ζήσεις σαν άνθρωπος θα πρέπει να σημαδέψεις ΤΩΡΑ την απάνθρωπη κοινωνία που στηρίζεται στην στυγνή εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο..
 Γιατί, δεν έχεις το δικαίωμα να παραδώσεις τα παιδιά σου, σαν κρεατόμαζες, στην μηχανή του κιμά..
 Γιατί, δεν είσαι ποντίκι, είσαι άνθρωπος.... Είσαι;;;                  
                                                                                                   

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2018

Το ζητιανόξυλο


Σωκράτης Μάλαμας... Ε Δ Ω 

Μιλιταρισμός, πολεμοκάπηλοι και τρωκτικά


 Η αναμόχλευση τα τελευταία χρόνια των λεγόμενων εθνικών μας θεμάτων και η προσπάθεια να επιλυθούν σε μια συγκυρία κατά την οποία η ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής ταράσσεται από πολεμικές αναφλέξεις και σεισμικές δονήσεις, αλλά και τα Βαλκάνια πορεύονται σ’ ένα εύθραυστο περιβάλλον, έχει προκαλέσει μια εθνικιστική έξαψη, η οποία δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό.
 Μετά τα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό, έστω μειωμένης έκτασης και έντασης σε σχέση με το παρελθόν, γίνεται προσπάθεια να καλλιεργηθεί από εθνικιστικούς κύκλους ένα κλίμα ότι πρέπει να προετοιμαζόμαστε για τα χειρότερα, κυρίως με αφορμή την επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας.
 Συγκεκριμένη μερίδα του Τύπου, με ακραίους τίτλους και εμπρηστική φρασεολογία, αλλά και τηλεοπτικοί σταθμοί, καθημερινά «κάνουν πόλεμο» και υποδαυλίζουν τα μίση και τα πάθη.
 Στη χορεία των εθνικιστικών, ακροδεξιών, αλλά και γραφικών εντύπων («Ελεύθερη Ωρα», «Εστία», «Μακελειό» κ.λπ.), προστέθηκαν εσχάτως και τα «Νέα» του κ. Μαρινάκη, ακόμα και με «έγκριτους» δημοσιογράφους.
 Όπως για παράδειγμα ο Γεώργιος Μαλούχος, ο οποίος στο φύλλο του Σαββατοκύριακου, σε άρθρο με τίτλο «Οι νίκες και οι ήττες της Ελλάδας», συμπεραίνει με κάθε σοβαρότητα πως «είναι πασιφανές ότι η Ελλάδα σύντομα θα κληθεί να υπερασπιστεί την ακεραιότητα και την κυριαρχία της» και προσθέτει ότι «το περιστατικό στη Ρω [προειδοποιητικά πυρά εναντίον τουρκικού ελικοπτέρου] δείχνει ότι η χώρα έχει αντιληφθεί επιτέλους την πραγματικότητα και ετοιμάζεται να απαντήσει». Κατά τον συγγραφέα, η «προετοιμασία για σύγκρουση» σημαίνει:
 Πρώτον, στρατιωτική επάρκεια, την οποία εκτιμά ότι η Ελλάδα διαθέτει παρά την οκταετή λιτότητα.
 Δεύτερον, διεθνείς συμμαχίες, οι οποίες, όπως λέει, «ελέω Ερντογάν βρίσκονται στο καλύτερο σημείο τους μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο». Μάλιστα επαναφέρει το δόγμα «ανήκομεν εις την Δύσιν», λέγοντας ότι όποτε απομακρυνθήκαμε απ’ αυτήν, οδηγηθήκαμε σε ήττες.
 Και τρίτον, αποφασιστικότητα και έλλειψη φόβου, τα οποία το περιστατικό της Ρω έδειξε –κατά την άποψη του συντάκτη– ότι επίσης διαθέτει η Ελλάδα.
 Ωραία λοιπόν! Η συλλογιστική είναι απλή, αν και όχι και πολύ φρέσκια. «Η Ελλάδα είναι ισχυρή, έχει άψογες συμμαχίες, η συγκυρία είναι ευνοϊκή (αφού ο Ερντογάν είναι απομονωμένος) και δεν μας λείπει και η αποφασιστικότητα, όπως έδειξε η Ρω». Ας ντυθούμε λοιπόν στα χακί!
 Το «μαύρο μέτωπο» φασιστών, εθνικιστών, ακροδεξιών, ιεραρχών και μέρους των δικαστών συμπληρώνεται και ολοκληρώνεται από τον μιλιταρισμό και τους προαγωγούς του. Ξαφνικά οι τηλεοράσεις και οι εφημερίδες γέμισαν και πάλι με «στρατιωτικούς αναλυτές», πρώην στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων (βλ. απόστρατους), πρώην και νυν πράκτορες μυστικών υπηρεσιών, μεσάζοντες οπλικών συστημάτων και γνωστά τρωκτικά της περιόδου του «εκσυγχρονισμού» και της «ισχυρής Ελλάδας».
 Για να μην ξεχνιόμαστε, οι «σύμμαχοι» και «εταίροι» είναι αυτοί που λεηλάτησαν και λεηλατούν τη χώρα. Τα αεροσκάφη, οι φρεγάτες και τα άρματά τους (και οι αναγκαίες μίζες) συνέβαλαν ώστε να βουλιάξει οικονομικά η χώρα και να πλουτίσουν οι κάθε είδους «πατριώτες», οι οποίοι έσπευσαν να πάνε τα λεφτά τους στο εξωτερικό πριν ή κατά τη διάρκεια του «οικονομικού πολέμου».
 Η αντίσταση στο «μαύρο μέτωπο» και τις μαύρες προοπτικές περιλαμβάνει –εκτός των άλλων– και την αντίσταση στον μιλιταρισμό, τον εθνικισμό και τον πόλεμο και, κυρίως, στους πολεμοκάπηλους και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου.                                                               [Πηγή: efsyn]

Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

Ο Προμηθέας πεθαίνει στη Συρία


 Ερμής: Εγώ σας προειδοποίησα. Όταν σας στρώσει στο κυνήγι το κακό, μην καταριέστε τη μοίρα σας, ούτε να λέτε πως σας παγίδεψε ο Δίας, σας αιφνιδίασε η αυθαίρετη εξουσία… Τίποτα τέτοιο. Ξέρετε· κι αν βρεθείτε μπλεγμένες στο απέραντο δίχτυ της δυστυχίας, θα είστε εσείς υπεύθυνες.

 Προμηθέας: Εδώ τελειώνει ο λόγος κι αρχίζει η βία: τρέμει η γη - πονούν τα σπλάχνα της, βογκάει βαθιά και σκοτεινά· πύρινη λαίλαπα ξεχύνεται στη γη, μάστιγα η σκόνη, λύσσα εμφύλια τρελαίνει τους ανέμους κι η θάλασσα ζητάει ν’ αφανίσει τον ουρανό. Έτσι νομίζει ο Δίας πως θα με τελειώσει. Σκέψη μητέρα πάνσεπτη και πνεύμα φωτεινό του σύμπαντος, φυλάξτε τον Λόγο του παιδιού σας: βία και τρόμος κι αδικία η Εξουσία. (Προμηθέας Δεσμώτης, Αισχύλος, μτφ. Γιώργος Μπλάνας, εκδόσεις Γαβριηλίδη)

