Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τέχνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τέχνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 24 Απριλίου 2017

Φερνάντο Πεσσόα: Έβγαλα τη Μάσκα


 Έβγαλα τη μάσκα και στον καθρέφτη κοιτάχτηκα
Είδα το παιδί που ήμουν εδώ και πολύ καιρό…
Δεν είχε καθόλου αλλάξει.

Αυτό είναι το πλεονέκτημα
Του να ξέρεις τη μάσκα να βγάζεις.
Είμαστε πάντα παιδιά,
Το παρελθόν, που ήταν το παιδί αυτό.

Έβαλα τη μάσκα, την ξανάβγαλα πάλι.
Είναι καλύτερα έτσι
Έτσι, χωρίς τη μάσκα·
Γυρίζω πίσω στην προσωπικότητά μου
Όπως της γραμμής το τέλος.

Φερνάντο Πεσσόα

 Fernando António Nogueira de Seabra Pessôa: Ήταν Πορτογάλος ποιητής και συγγραφέας. Γεννήθηκε στη Λισαβώνα το 1888. Εργάστηκε ως αντιπρόσωπος διάφορων εμπορικών οίκων στη Λισαβώνα και αργότερα ως συντάκτης – μεταφραστής. Έζησε μια ζωή εργένης, συγκατοικώντας αρχικά με τη θεία του, και αργότερα με την ετεροθαλή αδελφή του.
 Το μεγαλύτερο μέρος του σπουδαίου έργου του έμεινε αδημοσίευτο ως το θάνατο του, 30 Νοεμβρίου 1935. Ως τότε, ο Πεσσόα είχε δημοσιεύσει το πρώτο του βιβλίο στα Πορτογαλικά, με τίτλο Mensagem, δύο πλακέτες με αγγλικά ποιήματα -γιατί ο Πεσσόα ήταν δίγλωσσος και έγραφε με μεγάλη άνεση στην αγγλική γλώσσα- καθώς και μερικά λογοτεχνικά και πολιτικά μανιφέστα. Ήταν επίσης γνωστός ως εκδότης της επιθεώρησης Athena (1924-25), και ως συνεργάτης σε διάφορα πρωτοποριακά έντυπα, και κυρίως στο Orpheu (1915), όργανο του μοντερνιστικού κινήματος.
 Μετά το θάνατο του, τα άπαντα του εκδόθηκαν σε οκτώ τόμους... [Πηγή: Εναλλακτική Δράση]

Σάββατο 16 Ιουλίου 2016

Κυριακή 12 Ιουνίου 2016

Σάββατο 5 Μαρτίου 2016

Ho Fan, ο φωτογράφος


"Σε μια εποχή που η φωτογραφία ήταν σχεδόν αποκλειστικά στουντιακή υπόθεση, ο έφηβος πήρε τη μηχανούλα του και βγήκε στους δρόμους παραδίδοντας διαχρονικά μαθήματα φωτογραφικής σύνθεσης. Αλλά και άπλετου ταλέντου"… Ε Δ Ω 

Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2016

Τα βότσαλα της προσφυγιάς


 " Ο Nizar Ali Badr είναι γλύπτης από την Latakia της Συρίας. Χρησιμοποιώντας τα πιο απλά υλικά που βρίσκει γύρω του, βότσαλα από την παραλία της πόλης του, απεικονίζει την καθημερινή ζωή στη χώρα του. Μας δείχνει τις όμορφες ειρηνικές στιγμές, αλλά και τον εφιάλτη του πολέμου."... Ε Δ Ω 

Σάββατο 15 Φεβρουαρίου 2014

«Απαρτχάιντ» τέχνης...


 Η πρόοδος και η ανάπτυξη, σε όλους τους τομείς των ανθρώπινων δραστηριοτήτων, δεν είναι αποκλειστικά Ελληνικά προνόμια...
 Δυστυχώς ο ανταγωνισμός είναι παγκόσμιος και ιδιαίτερα σκληρός. Έτσι ελπίδα να ξεφύγουμε σε τόπους αλαργινούς και μαγικούς δεν υφίσταται. Η μέθοδος της φυγής άλλωστε δεν ήταν ποτέ η ενδεδειγμένη, αφού μαζί με τα όνειρα κουβαλάμε και τους εφιάλτες μας...
 Ο μόνος δρόμος να ζήσουμε ανθρώπινα βρίσκεται μέσα μας. Είναι ο δρόμος που η μητέρα φύση φρόντισε να τοποθετήσει σε κάθε ζωντανό οργανισμό. Όλοι οι άλλοι ζωντανοί οργανισμοί τον ακολουθούν με ευλάβεια και ανταμείβονται με το θείο δώρο της ζωής. Ο άνθρωπος, άγνωστο γιατί, επέλεξε τον αφύσικο δρόμο με τα γνωστά οδυνηρά αποτελέσματα..
 Το μόνο φάρμακο που εξυψώνει το πνεύμα και περιορίζει την κτηνωδία της "ύλης" είναι η Παιδεία. Γι' αυτό και βρίσκεται πάντα υπό διωγμό.
 Να γιατί, παγκόσμια, επικράτησαν και επικρατούν οι σκοταδιστές, τα φασιστοειδή, οι οσφυοκάμπτες, οι μεσαιωνιστές, οι αμόρφωτοι, οι αδίστακτοι, οι θρησκόληπτοι...
  Δεν υπάρχει διαφυγή με προσευχές, παρακάλια και επίκληση του Αγίου Πνεύματος...
 Λιανότερα δεν είμαι σε θέση να τα κάνω.. Απολαύστε ιδίοις όμμασι  ένα "ασύλληπτο σχέδιο" (ανεξάρτητα αν επιβληθεί ή όχι και μόνο που υπάρχει σαν "σχέδιο" δείχνει το μέγεθος της ανθρώπινης "αρρώστιας") και αναλογιστείτε..  Πού πάμε;;;; Είναι δυνατό να προχωράμε με την όπισθεν;;;; Δείτε ΕΔΩ