Είναι πολλά τα λεφτά…

 Η πτώση των τιμών των τραπεζικών μετοχών έγινε η αφορμή να ανοίξει -πάλι- το θέμα των πιστωτικών ιδρυμάτων. Με αυτήν αφετηρία, ξεκίνησε να γράφεται ένα αφήγημα που η πλοκή του ξεκινά από τα «κόκκινα» δάνεια, συνεχίζει στην κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών και καταλήγει στην κόντρα της ιταλικής κυβέρνησης με την Ε.Ε.
 Το παράξενο της ιστορίας είναι ότι, όλες αυτές τις μέρες, κανείς δεν έθεσε ένα καίριο ερώτημα: Πρόκειται για μυθοπλασία ή για απεικόνιση της πραγματικότητας;
 Ας ξεκινήσουμε από τα εύκολα. Στο αφήγημα πρωταγωνιστούν: Το Χρηματιστήριο, οι αγορές και οι «ντελάληδες». Αλήθεια, ποιος είναι ο ρόλος, σήμερα, του Χρηματιστηρίου στην πραγματική οικονομία; Περιθωριακός. Αψευδής μάρτυρας ο γενικός δείκτης τιμών, ο ημερήσιος όγκος των εισαγωγών και οι εισαγωγές νέων εταιρειών για να αντλήσουν κεφάλαια.
 Πάμε τώρα στους «ντελάληδες». Πρόκειται για μια ειδική κατηγορία ανθρώπων -οικονομολόγοι, χρηματιστές, δημοσιογράφοι, πανεπιστημιακοί κ.ά. Εμφανίζονται ως «ειδικοί» και χτίζουν καριέρες, καβαλώντας το κύμα. Στην πραγματικότητα, προσφέρουν άλλοθι με επιστημονικοφανή επιχειρήματα. Σχεδόν πάντα «πέφτουν έξω».
 Αψευδής μάρτυρας, μία έρευνα για την ιρλανδική κρίση, σύμφωνα με την οποία το 90% των «ειδικών», ακόμα και όταν τα σημάδια της καταιγίδας ήταν ορατά, υποστήριζαν ότι οι μέρες που έρχονται για την αγορά ακινήτων θα ήταν πιο... λαμπρές. Φυσικά, ανάλογη δραστηριότητα έχουν και στην Ελλάδα. Δεν έχετε παρά να ανατρέξετε στις εφημερίδες λίγο πριν από τη χρηματιστηριακή κρίση της δεκαετίας του '90 ή στην κορύφωση της «φούσκας» της αγοράς ακινήτων, για να διαπιστώσετε του λόγου το αληθές.
 Πάμε τώρα στον τρίτο -αλλά πιο σημαντικό- Καππαδόκη: στις αγορές. Μπορεί κάποιοι να θέλουν να τις εμφανίσουν ως απρόσωπες, αλλά αυτό δεν ισχύει. Οι αγορές είναι άνθρωποι: κεφαλαιούχοι και υπάλληλοι, που θέλουν εύκολα και γρήγορα κέρδη, με ελάχιστο ρίσκο. Κερδοσκόποι. Οι κερδοσκόποι για το Χρηματιστήριο είναι ό,τι οι παπάδες για την Εκκλησία. Χωρίς τους κερδοσκόπους δεν θα υπήρχε Χρηματιστήριο, όπως και χωρίς ιερωμένους δεν θα υπήρχε Εκκλησία. Εκτός κι αν κάποιοι πιστεύουν ότι ο Σόρος, ο Μπάφετ, ο Πόλσον και οι υπόλοιποι είναι… παπαδοπαίδια.
 Οι άνθρωποι αυτοί και οι κλώνοι τους για το μόνο που ενδιαφέρονται είναι να κερδίσουν. Για να το καταφέρουν, είναι διατεθειμένοι να κάνουν τα πάντα: από το να διαλύσουν μία εταιρεία και να εκμεταλλευτούν τα κουφάρια της, μέχρι να χρεοκοπήσουν μία χώρα και να ξεπουλήσουν τα υπάρχοντά της.
 Επομένως, όλη η φιλολογία περί κερδοσκοπίας, ανικανότητας, αναποτελεσματικότητας, είναι εντελώς περιττή, εκτός και αν εξυπηρετεί κάποιους άλλους σκοπούς. Εύλογα, λοιπόν, ανακύπτει το ερώτημα: Προς τι αυτός ο θόρυβος;
 Η μόνη λογική απάντηση είναι τα «κόκκινα» δάνεια. Γιατί, ας μη γελιόμαστε, από τα «κόκκινα» δάνεια θα βγουν τα επόμενα χρόνια πολλά λεφτά: από την εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων που χρησιμοποιούνται ως ενέχυρα, από την τιτλοποίησή τους, από τη διαπραγμάτευση των τίτλων, από... Και σε αυτό το παιχνίδι όλοι εμπλέκονται: από την κεντρική κυβέρνηση και την κεντρική τράπεζα, μέχρι τον τελευταίο υπάλληλο μιας εταιρείας διαχείρισης δανείων.
 Όπως έδειξε η υπόθεση της Αργεντινής, οι «επενδυτές» χρησιμοποιούν όλα τα όπλα: από την επιβολή φιλικών κυβερνήσεων μέχρι τη χρεοκοπία. Αλλά αυτό που γνωρίζουν είναι ότι όλα γίνονται πιο εύκολα και πιο απλά, αν έχουν στήσει το παιχνίδι στα μέτρα τους. Κάπως έτσι φθάνουμε στην πολιτική.
 Αν κάποιος ερευνήσει το πώς στήνεται η αγορά των δανείων, σίγουρα θα έχει πολλές «απορίες». Για παράδειγμα, οι τράπεζες ελέγχουν τους μηχανισμούς καταγραφής των τιμών των ακινήτων με οργανωμένες βάσεις δεδομένων. Τροφοδοτούν όλο το σύστημα -από το υπουργείο Οικονομικών μέχρι την Τράπεζα της Ελλάδος- με τιμές. Αν μελετήσει το θεσμικό πλαίσιο για τον καθορισμό των τιμών που εκπλειστηριάζονται τα ακίνητα σε συνδυασμό με τη σχέση των φορέων που έχουν αναλάβει το συγκεκριμένο «έργο» με τις τράπεζες, τότε θα μείνει με το στόμα ανοικτό.
 Και δεν είναι μόνο αυτά: Φορείς που εμπλέκονται στο πλαίσιο ελέγχου και οργάνωσης έχουν παρακλάδια που φθάνουν μέχρι την αγορά «κόκκινων» δανείων. Μεγαλομέτοχοι τραπεζών έχουν δραστηριότητες, οι οποίες άπτονται της διαχείρισης των προβληματικών δανείων. Και πολλά ακόμα…
 Είναι πλέον τόσο μεγάλη η διαπλοκή ρόλων και συμφερόντων, που εύλογα αναρωτιέται κανείς: Μήπως τελικά πριν να ξεκινήσει η συζήτηση για το αν θα υπάρχει μία τράπεζα-παρκαδόρος των «κόκκινων» δανείων ή αν θα δοθεί η εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου, θα έπρεπε να προηγηθεί ένας έλεγχος για το πώς θα διασφαλιστεί η διαφάνεια της συγκεκριμένης αγοράς και για το πώς θα αποτραπεί η -καθόλου απίθανη- προοπτική να παιχτεί ένα παιχνίδι που παραπέμπει στην παροιμία: «Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει»;
 Είναι τόσο πολλά τα λεφτά, που μπορεί να κολάσουν ακόμα και… αγίους. Και η μόνη άμυνα που υπάρχει είναι η διαφάνεια.
* Συντάκτης:
Γιάννης Σιώτος δημοσιογράφος, συγγραφέας   [Πηγή: efsyn]

Οι λειτουργίες του χρήματος

Μέσο συναλλαγής
για την αγορά αγαθών και υπηρεσιών

Λογιστική μονάδα
για τον καθορισμό των τιμών

Μέσο αποθήκευσης αξίας
για την αποταμίευση

Σχόλιο: ..."Και η μόνη άμυνα που υπάρχει είναι η διαφάνεια."... Καταλήγει ο συντάκτης του άρθρου... Αλλά προαπαιτούμενο της διαφάνειας είναι η γνώση, η "κατανόηση" απλών εννοιών όπως π.χ. Τι είναι το χρήμα;;; Και ποια λειτουργία του είναι αυτή που το καθιστά όπλο καταστροφής υπεύθυνο για όλα τα "εγκλήματα" κατά της ανθρωπότητας;; Η "αποθήκευση" είναι η "σωστή" απάντηση... Το τραγικό είναι ότι αυτό όχι μόνο δεν το κρύβουν, αλλά αντιθέτως το διαφημίζουν κιόλας επειδή είναι σίγουροι (και δεν σφάλλουν ουδόλως..) ότι τα "κοπάδια" δεν πρόκειται να αντιδράσουν ποτέ των ποτών λόγω της "άγνοιας" που καλλιεργείται συστηματικά από αρχαιοτάτων χρόνων με την "εκπαίδευση" που σκοτώνει την Παιδεία, με τους θρησκευτικούς "μακαρισμούς" που δαγκώνουν θανατηφόρα την ελεύθερη σκέψη και εδραιώνουν το φόβο της θεϊκής τιμωρίας... Έτσι δημιουργούν τον υποταγμένο άνθρωπο και τις κοινωνίες κοπαδιών... Θαυμάστε τους....
Τι είναι το χρήμα; ( Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα )... Ε Δ Ω 
Ποιοι το αποθηκεύουν; Αυτοί.... Ε Δ Ω 
Πού τα αποθηκεύουν; ... Στις "παρθένες" με "κρίνο"... Ε Δ Ω  
Κι άμα τους πιάσουν;;; ... Αυτοί στους οποίους "αναθέσαμε" να τους "πιάσουν" είναι ανάμεσα στους "αποταμιευτές"... Έβγαλαν και "διάγγελμα"... Εμπέδωσέ το...

