Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2015

Ρατσισμός: Η Χήρα κι ο Βλάχος


 Ήρθε η ώρα του, πέθανε και γλίτωσε ο "τυχερός"... Η χήρα του όμως είχε άλλη άποψη (τάχα μου)... Έκλαιγε και ωρυόταν πάνω απ' τη σωρό (του αποδράσαντος ) και μονολογούσε...
 Καμάρι μουουουουου, λεβέντη μουουουουου, παλικάρι μουουουουου, γιατί πασά μουουουουου μου το 'κανες αυτό;;;; Γιατί;;;; Πού μ' αφήνεις μόνη κι έρημη στους 5 δρόμους;;;
  Ήταν ανάγκη να πεθάνεις Εσύ;;; Δεν πέθαινε καλύτερα ένας Βλάχος;;; ......
  Και μετά..... Ε Δ Ω    



 Η παραπάνω "ιστοριούλα" φαντάζει ανέκδοτο για όλους τους φυσιολογικούς ανθρώπους...
 Για τους "βλαμμένους" όμως - που ζουν ανάμεσά μας -  δεν είναι ανέκδοτο, είναι ο μοναδικός τρόπος ζωής τους...
 Και για να μη μακρηγορούμε με υπονοούμενα ορίστε και η original version.... Ε Δ Ω   
 Ηθικό δίδαγμα: Και μη χειρότερα....