Σύνδρομο υπνικής άπνοιας σε ΜΜΕ και παράγοντες της Δικαιοσύνης και της πολιτικής

«Η σκανδαλώδης αποφυλάκιση είναι συνέπεια των απόνερων μιας στραβής νομοθέτησης» δήλωσε στο ραδιόφωνο ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, Δ. Βερβεσός. «Δεν μπορεί να μην παραξένεψε τα μέλη του ΚΕΠΑ η διάγνωση ότι έχει ο 39χρονος Αρ. Φλώρος τόσο μεγάλο ποσοστό αναπηρίας» σημείωσε ο ίδιος.
«Καλά και οι δικαστές, ο δικηγόρος του δεν όφειλαν να αντιληφθούν και αυτοί το παράλογο;» ρώτησε ο δημοσιογράφος.
  «Οι δικαστές έκαναν τη δουλειά τους, το ίδιο και ο δικηγόρος του. Μπορεί η αρχική σκέψη του νομοθέτη να ήταν μια πιο σύγχρονη διεύρυνση της υφ' όρον απόλυσης αλλά όταν εφαρμόστηκε ο νόμος έπρεπε να διαπιστώσουν οι υπουργοί ότι υπάρχουν προβλήματα» συμπλήρωσε ο πρόεδρος του ΔΣΑ και συνέχισε: «Στην ουσία με τον νόμο αυτό εξυπηρετούνται τα συμφέροντα του οικονομικού εγκλήματος».
 Στην ίδια γραμμή στοχοποίησης του νόμου κι όχι της σωρείας αβλεψιών και παρανομιών που φαίνεται να εξασφάλισαν στον Αρ. Φλώρο την αποφυλάκιση, ακολούθησαν πρώτο το προεδρείο της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, η Ν.Δ. και τα φιλικά της ΜΜΕ αλλά και ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Χ. Αθανασίου.
 Έφριξαν όλοι αυτοί οι νομοταγείς δημοσιογράφοι και πολιτικοί που με πλαστές (;) γνωματεύσεις εξασφαλίστηκε το πιστοποιητικό του ΚΕΠΑ και αμέσως μετά η δικαστική αποδοχή του αιτήματος αποφυλάκισης. Κανένας όμως από όλους αυτούς δεν φαίνεται να φρίττει όταν αμέσως μετά την εκφώνηση βαρύτατων ποινών κάθειρξης δεκάδες εγκληματίες σαν τον Αρ. Φλώρο αλλά και άλλοι ενδεχομένως, πολύ περισσότερο επικίνδυνοι, αντί να οδηγηθούν στη φυλακή παίρνουν απευθείας την αναστολή ποινής από τα δικαστήρια και πάνε σπίτι τους.
 Αρκεί να υπενθυμίσει κανείς ότι, πλην του Ακη Τσοχατζόπουλου που παρέμεινε αρκετό διάστημα στη φυλακή μέχρι να αποφυλακιστεί, ο μόνος οικονομικός εγκληματίας που δεν πήρε απευθείας από το δικαστήριο ή έστω λίγο αργότερα από το Συμβούλιο αναστολή ποινής και οδηγήθηκε στη φυλακή είναι ο Αρ. Φλώρος! Οι υπόλοιποι δεν έχουν ανάγκη ούτε το ΚΕΠΑ, ούτε πλαστά ή νόμιμα πιστοποιητικά, ούτε σφραγίδες νοσοκομείων, ούτε τον νόμο Παρασκευόπουλου. Χάρη στην αποτελεσματική εκπροσώπηση των επώνυμων συνηγόρων τους αλλά και στην αμέριστη επιείκεια των δικαστηρίων εγκληματίες με βαριές κατηγορίες καταδικάζονται σε πολυετείς καθείρξεις και αφήνονται αμέσως ελεύθεροι με αναστολή ποινής.
 Ένα... ολίγον ταξικό ευεργετικό μέτρο
 Αξίζει να σημειωθεί ότι ειδικά η αναστολή ποινής αποδεικνύεται στην πράξη ένα εξαιρετικά ταξικό μέτρο, δεδομένου ότι προϋποθέτει τον πρότερο έντιμο βίο, τη γνωστή διαμονή και τις υψηλές συνήθως οικονομικές εγγυήσεις. Οι προϋποθέσεις αυτές σχεδόν εξ ορισμού είναι απαγορευτικές για τον κάθε φτωχοδιάβολο που ζητάει παρόμοια επιείκεια από τους δικαστές.
 Για παράδειγμα, τόσο ο γνωστός για τις υπερβολικές διασκεδάσεις του συγκατηγορούμενος του Αρ. Φλώρου, κ. Μηλιώνης, όπως και οι υπόλοιποι συγκατηγορούμενοι που καταδικάστηκαν για υπεξαίρεση, ξέπλυμα και λαθρεμπορία βγήκαν αμέσως μετά τη δίκη έξω με αναστολή, με τη ζημία του Δημοσίου από την Energa-Hellas Power να αγγίζει τα 256 εκατ. ευρώ. Στον ίδιο τον Αρ. Φλώρο ξεχνούν όλοι ότι δόθηκε αναστολή ποινής και απαγόρευση εξόδου από τη χώρα ενώ καταδικάστηκε για ηθική αυτουργία σε ανθρωποκτονία από πρόθεση! Κι αυτό, ενώ ήδη συνεχιζόταν και η δίκη για την υπεξαίρεση, στην οποία δεν του δόθηκε όμως αναστολή ούτε φυσικά και το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου.
 Στη συνέχεια αίτημα αποφυλάκισης υπέβαλαν οι συνήγοροί του, Ηλίας Αναγνωστόπουλος και Βασίλης Δημακόπουλος, επικαλούμενοι την ανεπανόρθωτη βλάβη που θα υποστεί η υγεία του από την παραμονή του στις φυλακές. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος επικαλέστηκε τη μόνιμη κατοικία του στη Φιλοθέη και την παρουσία του κατά τη διάρκεια της δίκης.
 Ας θυμηθούμε λοιπόν για λίγο και πόσοι άλλοι οικονομικοί (και όχι μόνο) εγκληματίες με γνωστές διαμονές σε βίλες, με πρότερους έντιμους βίους, με... εύθραυστη υγεία και με μεγάλες οικονομικές εγγυήσεις τελικά απέφυγαν ακόμα και να αντικρίσουν τα κάγκελα της φυλακής.