 Αυτοί είναι οι τελευταίοι στίχοι του Προμηθέα Δεσμώτη του Αισχύλου. Ένα πολιτικό ποιητικό αριστούργημα, που θέτει το πιο πολιτικό από όλα τα πολιτικά ερωτήματα: Σε τι μπορεί να βασιστεί η αμφισβήτηση της εξουσίας; Στον «Θεό», στον «Λόγο», στον «ρουν της Ιστορίας»…
 Ο Προμηθέας, σύμφωνα με τα προλεγόμενα του μεταφραστή Γιώργου Μπλάνα, απαντά: στην ελεύθερη βούληση, χωρίς τακτικούς ελιγμούς, χωρίς «στρατηγικούς» περιορισμούς. Ο Προμηθέας ίσως είναι ο πρώτος άνθρωπος της Ιστορίας που πίστεψε στην ουτοπία λέγοντας: είμαι ρεαλιστής, γιατί ζητώ το αδύνατο. Ο Αισχύλος σ’ αυτό το έργο θέτει με τον πιο αποφασιστικό τρόπο τη συστατική αρχή της δημοκρατίας: τη συνεχή αμφισβήτηση του υπάρχοντος. Έκτοτε ενέπνευσε τους μεγαλύτερους φιλόσοφους που πέρασαν από τη Γη.
 Νεαρός ακόμα, ο Καρλ Μαρξ έγραψε για την «ομολογία πίστης του Προμηθέα»: «…όλους τους θεούς τούς θεωρώ υπεύθυνους και τους μισώ», ότι είναι μια ομολογία της φιλοσοφίας, το δικό της σύνθημα ενάντια σε κάθε ουράνιο και γήινο θεό, που δεν εννοεί να παραδεχτεί πως η μεγαλύτερη θεότητα είναι η αυτοσυνειδησία του ανθρώπου.
 Στον απόηχο των συμμαχικών βομβαρδισμών στη Συρία, στη θέα ενός πολέμου που ο ουρανός σχίζεται στα δυο από πυραύλους και μαχητικά αεροσκάφη σκέφτομαι τη μοίρα του τραγικού ήρωα του Αισχύλου. Αλυσοδεμένος στον Καύκασο, να υπομένει ένα ταπεινωτικό μαρτύριο. Ποιο ήταν το «αμάρτημά» του; Το ότι υπερασπίστηκε τη Δημοκρατία ενάντια στον Δία. Το ότι πήρε το μέρος των κοινών θνητών και στράφηκε ενάντια στους ομοίους του. Μόνος του στο σκυθικό βουνό διακόπτει τη μακρά σιωπή του, υψώνοντας μια σπαρακτική κραυγή.


 Μόνη της η πληγωμένη γη της Συρίας σε ένα σκίτσο του Λατούφ σπαράζει ματωμένη από τα σαγόνια των μεγάλων υπερδυνάμεων, ανίκανη να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Μια σύγχρονη αρχαία τραγωδία εκτυλίσσεται στα μάτια μας κι εμείς, ανήμποροι, παρακολουθούμε τις σκηνές ενός πολέμου, ψιθυρίζοντας τα τελευταία λόγια του Προμηθέα: Βία και τρόμος, κι αδικία η Εξουσία…
 [Πηγή: efsyn]




Τρίτη, 10 Απριλίου 2018

Είχα τον κήπο της Εδέμ


Σωκράτης Μάλαμας... Ε Δ Ω 

Μεταναστευτικό: σταύρωση χωρίς ανάσταση


 "Οι απορρίψεις, οι απελάσεις και οι ατέλειωτες καθυστερήσεις αποτελούν τρόπους σύμπλευσης νομικής και αστυνομικής εξουσίας, με σκοπό να οριστεί και να ρυθμιστεί τι θα είναι το έθνος και σε τι θα συνίσταται ο/η πολίτης της Ευρώπης.
 Οι εν λόγω ρυθμίσεις έχουν στόχο να διασφαλίσουν τη φυλετική ηγεμονία της λευκότητας, αλλά και εθνικών ιδανικών καθαρότητας, προδίδοντας μια αντίσταση στην πολιτισμική ετερογένεια της Ευρώπης που είναι ήδη καθοριστικά μη αναστρέψιμη"

