Ανθίζουν τ' άστρα

 Μπάμπης Στόκας - Ηλίας Μακρίδης ... Ε Δ Ω 

Le Monde: Ο Σωκράτης Κόκκαλης στη λίστα των Panama Papers

 Το όνομα του Σωκράτη Κόκκαλη ως εμπλεκόμενου στο σκάνδαλο των Panama Papers έφερε στο φως η γαλλική εφημερίδα Le Monde, η οποία δημοσιεύει ρεπορτάζ για την υπόθεση με τίτλο «Panama Papers: Το άντρο των κατασκόπων».
 Στο ρεπορτάζ της εφημερίδας αναφέρεται ότι «διάσημοι» πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών ήταν πελάτες της δικηγορικής εταιρείας Mossack Fonseca, μέσω της οποίας στήνονταν οι offshore εταιρείες. Μάλιστα, αρκετοί από αυτούς επέλεγαν να ονομάσουν τις offshore εταιρείες τους με ονόματα που προέρχονταν από ταινίες του Τζέιμς Μποντ, όπως Goldfinger, SkyFall, GoldenEye, Spectre, Blofeld κ.λπ.
 Τρία ονόματα πρακτόρων ή ανθρώπων οι οποίοι κατηγορήθηκαν ότι ήταν πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών φέρνει στο φως η εφημερίδα: ο Γερμανός Werner Mauss, που είχε το παρατσούκλι «ο άνθρωπος με τα εννέα δάκτυλα», ο Ισπανός Francisco Paesa Sanchez, που πέθανε το 1988, και ο Σωκράτης Κόκκαλης.
 Η εφημερίδα κάνει αναφορά στο γεγονός ότι ο Έλληνας επιχειρηματίας, που ήταν ιδιοκτήτης της ποδοσφαιρικής ομάδας του Ολυμπιακού και μεγάλη εταιρείας τηλεπικοινωνιών, έχει κατηγορηθεί -χωρίς να καταδικαστεί ποτέ- ότι υπήρξε πράκτορας της διαβόητης Στάζι, των μυστικών υπηρεσιών της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, και ότι έφερε το κωδικό όνομα «πράκτορας Ρόκο».
 Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, που επικαλείται τα αρχεία της εταιρείας Mossack Fonseca, όταν η εταιρεία ανακάλυψε την υπόθεση με τις κατηγορίες εις βάρος του Σωκράτη Κόκκαλη, όφειλε να κάνει έναν στοιχειώδη έλεγχο για την πηγή των χρημάτων που διαχειριζόταν.
 Ωστόσο, ο εκπρόσωπος του Σωκράτη Κόκκαλη αρνήθηκε να δώσει οποιαδήποτε πληροφορία για τις επιχειρήσεις του.    Πηγή: efsyn.gr 
 Σχόλιο: Λυπάμαι που δεν μπορώ να αναπαράγω το σατανικό Χο, Χο, Χο, ... του Σωκράτη Ρόκου έστω και σαν μπλακ χιούμορ...
  Όλα αυτά τα τα "επενδυτικά βοθρολύματα", οι "επενδυτές μελίγκρες" που βύζαξαν τα Δημόσια Ταμεία και τον ιδρώτα μας κυκλοφορούν ελεύθερα και ατιμώρητα, τη στιγμή που οι "αριστεροδέξιοι" πολιτικοί απατεώνες σφίγγουν τη θηλιά γύρω απ' το λαιμό των -εξαθλιωμένων πια-  πολιτών αυτής της Χώρας...  Κ.Φ.

Όταν μιλούν οι "Γάιδαροι"

 Μέχρι τώρα το βασανιστικό για την επιστήμη ερώτημα ήταν: Πετάνε οι γάιδαροι;;; Μετά από πειραματισμούς κι ενδελεχείς έρευνες η επιστήμη κατέληξε σε καταφατική απάντηση παρουσιάζοντας ακλόνητα ντοκουμέντα .... Ε Δ Ω   κι  Ε Δ Ω , αλλά παρόμοιο "υλικό" μπορείτε να βρείτε και σε άλλα "επιστημονικά" περιοδικά και ιστολόγια...
 Μόλις όμως λύθηκε το ένα μυστήριο, τσουπ ξεπετάχτηκε το άλλο... Μιλάνε οι "γάιδαροι";;;  Η διεθνής επιστημονική κοινότητα ανασκουμπώθηκε αμέσως κι άρχισε να μελετά τον νέο προβληματισμό... Όμως για καλή της τύχη το πρόβλημα άρχισε να ξεδιαλύνεται από μόνο του, όταν ένας κανονικός τετράποδος γάιδαρος άρχισε να μιλάει δημόσια με ανθρώπινη γλώσσα... Δείτε μόνοι σας το καταπληκτικό γεγονός .... Ε Δ Ω 

 Κι ενώ αρχικά το "πρόβλημα" φάνηκε να λύνεται από μόνο του, ήρθε η "βοήθεια του κοινού" να το σκοτεινιάσει και πάλι...
 Γιατί οι "επιστήμονες" διαπίστωσαν το εξής παράδοξο... Το "κοινό" έδειχνε να προβληματίζεται περίεργα και να καταλήγει "αβίαστα" στο συμπέρασμα ότι ο κανονικός γάιδαρος ήταν "δαιμονισμένος"...
 Όμως το "κοινό" ουδόλως και ουδέποτε προβληματίστηκε με τα άλλα "γαϊδούρια" τα δίποδα που ολημερίς κι ολοχρονίς πετάνε τριγύρω του ανερυθρίαστα και γκαρίζουν σκάνδαλα ασταμάτητα...
 Το κοινό όχι μόνο δεν θεωρεί δαιμονισμένα αυτά τα "Γαϊδούρια", αλλά τα ψηφίζει κιόλας για να το σώσουν...
 Η Διεθνής Επιστημονική Κοινότητα έκτοτε βρίσκεται -με τα χέρια σηκωμένα- σε βαθύ σκοτάδι και φήμες αναφέρουν ότι δεν προτίθεται να ξαναβγεί από αυτό..
 Κι επειδή στη ζωή και στη Δημοκρατία (την ελληνική) δεν υπάρχουν "αδιέξοδα", έρχεται η Siemens.....
 Καληνύχτα Ελλάδα...         Κ.Φ.