 Η «λίστα» αναστολών
■ Δωροδοκία γιατρών, υπερκοστολογήσεις και ξέπλυμα βρόμικου χρήματος καθείρξεις 11 έως 14 χρόνια. Ολοι ελεύθεροι με αναστολή.
■ Τοκογλυφία και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση εκβιαστών που χρησιμοποιούσε ακόμα και βία κατά καταστηματαρχών. Είκοσι άτομα (μεταξύ τους αστυνομικοί), ποινές από 5 έως 13 χρόνια. Ολοι ελεύθεροι με αναστολή.
■ Οι τέσσερις ένοχοι της αλυσίδας φούρνων που εκβίαζαν γυναίκες και ανήκαν σε μεγάλο κύκλωμα σωματεμπορίας με ποινές κάθειρξης 10 έως 12,5 χρόνια πήραν όλοι αναστολή.
■ Υπόθεση «Noor One»: 33 κατηγορούμενοι. Με ολική ανατροπή του βουλεύματος και της εισαγγελικής πρότασης καταδικάζονται με τη βαρύτερη των ποινών οι δύο Ελληνες «αποστολέας» και «παραλήπτης» του φορτίου των δύο τόνων ηρωίνης και τρεις αλλοδαποί. Οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι Ελληνες επιχειρηματίες καταδικάστηκαν σε καθείρξεις, πήραν αναστολή και αφέθηκαν ελεύθεροι.
■ Αναστολή στην εκτέλεση της ποινής κάθειρξης πήραν οι τέσσερις καταδικασθέντες, υπεύθυνοι της εταιρείας ΗΛΙΟΣ, για το μοιραίο δυστύχημα τον Αύγουστο του 2005, στο οποίο έχασαν τη ζωή τους 123 επιβαίνοντες στο αεροπλάνο.
■ Ολοι οι κατηγορούμενοι, μαζί και ο βασικός ένοχος (16 χρόνια κάθειρξη), για τη δολοφονία του φιλάθλου Κώστα Κατσούλη αφέθηκαν γρήγορα ελεύθεροι με αναστολή.
■ Ο χρυσαυγίτης γυμναστής από την Ιεράπετρα, που καταδικάστηκε σε 12 χρόνια κάθειρξη για τον κατ’ εξακολούθηση βιασμό μιας 14χρονης αθλήτριάς του, πήρε αναστολή ένα χρόνο μετά.
■ Πέντε χρόνια με αναστολή και οι βιαστές μιας κοπέλας στην Κοζάνη λόγω... προτέρου εντίμου βίου.
■ Μανωλάδα: ένοχοι «στα μαλακά» και με αναστολή ποινής οι δύο επιστάτες που πυροβόλησαν εναντίον των εργατών γης. Ο ένας για πρόκληση επικίνδυνων σωματικών βλαβών και του επιβλήθηκε εξαγοράσιμη (!) ποινή φυλάκισης 14 ετών και επτά μηνών και ο άλλος για απλή συνέργεια με εξαγοράσιμη ποινή φυλάκισης οκτώ χρόνια και επτά μήνες.
■ Φονικές πυρκαγιές Ηλείας 2007: το δικαστήριο έκρινε ένοχους τον πρώην νομάρχη Ηλείας Χ. Καφύρα, τον έκπτωτο δήμαρχο Ζαχάρως Π. Χρονόπουλο, τον πυροφύλακα Π. Τσούρα και την 84χρονη Σ. Νικολοπούλου. Η αρχική ποινή ήταν 77 χρόνια για τον καθένα, η οποία συγχωνεύτηκε στα 40 έτη. Ωστόσο, επειδή το αδίκημα είναι πλημμεληματικού χαρακτήρα, επιβλήθηκε η ανώτατη ποινή των 10 ετών για κάθε κατηγορούμενο. Η ποινή ήταν εξαγοράσιμη και οι κατηγορούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι.
■ Ένοχοι για βασανιστήρια, που είχαν ως αποτέλεσμα τη βαριά σωματική βλάβη (!) του Ιλι Καρέλι, σε βαθμό κακουργήματος κρίθηκαν από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Θεσσαλονίκης σωφρονιστικοί υπάλληλοι. Το δικαστήριο αποφάσισε να τους αφήσει ελεύθερους εν όψει του Εφετείου, υπό τον όρο της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα.
■ Σε ποινή κάθειρξης οκτώ ετών με αναστολή και χρηματική εγγύηση καταδικάστηκε ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ, Τάσος Μαντέλης, ενώ μαζί του καταδικάστηκε επίσης με αναστολή και το πρώην στέλεχος στης Siemens Ηλίας Γεωργίου.
■ Ο παραολυμπιονίκης Βασίλη Τσαγκάρης καταδικάστηκε σε κάθειρξη 16 ετών με αναστολή για τη δολοφονία του ξενοδόχου Μάριου Λουκόπουλου, τον Μάρτιο του 2017, στο Μοσχάτο.
■ ΜΚΟ της Εκκλησίας της Ελλάδος «Αλληλεγγύη»: πρότερο έντιμο βίο αλλά και καλή συμπεριφορά μετά την πράξη ήταν τα ελαφρυντικά που οι δικαστές αναγνώρισαν στο πρόσωπο του Δημήτρη Φουρλεμάδη και λειτούργησαν σαν καρυοθραύστης... στο «σπάσιμο» των ισοβίων για τον πρώην στενό συνεργάτη του μακαριστού Χριστόδουλου. Μπορεί να άκουσε 16ετή κάθειρξη λόγω της βαρύτητας των αδικημάτων, αλλά θα την... εκτίσει ελεύθερος με «όχημα» την αναστολή!