 Με τα λόγια αυτά συνοψίζει η Αμερικανίδα φιλόσοφος Τζούντιθ Μπάτλερ το δράμα των μεταναστών και προσφύγων, αλλά, κυρίως, το πώς η «λευκή» Ευρώπη δίνει μια καταδικασμένη σε αποτυχία μάχη να κρατήσει την «καθαρότητά» της, κόντρα στην ηθική και πάνω στη γραμμή του ένοχου αποικιακού παρελθόντος της.
 Αυτή η πολιτική ενισχύει τις εθνικιστικές, ρατσιστικές και καθαρά φασιστικές πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες αντιμετωπίζουν το «άλλο» και το «ξένο» ως ανοίκειο, απειλητικό, εξοβελιστέο και, τελικά, άξιο να καταστραφεί. Γιατί, σε τελική ανάλυση, η αντιμετώπιση του μεταναστευτικού-προσφυγικού από τις κυρίαρχες ευρωπαϊκές ελίτ έλκει την καταγωγή της από τις πρακτικές στιγματισμού, ενοχοποίησης και εξολόθρευσης του «διαφορετικού».
 Οι δολοφονίες, οι επιθέσεις, οι προσβολές, οι εξευτελισμοί και οι απαγορεύσεις εις βάρος των «ξένων» είναι η καύσιμη ύλη που φουντώνει τον ακροδεξιό εξτρεμισμό και μετατοπίζει το πολιτικό φάσμα σε όλο και πιο συντηρητικές και ρατσιστικές θέσεις.

 Όπως έδειξε η εμπειρία του Μεσοπολέμου, η τακτική του αποδιοπομπαίου τράγου εφαρμόζεται αρχικά στους «ξένους», αλλά ο τελικός στόχος είναι η επιβολή μιας καθαρότητας του έθνους και της φυλής που αποκλείει κάθε ετερογένεια – πολιτισμική, πολιτική, θρησκευτική κ.λπ.

 Η εργαλειακή διαχείριση της οικονομικής κρίσης, δηλαδή οι τεχνοκρατικοί χειρισμοί που αφήνουν αλώβητη τη λειτουργία του υπάρχοντος συστήματος, μεταφέρεται και στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού-προσφυγικού, με ανάλογη διαχείριση όχι πραγμάτων (χρήματος, ομολόγων, επενδύσεων κ.ά.), αλλά ανθρώπων: οι ξένοι μετρώνται, κατατάσσονται, διαχωρίζονται, αποθηκεύονται, ανταλλάσσονται κ.λπ.
 Αυτή η στάση αναδεικνύει την ποσοτική πλευρά του προβλήματος και αφήνει απ’ έξω την ποιοτική, μετρά το «πόσοι» και αδιαφορεί για το «ποιοι». Αδιαφορεί κυρίως για το «ποιοι και υπό ποιες συνθήκες». Επικεντρώνει στο αφηρημένο και αγνοεί το συγκεκριμένο. Ομως οι άνθρωποι είναι πάντα συγκεκριμένοι, όπως και οι ιστορίες τους.
 Πίσω από αυτή την αντιμετώπιση κρύβονται όχι μόνο η κυριαρχία και η επιβολή στη βιοπολιτική τους διάσταση, αλλά και μια βαθύτατα ρατσιστική αντίληψη που ελέω κρίσης και παρακμής της Ευρώπης επανακάμπτει δυναμικά. Η επιτήρηση και ο εγκλεισμός των μεταναστών και των προσφύγων σε στρατόπεδα και κολαστήρια (κατ’ ευφημισμόν κέντρα υποδοχής) είναι το απαύγασμα του διαχωρισμού και της λογικής του «μιαρού».

 Συμβολικά, ο Ιησούς ήρθε στη γη σαν «ξένος», σαν «άλλος», σαν κάποιος που προοριζόταν να διασαλεύσει την υπάρχουσα τάξη και να διδάξει την αποδοχή της διαφορετικότητας. Η υποκριτική χριστιανική Ευρώπη σήμερα επιφυλάσσει για τους ξένους μόνο τη σταύρωση, χωρίς καν την προσδοκία της ανάστασης.

 Υπόσχεται μια διαρκή κοιλάδα των δακρύων για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, αλλά και μια διαρκή επί γης τιμωρία για τους «χωρίς εναλλακτική» λαούς της.
 Ίσως η ριζοσπαστική δημοκρατική επαγγελία και εξέγερση να είναι το μόνο αναγκαίο μήνυμα των ημερών, σε μια ήπειρο βουτηγμένη στην απληστία, την αρπαγή και την αμαρτία του φυλετισμού.                                                                                                              [Πηγή: efsyn]