Ομίχλη

Ορφέας Περίδης - Θανάσης Παπακωνσταντίνου ... Ε Δ Ω 

Πλούσιοι εναντίων φτωχών

«Οι πλούσιοι, απερίσπαστοι από τον καθημερινό μόχθο, σχεδιάζουν το μέλλον του κόσμου»
 Από τον Γιώργο Στάμκο
 «Φτωχός σήμερα σημαίνει πάντοτε φτωχός» υποστηρίζει η Γερμανίδα κοινωνιολόγος Γιούτα Αλμέντιγκερ, επισημαίνοντας με νόημα πως, αντιστρόφως, οι πλούσιοι παραμένουν διαχρονικά πλούσιοι, παρά την Κρίση. Καθόλου παράξενο λοιπόν πως κι αυτή η οικονομική κρίση έκανε τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους. «Αν το σκατό είχε αξία, τότε οι φτωχοί θα γεννιόντουσαν χωρίς κώλο», λένε εύστοχα οι Γάλλοι. Αυτό σημαίνει πράγματι να είναι κανείς φτωχός. Να είναι αποκλεισμένος σχεδόν από τα πάντα. Να μην έχει πρόσβαση ούτε στα βασικά.
 Οι φτωχοί είναι αποκλεισμένοι, ενώ οι πλούσιοι έχουν επιλογές. Αυτή, νομίζω, είναι και η βασικότερη διαφορά μεταξύ πλουσίων και φτωχών σ’ αυτό τον κόσμο. Οι οικονομικοί ειδήμονες βέβαια μπορεί να έχουν διαφορετική άποψη. Η Wall Street Journal υποστηρίζει σε άρθρο της πως πλούσιοι γίνονται εκείνοι που έχουν σχέδιο, καταναλώνουν λιγότερα απ’ όσα παράγουν, υπολογίζουν καλά τους κινδύνους και δεν φοβούνται. Σωστή, σε γενικές γραμμές, άποψη. Δεν λαμβάνει υπόψιν της όμως το γεγονός πως οι περισσότεροι πλούσιοι σ’ αυτόν τον κόσμο έγιναν πλούσιοι επειδή κληρονόμησαν περιουσίες, τίτλους και ονόματα ή έκλεψαν, εξαπάτησαν κι έκαναν κάθε λογής κομπίνα για να βγάλουν χρήματα. Πράγματι έτσι είναι: «Όποιος κλέβει λίγο ρίχνεται στη φυλακή. Όποιος κλέβει σε μεγάλη κλίμακα δέχεται συγχαρητήρια για το επιχειρηματικό του πνεύμα» (Φερνάντο Σαβατέρ, Ισπανός φιλόσοφος και συγγραφέας). Όλοι οι πετυχημένοι μαφιόζοι εξελίσσονται νομοτελειακά σε πλούσιους «επιχειρηματίες», εκτός αν είναι εντελώς Νεάντερταλ. Οι περισσότεροι έγιναν πλούσιοι επειδή κατάφεραν εξ αρχής να βγάλουν αρκετά «μαύρα» ή αφορολόγητα χρήματα. Γιατί οι πλούσιοι απεχθάνονται τους φόρους, την ανακατανομή του εισοδήματος τους, πιο πολύ κι από τον θάνατο.
 Οι φτωχοί από την πλευρά τους δεν έχουν σχεδόν καθόλου επιλογές. Οι φτωχοί και οι άνεργοι δεν μπορούν από μόνοι τους να λύσουν τα προβλήματά τους. Δεν είναι μόνον το ότι υποφέρουν από ακραία υλική αποστέρηση. Όλη τους η ενέργεια είναι διοχετευμένη στην εξεύρεση τρόπων επίλυσης του προβλήματος της καθημερινής επιβίωσης. Οι έχοντες άφθονο ελεύθερο χρόνο και ελευθερία κινήσεων πλούσιοι εξουσιάζουν το λαό για έναν απλούστατο λόγο: η τάξη τους είναι συσπειρωμένη σ’ έναν σκοπό –στην επίτευξη διαρκώς περισσότερου πλούτου και στη διαιώνιση των κοινωνικών ανισοτήτων–, ενώ οι φτωχοί είναι μονίμως διασπασμένοι. Σε άνδρες και γυναίκες, θρησκείες, έθνη, πολιτικά κόμματα, ποδοσφαιρικές ομάδες, επαγγελματικές τάξεις. Και συνεχώς συγκρούονται μεταξύ τους για το παραμικρό: για την πίστη, την ιδεολογία, τη σημαία, για το μεροκάματο, για την ίδια τους την επιβίωση. Πραγματικός «κοινωνικός κανιβαλισμός», όπως συνέβη και κατά τη διάρκεια της ελληνικής κρίσης χρέους: Οι αστυνομικοί εναντίον των διαδηλωτών. Οι αγρότες εναντίον των φορτηγατζήδων. Οι φορτηγατζήδες εναντίον των εμπόρων. Οι ταξιτζήδες εναντίον των ξενοδόχων. Οι ιδιωτικοί υπάλληλοι εναντίον των δημοσίων. Και το συνδικάτο που ελέγχεται από το Κομμουνιστικό Κόμμα εναντίον όλων...
 Αυτό δεν συμβαίνει αποκλειστικά στην Ελλάδα, αλλά ακόμη και στις ΗΠΑ, το επίκεντρο του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, όπως επισημαίνει και ο Αμερικανός κοινωνιολόγος και ακτιβιστής Χάουαρντ Ζιν στο βιβλίο του : «Το 1% του πληθυσμού έχει στην κατοχή του το ένα τρίτο του πλούτου. Τα υπόλοιπα δύο τρίτα κατανέμονται με τρόπο που στρέφει το 99% εναντίον αλλήλων: τους μικροϊδιοκτήτες εναντίον των αστέγων, τους λευκούς εναντίον των μαύρων, τους διανοούμενους και τους επαγγελματίες εναντίον των αμόρφωτων και των ανειδίκευτων. Οι ομάδες αυτές κατηγορούν η μία την άλλη και μάχονται μεταξύ τους με τόση σφοδρότητα ώστε δεν αντιλαμβάνονται την κοινή τους θέση: ότι μοιράζονται τα αποφάγια μιας πολύ πλούσιας χώρας»[1]. 
 Την ίδια στιγμή οι ζάπλουτοι, που αντιπροσωπεύουν αυτό το 1%, είναι ενωμένοι, σχεδόν αγαπημένοι, και κάνουν «συγχωνεύσεις», «επιχειρηματικούς γάμους» και «κοινά projects». Ούτε ρουθούνι δεν ανοίγει στη δική τους συνομοταξία. Και το πιο φοβερό απ’ όλα είναι ότι παραμένουν ουσιαστικά ανεπάγγελτοι. Δεν έχουν κάποιο «επάγγελμα», που να προσφέρει κάτι στην κοινωνία. Είναι απλώς πλούσιοι…
 Χρειάζονται όμως μια ανεξάντλητη δεξαμενή φτωχών για να τους υπηρετούν και να τους εκμεταλλεύονται. Οι φτωχοί απ’ την άλλη κάθονται στριμωγμένοι στη γωνία και περιμένουν τις εξελίξεις ή το αναπόφευκτο. Είναι παγιδευμένοι στον καθημερινό αγώνα της επιβίωσης και δεν έχουν την πολυτέλεια να προβλέπουν τις εξελίξεις. Τσακισμένοι από το μόχθο τρέχουν πανικόβλητοι για να πληρώσουν το νοίκι, το ηλεκτρικό ρεύμα, τους λογαριασμούς, τις δόσεις, για να ταΐσουν τα παιδιά τους. Την ίδια στιγμή οι πλούσιοι, απερίσπαστοι από τον καθημερινό μόχθο, σχεδιάζουν το μέλλον του κόσμου και δολοπλοκούν ώστε να διαιωνιστεί η κυριαρχία τους.
 Και δεν εργάζονται οι ίδιοι πάνω σ’ αυτό καθώς έχουν στην υπηρεσία τους μια στρατιά πανέξυπνων συμβούλων, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι «γενίτσαροι», στρατολογημένοι από την τάξη των φτωχών. Τους πληρώνουν ακριβά για να εφευρίσκουν διαρκώς τρόπους για να κρατούν τους φτωχούς κολλημένους στη φτώχεια τους.
 Οι φτωχοί, εργαζόμενοι ή μη, δεν έχουν μόνον τον καθημερινό αγώνα της επιβίωσης, αλλά έχουν να αντιμετωπίσουν και τη συκοφάντηση εκ μέρους των πλουσίων. Τους θεωρούν ανίκανους και υπεύθυνους για τη φτώχεια τους[2]. Η τάξη των πλουσίων επιστρατεύει επιτελεία από «γενίτσαρους» επιστήμονες προκειμένου να αποδείξουν πως οι φτωχοί είναι άξιοι της μοίρας τους. Πως δεν είναι απλά «ελαττωματικοί καταναλωτές», αλλά τεμπέληδες, καθυστερημένοι και εκ φύσεως άχρηστοι για να εξελιχθούν. Προσπαθούν να μας πείσουν πως η φτώχεια είναι γενετικό ελάττωμα απ’ το οποίο δεν μπορεί εύκολα να απαλλαγεί κανείς, γι’ αυτό και θα πρέπει να αφεθεί στη μοίρα του. Τι υποκρισία! 
 Ένας τέτοιος ψευδο-επιστήμονας είναι και ο Τσαρλς Μάρει, ο οποίος υποστηρίζει πως η σύγχρονη κατώτερη τάξη στη Μεγάλη Βρετανία, στις ΗΠΑ και στο Δυτικό κόσμο γενικότερα, προέκυψε από τα πολλά παιδιά που γεννούν οι ανύπαντρες μητέρες για να εισπράξουν τα επιδόματα κοινωνικής πρόνοιας. Τα παιδιά αυτά, που μεγαλώνουν χωρίς τη φροντίδα του πατέρα, ονομάζονται περιφρονητικά «Τσαβ» (Chav), μια λέξη που προέρχεται από τη γλώσσα των τσιγγάνων, αλλά έχει περάσει στα αγγλικά λεξικά με τον ορισμό «νεαρός της εργατικής τάξης ντυμένος με αθλητικές φόρμες». Η λέξη απέκτησε τελευταία, ειδικά μετά την «τσαβική εξέγερση» του Αυγούστου του 2011 στις αγγλικές πόλεις, υποτιμητική σημασία, υποδηλώνοντας την ηλιθιότητα, την αντικοινωνική συμπεριφορά, τη βαρβαρότητα, τα φτηνά γούστα και τα αλλοπρόσαλλα μεθύσια[3].
 Πέρα από τις ταξικές προκαταλήψεις των πλουσίων, που καλλιεργεί το φόβο και το μίσος για την «κτηνώδη εργατική τάξη», οι φτωχοί παραμένουν οι πραγματικοί ήρωες της ζωής, τα ηρωικά υποζύγια που υπομένουν αγόγγυστα το μαρτύριο της καθημερινής επιβίωσης έχοντας μάλιστα στην πλάτη τους την υποχρέωση να υπηρετούν και να θρέφουν την τάξη των πλουσίων. Οι φτωχοί ξέρουν το πραγματικό νόημα της ζωής, ενώ οι πλούσιοι πρέπει να το μαντεύουν. Γνωρίζουν για παράδειγμα πως το φαγητό είναι πιο σημαντικό κι από τον χρόνο, διότι αν δεν επιβιώσεις βραχυπρόθεσμα δεν έχεις μέλλον μακροπρόθεσμα. Δεν μπορείς να πετύχεις κανένα στόχο αν στο μεταξύ μείνεις από καύσιμα. Γνωρίζουν επίσης πως δεν υπάρχουν άγγελοι στα χαρακώματα. Στον καθημερινό αγώνα της επιβίωσης μπορείς να χάσεις τα πάντα και ειδικά την αξιοπρέπεια σου. Για τους πλούσιους όλα αυτά είναι επιστημονική φαντασία, άλλος πλανήτης. Έτσι καλομαθημένοι που είναι δεν θα επιβίωναν ούτε μία μέρα στον κόσμο των φτωχών. 
 Τον 19ο και το μεγαλύτερο μέρος του 20ου αιώνα υπήρχε ένας συνεχόμενος ταξικός πόλεμος από κάτω προς τα πάνω. Η εργατική και η μεσαία τάξη, δηλαδή το 99% του πληθυσμού, πίεζαν διαρκώς το 1% των ζάπλουτων και των αριστοκρατών διεκδικώντας την ανακατανομή του πλούτου και την παραχώρηση δικαιωμάτων και ελευθεριών, που σήμερα θεωρούμε αυτονόητα. Όμως από την δεκαετία του 1980 ως τις μέρες μας συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ένας ταξικός πόλεμος από πάνω προς τα κάτω. Πλέον το 1% των ζάπλουτων αντεπιτίθεται και πιέζει διαρκώς τις μάζες, τη μεσαία και την εργατική τάξη, ώστε να αποδεχθούν τη μείωση του βιοτικού τους επιπέδου, την εγκατάλειψη των κεκτημένων δικαιωμάτων τους και τη σταδιακή αποδόμηση του Κράτους-Πρόνοιας. Ενώ οι ζάπλουτοι συνεχίζουν, εν μέσω κρίσης, να απολαμβάνουν την προνομιούχα θέση τους, οι φτωχοί γονατίζουν από όλο και μεγαλύτερα βάρη που μετατίθενται στις πλάτες τους.
 Το 2008 οι τραπεζίτες μετέφεραν τις ζημίες τους στα κράτη και κατ’ επέκταση στους φορολογούμενους. Στη συνέχεια τα επενδυτικά Funds και οι κερδοσκόποι ώθησαν τις κυβερνήσεις να πάρουν σκληρά μέτρα «δημοσιονομικής εξυγίανσης» σε βάρος των πολιτών τους. Νεοσυντηρητικοί πολιτικοί, όπως η Άγκελα Μέρκελ και το μπλοκ των Γερμανών τραπεζιτών και βιομηχάνων, ανάγκασαν τις υπερχρεωμένες χώρες της νότιας Ευρώπης να δεχθούν σκληρά μέτρα λιτότητας, που αύξησαν τη φτώχεια κι εκτόξευσαν την ανεργία στα ύψη. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο νεοσυντηρητικός Βρετανός πρωθυπουργός Ντέϊβιντ Κάμερον που απείλησε τους εξεγερμένους νέους των αγγλικών πόλεων με «αντεπίθεση» και εξοστρακισμό τους από τη βρετανική κοινωνία.
   Σε όλο το Δυτικό κόσμο η ταξική πίεση από πάνω προς τα κάτω αυξάνει και μαζί της αυξάνει και η «θερμοκρασία» των κοινωνιών. Το «σημείο βρασμού» της δεν είναι και τόσο μακριά…
 [1] Howard Zinn, Εκδόσεις ΑΙΩΡΑ, 2008 σελ. 642 «Χάρη στη μεταστροφή του φορολογικού συστήματος υπέρ των πλουσίων από το 1981 ως το 1990, το καθαρό εισόδημα του πλουσιοτέρου 1% αυξήθηκε κατά 87%. Την ίδια περίοδο το καθαρό εισόδημα του φτωχότερου 40% του πληθυσμού, είτε μειώθηκε κατά 5% (για εκείνους που είχαν τα χαμηλότερα εισοδήματα), είτε αυξήθηκε λιγότερο από 8,6%».
 [2] Howard Zinn, Εκδόσεις ΑΙΩΡΑ, 2008 σελ. 643 «Οι θιασώτες της ελεύθερης επιχειρηματικότητας και του Laissez-Faire πίστευαν πως οι φτωχοί ήταν άνθρωποι που δεν εργάζονταν και δεν παρήγαγαν και ότι κατά συνέπεια έφταιγαν οι ίδιοι για τη φτώχεια τους. 
 Δεν λάμβαναν υπόψιν τους ότι οι γυναίκες που φρόντιζαν τα παιδιά τους ουσιαστικά δούλευαν πολύ σκληρά. Δεν αναρωτιόνταν για έπρεπε να τιμωρούνται, συχνά με θάνατο, μωρά που λόγω ηλικίας δεν ήταν ικανά να προσφέρουν εργασία, μόνο και μόνο επειδή μεγάλωναν σε φτωχές οικογένειες». [3] Owen Jones, Λονδίνο 2011.
 Ο Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com) είναι συγγραφέας και δημιουργός του περιοδικού Ζενίθ. [Πηγή: www.doctv.gr]