■ Ο «διάσημος εθνοφύλακας» Παναγιώτης Μπαντέμης, πρώην πυρηνάρχης της Χρυσής Αυγής στη Δράμα, έχει καταδικαστεί πρωτόδικα σε κάθειρξη 14 ετών και 10 μηνών ως επικεφαλής της επίθεσης σε βάρος δύο γυναικών από τη Βόρεια Ηπειρο στο Μεταξουργείο το 2011. Η υπόθεση εκδικάστηκε στις 16.6.2015 και το Γ’ Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων καταδίκασε τον Μπαντέμη και τους άλλους δύο κατηγορουμένους, τον Alexander Steven James (ερήμην) και τον Γεώργιο Φουρνάρο, για ληστεία και για επικίνδυνη σωματική βλάβη, ενώ αναγνώρισε και το ρατσιστικό κίνητρο των δραστών. Και ενώ το δικαστήριο απέρριψε τον ανασταλτικό χαρακτήρα στην έφεση, οι Μπαντέμης και Φουρνάρος κατάφεραν αργότερα να εξασφαλίσουν την αναστολή της ποινής τους μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση σε δεύτερο βαθμό. Εκτοτε οι δύο κατηγορούμενοι ζητούν αλλεπάλληλες αναβολές και τις πετυχαίνουν.
■ Ενοχοι για επιμέρους πράξεις δωροδοκίας-δωροληψίας και παράνομου στοιχηματισμού κρίθηκαν στην πλειονότητά τους οι κατηγορούμενοι για την υπόθεση των στημένων αγώνων της περιόδου 2008-11, γνωστή και ως υπόθεση «Koriopolis». Ανάμεσά στους ενόχους και οι Αχιλλέας Μπέος, Γιάννης Κομπότης, Γιώργος Τσακογιάννης, Αβράαμ Παπαδόπουλος, Γιώργος Μποροβήλος και Δημήτρης Μπάκος. Ποινές από 5 μήνες έως και 10 χρόνια φυλάκισης αποφάσισε το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων. Ολοι αφέθηκαν ελεύθεροι με αναστολή ποινής.
* Σε οκταετή κάθειρξη και ποινή φυλάκισης τριών μηνών με αναστολή, καθώς και σε χρηματική ποινή 40.300 ευρώ, καταδικάστηκε από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων ο πρώην πρόεδρος του Νοσοκομείου Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού», Χάρης Τομπούλογλου, για την υπόθεση της δωροδοκίας του από διαφημιστική εταιρεία.
■ Ισόβια για τον συνεργάτη του Ακη Τσοχατζόπουλου, Γιάννη Σμπώκο (πρώην διευθυντής εξοπλισμών), και κάθειρξη 25 και 20 έτη για τους Αντώνη Κάντα και Νίκο Λεονταρίτη. Οι δύο τελευταίοι αφέθηκαν ελεύθεροι με αναστολή.
■ Με την καταβολή εγγύησης 700.000 ευρώ αποφυλακίστηκε με απόφαση (κατά πλειοψηφία 3-2) του Πενταμελούς Εφετείου Αναστολών ο πρώην υπουργός Εσωτερικών της Κύπρου, Ντίνος Μιχαηλίδης, καταδικασμένος σε κάθειρξη 15 ετών για την υπόθεση διακίνησης «μαύρου χρήματος» για την αγορά των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων TOR M1.
■ Την αίτηση αναστολής εκτέλεσης της ποινής της 20ετούς κάθειρξης που είχε επιβληθεί τόσο στον ηγούμενο όσο και σε μοναχό της παλιάς αδελφότητας της Μονής Εσφιγμένου, για το επεισόδιο με τη ρίψη μολότοφ, τον Ιούλιο του 2013, κατά την προσπάθεια εκκένωσης του αντιπροσωπείου της μονής, στις Καρυές Αγίου Ορους, έκανε δεκτή το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης.
■ Κάθειρξη δέκα ετών και έξι μηνών με αναστολή επιβλήθηκε στον Αλέξανδρο Αγγλούπα, ο οποίος δικάστηκε από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας για τον πυροβολισμό σε βάρος της Γωγώς Φαρμάκη τον Νοέμβριο του 2011. Με την απόφασή του το δικαστήριο αναγνώρισε στον επιχειρηματία -ο οποίος σημειωτέον είχε προφυλακιστεί για την υπόθεση της σπείρας Ρομά που ξάφριζε σπίτια πλουσίων- το ελαφρυντικό της ειλικρινούς μεταμέλειας, αλλά όχι αυτό του προτέρου εντίμου βίου!
Κουνώντας το δάχτυλο
 Να λοιπόν που χωρίς τον νόμο Παρασκευόπουλου (καλώς ή κακώς) της φυλακής τα κάγκελα δεν είναι για τους επώνυμους ή τους «ειδικής» προέλευσης εγκληματίες. Το χειρότερο όμως δεν είναι ούτε οι επιλεκτικές αναστολές ποινών που δίνουν τα δικαστήρια, ούτε οι αποφυλακίσεις με πλαστά ή όχι πιστοποιητικά, ούτε καν οι συνεχείς αναβολές των δικών. Το χειρότερο είναι ότι εκείνοι που υποκριτικά και με πρόσχημα την εγκληματικότητα κουνάνε σήμερα το δάχτυλο και ζητούν κατάργηση ενός νόμου ο οποίος ορίζει αντικειμενικά κριτήρια (ασθένειας, αναπηρίας κ.λπ.) για όλους τους καταδικασμένους προκειμένου να γίνονται δεκτά τα αιτήματα αποφυλάκισης, δεν ανησυχούν καθόλου για την περίπτωση υποτροπής όσων καταδικάζονται σε βαριές καθείρξεις και παραμένουν ελεύθεροι λόγω αναστολής.
 Προφανώς δεν αποτελεί λύση ο περιορισμός των αναστολών, όμως επίσης δεν αποτελεί λύση η ενοχοποίηση ενός νόμου επειδή κάποιος ίσως πλαστογράφησε γνωματεύσεις. Διαφορετικά θα φτάσουμε και πάλι στις ακραία απάνθρωπες λύσεις που θέσπισε ο νόμος Αθανασίου με τις φυλακές απομόνωσης μόνο και μόνο επειδή επί υπουργίας του ο Χ. Ξηρός παραβίασε την άδειά του.
[Πηγή: efsyn]