Υπάρχει λύση;; Φυσικά... Να ξυπνήσουμε απ' το λήθαργο... Τότε υπάρχει αμυδρά ελπίς να αναρωτηθούμε... Γιατί το "χρήμα" δεν έχει ημερομηνία λήξης;;; Πιο απλά... Αν για παράδειγμα αντί να "φορολογούνται" (καμιά 15αριά φορές) τα χρήματα που κυκλοφορούν και καλύπτουν τις βασικές βιοτικές ανάγκες των ανθρώπων, να "φορολογούνται" μόνο τα "αποθηκευμένα" (σε οποιαδήποτε μορφή)... Τι και ποιους εξυπηρετούν τα "αποθηκευμένα";;
Να ένα απλούστατο παράδειγμα... Ε Δ Ω  
Ηθικά διδάγματα: ... 1. Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. (Ματθ. 5,3)... [.. Επί γης θα φτύνουν αίμα... Κ.Φ. 1-0]
2. Μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται. (Ματθ. 5,6)
[...Ζήσε μαύρε μου να φας το Μάη τριφύλλι και τον Αύγουστο σταφύλι... Λαός 2-1]
3. ... Η ανάπτυξη έρχεται... (παραμύθι για μωρά)...
4. ... Έχει ο θεός την υγειά μας να 'χουμε... (.. άσχετο...)...                             Κ.Φ.

Τζογάρουν και κερδίζουν και στο τέλος... χάνουμε

 Το μάθημα που πρέπει να πάρουμε από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, σύμφωνα με τον νομπελίστα οικονομολόγο Τζόζεφ Στίγκλιτς, είναι ότι η πρόκληση ήταν -και είναι- πολιτική.
 Οι πολιτικές γενικευμένης απορρύθμισης του χρηματοπιστωτικού τομέα στη διάρκεια των θητειών του Μπιλ Κλίντον (1992-2000) άνοιξαν διάπλατα τον δρόμο για την καταστροφή του 2008, η οποία στοίχισε τουλάχιστον δέκα τρισεκατομμύρια δολάρια στην κεφαλαιοποίηση των εισηγμένων εταιρειών σε όλο τον πλανήτη και προκάλεσε μαζική ανεργία, απώλεια εισοδήματος και στυγνή λιτότητα για εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους της εργατικής και της μεσαίας τάξης.
 Στην ίδια γραμμή του «φιλελεύθερου συνδρόμου» κινήθηκαν και οι «σοσιαλδημοκράτες» με τον Γκόρντον Μπράουν στη Βρετανία, τον Ρομάνο Πρόντι στην Ιταλία, τον Γκέρχαρντ Σρέντερ στη Γερμανία και τον Πιερ Μπερεγκοβουά στη Γαλλία. «Η Δεξιά ορίζει το ιδεολογικό πλαίσιο του νεοφιλελευθερισμού, αλλά, συχνά, η Αριστερά είναι εκείνη που τον εφαρμόζει όταν βρίσκεται στην εξουσία», όπως λέει ο δημοσιογράφος Μαρκ Ρος.
 Οι «τρεις καβαλάρηδες της Αποκάλυψης», που σαρώνουν τα πάντα στο πέρασμά τους, είναι ο Αλαν Γκρίνσπαν, πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, πρώην μέλος του Δ.Σ. της J.P. Morgan και ζηλωτής της ελεύθερης επιχείρησης, ο υπουργός Οικονομικών (1995) και πρώην αντιπρόεδρος της Goldman Sachs, Ρόμπερτ Ρούμπιν, και ο υφυπουργός Οικονομικών και θιασώτης της κατάργησης του φόρου στα κεφαλαιουχικά κέρδη και στις μεγάλες επιχειρήσεις, Λάρι Σάμερς.
 Η συμβολή τους στην κρίση; Σαρώνουν το ρυθμιστικό πλαίσιο των παράγωγων προϊόντων -βασική πηγή κερδοσκοπίας-, ενώ καταργούν τον Νόμο Glass - Steagall του 1933, ο οποίος διαχώριζε τις δραστηριότητες της εμπορικής τράπεζας από εκείνες της επενδυτικής και αποτελούσε το τελευταίο οχυρό στη δημιουργία των «too big to fail» χρηματοπιστωτικών κολοσσών. Παράλληλα, «παγώνουν» τον αγώνα κατά των φορολογικών παραδείσων.
 Οι δύο τελευταίοι πείθουν τον Κλίντον να εξαιρέσει τα παράγωγα προϊόντα από κάθε επιτήρηση, απόφαση που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην κρίση των subprimes.
 Ο Ομπάμα, ο οποίος στην προεκλογική του εκστρατεία είχε πάρει 39 εκατομμύρια δολάρια από τη Γουόλ Στριτ -το ένα εκ των οποίων από την Goldman Sachs-, διόρισε υπουργό Οικονομικών (2006-2008) τον Χένρι Πόλσον, πρώην διευθυντή της συγκεκριμένης εταιρείας, το επιτελείο του οποίου αποτελείτο σχεδόν αποκλειστικά από πρώην συνεργάτες του στην τράπεζα. Αυτό ονομάστηκε στην αργκό της Γουόλ Στριτ «Goldman Connection» - η «διασύνδεση της Goldman».
 Και αφού οι κυβερνήσεις έσωσαν τις τράπεζες με τρισεκατομμύρια από τα χρήματα των φορολογουμένων, αναγκάζοντάς τους να πληρώσουν αναδρομικά με σκληρή λιτότητα, το 2010, και παρά την ψήφιση του Νόμου Dodd - Frank που πήγαινε τον μισό δρόμο για την επαναρύθμιση του χρηματοπιστωτικού τομέα, είχαν αναβιώσει σχεδόν όλες οι παλιές πρακτικές στις δευτερογενείς αγορές.
 Ο Στίγκλιτς σωστά επισημαίνει κάτι που τείνουμε να ξεχνάμε: τις πολιτικές συνέπειες αυτών των οικονομικών επιλογών, οι οποίες, όπως λέει, ήταν προβλέψιμες και όντως είχαν προβλεφθεί.
 Βασικότερη όλων ήταν το προφανές, ότι εκείνοι που αντιμετωπίστηκαν με αυτόν τον τρόπο από το «σύστημα», δηλαδή η μεσαία και η εργατική τάξη, θα στρέφονταν σε δημαγωγούς. «Κανείς όμως δεν μπορούσε να φανταστεί κάτι τόσο κακό όσο ο Τραμπ», καταλήγει ο νομπελίστας οικονομολόγος.
 Σήμερα, οι υπαίτιοι της καταστροφής έχουν επανέλθει στις παλιές τους θέσεις ή προβιβάστηκαν μέσω «μετεγγραφής» σε άλλο πιστωτικό ίδρυμα, ενώ όλο και περισσότεροι αναλυτές πιστεύουν ότι μια νέα, χειρότερη, κρίση είναι κάτι περισσότερο από πιθανή. [Πηγή: efsyn]

 ...Αντί σχολίου "επιδόρπιο":... Αν και δεν ευελπιστώ να πάρουμε, "εμείς" και τα "Κουλάκια" που μανιωδώς εκτρέφουμε με τις ψήφους μας, κάποιο μάθημα απ' το ξεβράκωμα (κρίση το λένε "επιστημονικά") που ξεκίνησε το 2008 και θα συνεχίζεται εις τους αιώνας των αιώνων, εν τούτοις αρνούμαι πεισματικά να υποτάξω την νοημοσύνη μου στην απόλυτη ανοησία και να βελάξω σαν γιδοπρόβατο... Γι' αυτό προσθέτω στο παραπάνω "μενού" του Τζόζεφ Στίγκλιτς δύο "επιδόρπια" για όσους ενδιαφέρονται να καταλάβουν τι εστί "καβαλάρηδες της Αποκάλυψης"...
 1. 10 Απλά Ερωτήματα.... Ε Δ Ω 
 2. Ο "μπαμπάς" των "καβαλάρηδων της Αποκάλυψης"... Ε Δ Ω 

Όσοι επιμένουν ακόμα, ότι η "ανάπτυξη" έρχεται και τα "Κουλάκια" θα τους πάνε άτα στις αγορές δε χρειάζεται να δουν τίποτα απ' τα παραπάνω... Να πάνε κατευθείαν Ε Δ Ω  ...                   [Κ.Φ.]

«Οι δανειστές έσωσαν τον εαυτό τους, όχι τους Έλληνες»