Σε ένδεια το 22,2% του ελληνικού πληθυσμού

Συντάκτης: efsyn.gr
 Σε κατάσταση ένδειας ζούσε το 22,2% του πληθυσμού της Ελλάδας το 2015, ενώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση το ποσοστό αυτό έχει πέσει στο 8,2%, σύμφωνα με τη Eurostat.
 Η Eurostat έδωσε στη δημοσιότητα το ποσοστό του πληθυσμού της Ε.Ε. που στερείται βασικών καταναλωτικών αγαθών ή αδυνατεί να αντεπεξέλθει σε στοιχειώδεις οικονομικές υποχρεώσεις.

 Συγκεκριμένα, το 2015 στην Ελλάδα βρίσκονταν σε ένδεια περίπου 2,37 εκατομμύρια άνθρωποι και συνολικά στην Ε.Ε., 41 εκατομμύρια άνθρωποι.
 Στην Ε.Ε. το ποσοστό αυτό άρχισε να μειώνεται από το 2012 και μετά (από 9,9% το 2012 σε 8,2% το 2015), στην Ελλάδα κατέγραψε αύξηση από 19,5% το 2012, σε 20,3% το 2013, 21,5% το 2014 και 22,2% το 2015.

 Σε κατάσταση ένδειας βρίσκεται στην Ε.Ε. το 8,3% των νοικοκυριών με δύο ή περισσότερους ενηλίκους με παιδιά, το 6% των νοικοκυριών χωρίς παιδιά και το 17,3% των μονογονεϊκών οικογενειών.

 Σχόλιο: Μετά από 6 χρόνια άγριας λιτότητας -στην Ελλάδα-  το μόνο που αυξάνει είναι η "ένδεια"..
 Αν λάβουμε υπόψη μας ότι το 60% του πληθυσμού βρίσκεται στο στάδιο "σχεδόν ένδεια", τότε από πού προκύπτει η αισιοδοξία των "ΕυρωΠΕων" για "ανάπτυξη" μέσω της συρρίκνωσης;;;
 Είναι ολοφάνερο πια ότι αυτή η Χώρα θα σωθεί μόνο αν ποντάρει στην "καθαρή ανάπτυξη", την οποία μόνο η "τεχνολογία Siemens" μπορεί να μας εξασφαλίσει...
 Κατά τα λοιπά, έχει ο ΚουλοSiemens, έχει κι ο Θεός, την υγειά μας να 'χουμε κι εμείς τα αναπτυγμένα για να πηγαίνουμε βόλτα στις "αγορές"... Ε Δ Ω 

Αντέχω

Μιχάλης Τζουγανάκης ... Ε Δ Ω 

ΕΡΕΥΝΑ: Κατανόηση ίσον έλξη

 Μας έλκουν συναισθηματικά εκείνοι που μας «νιώθουν»
 Ζήτω η οικειότητα! Η κατανόηση μας φέρνει πιο κοντά. Αυτό είναι το πόρισμα μιας νέας έρευνας η οποία εξετάζει τα ανθρώπινα συναισθήματα και την έλξη ή απώθηση που νιώθουμε για κάποιον, σε σχέση με την ικανότητά μας να επικοινωνούμε αποτελεσματικά.
 Η έρευνα διαπιστώνει ότι η συναισθηματική μας κατανόηση έχει άμεση σχέση με την έλξη. Η έλξη αυτή δεν σημαίνει απαραιτήτως ερωτική σχέση: μπορεί να είναι απλώς κάποιος που βρίσκεται στο κοντινό μας περιβάλλον και μας κατανοεί, δημιουργώντας μας έτσι ένα αίσθημα οικειότητας. Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Σίλκε Άντερς του Τμήματος Νευρολογίας του Πανεπιστημίου του Λίμπεκ, δημοσίευσαν την έρευνα στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS).
 Οι επιστήμονες πειραματίστηκαν με 92 άνδρες και γυναίκες εθελοντές προκειμένου να ανακαλύψουν περισσότερα για αυτή τη διαδικασία και βρήκαν ότι οι άνθρωποι έλκονται σε μεγαλύτερο βαθμό από άτομα τα οποία τους επιτρέπουν να κατανοήσουν καλύτερα τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά τους, πράγμα που τους προκαλεί εσωτερική ευχαρίστηση.
 Η διαδικασία είναι ψυχολογική αλλά και νευροβιολογική αφού ο εγκέφαλος διαθέτει ένα μηχανισμό που ωθεί τους ανθρώπους να επιλέγουν φίλους, συντρόφους και συνεργάτες, των οποίων τα συναισθήματα μπορούν να διακρίνουν και να κατανοήσουν πιο εύκολα.
 Με λίγα λόγια το κύκλωμα ανταμοιβής-απόλαυσης του εγκεφάλου ενισχύει την έλξη μας για τον άλλο, και αυτή η απόλαυση που παίρνουμε όταν κάποιος μας κατανοεί συναισθηματικά, δεν είναι διόλου επιφανειακή αφού έτσι δημιουργούμε πιο ισχυρούς δεσμούς, είτε ερωτικούς, είτε φιλικούς ή επαγγελματικούς.
 Κατανοείτε και αγαπάτε αλλήλους.   [Πηγή: www.doctv.gr] - ΜΑΡΙΑΝΙΝΑ ΠΑΤΣΑ  

Δύο διαφορετικοί κόσμοι: Οι αυτόχθονες του Παναμά και τα Panama Papers

Η αντίθεση
 Οι αυτόχθονες του Παναμά δεν μπορούν να επωφεληθούν από τον αυξανόμενο πλούτο της χώρας, ενώ επιπλέον, αμφισβητούν την εξίσωση ότι πλούτη ίσον χρήμα.
 Ο Celso στέκεται στην άκρη του κανό του κοιτάζοντας το τροπικό δάσος του Παναμά.
 Οδηγεί τη βάρκα του κατά μήκος του ποταμού, στα  ρηχά, στο σημείο όπου αρχίζει το Εθνικό Πάρκο Chagres.
 Ο 25χρονος Celso  ανήκει στην Embera, μία από τα επτά φυλές αυτοχθόνων του Παναμά.
«Αρκετοί Ινδιάνοι πηγαίνουν στην πόλη, αλλά οι περισσότεροι επιστρέφουν. Η ζωή είναι απλούστερη εδώ. Στην πόλη όλα είναι πάρα πολύ γρήγορα».
 Ο Celso πήγε γυμνάσιο στην πρωτεύουσα για τέσσερα χρόνια, αλλά αποφάσισε να επιστρέψει στο χωριό του, εκεί όπου ζουν τα επτά αδέλφια του.

«Προτίμησα να μένω εδώ. Είμαστε πιο ελεύθεροι από τους ανθρώπους στην πόλη», λέει.
 Ο τόπος του απέχει μόλις μια ώρα από το πολυσύχναστο Panama City. Και ο κόσμος του απέχει πολύ από τους ουρανοξύστες όπου στεγάζονται τα γραφεία των πολυεθνικών.
 Ακριβώς στην καρδιά της πρωτεύουσας βρίσκεται η έδρα του δικηγορικού γραφείου που βρίσκεται στο επίκεντρο της μεγαλύτερης διαρροής εμπιστευτικών οικονομικών εγγράφων στην ιστορία της δημοσιογραφίας: Της Mossack Fonseca.
 Tα επιλεγόμενα πλέον, Panama Papers αποκάλυψαν ένα παγκόσμιο «δίκτυο» 214.000 off shore, στις οποίες φιγουράρουν ονόματα αρχηγών κρατών, αθλητών, τραπεζών και εγκληματιών.