Ιδρώνει κανένα αυτί;

 Προχθές το ιδιωτικό κανάλι STAR στις ειδήσεις του μετέδωσε ένα κατασκευασμένο, δηλαδή απολύτως ψεύτικο «ρεπορτάζ» εθνικού περιεχομένου, λόγω 25ης Μαρτίου και... τηλεθέασης, προφανώς.

 Χθες ένας δημοσιογράφος μίλησε δημόσια και επώνυμα - και κατέθεσε επί ώρες επίσημα στην αστυνομία- και είπε με λεπτομέρειες ότι απειλείται η ζωή του από ένοπλους υπαλλήλους-μπράβους του γνωστού εφοπλιστή Ευάγγελου Μαρινάκη, ιδιοκτήτη ΜΜΕ και εταιρειών του ποδοσφαίρου.

 Κάθε μέρα τα ψεύτικα «νέα» και το δηλητήριο της μισαλλοδοξίας πλημμυρίζουν όλα τα είδη του Τύπου.

 Αυτά όλα τα περιστατικά που δυστυχώς δεν αποτελούν πλέον οδυνηρές εξαιρέσεις, την εποχή των «ιδιωτικών στρατών» στα ιδιωτικά Μέσα Ενημέρωσης, δεν θα έπρεπε να απασχολήσουν όλες τις δημοσιογραφικές Ενώσεις, το ΕΣΡ, τα τμήματα ΜΜΕ των πανεπιστημίων, τη νομική κοινότητα, τους λειτουργούς του πολιτισμού, της εκπαίδευσης, των δικαιωμάτων, ή κάποιον σοβαρό θεσμό, τέλος πάντων;         [Πηγή: efsyn]

 Σχόλιο: Όταν μιλάμε για "ψεύτικο ρεπορτάζ", εννοούμε για εντελώς ψεύτικο.... Ε Δ Ω 
               Όταν μιλάμε για τον "γνωστό εφοπλιστή", ξαναγυρίζουμε στα "γνωστά".... Ε Δ Ω  
               Όταν όμως επικαλούμαστε τους "σοβαρούς θεσμούς" υπάρχει πιθανότητα
               να "ανταποκριθούν" εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος;;; 