«Τα προγράμματα δανείων για την Ελλάδα λήγουν, δισεκατομμύρια έχουν δοθεί, αλλά ποιον ή τι ακριβώς έσωσαν οι δανειστές της», αναρωτιέται αρθρογράφος της γερμανικής εφημερίδας «Frankfurter Rundschau».
«Αυτές τις μέρες ακουγόταν σποραδικά κάποια πράγματα για την Ελλάδα. Αφενός επειδή ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών έχει συμφωνήσει κάτι με την Αθήνα, το οποίο μπορεί να το πουλήσει ως επιτυχία (αντιμετώπιση του προσφυγικού) και αφετέρου επειδή η 20ή Αυγούστου σηματοδοτεί το τέλος των ευρωπαϊκών πιστωτικών προγραμμάτων και ο τυχερός παραλήπτης του τελευταίου πακέτου στέκεται και πάλι στα πόδια του», αναφέρεται μεταξύ άλλων στο άρθρο για να θέσει το ερώτημα: «Ποιος είναι όμως ο τυχερός παραλήπτης; Είναι οι Έλληνες πολίτες;».
" Όχι, στην πλειοψηφία τουλάχιστον όχι, αφού έχει διαδοθεί πια πως εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες πρέπει να επιβιώσουν με λιγότερα από 400 ευρώ το μήνα, χωρίς καμία προοπτική βελτίωσης. Οι συντάξεις έχουν περικοπεί, το σύστημα υγείας είναι άγνωστο εάν θα μπορέσει να τους σώσει όταν έχουν πρόβλημα υγείας, ο ΦΠΑ έχει αυξηθεί κατόπιν εντολής των δανειστών και πλήττει κυρίως του φτωχότερους, ενώ οι ειδικοί φοβούνται έκρηξη της φτώχειας.
 Όχι, κανείς δεν βοήθησε τους Έλληνες πολίτες και κανείς δεν τους έσωσε. Καθόλου περίεργο, αφού στον ελληνικό κρατικό προϋπολογισμό εισέρρευσε μόνο το 10% των περίπου 300 δισεκατομμύρια ευρώ των δανείων σύμφωνα με αξιόπιστους υπολογισμούς. Το συντριπτικό ποσοστό πήγε στις προβληματικές τράπεζες και στους δανειστές του ελληνικού κράτους. Η Γερμανία εισέπραξε κατά το διάστημα του "προγράμματος διάσωσης" τόκους ύψους 2,9 δισ. ευρώ από την Ελλάδα, ενώ ο γερμανικός προϋπολογισμός λειτουργεί απλώς ως εγγυητής, δεν χρειάστηκε δηλαδή να δώσει στην Ελλάδα ούτε ένα σεντ."
 Όμως, ο υπολογισμός των αυτοαποκαλούμενων «σωτήρων» είναι φυσικά διαφορετικός: Τώρα που η Ελλάδα έχει έναν ισορροπημένο προϋπολογισμό, επιστρέφει η εμπιστοσύνη των αγορών. Κανένα πρόβλημα επομένως αφού η Αθήνα θα μπορεί να δανειστεί τα χρήματα που χρειάζεται για να εξυπηρετήσει το χρέος της, μεταξύ άλλων, προς την ΕΕ. Χάρη σε ένα φιλικό προς τις επενδύσεις κλίμα (και την τεράστια μείωση των μισθών, κάτι που λέγεται όμως χαμηλόφωνα) θα προσελκυστούν επιχειρήσεις, οι οποίες θα δημιουργήσουν περισσότερες θέσεις εργασίας, ευημερία και φορολογικά έσοδα.
 Μπορεί κανείς να το θέσει και διαφορετικά: Οι περισσότεροι Έλληνες έπρεπε να πληρώσουν πικρά το γεγονός ότι η χώρα τους είναι ξανά «ανταγωνιστική». «Ανταγωνιστικότητα» στην περίπτωση αυτή σημαίνει ακριβώς αυτό που εννοούν με τον όρο αυτό εδώ και χρόνια και οι γερμανικές κυβερνήσεις : Ένα κράτος πρέπει να λειτουργεί σαν μια επιχείρηση. Αν «οι αγορές» δεν το εμπιστεύονται πλέον, πρέπει να μειώσει τις δαπάνες και μάλιστα σε βάρος εκείνων που είναι περισσότερο αδύναμοι να αμυνθούν».
«Με αυτή την έννοια», προστίθεται, «τα προγράμματα βοήθησαν πραγματικά και έφεραν τη σωτηρία. Βοήθησαν το ελληνικό κράτος να εξυπηρετήσει το χρέος του, μια βοήθεια χάρη στην οποία οι δανειστές βοήθησαν κυρίως τους εαυτούς. Και σώθηκε ένα σύστημα που επιτρέπει να μετατρέπονται τα κράτη σε ομήρους των χρηματοπιστωτικών αγορών, εάν δεν αποταμιεύουν χρήματα για τον προϋπολογισμό τους σε βάρος των μεσαίων και κατώτερων στρωμάτων.
 Μερικοί θα υποστηρίξουν ότι η Ελλάδα βρέθηκε από μόνη της στο αδιέξοδο. Απέκρυψε επί μακρόν το χρέος της, ευνόησε την οικογενειοκρατία και δεν εισέπραττε με δίκαιο τρόπο τους φόρους. Αυτό είναι σωστό, και δεν θα είχε κανείς να αντιτάξει τίποτα εάν πράγματι το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα βοηθούσε να εξαλειφθούν αυτά τα φαινόμενα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχε εναλλακτική λύση για να αποκατασταθεί η νεοφιλελεύθερη εκδοχή της ανταγωνιστικότητας.
 Έχουν υπάρξει πολλές προτάσεις από ορισμένους οικονομολόγους για να βοηθηθεί η ελληνική οικονομία να σταθεί στα πόδια της μέσω ενός μεγάλου επενδυτικού προγράμματος, το οποίο θα βελτίωνε τις υποδομές της (συμπεριλαμβανομένου του φορολογικού συστήματος) και θα τις έφτανε σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ναι, αυτό θα είχε κοστίσει χρήματα. Όμως, παντού όπου δημιουργούνται νομισματικές ενώσεις με διαφορετικά επίπεδα ανάπτυξης, δεν υπάρχει τρόπος να αποφευχθεί ένα σύστημα αλληλεγγύης που μετριάζει το χάσμα και «παραπλεύρως« να δημιουργεί και θέσεις εργασίας.
 Αντίθετα, τώρα η Ελλάδα «επιτρέπεται» να δανείζεται στην ελεύθερη αγορά. «Αυτό δεν θα αλλάξει τίποτα στον εκτοπισμό εκατομμυρίων πολιτών της από τον κόσμο της ευημερίας. Και ορισμένοι προβλέπουν ήδη την επόμενη "κρίση χρέους". Θα αλλάξει τρόπο σκέψης τότε η Ευρώπη; Σίγουρα όχι εάν δεν ασκηθεί πίεση από τις κοινωνίες, ώστε να δοθεί ένα τέλος στην αυταπάτη της πίστης στη λιτότητα».             [Πηγή: efsyn]   

Washington Post: «H Ελλάδα έχει ακόμη 4 δεκαετίες λιτότητας»

«Μετά από οκτώ χρόνια προγραμμάτων διάσωσης και αδιεξόδων και... ακόμη περισσότερων μνημονίων, η ελληνική οικονομία είναι έτοιμη να σταθεί και πάλι στα πόδια της. Ή τουλάχιστον ό,τι έχει απομείνει από αυτήν», αναφέρει σε δημοσίευμά της η αμερικανική εφημερίδα Washington Post, αναφερόμενη στη λήξη του προγράμματος στήριξης στα τέλη του Αυγούστου.
 Τα καλά νέα, αναφέρει το άρθρο που υπογράφει ο Matt O’Brien, είναι ότι η Ελλάδα ετοιμάζεται να βγει από το μνημόνιο και δεν θα χρειάζεται επιπλέον οικονομική βοήθεια για την ώρα. Τα κακά νέα, όπως έχει τονίσει το ΔΝΤ, είναι ότι ακόμη και με χαμηλότερα επιτόκια και με παράταση στην αποπληρωμή των δανείων, το ελληνικό χρέος  είναι ακόμη πολύ μεγάλο, η ανάπτυξη είναι πολύ χαμηλή και ο ιδιωτικός τομέας παραμένει εύθραυστος.  Με βάση τα παραπάνω δύσκολα μπορεί να πει κανείς ότι η Ελλάδα δεν θα χρειαστεί επιπλέον βοήθεια στο μέλλον, σημειώνει το δημοσίευμα.
 «Το χειρότερο όλων είναι όμως άλλο: Η Ευρώπη μπορεί πλέον να πανηγυρίζει πως η Ελλάδα συνιστά ένα success story, αλλά στην πραγματικότητα, η χώρα αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες οικονομικές αποτυχίες, εκτός από κράτη που έχουν αντιμετωπίσει πόλεμο ή επανάσταση” σημειώνεται.
 Εκτός από μικρά κρατίδια, όπως το Σαν Μαρίνο, υπάρχουν μόλις τέσσερις χώρες που έχουν βιώσει μεγαλύτερη ύφεση από την ελληνική, τα τελευταία 10 χρόνια: Η Λιβύη, η Υεμένη, η Βενεζουέλα και η Ισημερινή Γουινέα. Μάλιστα, οι δύο πρώτες ήρθαν αντιμέτωπες με τη φρίκη του εμφυλίου πολέμου και του αλληλοσπαραγμού, ενώ οι άλλες δύο, με ανίκανες και διεφθαρμένες ηγεσίες που έχουν συμβάλει στην επιδείνωση της πετρελαϊκής κρίσης.
 Όπως σημειώνει το δημοσίευμα, παρά τις εσωτερικές πολιτικές αναταραχές, οι οποίες πήραν τη μορφή ένοπλης σύρραξης με τη συμμετοχή της Ρωσίας το 2014, ακόμη και η Ουκρανία, η οικονομία της οποίας είχε δεχτεί ένα ισχυρό πλήγμα το 2009, είχε καλύτερες επιδόσεις από την Ελλάδα.

“Το πρόβλημα είναι ότι μια τέτοιου είδους οικονομική κατάρρευση είναι συνήθως σύμπτωμα μιας ευρύτερης κρατικής κατάρρευσης. Και για αυτό σπάνια συμβαίνει σε πλούσιες χώρες” αναφέρεται και υπογραμμίζεται: “Εάν εξετάσει κανείς την ιστορία του περασμένου αιώνα, υπάρχουν μονάχα 3 φορές που ευρωπαϊκές οικονομίες συρρικνώθηκαν σε μια περίοδο 10 ετών όπως η Ελλάδα: μετά τον Α’ Παγκόσμιο, μετά τον Β’Παγκόσμιο και μετά την πτώση του Κομμουνισμού”. Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, οι εξαιρέσεις σε αυτό το σχήμα σχετίζονται με πολέμους, εκτός από μία περίπτωση, τον υπερπληθωρισμό της δημοκρατία της Βαϊμάρης στη Γερμανία.

Σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει, η Ελλάδα πρέπει να παράγει πρωτογενή πλεονάσματα σε επίπεδο τουλάχιστον 2,2% του ΑΕΠ της έως το 2060 αναφέρει η αμερικανική εφημερίδα: «Ναι, σωστά καταλάβατε: Τέσσερις δεκαετίες λιτότητας περιμένουν ακόμη την Ελλάδα. Δεν είναι να απορεί κανείς που η ελληνική οικονομία μπορεί να μην επανέλθει εκεί που ήταν το 2008 παρά μόνο το 2030. Αυτή είναι η επιτυχία για την οποία μιλά η Ευρώπη: Μια οικονομία που παρουσίασε τέτοια ύφεση, όπως μία χώρα που μόλις έχει βγει από πόλεμο».
Φωτογραφία: Reuters - Πηγή: thetoc.gr

 ... Αντί σχολίου:  

                                                    - Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!

                                                    - Φταίει ο Θεός που μας μισεί!

                                                    - Φταίει το κεφάλι το κακό μας!

                                                    - Φταίει πρώτ’ απ’ όλα το κρασί!

                                                     Ποιος φταίει; ποιος φταίει; Κανένα στόμα

                                                     δεν το ’βρε και δεν το ’πε ακόμα....

                                                     ...σαν τα σκουλήκια, κάθε φτέρνα

                                                     όπου μας εύρει μας πατεί.

                                                     Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,

                                                     προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!      [Κ. Βάρναλης]

Φθηνό εξοχικό στον παράδεισο

Πήγε χτες ο μπάρμπα Θόδωρος σε κτηματομεσίτη να εκτιμήσει ένα χαμόσπιτο που έχει σε ένα χωράφι. Το χαμόσπιτο χαμόσπιτο αλλά γύρω με αυλές σε νησί του Αιγαίου, σε τέλεια θέση με θέα να βλέπει τη θάλασσα, δέκα λεπτά από κάθε παραλία, με άπλα. Ο μεσίτης, μιλημένος, του είπε 25-30 χιλιάρικα το πολύ. Οι Γερμανοί πελάτες που και καλά έβαλαν τον μπάρμπα Θόδωρο να πάει στον μεσίτη να «δει» τι γίνεται, ευχαριστημένοι.
 Με ρώτησε και εμένα, τον μορφωμένο, τη γνώμη μου. Του είπα να πάει να πει στον μεσίτη να ντρέπεται και στους Γερμανούς να ψάξουν αλλού για κορόιδα και πως τους φτύνω στη μάπα. Ας πάνε στο Βερολίνο να αγοράσουν κάτι με 25 χιλιάρικα, που δε σε φτάνει ένα 10ρικο το χρόνο μόνο για ενοίκιο.
 Βλέπω κοράκια από την Fraport έως τον μέσο Βαυαρό που θέλουν αεροδρόμια έως φτηνό εξοχικό στον παράδεισο να αγοράζουν για ψίχουλα τη χώρα μου και τους ηλίθιους τους συμπατριώτες μου τα πρόβατα να ωρύονται για τους «λαθρομετανάστες» που θα τους πάρουν την πατρίδα, για ονόματα και Μεγαλέξαντρους, και να κάνουν κουβέντες του τσαμπουκά στους καφενέδες για τους «αλήτες» τους πολιτικούς που φταίνε για όλα.
 Άντε στο διάολο πια... (Τα έχει όμως ανάγκη ο μπάρμπα Θόδωρος. Γιατί πλέον έχει καταντήσει να τρώει και να αγοράζει φάρμακα. Για αυτό φτάνει μόνο η σύνταξη).
 Α στο διάολο δυο φορές. Σιχάθηκα. Να με συγχωρείτε για την ένταση αλλά είμαι τρομερά λυπημένος. Γιατί για πολύ κόσμο δε βλέπω διέξοδο από τις παγίδες τέτοιων λύκων πια, δικών μας και ξένων και της αμορφωσιάς και της απληστίας και της αιώνιας βλακείας του είδους μας.  (Γιώργος Τυρίκος-Εργάς, Το κείμενο δημοσιεύθηκε στη προσωπική σελίδα του mko.aggalia.)   [Πηγή:  www.doctv.gr]

 Σχόλιο: ... Το μόνο που θα ήθελα να προσθέσω στα ανωτέρω είναι το: Α στο διάολο πολλάκις...
  Όχι για έμφαση ή από την ανάγκη προσωπικής εκτόνωσης, αλλά επειδή τα "χαρακτηριστικά γνωρίσματα" της αμορφωσιάς, της απληστίας και της αιώνιας βλακείας του είδους μας, που ευθύνονται για την κατάντια μας, έχουν καταγραφεί σε όλες τις "επιστημονικές έρευνες" από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα όπως ενδεικτικά μπορείτε να διαπιστώσετε: 1. Ε Δ Ω  ΚΑΙ 2. Ε Δ Ω 
                                                                                                                                                      [Κ.Φ.]

"Τσουνάμι" απ' την Ιταλία - "Απάντηση" απ' την Ελλάδα

 Ο αντίκτυπος της πολιτικής αστάθειας στην Ιταλία είναι σαρωτικός. Ομόλογα, Χρηματιστήρια και το ευρώ βρίσκονται τις τελευταίες ώρες στη δίνη μίας κρίσης με επίκεντρο την Ρώμη, καθώς ο Ιταλός Πρόεδρος Ματαρέλλα έθεσε εκ νέου τη χώρα του σε τροχιά πρόωρων εκλογών. Στα χαμηλότερα επίπεδα από τον περασμένο Νοέμβριο το ευρωπαϊκό νόμισμα. "Βουτιά" στα χρηματιστήρια.
 Ισχυρές πιέσεις δέχονται από το πρωί τα ελληνικά ομολόγα στη δευτερογενή αγορά με αποτέλεσμα να καταγράφεται σημαντική αύξηση στις αποδόσεις τους.
 Ενδεικτικά πριν από λίγο η απόδοση του 10ετους ομολόγου είχε φθάσει το 4,8% με αποτέλεσμα το περιθώριο έναντι του αντίστοιχου γερμανικού τίτλου (με απόδοση 0,28%) να κυμαίνεται στο 4,52%.
 Στις αρχές του 2018 η απόδοση του ελληνικού 10ετούς ομολόγου είχε υποχωρήσει στο 3,7% και το περιθώριο έναντι των γερμανικών (0,58%) κυμαίνονταν στο 3,12%. Δηλαδή από τότε μέχρι σήμερα καταγράφεται μία αύξηση του περιθωρίου κατά 1,4%.
 Ανοδικά κινούνται και οι αποδόσεις των άλλων χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας με αυτή του 10ετούς Πορτογαλικού τίτλου να κυμαίνεται στο 2,15% από 1,8% που ήταν στις αρχές του έτους.
 Ωστόσο το περιθώριο των Πορτογαλικών ομολόγων στο ίδιο διάστημα έχει αυξηθεί λιγότερο σε σχέση με των ελληνικών κατά μόλις 0,65% στο 1,87% από 1,22% αντιστοίχως.
 Οι εξελίξεις στις ευρωπαϊκές αγορές ομολόγων αποδίδονται στην πολιτική αστάθεια που έχει δημιουργηθεί στην Ιταλία. Στη Ρώμη η απόδοση του 10ετούς ομολόγου έχει εκτοξευτεί στο 3,1% από 1,9% που ήταν στις αρχές του έτους.
 "Σεισμός" στο ευρώ
 Οι φόβοι για την πολιτική και θεσμική κρίση στην Ιταλία αποδυναμώνουν το ευρώ, το οποίο υποχωρεί κάτω από τα 1,16 δολάρια για πρώτη φορά από τον Νοέμβριο.
 Η ισοτιμία του ευρωπαϊκού νομίσματος ήταν το πρωί στα 1,1586 δολάρια. Το χρηματιστήριο του Μιλάνου υποχωρούσε κατά 3% λίγο μετά την έναρξη των συναλλαγών.
 Το πετρέλαιο σημείωσε άνοδο στα 66,67 δολάρια το βαρέλι για συμβόλαια παράδοσης Ιουλίου και το Brent φτάνει τα 75,39 δολάρια το βαρέλι.
"Βουτιά" στα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια
 Βουτιά σημειώνουν οι ευρωπαϊκές μετοχές σήμερα, για δεύτερη ημέρα, εν μέσω ανησυχιών για την ευρωζώνη καθώς η Ιταλία προχωρά προς μια νέα προεκλογική εκστρατεία, η οποία θα μπορούσε να αποκτήσει χαρακτήρα δημοψηφίσματος για την παραμονή στο ευρώ.
 Στις 11:40 ώρα Ελλάδας, ο βασικός δείκτης του χρηματιστηρίου του Μιλάνου παρέτεινε τις αρχικές του απώλειες, υποχωρώντας σε χαμηλό 10 μηνών και καταγράφοντας πτώση 3%. Οι ιταλικές τραπεζικές μετοχές υποχώρησαν κατά 4,8%, σε νέο χαμηλό 13 μηνών.
 Ο δείκτης οδεύει προς τη μεγαλύτερη ημερήσια πτώση των τελευταίων 21 μηνών καθώς η διαπραγμάτευση κάποιων τραπεζικών μετοχών ανεστάλη λόγω της μεγάλης πτώσης τους. Ο επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας της χώρας δήλωσε ότι η όποια κίνηση έχει στόχο να αποδυναμώσει τα δημόσια οικονομικά της χώρας θα μπορούσε να υπονομεύσει την εμπιστοσύνη και χρόνια αξιόπιστων μεταρρυθμίσεων.
 Ο Ιταλός πρόεδρος έθεσε χθες τη χώρα σε τροχιά νέων εκλογών, ορίζοντας έναν πρώην αξιωματούχο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ως μεταβατικό πρωθυπουργό με εντολή να προετοιμάσει τις πρόωρες εκλογές και να ψηφίσει τον επόμενο προϋπολογισμό.
 Οι επενδυτές φοβούνται ότι θα υπάρξει μια πολωμένη προεκλογική εκστρατεία, από την οποία θα μπορούσε να προκύψει μια ευρωσκεπτικιστική κυβέρνηση, απειλώντας τη συνοχή της ευρωζώνης. «Το ιταλικό πολιτικό ρίσκο μάλλον καθυστερεί παρά αίρεται» ανέφερε ο επικεφαλής επενδύσεων της UBS.
 Οι μετοχές των Intesa Sanpaolo, BPER Banca, Unicredit και UBI Banca σημείωσαν πτώση 4,4-5,8% ενώ η Poste Italiane κατέγραψε βουτιά 5,7%. Οι νέες ανησυχίες για την ευρωζώνη οδήγησαν τον δείκτη Sentix για το ενδεχόμενο διάλυσης της ευρωζώνης στο υψηλότερο επίπεδο από τον Απρίλιο του 2017, όταν υπήρχαν ανησυχίες για μια προεδρία της Λεπέν στη Γαλλία. Ο πανευρωπαϊκός δείκτης STOXX 600 σημείωσε πτώση 1,6%, με τις τράπεζες να σημειώνουν τις χειρότερες επιδόσεις.
 Ο τραπεζικός δείκτης της ευρωζώνης σημείωσε βουτιά 4,3% και οδεύει προς τη μεγαλύτερη μηνιαία πτώση του από την ψηφοφορία για το Brexit τον Ιούνιο του 2016. Η αναταραχή στην Ιταλία επηρέαζε και άλλες περιφερειακές αγορές της ευρωζώνης, με τις μετοχές ισπανικών και πορτογαλικών μετοχών να βρίσκονται στη γραμμή πυρός. Η Banco Comercial Portugues υποχώρησε νωρίτερα κατά 6,7% ενώ οι ισπανικές Santander και Sabadell σημείωσαν πτώση 5,9% και 6% αντίστοιχα. Η ισπανική χρηματιστηριακή αγορά σημείωσε νωρίτερα πτώση 2,9% και η πορτογαλική 2,7%.
 Handelsblatt: Θύελλα στις ευρωπαϊκές αγορές - Ο φόβος για "Italexit" αυξάνεται
Μετά την αποτυχία συγκρότησης κυβέρνησης συνασπισμού Λέγκας-Πέντε Αστέρων, η κατάσταση στην Ιταλία επιδεινώνεται, γράφει η γερμανική Handelsblatt.
 "Οι επενδυτές προτιμούν να αναζητούν ασφαλή καταφύγια και σε αυτά περιλαμβάνεται το ιαπωνικό γιεν, το οποίο κατέγραψε σήμερα κέρδη έναντι πολλών νομισμάτων. Το ευρώ είναι και παραμένει ένα πολιτικό πείραμα και μπορεί να αποτύχει πολιτικά εάν δεν επιτευχθούν τα αναμενόμενα οικονομικά οφέλη", σχολίασε ο Ούλριχ Λέουτσμαν, εμπειρογνώμονας της Commerzbank.
 Την ίδια ώρα και στην Ισπανία, το κλίμα είναι πολιτικά εκρηκτικό, σημειώνει η γερμανική εφημερίδα. Την Πέμπτη και την Παρασκευή θα συζητηθεί στη Βουλή πρόταση μομφής εναντίον του συντηρητικού πρωθυπουργού Μαριάνο Ραχόι. "Δεν περιμένω κρίση, αλλά η συνεχιζόμενη αβεβαιότητα είναι εφικτή", δήλωσε ο Ούλριχ Στέφαν, επικεφαλής οικονομολόγος της Deutsche Bank.                                      [Πηγή: http://www.news247.gr]