 Περίπου το 8% του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού πλούτου - περίπου 7.600 δισ. δολάρια - «μένει» σε φορολογικούς παραδείσους, όπως ο Παναμάς, σύμφωνα με τον Gabriel Zucman, συγγραφέα του βιβλίου «Ο κρυμμένος πλούτος των εθνών: Η μάστιγα των φορολογικών παραδείσων».
 Ο Clemens Fuest, πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Ifo, αναφέρει: «Το γεγονός ότι υπάρχουν υπεράκτιες εταιρείες και ότι ορισμένες από αυτές χρησιμοποιούνται για παράνομες δραστηριότητες, όπως η φοροδιαφυγή και το ξέπλυμα χρήματος είναι γνωστό. Ο Παναμάς δεν είναι ο μόνος φορολογικός παράδεισος».
 Ο γηγενής πληθυσμός του Παναμά
 Το ΑΕΠ του Παναμά αυξήθηκε κατά 6,2 % το 2014, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, και η χώρα υπήρξε μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες οικονομίες της Λατινικής Αμερικής, λόγω έργων υποδομής, όπως η επέκταση της διώρυγας του Παναμά, έργο 5,3 δισ  και οι ξένες επενδύσεις. Όμως, σύμφωνα με τον Fuest, οι ίδιοι οι Παναμέζοι μόλις και μετά βίας επωφελούνται από αυτή την αύξηση πλούτου.
 Το 12,7 %  των αυτόχθονων- περίπου μισό εκατομμύριο άνθρωποι - ζουν σε αγροτικές περιοχές χωρίς πρόσβαση σε πόσιμο νερό, υγειονομική περίθαλψη, ενώ στερούνται ακόμη και δικτύου αποχέτευσης.
 Πρόσφατη μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας σχετικά με τους κοινότητες αυτοχθόνων πληθυσμών στη Λατινική Αμερική κατέγραψε ότι ωφελούνται λιγότερο από την οικονομική ανάπτυξη στις χώρες τους και ότι το πιθανότερο είναι ότι είναι φτωχές.
 Σύμφωνα με ακτιβιστικές οργανώσεις, οι αυτόχθονες που μετακινούνται σε αστικές περιοχές συχνά εργάζονται σε χαμηλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας. «Υπάρχει προκατάληψη και διακρίσεις σε βάρος του ισπανόφωνου πληθυσμού. Ορισμένοι πιστεύουν οι Ινδιάνοι είναι λιγότερο ευφυείς, άποψη η οποία βεβαίως, χτυπά κατευθείαν στην αυτοεκτίμησή τους» σημειώνουν.
 Παρά την ακμάζουσα οικονομία του Παναμά,  η φτώχεια μεταξύ του γηγενούς πληθυσμού είναι πάνω από 70%.
 Αλλά ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο αποτιμούν τον πλούτο τους με χρηματοοικονομικά δεδομένα και περιουσιακά στοιχεία, οι αυτόχθονες θεωρούν τους εαυτούς τους πλούσιους, επειδή διατηρούν αλώβητη τη σχέση τους με τη φύση και επειδή έχουν καταφέρει να προστατεύσουν την κουλτούρα τους.
 Μάλιστα, συχνά ενοχλούνται επειδή το μέτρο της φτώχειας και του πλούτου κρίνεται με τα δυτικά πρότυπα.
 Ξέρω αυτή τη γη σαν την παλάμη μου
 Ο Celso περπατά ξυπόλητος στην πυκνή ζούγκλα. «Ξέρω αυτή τη γη σαν την παλάμη μου» λέει, χαμογελώντας.
 Τα μέλη της φυλής Embera ζουν σε αχυρένια σπίτια και ταξιδεύουν με πιρόγες κατά μήκος του ποταμού Chagres. Έχουν τη δική τους γλώσσα, τα χειροτεχνήματα τους είναι διάσημα και βάφουν το δέρμα τους με χυμό από Jagua (φρούτα που ευδοκιμούν στην περιοχή).
 Οι φυλές έχουν δικό τους νομικό και διοικητικό σύστημα. Η Kuna, μία άλλη φυλή, έχει απόλυτη αυτονομία στη γη της, τη Guna Yala, ένα αρχιπέλαγος που χωρίζεται από τον Παναμά με ένα λεπτό «σύνορο», σε μία προσπάθεια περιορισμού του τουρισμού. Όσοι επιθυμούν να επισκεφθούν την Guna Yala πρέπει να επιδείξουν το διαβατήριο τους.
 Ωστόσο, ορισμένες κοινότητες αυτοχθόνων δεν κατέχουν τη γη στην οποία ζουν, ούτε έχουν επίσημα αναγνωριστεί ως αυτόχθονες.
 Τα μέλη της μεγαλύτερης κοινότητας αυτοχθόνων του Παναμά, των Ngobe, έχουν εμπλακεί σε υπόθεση ιδιοκτησίας γης με την κυβέρνηση του Παναμά. Περίπου 1.000 Ngobe που ζούσαν στην επαρχία Μπόκας ντελ Τόρο υποστηρίζουν ότι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, όταν η  AES Changuinola, θυγατρική του ενεργειακού κολοσσού AES Corporation, άρχισε να χτίζει εκεί, το υδροηλεκτρικό φράγμα Chan-75.
 Τι σημαίνει να είναι κανείς αυτόχθονας σε έναν σύγχρονο κόσμο;
 Ο 28χρονος Bernardino Morales, μέλος της φυλής Ngobe, ένας από τους αυτόχθονες που αναγκάστηκε να αφήσει το αγρόκτημα του εξαιτίας του φράγματος, δηλώνει ότι θεωρεί παράνομη την καταπάτηση της πατρικής γης του, η οποία επιπλέον, είναι πλούσια σε ορυκτά. «Η ζωή μας έχει αλλάξει ριζικά μετά την κατασκευή του φράγματος. Είναι οδυνηρό για μας και έχει δημιουργήσει μεγάλη δυσαρέσκεια», λέει.
 Πολλά έχουν αλλάξει από τότε που ο Celso ήταν παιδί. Για παράδειγμα, το χωριό του τροφοδοτείται με ηλεκτρική ενέργεια από ηλιακούς συλλέκτες.
 Αλλά η αποψίλωση των δασών, η κλιματική αλλαγή, οι υποδομές, τα ορυχεία και τα υδροηλεκτρικά έργα απειλούν το οικοσύστημα στη γη των αυτοχθόνων κοινοτήτων.
 Από την άλλη, τα τελευταία χρόνια, ο τουρισμός έχει αναδειχθεί ως μια σημαντική πηγή εισοδήματος για ορισμένες φυλές.
 Εν τω μεταξύ, πολλοί αυτόχθονες μετακινούνται σε αστικές περιοχές, ως επί το πλείστον στην Πόλη του Παναμά, αναζητώντας σχολεία και θέσεις εργασίας.
«Οι άνθρωποι θέλουν να κρατήσουν τον πολιτισμό τους, τη γλώσσα τους και τη σύνδεση με τη φύση, αλλά δεν σημαίνει ότι απορρίπτουν τη νεωτερικότητα και την τεχνολογία» λέει.
 Ωστόσο, «είναι δύσκολο να υπερασπιστούμε τον τρόπο ζωής των γονιών μας, βλέποντας πόσο ο κόσμος αλλάζει», λέει ο Jordan και καταλήγει: «Το ερώτημα είναι, τι σημαίνει να είναι κανείς αυτόχθονας σε έναν σύγχρονο κόσμο;»
 Πηγή: http://tvxs.gr/
 Σχόλιο: "Παρά την ακμάζουσα οικονομία του Παναμά, η φτώχεια μεταξύ του γηγενούς πληθυσμού είναι πάνω από 70%"... Άλλο ένα οικονομικό θαύμα που οραματίζονται και οι δικοί μας ηλίθιοι "προσκυνητές των θεσμών" συνεπικουρούμενοι απ' τις στρατιές των γιδοπροβάτων τους... Γιατί μόνο ηλίθιοι με πατέντα οραματίζονται παραδείσους στην άλλη ζωή και μετατρέπουν σε κόλαση την παρούσα ζωή όλων μας... Ηθικό δίδαγμα: Έχει ο Θεός, την υγειά μας να 'χουμε....

Μαυρομαλλούσα

Μίλτος Πασχαλίδης ... Ε Δ Ω 

Αιτιοκρατία ή ελευθερία; Ένα αφύσικο δίλημμα

 " Ένα επίκαιρο ερώτημα είναι αν οι σημερινοί πολιτικοί διαθέτουν όντως τα απαραίτητα γνωστικά εργαλεία για να κατανοήσουν την πολύπλοκη δυναμική τάξης -αταξίας, όπως αποκρυσταλλώνεται και στη βαθύτατη κρίση του κυρίαρχου μοντέλου διαχείρισης της κοινωνίας ...

  Αν πράγματι, όπως υποστηρίζει η κυρίαρχη μέχρι σήμερα ντετερμινιστική-αναγωγιστική προσέγγιση, όλα τα πολύπλοκα φυσικά φαινόμενα θα μπορούσαν, κατ’ αρχήν, να εξηγηθούν από μερικούς απλούς νόμους ή από κάποιες θεμελιώδεις «πρώτες αρχές», στις οποίες και οφείλουν να αναχθούν τα πάντα, τότε πώς εξηγείται ότι στις μέρες μας το επιστημονικό όνειρο της παντογνωσίας κατέληξε στον γνωσιακό «εφιάλτη» της αποδοχής μιας εγγενούς και ανεξάλειπτης αβεβαιότητας;
 H ικανότητα κάθε έλλογου όντος να επιλέγει ελεύθερα μια πράξη ή μια σκέψη ανάμεσα σε πολλές εναλλακτικές δυνατότητες περιγράφεται συνήθως ως ελευθερία βουλήσεως. Για να είναι όμως αυτή η επιλογή πραγματικά ελεύθερη, θα πρέπει προφανώς να μην εξαρτάται από εξωτερικές δυνάμεις -φυσικές ή υπερφυσικές- αλλά να καθορίζεται αποκλειστικά από τις εσωτερικές ανάγκες του ατόμου.
 Οι πρώτες προσπάθειες ερμηνείας αυτής της αινιγματικής ανθρώπινης ικανότητας ήταν θεολογικές: Πόσο συμβατή είναι η ελεύθερη βούληση των ανθρώπων με τη θεϊκή παντοδυναμία και παντογνωσία; Και πώς, μολονότι προϊόν της θείας χάριτος, η ελεύθερη βούλησή μας σχετίζεται με την προέλευση του κακού; ..."...   Ε Δ Ω 