Καστοριάδης: Έτσι θα έρθει η Αναγέννηση

 Το ιταλικό φιλολογικό περιοδικό «Lettera Ιnternazionale» πρωτοδημοσίευσε αυτό το άγνωστο δοκίμιο του φιλόσοφου Κορνήλιου Καστοριάδη.
 Υπάρχει κάτι αμεσότερο για όσους πιστεύουν ότι ζουν σε μια δημοκρατική κοινωνία, από το να διερωτηθούν σχετικά με τον ρόλο που διαδραματίζει ο πολιτισμός στην κοινωνία στην οποία ζουν; Και ειδικά σε μια περίοδο όπου παρατηρούμε μια άνευ προηγουμένου διάδοση αυτού που ονομάζουμε «πολιτισμό»;
 Για περισσότερο από δύο αιώνες υποστηριζόταν ότι ο ειδικός ρόλος του πολιτισμού σε μια δημοκρατική κοινωνία- σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε στις μη δημοκρατικές κοινωνίες εντοπίζεται στο ότι ο πολιτισμός είναι για όλους και δεν απευθύνεται μόνο σε μια συγκεκριμένη ελίτ. Αυτό σημαίνει ότι ο πολιτισμός πρέπει να είναι στη διάθεση όλων, όχι μόνο «νομικά» (πράγμα που δεν συνέβαινε, για παράδειγμα, στην Αίγυπτο των Φαραώ), αλλά επίσης κοινωνιολογικά, με την έννοια της πραγματικής πρόσβασης. Ας εξετάσουμε την αμιγώς σύγχρονη περίοδο του δυτικού κόσμου, δηλαδή από τις μεγάλες επαναστάσεις του τέλους του 18ου αιώνα (δημοκρατικές και με κύριο χαρακτηριστικό την εκκοσμίκευση και την απομάκρυνση από τον Χριστιανισμό) ως περίπου το 1950, ενδεικτική χρονολογία από την οποία θεωρώ ότι γεννάται μια νέα κατάσταση.
 Ο δημιουργός αναζητεί ξεκάθαρα μια νόρμα που φέρει ένα νέο νόημα. 
 Από τη σκοπιά του δημιουργού μπορούμε να μιλήσουμε για έντονο αίσθημα ελευθερίας και εκπληκτική μέθη που τη συνοδεύει. Μέθη όσον αφορά την εξερεύνηση καινούργιων μορφών και της ελευθερίας να τις δημιουργήσει. Αυτή η ελευθερία είναι συνδεδεμένη με ένα αντικείμενο: είναι κυρίως η αναζήτηση και η αναπαλαίωση ενός νοήματος. ΄Η, ορθότερα, ο δημιουργός αναζητεί ξεκάθαρα μια νόρμα που φέρει ένα νέο νόημα. Η σύγχρονη τέχνη, ακόμη και αν δεν ικανοποιεί το «λαϊκό αίσθημα», είναι δημοκρατική και επομένως απελευθερώνει.
 Το κοινό, από την πλευρά του, συμμετέχει «per procura» (με πληρεξούσιο), δηλαδή μέσω του καλλιτέχνη, σε αυτή την ελευθερία. Ουσιαστικά κυριεύεται από το καινούργιο νόημα του έργου τέχνης, και αυτό διότι, παρά την αδράνεια, τις καθυστερήσεις, τις αντιστάσεις και τις αντιδράσεις, πρόκειται για ένα κοινό που γίνεται το ίδιο δημιουργός. Η πρόσληψη ενός μεγάλου καλλιτεχνικού έργου δεν είναι ποτέ και δεν μπορεί να είναι ποτέ- μια απλή παθητική αποδοχή, αλλά αποτελεί επίσης συν-δημιουργία. Και οι δυτικές κοινωνίες, από το τέλος του 18ου αιώνα ως τα μισά τού 20ού αιώνα, υπήρξαν οι ίδιες αυθεντικοί δημιουργοί. Σήμερα, επικρατεί άραγε η ίδια κατάσταση; Όσον αφορά την πραγματική κοινωνική λειτουργία η «λαϊκή εξουσία» αποτελεί προκάλυμμα της εξουσίας των χρημάτων, της τεχνογνωσίας, της γραφειοκρατίας, των πολιτικών κομμάτων, του κράτους και των μέσων ενημέρωσης. Όσον αφορά το ίδιο το άτομο, παρατηρείται μια νέα αναδίπλωση για την οποία ευθύνεται ο γενικευμένος κομφορμισμός. 
 Πρεσβεύω ότι ζούμε στην πιο κομφορμιστική εποχή της σύγχρονης Ιστορίας. Λένε ότι κάθε άτομο είναι «ελεύθερο». Ωστόσο στην πραγματικότητα ο καθένας προσλαμβάνει παθητικά το μοναδικό νόημα που οι θεσμοί και η κοινωνία τού προτείνουν και του επιβάλλουν: τον «τηλεκαταναλωτισμό», ήτοι τον ψεύτικο καταναλωτισμό μέσω της τηλεόρασης. Θα σταθώ για λίγο στο θέμα της «ευχαρίστησης» τού σύγχρονου τηλεκαταναλωτή. Αντίθετα από τον θεατή, τον ακροατή ή τον αναγνώστη ενός έργου τέχνης, η συγκεκριμένη αυτή ευχαρίστηση περιλαμβάνει την ελάχιστη μετουσίωση. Πρόκειται για ικανοποίηση που υποκαθίσταται από τους παλμούς που προκαλεί η πράξη της ηδονοβλεψίας, για μια δυσδιάστατη «βιολογική ευχαρίστηση» η οποία συνοδεύεται από τη μέγιστη παθητικότητα. Οτιδήποτε παρουσιάζει η τηλεόραση, «καλό» ή «κακό» αφεαυτού, εκλαμβάνεται παθητικά στο πλαίσιο της αδράνειας και του κομφορμισμού.
 Ο θρίαμβος του ατομικισμού μεταφράζεται γενικώς ως «θρίαμβος της δημοκρατίας». Αυτός όμως ο ατομικισμός δεν είναι και δεν μπορεί ποτέ να είναι κενή έννοια, σύμφωνα με την οποία τα άτομα «κάνουν ό,τι θέλουν». Όσον αφορά την πολιτιστική δημιουργία, τομέας όπου η κριτική είναι πιο ασαφής και υπόκειται σε αμφισβητήσεις, είναι δύσκολο να υποτιμήσουμε την αύξηση του εκλεκτισμού της σύνθεσης ετερόκλητων στοιχείων, του δουλοπρεπούς συγκρητισμού. Και κυρίως ότι δεν επισημαίνεται η απώλεια του νοήματος, η οποία συμβαδίζει με την εγκατάλειψη της αναζήτησης της φόρμας- μιας φόρμας που είναι πάντα κάτι περισσότερο από απλή φόρμα, διότι, όπως έλεγε ο Ουγκό, αυτή είναι το «πραγματικό νόημα» που ανεβαίνει στην επιφάνεια.
 Η σημερινή εξέλιξη του πολιτισμού σχετίζεται άμεσα με την κοινωνική και πολιτική αδράνεια καθώς και την παθητικότητα που χαρακτηρίζουν τον σύγχρονο κόσμο. Η πολιτιστική αναγέννηση- αν συμβεί- θα είναι συνδεδεμένη με ένα καινούργιο και μεγάλο κοινωνικοϊστορικό κίνημα το οποίο θα θέσει εκ νέου σε λειτουργία τη δημοκρατία και θα της δώσει νέα μορφή και περιεχόμενο. Ανησυχούμε για την αδυναμία να οραματισθούμε επακριβώς το περιεχόμενο μιας τέτοιας δημιουργίας, τη στιγμή που ακριβώς αυτό αποτελεί την ομορφιά κάθε δημιουργίας.
  Ο Κλεισθένης και οι σύντροφοί του δεν μπορούσαν, ούτε όφειλαν να «προβλέψουν» τη γέννηση της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας και την ανέγερση του Παρθενώνα, όπως και τα μέλη της Συνταγματικής Εθνοσυνέλευσης της Γαλλικής Επανάστασης ή οι Πατέρες της Αμερικανικής Δημοκρατίας δεν μπορούσαν να φαντασθούν την εμφάνιση του Σταντάλ, του Μπαλζάκ, του Φλομπέρ, του Ριμπό, του Μανέ, του Προυστ ή του Πόε, του Μελβίλ, του Γουίτμαν και του Φόκνερ.  Η φιλοσοφία καταδεικνύει ότι θα ήταν παράλογο να πιστέψουμε ότι έχουμε εξαντλήσει πλέον οτιδήποτε νοητό, πραγματοποιήσιμο και μορφοποιήσιμο. Όπως θα ήταν παράλογο και το να θέσουμε περιορισμούς στη δυνατότητα της μορφοποίησης, δυνατότητα που πάντα εντοπίζεται στην ψυχική φαντασία και στο συλλογικό κοινωνικοϊστορικό φαντασιακό φαινόμενο. Αν παραδεχθούμε ότι όσοι διατηρούν μια σχέση άμεση και ενεργή με τον πολιτισμό μπορούν να συμβάλουν ώστε η περίοδος του λήθαργου να διαρκέσει το δυνατόν λιγότερο, αυτό θα γίνει εφικτό μόνο αν η προσπάθειά τους μείνει πιστή στις αρχές της ελευθερίας και της υπευθυνότητας.
 [Πηγή: www.doctv.gr]

Όταν μεγαλώσω θα γίνω εφοπλιστής!