Σάββατο, 7 Απριλίου 2018

Ο Χριστός βαρέθηκε


 Με μεγάλη κατάνυξη και φέτος οι κάτοικοι της ενορίας μας υποδέχθηκαν την Ανάσταση του Κυρίου.
 Στις πρώτες σειρές -δίπλα στους παπάδες -ήταν οι πιο πιστοί από αυτούς. Καλοντυμένοι Κύριοι με τις συζύγους τους να κρατούν στα χέρια τους το μικρό ψαλτήρι και να συνοδεύουν ευλαβικά τους αναστάσιμους ψαλμούς του ιερέα.
 Από κοντά και τα παιδιά τους, ενώ ορισμένοι είχαν μαζί και τα εγγόνια.
 Τα επέπλητταν, όταν ατακτούσαν, αλλά τους έλυναν και τις απορίες όταν ρωτούσαν πώς το Άγιο Φώς μεταφέρεται σε όλη την οικουμένη.
 Τους εξηγούσαν το μυστικό θαύμα της αφής και την αφιλοκερδή εξυπηρέτηση της Olympic Airways για την διαδρομή Ιεροσόλυμα-Αθήνα.
 Δίπλα στους παπάδες κάποια δεκαεξάχρονα αγόρια με εμφανή στο πρόσωπο τους τα σημάδια της ηλικιακής ακμής κρατούσαν λάβαρα, εικόνες και συντονίζονταν στις κινήσεις τους από ένα ώριμο επίτροπο.
 Ήταν τα αγόρια του τοπικού Ορφανοτροφείου με τα φρεσκοσιδερωμένα για την ημέρα ομοιόμορφα κουστουμάκια τους.
 Πίσω από όλους αυτούς το υπόλοιπο του ποιμνίου που περίμενε ανυπόμονα να πει ο παπάς το Χριστός Ανέστη, να φιληθούν και να ξαμοληθούν για τα σπίτια τους.
 Ήταν αυτοί που έφταναν τελευταίοι στην εκκλησία και έφευγαν πάντα πρώτοι. Κάνοντας φυσικά τον ανάλογο χαβαλέ καθ’ όλη την διάρκεια της αποχώρησης αφού, αν δεν πετούσαν βεγγαλικά η στρακαστρούκες, ρωτούσαν την γυναίκα τους εάν πρόλαβαν να ψηθούν τα γαρδουμπάκια η εάν έχουν έτοιμη την αυγόκοψη για την μαγειρίτσα.
 Μάταια ο παπάς τους συμβούλευε να μην αποχωρήσουν αμέσως και ότι η λειτουργία δεν είχε τελειώσει με το Χριστός Ανέστη.
 Δεν άκουγαν τίποτα. Βιάζονταν να επιστρέψουν στις συνηθισμένες μικροαμαρτίες τους.
 Οι μόνοι που υπομονετικά παρέμειναν στις θέσεις τους ήταν οι πιστοί της πρώτης σειράς.

 Ήταν η οικογένεια των απόγονων του μεγαλοκαταπατητή της περιοχής.

 Ήταν ο Διευθυντής της κλινικής του ΕΣΥ που είχε απαλλαχθεί από τις κατηγορίες για καταχρηστικές προμήθειες ιατροφαρμακευτικού υλικού.

 Ήταν ο γιός του μακαρίτη του επίτροπου που είχε εμπλακεί σε παράνομο έρανο για την ανακαίνιση του ναού.

Ήταν ακόμη η οικογένεια του ιδιοκτήτη του εργοστάσιου ανακύκλωσης κεριών με το οποίο η Ιερά Μητρόπολη είχε πρόσφατα ανανεώσει την σύμβαση προμήθειας κεριών, και τέλος ο Υπεύθυνος του Ορφανοτροφείου.

Αυτός για τον οποίο ένα ζαβό παιδί, σκουπιδιάρης σήμερα στον Δήμο, έλεγε ότι, κάθε βράδυ πριν τα βάλει να κοιμηθούν, πήγαινε πάνω από τα κρεβάτια τους και τα χάιδευε.

Ήταν οι καθώς πρέπει ενορίτες μας αυτοί που δεν βιάζονταν να γυρίσουν σπίτια τους.