Ο Πλανήτης των Πανέκπληκτων

  Η είδηση (καθόλου πρωτότυπη) έχει ως εξής:  Όλοι «πέφτουν από τα σύννεφα»
 "Συνεχίζονται οι μετασεισμοί από το σκάνδαλο των Panama Papers σε μια υπόθεση που αναμένεται να διαρκέσει για πολύ καιρό. Εντυπωσιακό, πάντως, παραμένει το γεγονός ότι κυβερνήσεις, κρατικές δομές και άλλοι παράγοντες συνεχίζουν να δηλώνουν… έκπληκτοι από το μέγεθος της υπόθεσης και τις μπίζνες δισεκατομμυρίων μέσω offshore.
 Η κυβέρνηση του Παναμά, της χώρας που βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα μετά τις αποκαλύψεις, διαβεβαιώνει τώρα πως θα συμμετάσχει και θα συνδράμει τις όποιες έρευνες βρίσκονται σε εξέλιξη, ενώ… διαψεύδει κατηγορηματικά ότι η χώρα είναι «φορολογικός παράδεισος».
 Ο πρόεδρος, Χουάν Κάρλος Βαρέλα, δήλωσε ότι η κυβέρνησή του έχει συστήσει μια επιτροπή τα ευρήματα της οποίας θα διαμοιραστούν σε άλλες χώρες για να υπάρξει κοινή δράση στην ενδυνάμωση της διαφάνειας παγκοσμίως.
 Κάνει, ακόμη, λόγο για μιντιακή επίθεση από τις πλούσιες χώρες τις οποίες κατηγορεί ότι αγνοούν τις δικές τους παραλείψεις και στιγματίζουν άδικα τον Παναμά.
 Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Διεθνών Σχέσεων έστειλε επιστολή στον ΟΟΣΑ με την οποία ξεκαθαρίζει πως όποια κατηγορία πως ο Παναμάς είναι «φορολογικός παράδεισος» είναι ψεύτικη.
 Μάλιστα, ο Παναμάς «καρφώνει» τις Παρθένες νήσους με την κυβέρνηση της χώρας να δηλώνει ότι προς τα εκεί θα πρέπει να κατευθυνθούν οι έρευνες.
«Το μαχαίρι στο κόκκαλο»
 Η δεύτερη χώρα που φιγουράρει στα panama papers είναι οι βρετανικές Παρθένες Νήσοι, το όνομα των οποίων έχει ακουστεί πολλές φορές σε υποθέσεις «αμαρτωλών» offshore.
 Τώρα οι αρχές της χώρας δηλώνουν ότι θα διεξάγουν έρευνα για να διαπιστώσουν εάν έχουν υπάρξει παραβιάσεις των οικονομικών κανόνων στην περιοχή της Καραϊβικής.
 Από τις Παρθένες Νήσους αναφέρουν ότι θα προχωρήσουν τις έρευνες εις βάθος, ενώ επισημαίνουν ότι έχουν αυστηρούς κανόνες με βάση τη διεθνή νομοθεσία.
 Στη δίνη του κυκλώνα Κάμερον και Μάκρι
Δύο ηγέτες πρώτης γραμμής βρίσκονται στο επίκεντρο μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου των Panama Papers που σαρώνει τον πλανήτη.
 Στο Λονδίνο, ύστερα από τις πιέσεις που δέχθηκε για πολλές ημέρες μετά τις αποκαλύψεις, ο Ντέιβιντ Κάμερον παραδέχθηκε χθες βράδυ ότι είχε στην κατοχή του έως το 2010 μερίδιο στο υπεράκτιο fund που ανήκε στον πατέρα του και το οποίο είχε καταχωρηθεί στις Μπαχάμες.
 Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο τηλεοπτικό δίκτυο ITV, ο Βρετανός πρωθυπουργός διαβεβαίωσε ότι πούλησε το μερίδιό του εκείνη τη χρονιά, δηλαδή το 2010, έναντι περίπου 30.000 στερλινών (περίπου 37.000 ευρώ) μερικούς μήνες προτού εκλεγεί πρωθυπουργός.
 Μολονότι αυτή η νέα εξέλιξη δεν είναι της ίδιας φύσης με το αίτημα της εισαγγελίας για τη διεξαγωγή έρευνας για τον πρόεδρο στην Αργεντινή, η αργοπορημένη αυτή ομολογία δεν είναι κάτι που φέρνει σε λιγότερο δύσκολη θέση τον Κάμερον.
 Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στην Αργεντινή, η ανακοίνωση του αιτήματος για τη διεξαγωγή έρευνας εις βάρος του Μαουρίσιο Μάκρι φαντάζει τώρα ως ένα μεγάλο πισωγύρισμα για τον πρόεδρο που έχει υποστηρίξει τη διεξαγωγή ενός πολέμου χωρίς κανένα έλεος κατά της διαφθοράς.
 Το αίτημα της εισαγγελίας, το οποίο χρειάζεται ακόμη το πράσινο φως ενός δικαστή, αποσκοπεί κυρίως στο να αποσαφηνιστεί αν ο Μάκρι, ο οποίος εξελέγη τον περσινό Νοέμβριο, όφειλε να αναφέρει στη δήλωση των περιουσιακών του στοιχείων ότι το όνομά του βρισκόταν στο οργανόγραμμα δύο υπεράκτιων εταιρειών.
 Την Τετάρτη βουλευτής της αντιπολίτευσης στην Αργεντινή κατέθεσε μήνυση εναντίον του προέδρου για φοροδιαφυγή.  [ Πηγή: efsyn.gr ]

 Σχόλιο: Το βαρέλι της αθλιότητας δεν έχει πάτο, αλλά και το θράσος των πανέκπληκτων είναι άπειρο, όπως και η βλακεία τους... Το γεγονός ( μονότονα επαναλαμβανόμενο πια) είναι ένα: Μερικές εκατοντάδες ανθρωποειδών έχουν συστήσει συμμορία που καταληστεύει το σύμπαν.. Και τα ανθρωποειδή καλά κάνουν, τα γιδοπρόβατα όμως γιατί το ανέχονται;;; Αυτό είναι το άλυτο μυστήριο.. Αν προσπαθήσουμε (απεγνωσμένα) να βρούμε μια δικαιολογία για τα ντόπια γιδοπρόβατα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτά γίνονται στις άλλες χώρες και σε μας  αποκλείεται να συμβεί κάτι τέτοιο γιατί διαθέτουμε τεχνολογία Siemens...
 Όμως δυστυχώς η "ιστορία της μυρμηγκοφωλιάς" δεν αφήνει κανένα περιθώριο (στα ντόπια γιδοπρόβατα) αφού είναι απόλυτα κατανοητή και από 5χρονα...
 Την επαναλαμβάνω για όσους (εντελώς συμπτωματικά) την αγνοούν... Ε Δ Ω  
 Μετά από όλα αυτά, απλά αναρωτιέμαι κι εγώ... Ε Δ Ω 

Ο Θεός

Σωκράτης Μάλαμας ... Ε Δ Ω 

Καζαντζάκης: Αθανασία

 24 αποσπάσματα-σχόλια από το έργο του Νίκου Καζαντζάκη
 «Η αγάπη κι η συμπόνια είναι θυγατέρες του ανθρώπου, όχι του Θεού.» Αναφορά στον Γκρέκο  «Θεριό ‘ναι η καρδιά του ανθρώπου. Θεριό ανήμερο… Χριστέ μου, μήτε εσύ μπόρεσες να τη μερώσεις.» Ο Χριστός ξανασταυρώνεται
 «Έχουν να πουν πως άνθρωπος είναι το ζώο που συλλογιέται το θάνατο. Όχι, σου λέω εγώ. Άνθρωπος είναι το ζώο που συλλογιέται την αθανασία.» Αναφορά στον Γκρέκο
 «Όσο ζούμε μιαν ευτυχία, δύσκολα τη νιώθουμε. Μονάχα όταν περάσει και κοιτάξουμε πίσω μας, καταλαβαίνουμε ξαφνικά -και κάποτε με κατάπληξη- πόσο σταθήκαμε ευτυχισμένοι.» Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά
 «Η ανώτατη αρετή δεν είναι να ’σαι ελεύτερος, παρά να μάχεσαι για ελευτερία.» Ο Βραχόκηπος  «Άστρα, πουλιά, σπόροι μέσα στο χώμα, όλα υπακούουν. Και μόνο ο άνθρωπος σηκώνει κεφάλι και θέλει να παραβεί το νόμο και να μετατρέψει την υπακοή σε ελευτερία. Γι’ αυτό κι απ’ όλα τα πλάσματα του Θεού αυτός μονάχα μπορεί κι αμαρταίνει. Τι θα πει αμαρταίνει; χαλνάει την αρμονία.» Αναφορά στον Γκρέκο
 «Ο χριστιανισμός, στιγματίζοντας ως αμαρτία την ένωση αντρός και γυναικός, τη μόλεψε, κι ενώ πρωτύτερα ήταν άγια πράξη, χαρούμενη υποταγή στο θέλημα του Θεού, κατάντησε στην περίτρομη ψυχή του χριστιανού αμαρτία. Ένα μήλο κόκκινο ήταν πριν από το Χριστό ο έρωτας. Ήρθε ο Χριστός, κι ένα σκουλήκι μπήκε μέσα στο μήλο και το τρώει.» Αναφορά στον Γκρέκο
 «Θεός είναι η ακατάλυτη δύναμη που μεταμορφώνει την ύλη σε πνέμα. Κάθε άνθρωπος έχει μέσα του ένα κομμάτι από το θεϊκό αυτό στρόβιλο και γι’ αυτό κατορθώνει να μετουσιώνει το ψωμί και το νερό και το κρέας και να το κάνει στοχασμό και πράξη.» Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά
 «Δεν είναι νερό δροσερό ο Θεός, όχι, δεν είναι νερό δροσερό, να το πιεις, να δροσερέψεις. Είναι φωτιά, και πρέπει να περπατάς απάνω της. Κι όχι μονάχα να περπατάς, παρά, κι αυτό ’ναι το πιο δύσκολο, παρά και να χορεύεις! Σίγουρα, ευτύς ως μπορέσεις να χορέψεις, η φωτιά γίνεται νερό δροσάτο, μα ώσπου να φτάσεις ως εκεί τι αγώνας, τι αγωνία, Θεέ μου!» Οι αδερφοφάδες
 «Ένα θεριό που δεν ξέρει πως είναι θεριό είναι η νιότη.» Αναφορά στον Γκρέκο
 «Ποιος μπορεί να τα βάλει με το σεισμό, με τη φωτιά, με τα νιάτα;» Οι αδερφοφάδες
 «Δεν είναι η λευτεριά πέσε πίτα να σε φάω. Είναι κάστρο και το παίρνεις με το σπαθί σου. Όποιος δέχεται από ξένα χέρια τη λευτεριά, είναι σκλάβος.» Καπετάν Μιχάλης
 «Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: "Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;" Πολέμα!» Ασκητική
 «Αυτό θα πει άνθρωπος: να πονάς, ν’ αδικιέσαι, να παλεύεις και να μην το βάνεις κάτω! Και στο πιο μικρό πετραδάκι, και στο πιο ταπεινό λουλούδι, και στην πιο σκοτεινή ψυχή, βρίσκεται ολάκερος ο Θεός.»  Ο Χριστός ξανασταυρώνεται
 «Ξεχνάει η ψυχή του ανθρώπου, ξεχνάει η κακομοίρα. Γι’ αυτό τη λένε κι αθάνατη.» Καπετάν Μιχάλης
 «Η καρδιά του ανθρώπου είναι ένα κουβάρι κάμπιες. Φύσηξε, Χριστέ μου, να γίνουν πεταλούδες!» Οι αδερφοφάδες
  «Θεριό είναι ο άνθρωπος στα νιάτα του, θεριό ανήμερο και τρώει ανθρώπους! (…..) Τρώει αρνιά και κότες και γουρουνάκια, μα αν δε φάει άνθρωπο, όχι, δε χορταίνει.» Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά
 «Ο άνθρωπος είναι χτήνος! (…..) Τούκαμες κακό; Σε σέβεται και σε τρέμει. Τούκαμες καλό; Σου βγάζει τα μάτια.» Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά
 «Μωρέ, τι μηχανή είναι ο άνθρωπος! Της βάζεις ψωμί, κρασί, ψάρια, ραπανάκια και βγαίνουν αναστεναγμοί, γέλια κι ονείρατα. Εργοστάσιο!» Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά
 « Ε, κακομοίρη άνθρωπε, μπορείς να μετακινήσεις βουνά, να κάμεις θάματα, κι εσύ βουλιάζεις στην κοπριά, στην τεμπελιά και στην απιστία! Θεό έχεις μέσα σου, Θεό κουβαλάς και δεν το ξέρεις. Το μαθαίνεις μονάχα την ώρα που πεθαίνεις, μα ’ναι πια πολύ αργά.» Οι αδερφοφάδες
 «Δεν τον φοβάμαι το Θεό, αυτός καταλαβαίνει και συχωρνάει. Τους ανθρώπους φοβάμαι. Αυτοί δεν καταλαβαίνουν και δε συχωρνούν.» Αναφορά στον Γκρέκο
 «Όσο υπάρχουν παιδιά που πεινούν, Θεός δεν υπάρχει!» Οι αδερφοφάδες
 «Μαζεύω τα σύνεργά μου: Όραση, ακοή, γέψη, όσφρηση, αφή, μυαλό, βράδυασε πια, τελεύει το μεροκάματο, γυρίζω σαν τον τυφλοπόντικα σπίτι μου, στο χώμα. Όχι γιατί κουράστηκα να δουλεύω, δεν κουράστηκα, μα ο ήλιος βασίλεψε.» Αναφορά στον Γκρέκο
  Ο Νίκος Καζαντζάκης (18 Φεβρουαρίου 1883-26 Οκτωβρίου 1957) ήταν Έλληνας μυθιστοριογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας. Είναι ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες λογοτέχνες και ο περισσότερο μεταφρασμένος στο εξωτερικό. Μερικά από τα σημαντικότερα έργα του είναι: Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται, Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά, Ο Τελευταίος Πειρασμός, O Καπετάν Μιχάλης.
 Διαβάστε επίσης:
Καζαντζάκης: Πρέπει να γίνεις εσύ ήλιος 
Καζαντζάκης: Ασκητική 
Καζαντζάκης: Τέλεψε εσύ το έργο μας
 [Πηγή: www.doctv.gr]