 Η ελληνική "απάντηση"...
 Είναι "ολοφάνερο" πια ότι το "μέλλον" της χώρας μας είναι το ευρώ και μόνο οι "αδαείς" υποστηρίζουν ότι το ευρώ είναι πείραμα...!!! Εμείς τα πειραματόζωα δε μασάμε... Τι μας ενδιαφέρουν εμάς τα Brexit ta Italexit και Ispanexit;;; Φαρμακοβιομήχανοι είμαστε;;
 Άλλωστε όταν "αερίζονται"  Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Ιταλοί και Ισπανοί (που λέει ο λόγος...) εμείς διπλασιάζουμε τις τιμές στα καύσιμα, "αυξάνουμε" μισθούς και συντάξεις με τη μέθοδο του "κόφτη" και αναπτυσσόμαστε ραγδαίως... Δε χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση το αυτονόητο... Το "χρέος" θα μειωθεί...
 Η χώρα είναι τόσο θωρακισμένη που δεν έχει να φοβηθεί τίποτα και κανέναν... Ιδιαίτερα τώρα που σε συνεργασία με τον οίκο Gucci απέκτησε νέα αμυντική στολή "δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν", η οποία από μόνη της προσελκύει "επενδυτές" που ενδέχεται μεν να χάσουν λεφτά, αλλά κερδίζουν αγάπη...
 Αυτή είναι η "ελληνική απάντηση" στα "τσουνάμια" των αγορών... Η "στολή" κυκλοφορεί και σε διάφορες αποχρώσεις για να καλύψει και τα γούστα των συνταξιούχων...
 Δείτε τον τρόπο που "λειτουργεί".... Ε Δ Ω  
 Καλή"ανάπτυξη"......                                                                                                 [Κ.Φ.]

Έτσι θα αυξηθεί ο κατώτατος μισθός

 "Ρητή αναφορά στην αύξηση του κατώτατου μισθού περιλαμβάνεται στο αναπτυξιακό σχέδιο της κυβέρνησης, τη συμφωνία περί του οποίου αποκάλυψε πρώτη η «Α» στο φύλλο της 15ης Μαΐου.
Το εργασιακό περιβάλλον της μεταμνημονιακής εποχής που αποτελεί τον πυρήνα του σχεδίου, παρουσίασε ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος στο Eurogroup της 27ης Απριλίου, ανοίγοντας τον δρόμο της αύξησης του κατώτατου μισθού από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, στα πρότυπα της Πορτογαλίας.
 Επιπλέον, αναφέρεται στην επαναφορά των βασικών αρχών των συλλογικών συμβάσεων και στον ανασχεδιασμό του προστίμου για την αδήλωτη εργασία ώστε να μειωθεί στο 5% το 2021, ενώ εμπεριέχει και την αναπροσαρμογή του συστήματος επιδότησης της ανεργίας λαμβάνοντας υπόψη τους δείκτες φτώχειας.
 Είναι γεγονός ότι με σχετική Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου το 2012, ο κατώτατος μισθός στη χώρα μας μειώθηκε από 751 ευρώ σε 586 για όλους τους εργαζομένους, πλην των νέων έως 25 ετών, για τους οποίους προβλέφθηκε το... ιλιγγιώδες ποσό των 511 ευρώ, ενώ εν συνεχεία ο τρόπος καθορισμού του πέρασε από τα χέρια των κοινωνικών εταίρων σε αυτά του εκάστοτε υπουργού Εργασίας.
Κάν' το όπως η Πορτογαλία
 Επί της ουσίας, αυτό το οποίο προβλέπει το αναπτυξιακό σχέδιο είναι να υπάρξει ένα νέο σύστημα υπολογισμού του κατώτατου μισθού, σε σύνδεση με τις πραγματικές δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας και τη στόχευση για την καταπολέμηση της ανεργίας, την αύξηση της απασχόλησης, αλλά και της παραγωγικότητας, όπως αναφέρεται.
 Άλλωστε, υπάρχει και το παράδειγμα της Πορτογαλίας, η οποία από το Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Προσαρμογής έως σήμερα έχει ήδη προχωρήσει σε τρεις αυξήσεις του κατώτατου μισθού, με αποτέλεσμα από 530 ευρώ ο κατώτατος μισθός να αυξηθεί σε 557 το 2017 και να φτάσει τα 580 ευρώ το 2018, με στόχο να αγγίξει τα 600 ευρώ το 2019..." Ολόκληρη η είδηση Ε Δ Ω 

 Σχόλιο:  Όλοι αντιλαμβανόμαστε τη σπουδαιότητα αυτής της "είδησης"... Γιατί η "αύξηση" του κατώτατου μισθού (που σχεδόν ταυτίζεται με τον ανώτατο πια) θα επηρεάσει "θετικά" και τα "έσοδα" των ασφαλιστικών ταμείων και τις συντάξεις και την κατανάλωση... Η "οικονομία" θα πάρει μπροστά και όλα θα βαίνουν καλώς... Κι όλα αυτά με τη απλή μέθοδο "Κάν' το όπως η Πορτογαλία"... 
 Δηλαδή πώς;; Ας το δούμε συγκεκριμένα: Το 2012 ο βασικός από 751€ μειώθηκε στα 586... Τώρα θα αυξηθεί στα 586,90€ (μεικτά) και το 2019 θα αγγίξει τα 588,25€... Με το ρυθμό αυτό σύμφωνα με τις αναλογιστικές μελέτες το 4078 ο κατώτατος μισθός ενδέχεται (αν όλα πάνε κατ' ευχήν) να ξαναγίνει 751€ που ήταν το 2012..!!! Στην πραγματικότητα αυτό το "οικονομικό θαύμα" επιτυγχάνεται επειδή στηρίζεται στην επιτυχημένη μέθοδο που ακολουθήθηκε και στις συντάξεις όπως πολύ καλά γνωρίζουμε... Είναι η μέθοδος του "επανυπολογισμού" που οδήγησε σε "αύξηση" όλων των συντάξεων μέσω της παρατεταμένης συρρίκνωσης τους...
 Αν σε όλα αυτά προσθέσουμε τα συσσίτια που θα δίνονται σε ακόμα περισσότερους, αλλά και τα ειδικά μέτρα (πολύ συγκεκριμένα) για τους νέους όπως: Δίκαιη εκπαίδευση (σαν τη δίκαια δίκη), δημιουργία ειδικών πόλεων φιλικών προς τους νέους (εκεί θα τους μαζεύουν μέχρι να μεγαλώσουν υποθέτω), βελτίωση της ευημερίας και της υγείας των νέων (με νόμο μάλλον) κι άλλα παρόμοια και σαφέστατα μέτρα,  καταλήγουμε αβίαστα στο αντικειμενικό συμπέρασμα:  Η "ανάπτυξη" έρχεται, τα μνημόνια καπούτ....  Και γενικά καπούτ....
 Επειδή το "αναπτυξιακό σχέδιο" της κυβέρνησης που αφορά τη μεταμνημονιακή εποχή είναι όντως ανατριχιαστικό και πολύπλοκο για τον κοινό νου, μόνο αν το ακούσουμε από τον "ειδικό" μπορούμε να το προσεγγίσουμε επί της ουσίας... Δείτε και απολαύστε εξήγηση σε 55"... Ε Δ Ω                                                              