Δεν ήταν αυτοί για τους οποίους ο Νίκος Καρούζος έγραψε:

«Με τι βιασύνη προχωρεί ο Ιησούς
εφέτος προς την Ανάσταση.
Παραμερίζοντας πανέρια τεράστια
γιομάτα βιολέτες
σπρώχνει τους αέναους παπάδες
τινάζει νευρικά προς τα πίσω τη μαλλούρα του.
Το γεγονός είναι ολοφάνερο
Βαρέθηκε»

Αυτά τα έγραψε για τους άλλους.

Να! Για εκείνους που φεύγουν και δεν κάθονται μέχρι το τέλος της λειτουργίας μαζί με τους πιστούς της πρώτης σειράς.

Γ.Κ.

(Αγαπητέ φίλε, έχω παρατηρήσει και εγώ ποιοι είναι οι πιο «πιστοί» την Μεγάλη Εβδομάδα στην εκκλησία. Πριν από 9 χρόνια, έγραφα «Αν δεις αυτούς που κουβαλάνε τον Επιτάφιο κι όλα αυτά τα τσουμπλέκια της εκκλησίας, ή καθάρματα θα είναι, ή ρουφιάνοι, ή κακοποιοί. Αν τη Μεγάλη Παρασκευή οι αστυνομικοί κάνουν επιχείρηση-σκούπα στις εκκλησίες και συλλάβουν όλους αυτούς που σηκώνουν Επιτάφιο, θα εξαφανιστεί το έγκλημα από τη χώρα.». Σε όλες τις χώρες, η Μαφία έχει πολύ καλή σχέση με την Εκκλησία. Να είστε καλά.)        [Πηγή: pitsirikos]


 Σχόλιο: Προτίμησα να αναδημοσιεύσω αυτό το "ήπιο κείμενο", γιατί αν έγραφα αυτά που σκέφτομαι αποκλείεται να γλίτωνα τις "σφαίρες αγάπης" απ' τους "Άγριους Πατέρες" τύπου Καλαβρύτων (και δε μιλάω για τη φέτα)....
 "Υπενθυμίζουμε, ότι ο Αμβρόσιος ανέφερε για τον υπουργό Παιδείας: «Να σαπίσει το χέρι του Φίλη». Επίσης, αναφέρθηκε σε όσους ήθελαν το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής να κάνουν φανερό δείπνο, τρώγοντας κρέατα. «Να τρυπήσουν τα στομάχια όσων θα συμμετέχουν σε αυτό το δείπνο”, είπε ο Αμβρόσιος»..." [Πηγή: enikos] (Έχει και βίντεο που ξεχειλίζει αγάπη...)...
 Όσοι διατηρούν ακόμα "αμυδρές" έστω αμφιβολίες για τους "πιστούς" της "πρώτης σειράς" έχουν μία ακόμα ευκαιρία να τις άρουν, άρον άρον.... Απολαύστε χαρακτηριστικά δείγματα "πιστών πρώτης σειράς" ιδίοις όμμασι....... 1. Ε Δ Ω                  και 2.... τα φρέσκα... Ε Δ Ω  ..... 


 Εύχομαι εις τους "πιστούς της πρώτης σειράς" και εις τους απανταχού Αμβρόσιους να τους σαπίσει η γλώσσα και να κάνουν μόνο μπεεε, να τους πέσουν τα φωτοστέφανα και να γίνουν θρύψαλα και να καταπίνουν αμάσητα στα "μυστικά δείπνα" τους όσα αποκτούν με τα "αργύρια" που αρπάζουν απ' τους πιστούς των πίσω σειρών...
 Στους πιστούς των πίσω σειρών και σε όλους τους κανονικούς ανθρώπους εύχομαι καλή Ανάσταση (θρησκευτική και προσωπική), με υγεία και γερά στομάχια για να απολαμβάνουν στα ολοφάνερα δείπνα τους όλα τα εδέσματα που επιθυμούν και όποτε γουστάρουν...  Καλό Πάσχα....        [Κ.Φ.]







Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

Φουέντες: Όταν ήμασταν παιδιά



«Τελικά, ποια ηλικία μας ανήκει περισσότερο από την παιδική, στην οποία, πραγματικά, εξαρτιόμαστε από άλλους; Τα πάντα είναι πιο αργά στην παιδική ηλικία. Οι διακοπές μας φαίνονται απολαυστικά αιώνιες. Το ίδιο και τα ωράρια του σχολείου. Παρόλο που είμαστε προσκολλημένοι στο σχολείο και ιδιαίτερα στην οικογένεια, έχουμε σε αυτή την περίοδο της ζωής μας περισσότερη ελευθερία από οποιαδήποτε άλλη απέναντι σε αυτά που μας δένουν.
  Αυτό οφείλεται, πιστεύω, στο ότι η ελευθερία στην παιδική ηλικία ταυτίζεται με τη φαντασία, κι αφού στην τελευταία όλα είναι δυνατά, η ελευθερία να είμαστε πάνω από την οικογένεια και το σχολείο πετάει ψηλότερα και μας επιτρέπει να ζούμε σε μεγαλύτερη απόσταση, παρά στις ηλικίες στις οποίες πρέπει να συμμορφωθούμε για να επιβιώσουμε, να προσαρμοστούμε στους ρυθμούς της επαγγελματικής ζωής και να υποστούμε κανόνες κληρονομημένους και αποδεκτούς από ένα είδος γενικού κομφορμισμού.
 Ήμασταν, όταν ήμασταν παιδιά, μοναδικοί μάγοι. Θα γίνουμε, ως ενήλικοι, αγέλη.»   

 Απόσπασμα από το βιβλίο του Κάρλος Φουέντες, Η Θέληση και η Τύχη, εκδ. Καστανιώτη.
Ο Κάρλος Φουέντες Μασίας (11 Νοεμβρίου 1928-15 Μαΐου 2012) ήταν γνωστός Μεξικανός μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος. Ανάμεσα στα πιο γνωστά του έργα είναι τα: Αύρα, Ο θάνατος του Αρτέμιο Κρουζ, Terra nostra. Το 1987 του απονεμήθηκε το Βραβείο Θερβάντες.
 [Πηγή: www.doctv.gr]

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2018

Ιδρώνει κανένα αυτί;


 Προχθές το ιδιωτικό κανάλι STAR στις ειδήσεις του μετέδωσε ένα κατασκευασμένο, δηλαδή απολύτως ψεύτικο «ρεπορτάζ» εθνικού περιεχομένου, λόγω 25ης Μαρτίου και... τηλεθέασης, προφανώς.

 Χθες ένας δημοσιογράφος μίλησε δημόσια και επώνυμα - και κατέθεσε επί ώρες επίσημα στην αστυνομία- και είπε με λεπτομέρειες ότι απειλείται η ζωή του από ένοπλους υπαλλήλους-μπράβους του γνωστού εφοπλιστή Ευάγγελου Μαρινάκη, ιδιοκτήτη ΜΜΕ και εταιρειών του ποδοσφαίρου.

 Κάθε μέρα τα ψεύτικα «νέα» και το δηλητήριο της μισαλλοδοξίας πλημμυρίζουν όλα τα είδη του Τύπου.

 Αυτά όλα τα περιστατικά που δυστυχώς δεν αποτελούν πλέον οδυνηρές εξαιρέσεις, την εποχή των «ιδιωτικών στρατών» στα ιδιωτικά Μέσα Ενημέρωσης, δεν θα έπρεπε να απασχολήσουν όλες τις δημοσιογραφικές Ενώσεις, το ΕΣΡ, τα τμήματα ΜΜΕ των πανεπιστημίων, τη νομική κοινότητα, τους λειτουργούς του πολιτισμού, της εκπαίδευσης, των δικαιωμάτων, ή κάποιον σοβαρό θεσμό, τέλος πάντων;         [Πηγή: efsyn]


 Σχόλιο: Όταν μιλάμε για "ψεύτικο ρεπορτάζ", εννοούμε για εντελώς ψεύτικο.... Ε Δ Ω 
               Όταν μιλάμε για τον "γνωστό εφοπλιστή", ξαναγυρίζουμε στα "γνωστά".... Ε Δ Ω  
               Όταν όμως επικαλούμαστε τους "σοβαρούς θεσμούς" υπάρχει πιθανότητα
               να "ανταποκριθούν" εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος;;;