«Τα σύνορα είναι για τους φτωχούς και τους βλάκες»...

Συντάκτης: Γιώργος Τσιάρας
«Σήμερα το πρωί, πολλά μέλη της παγκόσμιας ελίτ ξύπνησαν απότομα [...] Κι όλα δείχνουν ότι το σκάνδαλο θα διαρκέσει πολύ, καθώς υπάρχει η αίσθηση ότι οι πληροφορίες που έχουν ώς τώρα δημοσιευτεί δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου», γράφει για το μέγα σκάνδαλο των Panama Papers το αμερικανικό think tank Stratfor.
 Έτσι είναι: χιλιάδες επώνυμοι, μεταξύ των οποίων εκατοντάδες πρόεδροι, πρωθυπουργοί, υπουργοί και συνεργάτες τους από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, βρίσκονται πλέον σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση, αφού πιάστηκαν κυριολεκτικά με τη... γίδα στην πλάτη!
 Όπως γράφει άλλωστε σε συγκλονιστικό άρθρο του στο Spiegel ο Γιάκομπ Αουγκστάιν, το πρόβλημα δεν είναι οι πρόσφυγες, αλλά οι... φορολογικοί πρόσφυγες, που «έχουν μεταβάλει ολόκληρο τον κόσμο σε παιδική χαρά των πλουσίων»!
«Πληρώνετε φόρους. Τι ανόητο εκ μέρους σας», γράφει σαρκαστικά ο Αουγκστάιν, κατακεραυνώνοντας τη διπροσωπία των μεγάλων κρατών και ιδιαίτερα της Βρετανίας, στις πρώην αποικίες της οποίας λειτουργούν σήμερα –όλως τυχαίως- περισσότεροι από τους μισούς φορολογικούς παραδείσους!
«Ο κόσμος του παγκόσμιου καπιταλισμού δεν γνωρίζει σύνορα για τα χρήματά του. Και κανέναν νόμο για τους πλούσιους. Τα σύνορα είναι για τους φτωχούς και τους βλάκες», καταλήγει.

Οffshore με 50 άτομα

 Στη Βρετανία, ο πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον αναγκάστηκε να κάνει νέα δήλωση... αποκήρυξης του υπεράκτιου επενδυτικού κεφαλαίου που είχε στήσει ο εκλιπών πατέρας του, τα κέρδη του οποίου κρύβονταν από τη βρετανική εφορία επί 30 χρόνια, μέσα από ένα περίπλοκο δίκτυο λογαριασμών.
 Σύμφωνα με την Guardian, στο fund του Ιαν Κάμερον στις Μπαχάμες απασχολούνταν 50 άτομα!
 Ταυτόχρονα, στο σκάνδαλο των offshore εμπλέκονται και πολλά στελέχη των Τόρις, μεταξύ των οποίων τρεις πρώην βουλευτές και έξι μέλη της Βουλής των Λόρδων, αλλά και αρκετοί πλούσιοι «δωρητές» του Συντηρητικού κόμματος, που έχουν χαρίσει εκατομμύρια λίρες στις καμπάνιες του Κάμερον - όπως ο «πετρελαιάς» Τόνι Μπάκιγχαμ, οι τραπεζίτες Φλέμινγκ, σερ Τόνι Μπόλντρι κ.ά.
 Ο Τζέρεμι Κόρμπιν κάλεσε τον Κάμερον «να σταματήσει να υπεκφεύγει». «Δεν μπορεί να υπάρχουν δύο σταθμά, το ένα για την πλούσια ελίτ και το άλλο για τους υπόλοιπους από εμάς. Οι πλούσιοι πρέπει να πληρώσουν!» δήλωσε ο αρχηγός των Εργατικών.
 Στη Γαλλία, ο υπουργός Οικονομικών Μισέλ Σαπέν ανακοίνωσε ότι ο Παναμάς επιστρέφει από σήμερα στη λίστα με τις «μη συνεργάσιμες» χώρες σε θέματα φοροαποφυγής, χωρίς ωστόσο να εξηγήσει γιατί και πώς είχε... βγει το 2012 από τον επίμαχο κατάλογο.
Δημοσιεύματα κάνουν λόγο για «πολλές εκατοντάδες» Γάλλους μεγαλοφοροφυγάδες.
 Την ίδια στιγμή η Monde αποκαλύπτει πως ένα από τα μεγαλύτερα δίκτυα offshore σε Χονγκ Κονγκ, Σιγκαπούρη, Παρθένους Νήσους και Παναμά, είχε στηθεί από «κύκλο πιστών» της Μαρίν Λεπέν και «χρησιμοποιήθηκε για να βγουν χρήματα από τη Γαλλία, μέσω εικονικών εταιρειών και πλαστών αποδείξεων, με πρόθεση τη φοροαποφυγή».
 Πρόσωπα-κλειδιά είναι ο Νικολά Κροσέ, λογιστής της προέδρου του Εθνικού Μετώπου, και ο επιχειρηματίας Φρεντερίκ Σατιγιόν, σύμβουλος επικοινωνίας της Λεπέν και πολλών υποψηφίων του Μετώπου...
 Πολύς λόγος και στη Γερμανία για την εμπλοκή μεγάλων τραπεζών, όπως η Deutsche.
 Οι φορολογικές αρχές διέταξαν άμεση έρευνα γύρω από τις αποκαλύψεις, αλλά ως συνήθως «το ψάρι βρομάει από το κεφάλι», καθώς οι εμπλεκόμενοι φέρεται να ανήκουν στην επιχειρηματική και πολιτική ελίτ της χώρας.
 Μπελάδων συνέχεια και για τον Αργεντινό πρόεδρο Μάκρι, που τελικά είναι συνιδιοκτήτης και δεύτερης εξωχώριας στον Παναμά.
«Δεν έκανα τίποτα κακό, έχω ήσυχη τη συνείδησή μου», είπε ο πρόεδρος. Αλλά η αξιωματική αντιπολίτευση της προκατόχου του Κριστίνα Κίρσνερ δεν πείστηκε και ήδη προωθεί την άμεση συγκρότηση ανακριτικής επιτροπής.
 Και ο Μάκρι, μην ξεχνάμε, εξελέγη τον περασμένο Νοέμβριο με την υπόσχεση ότι θα καταπολεμήσει τη διαφθορά – προφανώς, των άλλων...
 Πηγή: http://www.efsyn.gr

 Σχόλιο: Αυτοί θα σώσουν τον πλανήτη, (φυσικά και την Ελλάδα), θα φέρουν την ανάπτυξη και θα μας πάνε βόλτα στις αγορές.. Τα Φασιστοειδή που πουλάνε Πατρίδα, τα Χιτλεροειδή του Σόιμπλε και του ΔΝΤ, οι Βουλές των Λόρδων, οι ΚουλοΠαπασταύροι και η κάθε Σάρα και Μάρα που έχουν "ήσυχη τη συνείδησή τους" και διαθέτουν κοπάδια αμέτρητων γιδοπροβάτων, τα οποία αμετανόητα πάντα  (παρότι τα κόβει η Λόρδα ονειρεύονται Λόρδους) με τα ουρανομήκη βελάσματά τους σκεπάζουν τη σαπίλα των "ευσυνείδητων κατσαπλιάδων"...
 Πρέπει κάποιος να είναι πολύ φτωχός και κορυφαίος βλάκας συγχρόνως για να μην αντιλαμβάνεται ότι παραμένοντας γραπατσαλωμένος στην καρότσα των αθλίων δεν έχει παρόν και μέλλον...
 Έχει ο Θεός, την υγειά μας να 'χουμε... Άντε μπεεεεεεε τώρα, ν' αφήσουμε και τον Κούλη να αγοράσει "δωρεάν" χύτρα ταχύτητας Siemens, για το καλό της Πατρίδας....    Κ.Φ. 

Nανούρισμα Σμύρνης

Κατερίνα Παπαδοπούλου .... Ε Δ Ω 

Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις...

Οι "Βρετανικές Παρθένες" αποδείχτηκαν τελικά μεγάλες Κουφάλες... Τόση πουτανιά κρυμμένη σε Παρθένες ποιος να τη φανταστεί;;; Ανάμεσα στις Κουφάλες όμως υπήρχαν και κάτι ελληνικές Κουφάλες νααααα.... Ε Δ Ω  

 Επειδή όμως το σήκωμα της πέτρας προϋποθέτει σκύψιμο (με τα ανάλογα δυσμενή αποτελέσματα) οι ντόπιες Κουφάλες το γύρισαν στο τσάμικο... Οι αλληλοκατηγορίες για το ποια Κουφάλα είναι πιο Κουφάλα απ' την άλλη δίνουν και παίρνουν... Ε Δ Ω  
 Ακόμα και ο Κούλης ζητάει κάθαρση, ποιος μπορούσε να το διανοηθεί αυτό;;;; Αλλά ευτυχώς θα επέμβει η τυφλή και ανεξάρτητη Δικαιοσύνη και η αλήθεια θα λάμψει και πάλι, όπως και τις προηγούμενες φορές...
 Μετά τα καρούμπαλα θα διαλέξουν τον καταλληλότερο για Πρωθυπουργό, η ανάπτυξη θα καλπάζει μανιωδώς, οι μισθοί και οι συντάξεις θα καταργηθούν και η ανεργία θα φτάσει το 99%...
 Νεκρική σιγή θα καλύψει τη χώρα και ο Κούλης θα αγοράσει επιτέλους κι εκείνη τη φραπεδιέρα Siemens που λείπει απ' τη συλλογή του...