Μιλιταρισμός, πολεμοκάπηλοι και τρωκτικά

 Η αναμόχλευση τα τελευταία χρόνια των λεγόμενων εθνικών μας θεμάτων και η προσπάθεια να επιλυθούν σε μια συγκυρία κατά την οποία η ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής ταράσσεται από πολεμικές αναφλέξεις και σεισμικές δονήσεις, αλλά και τα Βαλκάνια πορεύονται σ’ ένα εύθραυστο περιβάλλον, έχει προκαλέσει μια εθνικιστική έξαψη, η οποία δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό.
 Μετά τα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό, έστω μειωμένης έκτασης και έντασης σε σχέση με το παρελθόν, γίνεται προσπάθεια να καλλιεργηθεί από εθνικιστικούς κύκλους ένα κλίμα ότι πρέπει να προετοιμαζόμαστε για τα χειρότερα, κυρίως με αφορμή την επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας.
 Συγκεκριμένη μερίδα του Τύπου, με ακραίους τίτλους και εμπρηστική φρασεολογία, αλλά και τηλεοπτικοί σταθμοί, καθημερινά «κάνουν πόλεμο» και υποδαυλίζουν τα μίση και τα πάθη.
 Στη χορεία των εθνικιστικών, ακροδεξιών, αλλά και γραφικών εντύπων («Ελεύθερη Ωρα», «Εστία», «Μακελειό» κ.λπ.), προστέθηκαν εσχάτως και τα «Νέα» του κ. Μαρινάκη, ακόμα και με «έγκριτους» δημοσιογράφους.
 Όπως για παράδειγμα ο Γεώργιος Μαλούχος, ο οποίος στο φύλλο του Σαββατοκύριακου, σε άρθρο με τίτλο «Οι νίκες και οι ήττες της Ελλάδας», συμπεραίνει με κάθε σοβαρότητα πως «είναι πασιφανές ότι η Ελλάδα σύντομα θα κληθεί να υπερασπιστεί την ακεραιότητα και την κυριαρχία της» και προσθέτει ότι «το περιστατικό στη Ρω [προειδοποιητικά πυρά εναντίον τουρκικού ελικοπτέρου] δείχνει ότι η χώρα έχει αντιληφθεί επιτέλους την πραγματικότητα και ετοιμάζεται να απαντήσει». Κατά τον συγγραφέα, η «προετοιμασία για σύγκρουση» σημαίνει:
 Πρώτον, στρατιωτική επάρκεια, την οποία εκτιμά ότι η Ελλάδα διαθέτει παρά την οκταετή λιτότητα.
 Δεύτερον, διεθνείς συμμαχίες, οι οποίες, όπως λέει, «ελέω Ερντογάν βρίσκονται στο καλύτερο σημείο τους μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο». Μάλιστα επαναφέρει το δόγμα «ανήκομεν εις την Δύσιν», λέγοντας ότι όποτε απομακρυνθήκαμε απ’ αυτήν, οδηγηθήκαμε σε ήττες.
 Και τρίτον, αποφασιστικότητα και έλλειψη φόβου, τα οποία το περιστατικό της Ρω έδειξε –κατά την άποψη του συντάκτη– ότι επίσης διαθέτει η Ελλάδα.
 Ωραία λοιπόν! Η συλλογιστική είναι απλή, αν και όχι και πολύ φρέσκια. «Η Ελλάδα είναι ισχυρή, έχει άψογες συμμαχίες, η συγκυρία είναι ευνοϊκή (αφού ο Ερντογάν είναι απομονωμένος) και δεν μας λείπει και η αποφασιστικότητα, όπως έδειξε η Ρω». Ας ντυθούμε λοιπόν στα χακί!
 Το «μαύρο μέτωπο» φασιστών, εθνικιστών, ακροδεξιών, ιεραρχών και μέρους των δικαστών συμπληρώνεται και ολοκληρώνεται από τον μιλιταρισμό και τους προαγωγούς του. Ξαφνικά οι τηλεοράσεις και οι εφημερίδες γέμισαν και πάλι με «στρατιωτικούς αναλυτές», πρώην στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων (βλ. απόστρατους), πρώην και νυν πράκτορες μυστικών υπηρεσιών, μεσάζοντες οπλικών συστημάτων και γνωστά τρωκτικά της περιόδου του «εκσυγχρονισμού» και της «ισχυρής Ελλάδας».
 Για να μην ξεχνιόμαστε, οι «σύμμαχοι» και «εταίροι» είναι αυτοί που λεηλάτησαν και λεηλατούν τη χώρα. Τα αεροσκάφη, οι φρεγάτες και τα άρματά τους (και οι αναγκαίες μίζες) συνέβαλαν ώστε να βουλιάξει οικονομικά η χώρα και να πλουτίσουν οι κάθε είδους «πατριώτες», οι οποίοι έσπευσαν να πάνε τα λεφτά τους στο εξωτερικό πριν ή κατά τη διάρκεια του «οικονομικού πολέμου».
 Η αντίσταση στο «μαύρο μέτωπο» και τις μαύρες προοπτικές περιλαμβάνει –εκτός των άλλων– και την αντίσταση στον μιλιταρισμό, τον εθνικισμό και τον πόλεμο και, κυρίως, στους πολεμοκάπηλους και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου.                                                               [Πηγή: efsyn]

Ένα «bitcoin» για τη Βενεζουέλα

 Μπορεί ένα κρυπτονόμισμα να απειλήσει την οικονομική αυτοκρατορία των Ηνωμένων Πολιτειών; Κρίνοντας από τις σπασμωδικές αντιδράσεις του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, η απάντηση είναι πιθανότατα θετική. Και η Βενεζουέλα δείχνει τον δρόμο… θεωρητικά.

 "Το χρήμα δεν είναι δημιούργημα κάποιας σύμβασης. Δημιουργείται από την ανταλλαγή"
   (Καρλ Μαρξ)