 Όλες αυτές οι μικρές (εκατοντάδες) εφοπλιστικές εταιρείες διαφόρων επιχειρηματιών, που ξαφνικά μπήκαν στο χώρο του εφοπλισμού, και ενώ πολλοί από αυτούς ήταν ακόμα και οικονομικά κατεστραμμένοι, έχουν κατά καιρούς απασχολήσει τον Τύπο.
 Άλλοτε με τα παράνομα φορτία που κουβαλάνε, άλλοτε με τα σαπιοκάραβα που βουλιάζουν ξαφνικά σε διάφορες θάλασσες, άλλοτε με τα φτηνά και ανεκπαίδευτα πληρώματα (λόγω σημαιών ευκαιρίας) αλλά συχνότατα και λόγω των φιλικών διασυνδέσεών τους με πολιτικά πρόσωπα και ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες.
 Πολλές μάλιστα από αυτές τις εταιρείες διαθέτουν και άλλες θυγατρικές εργολαβικές εταιρείες, που δραστηριοποιούνται σε τομείς της ναυτιλίας σε όλο το εύρος της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης.
 Μάθαμε κάποιες από αυτές όταν οι ιδιοκτήτες τους προσπάθησαν κι έστησαν μαζί με την φιλοεφοπλιστική Χρυσή Αυγή σωματείο προκειμένου να αλληλοδιευκολύνονται στις φτηνές και χαλαρές εργασιακές σχέσεις.
 Τώρα μαθαίνουμε ότι και οι εταιρείες απορρύπανσης συνδέονται κι αυτές με διάφορους τρόπους με συμφέροντα στον ευρύτερο χώρο των λιμανιών και μάλιστα «κονταροχτυπήθηκαν» αρκετή ώρα μέχρι να αποφασιστεί το ποια θα αναλάβει τον κερδοφόρο καθαρισμό του Σαρωνικού.
 Πολλά επίσης ακούγονται εδώ και χρόνια και για τις αιτίες που οι μεγάλοι και μικροί εφοπλιστές επιμένουν να είναι ξεχωριστή υπηρεσία ενστόλων το λιμενικό και να υπάγεται σε ξεχωριστό Υπουργείο.
 Όλα αυτά ακούγονται, συχνά καταγγέλλονται, βγαίνουν καμιά φορά στο φως λόγω κάποιου συμβάντος αλλά λίγο αργότερα θάβονται ανεξέλεγκτα στον πάτο της μολυσμένης ή της καθαρής θάλασσας.
 Το κουβάρι δεν ξετυλίγεται ποτέ ενώ η χώρα συνεχίζει να διατηρεί στη νομοθεσία της 56 φοροαπαλλαγές για όσους είναι ή δηλώνουν εφοπλιστές.
 Αφορολόγητα τα κέρδη από τα πλοία, οι εταιρείες που συνδέονται με αυτά, οι αγοραπωλησίες, οι αποζημιώσεις από ασφαλιστικές, οι φόροι κληρονομιάς, τα δάνεια και οι καταθέσεις, οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης, οι αγορές χωρίς ΦΠΑ κ.ο.κ.
 Μη ξεχνάμε ακόμα και τα μεγάλα ονόματα εφοπλιστών που διέφυγαν με τα δις στο εξωτερικό στην αρχή της οικονομικής κρίσης και που δημοσιεύτηκαν κυρίως στο διεθνή αλλά και στον ελληνικό Τύπο χωρίς να κουνηθεί φύλλο.
«Οι ευρωπαίοι εταίροι τους γνωρίζουν με τα μικρά τους ονόματα και κάνουν πλάκα στους Έλληνες πολιτικούς» έγραφαν οι ξένες εφημερίδες και μετέδιδαν τα πρακτορεία το 2011.
 Για όλους αυτούς τους παραπάνω λόγους λοιπόν όλα οδηγούν σε μία και μόνη επιλογή: επάγγελμα εφοπλιστής!         [Πηγή: efsyn]

 Σχόλιο: ...Άλλα 'προσοδοφόρα" επαγγέλματα (εξίσου αποδοτικά) είναι επίσης: Έμπορος Θεού, ιδιοκτήτης ΟΠΑΠ, λαθρέμπορος, "ποδοσφαιρικός παράγων", ιδιοκτήτης τηλεοπτικού σταθμού χωρίς άδεια, κομματόσκυλο, "κουμπάρος", γλείφτης κατουρημένων ποδιών, "Έμπορος" Προσφύγων, Offshore-ίστας, καταθέτης σε παρθένους νήσους, επαγγελματίας φοροκλέφτης, διεφθαρμένος "αξιωματούχος", "τυφλός με ζυγαριά" που γέρνει, φασίστας (γενικά..), πολιτικός απατεώνας, Χριστοφοράκος, "Θεσμικός" Πρόεδρος Ανεξάρτητης Αρχής (τύπου ΕΛΣΤΑΤ), ... και (το κορυφαίο όλων) ηλίθιος.....
 Μακριά κι αλάργα απ' όλα τα "ζημιογόνα" κι "άκρως αντιπαραγωγικά" επαγγέλματα όπως: Αγρότης, Εργάτης, Ψαράς, Κτηνοτρόφος, Τεχνίτης, Μηχανικός, Αρχιτέκτονας, Δάσκαλος, Καθηγητής, Μισθωτός, Επιστήμονας.... και ειδικά ποιητής...!!! Δείτε γιατί... Ε Δ Ω 
 Εξυπακούεται ότι "το μαρτύριο της σταγόνας" ακολουθεί κατά πόδας ΚΑΙ τους συνταξιούχους των "αντιπαραγωγικών επαγγελμάτων" έως να εκπνεύσουν οριστικά και αμετάκλητα...
 [Πηγή σχολίου: Εμμανουήλ Ροΐδης]                                                                         Κ.Φ.