 Γιατί αν το καλοσκεφτούμε, όλη η Ελλάδα είναι γεμάτη "πέτρες" Siemens....
 Εν κατακλείδι, δεν χρειαζόμαστε "Παρθένες" απ' τη Βρετανία, έχουμε δικές μας εν αφθονία... 

Ακατάσχετες Διαρροές

 Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι η ελπίδα πέθαινε τελευταία επειδή ο ελπίζων (έστω κι αν έτρεφε φρούδες ελπίδες) πέθαινε πρώτος... Όμως -οι αθεόφοβοι- ανέτρεψαν κι αυτό το φυσικό δεδομένο... Και πώς το κατάφεραν αυτό το εκτρωματικό παράδοξο;;
 Η ιστορία εξελίσσεται απλά όπως και στο ανέκδοτο με τον γιατρό που έκανε διάγνωση απλώς κοιτάζοντας τα ούρα του ασθενή.. Ένας ηλίθιος που ήθελε να μπερδέψει τον γιατρό τον επισκέφτηκε ως ασθενής και τον ρώτησε τι να κάνει... Φέρε σε ένα γυάλινο διάφανο μπουκαλάκι τα πρωινά ούρα του είπε ο γιατρός και θα σου πω τι έχεις... Ο ηλίθιος (σαν επαγγελματίας ηλίθιος που ήταν) συγκέντρωσε τα πρωινά ούρα, τράβηξε και μια μαλακία (όλοι οι ηλίθιοι είναι και μαλάκες ταυτόχρονα) ανακάτεψε το σπέρμα στα ούρα και μετά έριξε μέσα καμένα λάδια αυτοκινήτου... Μετά γεμάτος ηλίθια αυτοπεποίθηση πήγε στο γιατρό... Εκείνος άρχισε να περιεργάζεται σκεπτικός το μείγμα των ούρων... Λοιπόν γιατρέ τι πρόβλημα έχω, του λέει κοροϊδευτικά ο ηλίθιος ... Κοίταξε να δεις, του λέει σοβαρά ο γιατρός... Το ότι είσαι μαλάκας το είχα καταλάβει απ' την αρχή, αλλά λάδια από πού χάνεις δεν μπορώ να καταλάβω...
 Έτσι και τα κτήνη που αρμέγουν συστηματικά τον πλανήτη, κατάφεραν να δημιουργήσουν έναν άρρωστο κόσμο χωρίς ελπίδα... Σκότωσαν την ελπίδα και δημιούργησαν κοινωνίες ηλίθιων ζόμπι..  Πώς;; Εφαρμόζοντας τη μέθοδο των "ακατάσχετων διαρροών" με αποτέλεσμα να μπερδεύουν και την επιστήμη.. Επειδή δεν είναι απλά μαλάκες, αλλά χάνουν λάδια από παντού.. Στήριγμά τους τα απανταχού γιδοπρόβατα που βελάζουν υπέρ των κτηνών και δεν αντιλαμβάνονται το αυτονόητο: Κανένα γιδοπρόβατο δε σώθηκε βελάζοντας...
 Έτσι, παρά τις "ακατάσχετες διαρροές"  τα στίφη των ηλιθίων επιμένουν σύσσωμα μετά των "ταγών" τους ότι οι "πάσχοντες" από ακατάσχετες διαρροές είναι καλοί άνθρωποι κατά βάθος και θα μας σώσουν οπωσδήποτε.. Προτάσσουν δε ταυτόχρονα και τα ακαταμάχητα επιχειρήματα: 1. Έχει ο Θεός, την υγειά μας να 'χουμε και 2. Μακριά απ' το τρισκατάρατο 666 γιατί κινδυνεύουν τα "προσωπικά δεδομένα" των κλεφτών...
 Γι' αυτό και στην "ακατάσχετη διαρροή" αυτή  Ε Δ Ω  , με βάση τα προηγούμενα "ακλόνητα επιχειρήματα" οι μεν "κυβερνητικοί υποτελείς" καταγγέλλουν (τάχαμου) στην αρχηγό των ληστών του λημεριού ΔΝΤ, τα λοιπά μέλη της συμμορίας για "ύποπτα σχέδια";;; Αυτή απαντά ξεκάθαρα: Χεστήκαμε  Ε Δ Ω    Και μετά το λύσιμο της μη παρεξήγησης χέζουν το λαό...
 Οι δε "αντιπολιτευόμενοι υποτελείς" (Κούλη με λένε) καταγγέλλουν τους "κυβερνητικούς υποτελείς" για "παραβίαση προσωπικών δεδομένων" των ληστών (καραμπινάτο ακλόνητο επιχείρημα 2) ... 
 Μετά έρχεται απανωτά  νέα απανωτή ακατάσχετη διαρροή που δείχνει (για μια ακόμη φορά) πόσο καλοί άνθρωποι είναι οι Σωτήρες μας... Κατά διαβολική σύμπτωση όποια κωλόπετρα κι αν σηκώσετε από κάτω θα βρείτε σίγουρα Κούλη ή Κουλάνθρωπο... Το γεγονός αυτό (παρότι σκανδαλωδώς επαναλαμβανόμενο) χαρακτηρίζεται απ' τους ειδικούς εντελώς τυχαίο...  Ε Δ Ω  ...
 Και μετά (όλοι μαζί αγαπημένοι) ξαναχέζουν το λαό...
 Είναι πια ολοφάνερο, ότι με τη βοήθεια όλων των προηγούμενων, λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη μας τα ακλόνητα επιχειρήματα 1 και 2, η Χώρα όχι απλά θα σωθεί, αλλά θα μπει οσονούπω σε τροχιά ιλιγγιώδους ανάπτυξης και το φως θα διαλύσει το σκοτάδι...
 Καληνύχτα...       Κ.Φ. 

Παραπονιάρα

Κουτουλάκης ..... Ε Δ Ω 

Ανεκτικότητα

«Μια από της ιδιότητες του έξυπνου ανθρώπου: να υποφέρει υπομονετικά τις αδυναμίες των ανθρώπων γύρω του». -Λέων Τολστόι
 «Αν μπορείς να μάθεις να αναπτύσσεις υπομονή και ανεκτικότητα απέναντι στους εχθρούς σου, τότε όλα τα άλλα έρχονται πολύ πιο εύκολα -η συμπόνια σου απέναντι σε όλους τους άλλους αρχίζει να ρέει με φυσικότητα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ενδυνάμωση από εκείνη της υπομονής, ακριβώς όπως δεν υπάρχει χειρότερο βάσανο από το μίσος. Γι' αυτό τον λόγο θα πρέπει να εντείνει κανείς τις προσπάθειές του όσο μπορεί, ώστε να μην τρέφει μίσος απέναντι στον εχθρό του, αλλά μάλλον να χρησιμοποιήσει την κάθε δυσκολία ως μια ευκαιρία για να αναπτύξει την άσκησή του στην υπομονή και την ανεκτικότητα. Στην πραγματικότητα, ο εχθρός είναι μια αναγκαία προϋπόθεση για την άσκηση της υπομονής». -Δαλάι Λάμα
«Η ανοχή γίνεται έγκλημα όταν εφαρμόζεται στο κακό». -Τόμας Μαν
«Πρέπει να είμαστε αδιάλλακτοι στην αντίθεσή μας σε κάθε καπιταλιστική επιβολή κι εκμετάλλευση, και την ίδια στιγμή ανεκτικοί προς όλες τις κοινωνικές σχέσεις που συνδέουν τις διάφορες ομάδες ανθρώπων, στο βαθμό που δεν απειλούν την ισοτιμία και την ελευθερία των άλλων. Και ευχαριστημένοι με τη σταδιακή πρόοδο βήμα-βήμα με την ηθική ανάπτυξη των ανθρώπων όσο τα υλικά και διανοητικά μέσα αυξάνονται, να κάνουμε ότι μπορούμε, φυσικά, μελετώντας, δουλεύοντας και προπαγανδίζοντας ώστε να επιταχύνουμε την εξέλιξή τους προς ένα ολοένα και πιο ανεπτυγμένο ιδεώδες». -Ερίκο Μαλατέστα
«Πρέπει να σεβόμαστε τις άλλες θρησκείες εξίσου όπως σεβόμαστε τη δική μας. Η μερική/εν μέρει ανεκτικότητα επομένως δεν είναι αρκετή». -Μαχάτμα Γκάντι
«Τα όρια των τυράννων καθορίζονται από την ανοχή αυτών που καταπιέζουν». -Φρεντερίκ Ντάγκλας «Καλοί τρόποι» μερικές φορές σημαίνει απλά να ανέχεσαι τους κακούς τρόπους των άλλων. -X. Τζάκσον Μπράουν
«Ο λόγος που ανεχόμαστε ο ένας τον άλλον είναι ότι είμαστε όλοι απατεώνες». -Εμίλ Σιοράν
«Κάθε εποχή ποθεί τις μεγάλες προσωπικότητες, αυτές που διαφέρουν: διότι το μέλλον υπήρξε πάντοτε με το μέρος τους. Όταν όμως αυτή η μοναδικότητα αναφέρεται σ’ ένα παιδί, τότε αντιμετωπίζεται απαξιωτικά ή περιφρονητικά, ίσως ακόμη και χλευαστικά, πράγμα που είναι για ένα παιδί ό,τι πιο επώδυνο. Τους συμπεριφέρονται σαν να μην είχαν τίποτε το ιδιαίτερο, και υποτιμούν τα βαθιά πλούτη απ’ τα οποία εκείνα ζουν, δίνοντάς τους για αντάλλαγμα κοινοτοπίες. Ακόμη κι αν έχουμε πάψει να συμπεριφερόμαστε έτσι προς τους ενήλικες, στα παιδιά δεν επιδεικνύουμε μήτε ανεκτικότητα μήτε υπομονή. Το δικαίωμα, που αυτονόητα αναγνωρίζουμε σε κάθε ενήλικα, να έχει την προσωπική του άποψη, το αρνούμαστε στα παιδιά». -Ράινερ Μαρία Ρίλκε
«Αν δεχτώ τη λιακάδα και τη ζέστη, πρέπει να δεχτώ επίσης τη βροντή και τον κεραυνό». -Χαλίλ Γκιμπράν
*Η Διεθνής Ημέρα Ανεκτικότητας καθιερώθηκε το 1995 από τον ΟΗΕ. Πρεσβεύει την ανεκτικότητα και την εκτίμηση κάθε διαφορετικού πολιτισμού και οικουμενικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σε μια αρμονική συνύπαρξη.  Η Διεθνής Ημέρα Ανεκτικότητας τιμάται κάθε χρόνο στις 16 Νοεμβρίου. [Πηγή: www.doctv.gr]