 Σε λίγες ημέρες η Βενεζουέλα θα αποκτήσει ένα νέο νόμισμα. Οπως ανακοίνωσε ο πρόεδρος Μαδούρο, στις 20 Φεβρουαρίου ξεκινά η προπώληση του πέτρο, το οποίο θα στηρίζεται στην τεχνολογία των κρυπτονομισμάτων και θα λειτουργεί παράλληλα με το εθνικό νόμισμα, μπολίβαρ. Στόχος είναι να παρακαμφθούν οι αμερικανικές κυρώσεις και οι τρομακτικές συνέπειες που έχουν στον πληθυσμό της χώρας, επιτρέποντας παράλληλα στη βενεζουελάνικη οικονομία να ξεφύγει από τον φαύλο κύκλο του υπερπληθωρισμού και της εξάρτησης από το δολάριο.
 Αν και αρχικά ο Μαδούρο παρουσίασε το νέο νόμισμα σαν το bitcoin της Βενεζουέλας (κερδίζοντας την προσοχή των διεθνών μέσων ενημέρωσης), η σύγκριση ήταν μάλλον ατυχής αφού το bitcoin δεν πληροί καμία από τις προϋποθέσεις ενός πραγματικού νομίσματος: δεν είναι μέσο μέτρησης αξιών, αφού δεν καλύπτεται και δεν εκφράζει τα μεγέθη μιας πραγματικής οικονομίας, δεν είναι ασφαλές μέσο αποθησαυρισμού (λόγω των τρομακτικών διακυμάνσεων της τιμής του) αλλά ούτε και μέσο συναλλαγών αφού χρησιμοποιείται ως επί το πλείστον από εγκληματίες και κερδοσκόπους.
 Αντίθετα, η αξία του πέτρο θα στηρίζεται σε διαπιστωμένα αποθέματα πέντε δισεκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου αλλά και στα αποθέματα χρυσού και διαμαντιών της Βενεζουέλας. Είναι χαρακτηριστικό, όπως διαπιστώσαμε στην πρόσφατη αποστολή της «Εφ.Συν.» στο Καράκας, ότι αρκετοί θεωρούν ακόμη και το bitcoin σταθερότερο νόμισμα από το σημερινό μπολίβαρ. Επίσης, σε μια χώρα όπου οι κάτοικοι περιμένουν για ώρες σε ουρές τραπεζών για να σηκώσουν από τα ΑΤΜ τα αντίστοιχο μερικών σεντς του δολαρίου, το πέτρο θα μπορούσε να δώσει λύσεις ακόμη και σε καθημερινές ανάγκες συναλλαγών καλύπτοντας έτσι ακόμη μια βασική λειτουργία ενός πραγματικού νομίσματος.
 Υπό αυτήν την έννοια το πέτρο θα μπορούσε να συνδυάσει για πρώτη φορά την πρωτοποριακή τεχνολογία των κρυπτονομισμάτων με όλες τις δικλίδες ασφαλείας που προσφέρει ένα κράτος στη λειτουργία ενός νομίσματος, αποτρέποντας τις απάτες και τις φούσκες.
 Παρά το γεγονός ότι τα δυτικά μέσα ενημέρωσης έσπευσαν να προεξοφλήσουν την αποτυχία του πέτρο, η αντίδραση του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών έδειξε ότι η Ουάσινγκτον δεν αντιμετωπίζει αψήφιστα το νέο εγχείρημα. Μιλώντας στο πρακτορείο Reuters o εκπρόσωπος του υπουργείου απείλησε όσους επενδυτές τολμήσουν να αγοράσουν πέτρο ότι θα βρεθούν αντιμέτωποι με «νομικούς κινδύνους», καθώς όλες οι συναλλαγές με αυτό ενδέχεται να αποτελούν πίστωση προς τη Βενεζουέλα και να παραβιάζουν τις αμερικανικές κυρώσεις.
 Αισθητά πιο ανήσυχο εμφανίστηκε το αμερικανικό περιοδικό Foreign Policy, το οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ προέβλεψε ότι οι ΗΠΑ κινδυνεύουν να χάσουν ένα από τα σημαντικότερα οικονομικά όπλα που διαθέτουν για την επιβολή της κυριαρχίας τους σε όλο τον κόσμο: τη δυνατότητα επιβολής κυρώσεων.
 Οι συντάκτες του περιοδικού επισήμαιναν ότι ο κίνδυνος δεν προέρχεται τόσο από το πέτρο της Βενεζουέλας όσο από την υιοθέτηση της τεχνολογίας των κρυπτονομισμάτων από άλλους διεθνείς παίκτες. Το ενδεχόμενο αυτό, επισημαίνουν, απειλεί να στερήσει από τις ΗΠΑ τον ρόλο του «κλειδοκράτορα» της παγκόσμιας οικονομικής αρχιτεκτονικής. Η ανησυχία της Ουάσινγκτον αυξάνεται από τις προσπάθειες της Μόσχας και του Πεκίνου να δημιουργήσουν παράλληλα συστήματα ελέγχου τραπεζικών συναλλαγών, κατ' αντιστοιχία του διεθνούς συστήματος διατραπεζικών πληρωμών SWIFT, που έχει την έδρα τους στις Βρυξέλλες.
 Μπορεί λοιπόν το εγχείρημα της Βενεζουέλας να πετύχει; Το βέβαιο είναι ότι από τη στιγμή που το πέτρο εισήλθε στα ραντάρ του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών η Ουάσινγκτον θα κάνει οτιδήποτε περνά από το χέρι της για να το συνθλίψει εν τη γενέσει. Θα θελήσει έτσι να στείλει ένα μήνυμα σε ολόκληρο τον πλανήτη ότι ακόμη και αν η αμερικανική οικονομία αποτελεί πλέον ένα γίγαντα με πήλινα πόδια, μπορεί να διατηρήσει την αυτοκρατορία της με τη δύναμη του δολαρίου και τα όπλα του Πενταγώνου.
 Οι συνθήκες για την επιτυχία του πέτρο θα ήταν πολύ πιο ευνοϊκές πριν από μερικά χρόνια, όταν ο Ούγκο Τσάβες και η Βενεζουέλα βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή μιας προοδευτικής συμμαχίας κρατών της Λατινικής Αμερικής. Οπως μας εξηγούσε άλλωστε η οικονομολόγος Πασκουαλίνα Κούρτσιο, η ιδέα του πέτρο (όχι ακόμη ως κρυπτονομίσματος αλλά ως παράλληλου ηλεκτρονικού νομίσματος) γεννήθηκε στα χρόνια του Τσάβες.
  Αυτό, λοιπόν, που προκαλεί οργή και ανησυχία στους ρυθμιστές της παγκόσμιας οικονομικής αρχιτεκτονικής δεν είναι η εμφάνιση ενός κρυπτονομίσματος αλλά ότι υπάρχουν ακόμη χώρες που διαθέτουν την αξιοπρέπεια να αντιστέκονται ύστερα από 19 χρόνια αποτυχημένων πραξικοπημάτων και αμερικανικών κυρώσεων. Χώρες, δηλαδή, που δεν παραδόθηκαν με τον πλέον ταπεινωτικό τρόπο ύστερα από 17 ώρες διαπραγματεύσεων. [Πηγή: efsyn]

Σχόλιο: "Ποιος" ή "Ποιοι" είναι το εμπόδιο για την αξιοπρεπή επιβίωση του ανθρώπινου είδους;;; Μα φυσικά "οι ρυθμιστές της παγκόσμιας οικονομικής αρχιτεκτονικής" που μαζί με τα "στρατά" τους αποτελούν το περιβόητο γραμμάριο που λέγαμε, το οποίο νικάει το κιλό... Αυτοί "οι ρυθμιστές" διατηρούν την "αυτοκρατορία τους με τη δύναμη του $ και των όπλων... Το "κιλό απλά κοιμάται ολόρθο και οραματίζεται "αναπτύξεις"...
 Λύσεις υπάρχουν, αλλά τα "κιλά" είναι ζούφια... Δείτε  Ε Δ Ω 

Καταιγισμός

 Καταιγισμός. Από γεγονότα, που είτε τα τιτλοφορήσουμε «συμβάντα» είτε προσπαθήσουμε να τα αγνοήσουμε, παραμένουν εφιαλτικά σφηνωμένα στο μυαλό που αναρωτιέται: - Τι ήμασταν, πού είμαστε τώρα, τι μας περιμένει αύριο, όταν η υπόσχεση ενός τέλους της μιζέριας και της αβεβαιότητας δεν πείθει ούτε αυτούς που την εξαγγέλλουν;
 Εκτός και αν θεωρούν ότι η επιθυμία τους για την υπό επαχθείς όρους εξουσία ενδιαφέρει έναν ολόκληρο λαό, που όμως δεν διψά σαν κι αυτούς για εξουσία, αλλά μόνο για μια σταγόνα παρηγοριάς στο γενικό πλάνο απαξίωσης που έχει μπει ερήμην του η ζωή του. Που δεν θέλει να του διαμερίσουν κι άλλο τα ιμάτια, να του διαμελίσουν τη σκέψη, την επιθυμία, την ελπίδα.
 Ο Σεφέρης μιλούσε για τα σπίτια που του στέρησαν «πολέμοι, χαλασμοί, ξενιτεμοί». Ξενιτεμένοι στον τόπο μας ζούμε σήμερα έναν πόλεμο διαφορετικό από αυτόν που ξεσκίζει άλλους -επικίνδυνα κοντινούς- τόπους.
 Αυτοί που μας επιτίθενται παραμένουν αόρατοι ή μάλλον φορούν στολές παραλλαγής που τους επιτρέπουν να δηλώνουν «εταίροι», φίλοι που (για να θυμηθούμε το «Τιμωρία και επιτήρηση» του Φουκό) μας τιμωρούν –για το καλό μας- και μας επιτηρούν μέχρι τελικής πτώσεως.
 Οι φίλοι αυτοί θέλουν ή, πιο σωστά, επιτάσσουν το καλό μας μέσα από διαρθρωτικές αλλαγές που εξαρθρώνουν, μεταρρυθμίσεις που παίρνουν όλο και πιο πολύ τη μορφή του καταιγισμού.
 Αλλά ο πιο αριστοτεχνικός χειρισμός τους είναι ότι προσπαθούν να μας κάνουν να νιώθουμε πως αυτοί που κάνουν ό,τι κάνουν είναι όχι αυτοί αλλά εμείς. Εμείς, έτσι μας λένε, ξεκινήσαμε από τη συρρίκνωση του «υπερτροφικού» δημόσιου τομέα.
 Εμείς συνεχίζουμε με τη συρρίκνωση του ιδιωτικού, που κατά κυριολεξία λιώνει, κονιορτοποιείται κάτω από το βάρος μιας απίστευτης φορολόγησης.
 Εμείς απαγορεύουμε στον συνταξιούχο να έχει εργασία είτε έργο, εμείς εξαναγκάσαμε τα νιάτα που είχαμε αναστήσει με καημό και έξοδα σε ανεργία ή εξορία.
 Εμείς κάνουμε τους πλειστηριασμούς μέσα από τις τράπεζες και θα τους πολλαπλασιάσουμε πολύ σύντομα και μέσα από τις εφορίες.
 Σκοτώνοντας ακόμα περισσότερο το κάποτε ανθηρό οικοδομικό κύκλωμα, κάνοντας τους Ελληνες άθλιους ενοικιαστές στα σπίτια που ήταν κάποτε δικά τους. Λεηλατώντας μετά τη δημόσια περιουσία της πατρίδας μας και την ιδιωτική.
 Ο Ελύτης είχε πει στο «Αξιον εστί» ότι οι εχθροί μας πάτησαν ξανά και ξανά αυτό το χώμα ντυμένοι φίλοι. Σήμερα κάνουν το ίδιο πανταχού παρόντες και αόρατοι. Κρυμμένοι σοφά πίσω από Ελληνες που δέχονται να είναι το προσωπείο και το εργαλείο τους.
 Λέει ακόμα ο ποιητής πως το χώμα δεν έδεσε με το πόδι τους. Μακάρι.      [Πηγή: efsyn]

Αποκάλυψη: Οι βασικοί μάρτυρες κατηγορίας (και) στο σκάνδαλο Novartis...

 Αποκαλύπτω σήμερα τους 4 βασικούς μάρτυρες κατηγορίας τόσο για το τερατώδες σκάνδαλο της Novartis, όσο και για όλα τα σκάνδαλα που έγιναν και θα γίνουν (με μοναδικό θύμα τον ελληνικό λαό), για να τους μηνύσει ο Σαμαράς και για να τους κάνει ντα ο Σαλμάς...