Γιατί είμαστε τυφλοί και εύπιστοι;

 Θεωρίες συνωμοσίας, απατεώνες τύπου Σώρρα, άρνηση του Ολοκαυτώματος, ρατσιστικές θεωρίες, η πτώση του Τείχους και του υπαρκτού σοσιαλισμού, η 11η Σεπτεμβρίου, η οικονομική κρίση, θρησκοληψία, φαντάσματα, εξωγήινοι, πυροβασία και πολλά άλλα.
 Αποδείξεις ότι είτε οι άνθρωποι είμαστε έτοιμοι να πιστέψουμε κάθε είδους ανορθολογική θεωρία, είτε επιδεικνύουμε μια ηθελημένη τύφλωση την ώρα που όλα τα γεγονότα μπορεί να βρίσκονται μπροστά στα μάτια μας.
 Στο τελευταίο του βιβλίο με τίτλο «Τύφλωση, ή γιατί αρνούμαστε να δούμε την πραγματικότητα» (εκδόσεις Μεταίχμιο), ο μεγάλος Γάλλος ιστορικός Μαρκ Φερό κάνει μια εξαντλητική εξέταση των περιπτώσεων, από τις αρχές του εικοστού αιώνα μέχρι σήμερα, στις οποίες οι πολίτες και οι ηγεσίες δεν μπόρεσαν να διαγνώσουν τις τάσεις της ιστορικής εξέλιξης ή τις αγνόησαν επιδεικτικά.
 Από τον αμερικανικό λαό που αναρωτιόταν μετά τις επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους «Μα γιατί μας μισούν;» την ώρα που η κυβέρνησή τους έκανε ή υποστήριζε πολέμους και επεμβάσεις στη Μ. Ανατολή και αλλού, μέχρι την πίστη της Δύσης ότι τα καθεστώτα του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού «έχουν μπροστά τους δεκαετίες ζωής» λίγο πριν αυτά καταρρεύσουν σαν χάρτινοι πύργοι, ο Φερό προσπαθεί να ερμηνεύσει τον ρόλο που παίζουν νοοτροπίες, ιδέες, στάσεις και συλλογική ψυχολογία στη μαζική μας τύφλωση.
 Μια αντίστοιχη προσπάθεια, όχι όμως σε επίπεδο ιστορικών, αλλά πνευματικών και κοινωνικών εξελίξεων, είχε κάνει το 1997 ο καθηγητής Ιστορίας της Επιστήμης και πρόεδρος της Ενωσης Σκεπτικιστών, Μάικλ Σέρμερ, με το βιβλίο του «Γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν σε παράξενα πράγματα;», με υπότιτλο «Ψευδοεπιστήμη, προλήψεις και άλλες πλάνες του καιρού μας» (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης).
 Τότε, τη δεκαετία του 1990, ιδιαίτερα στις ΗΠΑ βρισκόταν σε έξαρση το κίνημα της Νέας Εποχής (New Age), στο οποίο ξεχείλιζε ο ανορθολογισμός μέσω των θρησκειών, των αιρέσεων, αλλά και των «εναλλακτικών θεραπειών» και των μεθόδων «διεύρυνσης του Νου».
 Φυσικά και στις μέρες μας πολλά μπορούμε να πούμε για την υποχώρηση της ανθρωπιστικής παιδείας, για την έλλειψη οραμάτων και πολιτικών προοπτικών, για την κυριαρχία της οθόνης και την υποχώρηση του πολιτισμού του βιβλίου και της ανάγνωσης, την παρακμή της κριτικής σκέψης, αλλά και για τον ρόλο των ΜΜΕ στη «μυστικοποίηση» των κοινωνικών εξελίξεων και στην παρουσίασή τους αποσπασματικά, ανεκδοτολογικά ή δραματοποιημένα, έξω από το ιστορικό πλαίσιό τους. Ο Μαρξ είχε επισημάνει πολύ νωρίς την έννοια του φετιχισμού και την ανάγκη απομυστικοποίησης της βιωμένης μας εμπειρίας.
 Το πλεονέκτημα των συνωμοσιολογικών ή ανορθολογικών θεωριών είναι η απλότητα, σ’ έναν κόσμο που γίνεται όλο και πιο σύνθετος, όλο και πιο πολύπλοκος, πιο απρόβλεπτος και περισσότερο πολυπαραγοντικός.
 Η απλότητα προσφέρει ασφάλεια και ανταποκρίνεται στην αταβιστική ιδιότητα του εγκεφάλου για τη μικρότερη δυνατή κατανάλωση ενέργειας, σε αντίθεση με την έρευνα, τη μελέτη και την ερμηνεία, οι οποίες είναι χρονοβόρες, επίπονες και ενεργοβόρες. Επίσης σ’ ένα κοινωνικό περιβάλλον γεμάτο οδύνη και πόνο, η πίστη παρηγορεί (credo consolans), αφού προσφέρει ανακούφιση, ικανοποίηση και ελπίδα, έστω και εάν αυτή η τελευταία είναι ψευδής.
 Για να αποκτήσουμε μια καθαρή ματιά στο σήμερα και στο αύριο, απαιτείται προσωπική και συλλογική προσπάθεια και όχι λογική ανάθεσης στους ηγέτες, στους «ειδικούς», στους γκουρού και στους προφήτες της αλήθειας.           [Πηγή: efsyn]