Δειλή αγριότητα

«Οι παρηκμασμένοι λαοί, ασκούν μια δειλή και αχάριστη αγριότητα γεμάτη κολακείες, που είναι παγίδες καλοστημένες»
«ΟΠΩΣ ΤΑ ΚΤΗΝΗ, ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΟΙ ΛΑΟΙ έχουν συνηθίσει να μη σκέφτονται τίποτε άλλο παρά μόνον τα ιδιαίτερα οφέλη και τις ιδιαίτερες προνομίες τους, στη δε φάση της ακραίας ιδιοτροπίας τους –ή, μάλλον, υπερηφάνειάς τους– φουσκώνουν από κτηνώδη οργή και μανία, αρκεί να τους πειράξεις μια τρίχα και, μολονότι έχουν μεγαλώσει ως προς τη φήμη τους και ως προς τον πληθυσμό τους, και τα μέλη τους ζουν δίπλα το ένα στο άλλο, κατ’ ουσίαν διαβιούν χωριστά, το κάθε άτομο για τον εαυτό του –μονήρες μέσα στην απόλυτη μοναξιά– με τα γούστα και τις επιθυμίες του σαν να είναι πραγματικά ζώα, και ούτε καν ανά δύο δεν μπορούν να συμφωνήσουν, μιας και το καθένα κοιτάει τη δική του χαρά και ευχαρίστηση».
«ΈΤΣΙ ΚΥΛΟΥΝ ΟΙ ΑΙΩΝΕΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ και μες στα μοχθηρά μυαλά σκουριάζουνε σιγά-σιγά οι κακότροπες μικρολογίες, και οι άνθρωποι τώρα, με τη βαρβαρότητα του στοχασμού, έχουν μετατραπεί σε θηρία αγριότερα από τα θηρία που ήσαν, όταν υπέκυπταν μόνο στην πρώτη βαρβαρότητα, σε αυτή των αισθήσεων. Διότι οι πρώτοι λαοί κατέχονταν από μια γενναιόδωρη αγριότητα, μπροστά στην οποία όλοι μπορούσαν να αμυνθούν και από την οποία όλοι μπορούσαν να ξεφύγουν, αφού τους ήταν δυνατόν να την προβλέψουν.
ΟΙ ΠΑΡΗΚΜΑΣΜΕΝΟΙ ΛΑΟΙ, ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ, ασκούν μια δειλή και αχάριστη αγριότητα γεμάτη κολακείες και εναγκαλισμούς, που είναι παγίδες καλοστημένες, για να αρπάξουν την περιουσία των φίλων και των συγγενών τους και για να τους στερήσουν τη ζωή…»

 Απόσπασμα από το βιβλίο του Τζιαμπατίστα Βίκο, Η Νέα Επιστημονική Γνώση, μτφρ. Γιώργος Κεντρωτής, εκδ. Gutenberg.
Ο Τζιαμπατίστα Βίκο (Giambattista Vico, 23 Ιουνίου 1668 - 23 Ιανουαρίου 1744) ήταν Ιταλός πολιτικός, φιλόσοφος, ρήτορας, ιστορικός και νομικός, ο οποίος έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους μεγαλύτερους στοχαστές του Διαφωτισμού. Επέκρινε την επέκταση και ανάπτυξη της σύγχρονης ορθολογισμού. Ο Vico είναι περισσότερο γνωστός για το magnum opus του, το Scienza Nuova του 1725, που δημοσιεύεται συχνά με τον τίτλο της Νέας Επιστημονικής Γνώσης. [Πηγή: www.doctv.gr]

Στα μισά του φεγγαριού

Νίκος Σαπουντζάκης ... Ε Δ Ω 

Ανάπτυξη αλλά και φτώχεια!

 "Η γερμανική οικονομία συνεχίζει να αναπτύσσεται, τα ταμεία του Δημοσίου εμφάνισαν πέρσι πλεόνασμα-ρεκόρ ενώ τα κέρδη της Bundesbank εκτοξεύτηκαν για ακόμη μια χρονιά στα ύψη. Ομως τα οφέλη αυτής της ευημερίας δεν τα καρπώνονται όλοι οι Γερμανοί.
 Η Γερμανική Συμβουλευτική Ενωση Κοινωνικής Πρόνοιας έκρουσε χθες των κώδωνα του κινδύνου για αυξημένο κίνδυνο φτώχειας στις τάξεις των ανέργων, των μονογονεϊκών οικογενειών και των συνταξιούχων."... Ε Δ Ω  

Αέναος Έρωτας

 «Ο έρωτας είναι η δύναμη της ζωής που συνδέει ό,τι είναι χωριστό, η μοναδική οικουμενική γλώσσα που μιλάμε όλοι»
 «ΚΑΤΙ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ στη σχέση μας με το χρόνο: κερδίσαμε δύο δεκαετίες ζωής, άρα δύο δεκαετίες γοητείας και σεξ. Πράγμα που σημαίνει ότι το παιχνίδι δεν τελειώνει ποτέ, ότι οι συγκινήσεις ανθίστανται στην ετυμηγορία του χρόνου. Όσοι δεν ευχαριστήθηκαν στα νιάτα τους μπορούν πάντα να κερδίσουν τον χαμένο χρόνο. Σε οποιανδήποτε ηλικία, η αληθινή σοφία έγκειται στο να ξαναερωτευτούμε –με τον ίδιο μας τον σύντροφο ή με κάποιον άλλο– και να ξαναφτιάξουμε τη ζωή μας… Τι υπάρχει πέρα από αυτή την απόλαυση αν όχι η προσδοκία μιας άλλης, τόσο ίδιας και τόσο διαφορετικής; Ποιος δεν είναι έτοιμος να τα δώσει όλα για να ξαναζήσει τις υπέροχες στιγμές του εν τη γενέσει πάθους;
 ΒΡΑΧΥΒΙΟΙ Ή ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, ΟΙ ΕΡΩΤΕΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ: καμιά αισθηματική αγωγή δεν συνοδεύει τη συγκεχυμένη τους διαδοχή. Το μόνο που θέλουμε είναι να ξαναζήσουμε – ακόμα μια φορά και για πάντα. Δεν είμαστε σοβαροί όταν στα πενήντα μας ερωτευόμαστε παράφορα τον πρώτο τυχόντα: ίδια καρδιοχτύπια με τους εικοσάχρονους, ίδια αποβλάκωση… Αν το να είσαι ενήλικας σημαίνει σταθερότητα, όρια, ψυχραιμία, πάσχουμε σίγουρα από χρόνια εφηβεία. Έχουμε συνέπεια στις ερωτικές μας σχέσεις αλλά ασυνέπεια στη σχέση μας με τον χρόνο. Το ουσιώδες είναι να μην ξαναβάλουμε, λαθραία, στη ζωή το πνεύμα του φανατισμού: ο κόσμος πρέπει να έχει χώρο και για τους φλογερούς και για τους συναισθηματικούς, και για τις πλατωνικές και για τις παθιασμένες σχέσεις – για όλα δηλαδή.
 ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΙ ΤΙΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΕΣ ΔΟΣΟΛΗΨΙΕΣ να μπορεί να το κάνει, όπως οι υπόλοιποι κάνουν ό,τι θεωρούν πως τους ταιριάζει. Αφήστε τους ανθρώπους να το ευχαριστηθούν: τους μοναχικούς, τους άστατους, τους ντροπαλούς, τους αχόρταγους. Ας μη χάσουμε ποτέ την αίσθηση της θαυμαστής σάρκας: ο έρωτας είναι η δύναμη της ζωής που συνδέει ό,τι είναι χωριστό, η μοναδική οικουμενική γλώσσα που μιλάμε όλοι, το κεραυνοβόλο βραχυκύκλωμα που ρίχνει τα σώματα το ένα πάνω στο άλλο.
 ΤΟ ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΠΙΘΥΜΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΓΑΠΑΜΕ και να αγαπάμε χωρίς να επιθυμούμε είναι προφανές: οι περισσότερες φιλικές και οικογενειακές μας σχέσεις δεν εμπλέκουν το σεξ. Αλλά οι οπαδοί της σύζευξης σεξ-αισθημάτων θέλουν στην πραγματικότητα να καθυποτάξουν το σεξ στα αισθήματα ώστε να το δικαιολογήσουν και να το εξιδανικεύσουν. Το αληθινό δράμα είναι να σταματήσουμε μια μέρα να αγαπάμε και να επιθυμούμε, απορρίπτοντας τη διπλή πηγή που μας ενώνει με την ύπαρξη. Το αντίθετο της λίμπιντο δεν είναι η αποχή, είναι η κούραση του να ζει κανείς.
 Απόσπασμα από το βιβλίο του Πασκάλ Μπρυκνέρ, Το παράδοξο του έρωτα, εκδ. Πατάκη. Ο Πασκάλ Μπρυκνέρ είναι ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Γάλλους συγγραφείς. Γράφει εναλλάξ μυθιστορήματα και δοκίμια, αρθρογραφεί στο Νουβέλ Ομπσερβατέρ, είναι διδάκτωρ της φιλοσοφίας στο Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού και διδάσκει ως καθηγητής επισκέπτης σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ. Συμμετείχε στον αναβρασμό του Μάη του ’68, τα ψέλνει εμμονικά στις φεμινίστριες και στην Ευρώπη που επαναπαύεται στον λήθαργό της κι έχει γράψει δοκίμια για την αέναη ευφορία της Δύσης και μια σειρά από τα σύγχρονα σύνδρομα που, όπως όλα δείχνουν, μας έφεραν εδώ που βρισκόμαστε σήμερα. Χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης από τους Έλληνες αναγνώστες και ο ίδιος επισκέπτεται συχνά τη χώρα μας. Ανάμεσα στα μυθιστορήματά του, ξεχωρίζουν Τα Μαύρα Φεγγάρια του Έρωτα, Το Θείο Βρέφος, Η Μελαγχολική Δημοκρατία και η Αέναη Ευφορία. [Πηγή: www.doctv.gr]

Tα παιδιά της γειτονιάς σου

Σοφία Αβραμίδου ... Ε Δ Ω