Γενναιόδωρες τράπεζες, ακάλυπτα ΜΜΕ

 Όσα μάθαμε, όσα δεν μας είπαν και όσα δεν γράφουν από τη διαδικασία της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής για τα τρίγωνα της διαπλοκής μεταξύ τραπεζών, Mέσων Eνημέρωσης και κομμάτων εξουσίας.
 Η Ιστορία.... 
 Αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία που γίνονται γνωστά κατά τη διαδικασία της Εξεταστικής Επιτροπής για τη διερεύνηση της νομιμότητας των τραπεζικών δανείων που έχουν λάβει τα πολιτικά κόμματα, καθώς και τα ΜΜΕ. Εκτός από τις τράπεζες, θα κληθούν προσεχώς για εξέταση οι βασικοί μέτοχοι των αδρά δανειοδοτημένων μέσων ενημέρωσης.
 Η πλειονότητα των συστημικών ΜΜΕ αποσιωπά ή διαστρεβλώνει, για προφανείς λόγους, τις σημαντικές αυτές ειδήσεις. Αναμενόμενη είναι και η «χαλαρή» στάση βουλευτών των Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ, που άλλοτε λειτουργούν ως συνήγοροι των τραπεζικών συμβούλων και άλλοτε επιχειρούν να υποβαθμίσουν τη σκοπιμότητα των υπό διερεύνηση ζητημάτων. Στο βάθος της υπόθεσης βρίσκονται εξάλλου τα μεγάλα απλήρωτα δάνεια των δύο αυτών κομμάτων.
 Όπως αποδεικνύεται, όλα τα χρόνια της κρίσης οι τράπεζες δανειοδοτούσαν γενναιόδωρα τις τηλεοπτικές επιχειρήσεις της μονόπλευρης ενημέρωσης, που προάσπιζαν πριν απ’ όλα τα συμφέροντα των μετόχων, των επιχειρήσεων, των στελεχών και των ομάδων τους, χωρίς έστω τις μίνιμουμ πρωτοβουλίες εξυγίανσης, σωστής ενημέρωσης και εξασφάλισης των εργαζομένων.. ΕΔΩ
 Η Αμαρτία....
 Ωραία και τώρα που τα μάθαμε και τώρα που μας τα είπαν και τώρα που γράφτηκαν και τώρα που γνωρίζουμε τα "τρίγωνα Πανοράματος", γιατί δεν τους πιάνουν;;;;;
 Και γιατί δεν παίρνουν πίσω κι εκείνα τα 230 δις των ανακεφαλαιοποιήσεων;;;
 Και γιατί δεν επιστρέφουν και τα κλεμμένα των ασφαλιστικών ταμείων τώρα που βρήκαν την άκρη;;;; 
 Το άλλο με τον Τοτό, άλλη μέρα.....                                            Κ.Φ. 

Ο νέος αυριανισμός της «Kontra News»

 "Κι έστω η «Kontra News», ως φυσική συνέχεια της πάλαι ποτέ ένδοξης «Αυριανής», παίζει τα παιχνίδια της. Το ερώτημα είναι γιατί η κυβέρνηση δεν βγήκε να καταδικάσει κατευθείαν τον νέο «αυριανισμό»; Γιατί ο επίσημος ΣΥΡΙΖΑ δεν αντέδρασε αμέσως; Γιατί ρίχνει βορά στα «ντόπερμαν της ενημέρωσης» τα διαφωνούντα στελέχη του και δεν τα υπερασπίζεται απέναντι στις ανοίκειες επιθέσεις που δέχονται; Με ποιο ήθος της Αριστεράς συνάδει αυτή η συμπεριφορά;"... Ε Δ Ω 

Σήμερα υπάρχει Plan B;

"Έπρεπε ή δεν έπρεπε η κυβέρνηση να έχει έτοιμο ένα τέτοιο σχέδιο; Μόνο μία μπορεί να είναι η απάντηση: ασφαλώς και έπρεπε. Αλλά τότε γιατί όλος αυτός ο θόρυβος από τα κόμματα που είχαν την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας στο παρελθόν και από παράγοντες και μερίδα των ΜΜΕ που υποστήριξαν και υποστηρίζουν με αξιοθαύμαστο πάθος τις μνημονιακές πολιτικές;"... Ε Δ Ω 

 Και plan B και plan C έπρεπε να υπάρχει, αλλά πρωτίστως θα έπρεπε να υπάρχει σε εξέλιξη το plan A, το οποίο παραδόξως το προσπερνάνε "σχεδόν όλοι" στο ντούκου... Χωρίς plan A, άλλα plan δεν έχουν καμία πρακτική αξία... Κι όταν λέμε plan A (για να μην μπερδευόμαστε) εννοούμε πολύ απλά το σβέρκιασμα  ΟΛΩΝ  των υπευθύνων που παρέδωσαν τη Χώρα στους "κατακτητές της συμμορίας του Ευρώ" άνευ όρων... Αυτοί δεν είναι πολλοί, 5 είναι: Ο Κος Καθηγητής, ο Κος Κωστάκης, ο Κος Γιωργάκης, ο Κος Αντωνάκης και ο Κος Βαγγέλας... Όταν ξεκαθαρίσει το "τοπίο", τότε μπορούμε να μιλήσουμε για σωρεία plan... Plan να φάνε κι οι κότες...

Λουκουμάδες και Μελομακάρονα

 Σκατά: Παρεξηγημένο "επίθετο", έχει τρία γένη... Θηλυκό η Κουράς (γνωστή ως κουράδα), Αρσενικό ο Κούρος (γνωστός ως κούραδος) και Ουδέτερο το κουράδι.... 

 Κυκλοφορούν ελεύθερα στα ΜΜΕ, είτε σε συσκευασία (π.χ. καφέ), είτε χύμα, είναι "φτηνά", μπαίνουν στον "ανεμιστήρα", αλλά προσοχή δεν είναι, επ' ουδενί λόγω,  υλικά Ζαχαροπλαστικής....

 Για επιτυχημένες συνταγές "Μελάτες", χρησιμοποιείστε "μέλι ολικής αλέσεως" με την επωνυμία "Μελάς".... 

 Μετά την γραμματική και "συντακτική" αναγνώριση (για εκπαιδευτικούς λόγους) μπορείτε να ενημερωθείτε "αντικειμενικά" και "ποιοτικά" για την τρέχουσα επικαιρότητα ...  Ε Δ Ω