 1ος Μάρτυρας: Παναγιώτης Πικραμμένος
 Απίστευτη η "ομολογία" του Κου Πικραμμένου, δείτε την Ε Δ Ω 

 2ος Μάρτυρας: Με απίστευτη "ορμή" και "πάθος" ξεσκεπάζει τους "κλέφτες" και τους "ψεύτες"...
 Αν κάποιοι πιστεύουν ότι σήμερα τους υπηρετεί (τους κλέφτες και τους ψεύτες), τότε σίγουρα δεν έχουν σώας τας φρένας... Ο "Μάρτυρας" αυτός γνωστός στο FBOui με το κωδικό όνομα "Το πουλάκι πριτς", επίτηδες μπήκε στην "ομάδα των κλεφτών και των ψευτών" για να "συλλέξει" στοιχεία...
 Θαυμάστε τον ... Ε Δ Ω 

3ος Μάρτυρας: Η φωλιά των "ίδιων"
 Ο "Μάρτυρας αυτός" δεν είναι ένα φυσικό πρόσωπο, αλλά μια ολόκληρη "οργάνωση" που με τις πράξεις της και τις παραλήψεις της, εξαθλίωσε τον ελληνικό λαό... Σήμερα έχει το θράσος να "απειλεί" μάρτυρες και θύματα... Αηδιάστε ... Ε Δ Ω 

4ος Μάρτυρας: Γεώργιος Σουρής
 Τι δεν καταλαβαίνετε;;; ... Ε Δ Ω 

 Τώρα που βρέθηκαν οι "βασικοί μάρτυρες" περιμένω από τους "φερόμενους ως αρπάχτρες" να πράξουν τα δέοντα...
 Ειδικά τον 3ο Μάρτυρα θα πρέπει να τον αναλάβει ο Βενιζέλος που έχει εξειδίκευση στις "βάρβαρες προσβολές" κατά των θεσμών του κράτους (Ο εμπνευστής του νόμου περί "ανευθυνότητας" των υπευθύνων).
 Μετά να τον πλακώσουν στις μηνύσεις ο Σαμαράς και ο Λοβέρδος και όταν "εξαντληθεί" να τον δώσουν στον Μάριο Σαλμά να τον κάνει σκόνη...
"Δυστυχία σου Ελλάς, με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα, τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα...!!!!!!!"
                                                                                                                               [Κ.Φ.]

Θα έπινε ο Σωκράτης σήμερα το κώνειο;

 Η έννοια της πολιτικής ανυπακοής ολοένα κερδίζει έδαφος εντός της Αριστεράς. Ηδη από το καλοκαίρι, το DiEM25 του Γιάνη Βαρουφάκη προάγει τη στρατηγική της «δημιουργικής ανυπακοής» στις πολιτικές που υπονομεύουν «μια βιώσιμη Ε.Ε.». Ταυτόχρονα, η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου, παρουσία του Ζαν-Λικ Μελανσόν στην Αθήνα, κυκλοφόρησε το Εγχειρίδιο της Ανυπακοής όπου, μεταξύ άλλων, επισημαίνει: «Πολλές φορές, για να διεκδικήσεις δικαιοσύνη, χρειάζεται να παραβιάσεις το νόμο».

 Παρομοίως, η ΛΑ.Ε., μαζί με την Πλεύση Ελευθερίας, υποστηρίζει ποικίλες δράσεις ανυπακοής, ιδίως στην κρίσιμη υπόθεση των πλειστηριασμών, όπου πρωτοστατεί το κίνημα «Δεν Πληρώνω». Το ζήτημα έχει εκλάβει τέτοιες διαστάσεις ώστε παραμονές Χριστουγέννων, η κυβέρνηση ψήφισε τροπολογία για την αυτεπάγγελτη δίωξη όσων παρεμποδίζουν τους πλειστηριασμούς, προκαλώντας τις καταγγελίες της Διεθνούς Αμνηστίας.

 Όμως, τι είναι η πολιτική ανυπακοή και γιατί προάγεται σήμερα ως κεντρική στρατηγική αντίστασης κατά της τρόικας; Στη βασική μορφή της, η ανυπακοή είναι μια δημόσια πράξη παραβίασης μέτρων/νόμων που θεωρούνται κατάφωρα άδικοι ή παράλογοι. Αν λ.χ. ένας πολίτης θεωρεί ανήθικο τα μέτρα της τρόικας να στερούν το ηλεκτρικό ρεύμα σε άτομα που χρειάζονται θέρμανση ή στήριξη μηχανήματος οξυγόνου, τότε ακόμη και σύμφωνα με την κλασική και φιλελεύθερη πολιτική θεωρία δικαιούται να τα παραβιάσει.

 Από την Αντιγόνη του Σοφοκλή, που αθέτησε την εντολή του Κρέοντα να αφήσει άταφο τον αδελφό της, μέχρι τον χριστιανό ουμανιστή και νομπελίστα αρχηγό των Μαύρων στις ΗΠΑ, Μάρτιν Λούθερ Κινγκ τζούνιορ, η ανυπακοή θεωρείται χρέος διότι υπάρχουν αρχές υπεράνω του νόμου που ο πολίτης οφείλει να σέβεται και να υπηρετεί. Ετσι, αν ένας νόμος παραβιάζει το Σύνταγμα, τα ανθρώπινα δικαιώματα ή τις θεμελιακές αρχές της ηθικής και της δικαιοσύνης, τότε οι πολίτες έχουν κάθε λόγο να τον αθετούν - αρκεί να το πράττουν δημόσια (αφού δεν είναι κοινοί εγκληματίες).

 Από την πρώτη μέρα εφαρμογής τους τον Μάιο του 2010, η Αριστερά κατήγγειλε τα μνημόνια ως άδικα, παράλογα, αντισυνταγματικά και αντίθετα προς τα ανθρώπινα δικαιώματα. Με τα ακραία επίπεδα ανεργίας, φτώχειας και μετανάστευσης που επέφεραν, τα καταδίκασε ως υπαίτια μιας «ανθρωπιστικής κρίσης» που, παρά την οριακή άμβλυνσή της, συνεχίζει και σήμερα να πλήττει χιλιάδες πολίτες. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον ΔΕΔΔΗΕ, στο πρώτο δεκάμηνο του 2017 η ΔΕΗ έκοψε το ρεύμα σε 204.000 καταναλωτές, εκ των οποίων μόνο οι 159.000 το είδαν να επανασυνδέεται κατόπι διακανονισμού χρεών, ενώ οι υπόλοιποι 45.000, μαζί με χιλιάδες άλλους από προηγούμενες χρονιές, πέρασαν τα Χριστούγεννα στο σκοτάδι.

 Παρ' όλα αυτά, η καταδίκη των μνημονίων από την Αριστερά εστιάστηκε κυρίως στον οικονομικό ανορθολογισμό τους, ιδίως στην αδυναμία τους να πετύχουν τους μακροοικονομικούς στόχους τους, υποβαθμίζοντας έτσι συχνά την ηθική και κοινωνική τους διάσταση. Ωστόσο, το πρόβλημα των μνημονίων (όπως και των μεταμνημονιακών «προγραμμάτων») δεν είναι τόσο «αν βγαίνουν» ή όχι, αλλά αν πρέπει -δεδομένης της καταστροφής που προκαλούν- να γίνονται ανεκτά και να υποβοηθούνται από την κοινωνία ώστε στο τέλος να φαίνεται πως «βγαίνουν».

 Η μετάβαση προς την ανυπακοή σηματοδοτεί ακριβώς την αλλαγή έμφασης από μια πρωτίστως οικονομική σε μια πρωτίστως κοινωνική αντίσταση στα μνημόνια (με τις δύο στρατηγικές, βεβαίως, πάντοτε να συνυπάρχουν).

 Υπάρχει, φυσικά, ένας πασίγνωστος αντίλογος κατά της ανυπακοής. Σύμφωνα με τους κρατιστές και τους συντηρητικούς θιασώτες του θετικού δικαίου, οι πολίτες οφείλουν να υπακούουν σε όλους τους νόμους, ασχέτως αν συμφωνούν ή διαφωνούν με αυτούς. Προσφιλές παράδειγμά τους είναι ο Σωκράτης, που αρνήθηκε να δραπετεύσει από τη φυλακή, παρ' όλο που θεωρούσε άδικη την καταδίκη του σε θάνατο. Ωστόσο, θα ήταν σφάλμα να νομίζει κανείς ότι ένας ακραιφνής δημοκράτης όπως ο Σωκράτης μπορεί ποτέ να διακήρυττε την τυφλή υπακοή.

 Όπως εξηγεί στον Κρίτωνα, κύριος λόγος της συμμόρφωσής του προς τους νόμους και τις συμβάσεις της Αθήνας ήταν ότι «δεν τα παραδέχτηκε με τη βία αυτά ούτε εξαπατήθηκε ούτε εξαναγκάστηκε να αποφασίσει βιαστικά». Στη σημερινή Ελλάδα όμως, το καθεστώς των μνημονίων και των έως τώρα άγνωστων μεταμνημονιακών «προγραμμάτων» επιβλήθηκε κατόπιν συστηματικής παραπλάνησης του λαού, ακραίων εκβιασμών και, πάντα, με αξιοζήλευτη βιασύνη.

 Γι’ αυτό, ακόμη και ο νομοταγής Σωκράτης δεν θα συμμορφωνόταν ποτέ με τους αυταρχικούς νόμους της τρόικας. Η στρατηγική ανυπακοής που διακηρύσσει σήμερα η Αριστερά δεν είναι παρά η υλοποίηση αυτής της στάσης, για την προστασία της δημοκρατίας και των κοινωνικών στρωμάτων που εξαθλίωσε η κρίση. Το καίριο ερώτημα όμως είναι: θα υποστηρίξει η κοινωνία αυτή τη στάση;

* Συντάκτης: Αλέξανδρος Καζαμίας, επίκουρος καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Κόβεντρι                                                        [Πηγή: efsyn]

Έρευνα: Φτωχοί μου Millennials

  

 Λιγότερα χρήματα, χειρότερη εργασία; Ποιο είναι το μέλλον για την γενιά 17 με 35;
 Γεννήθηκαν από το 1982 μέχρι το 2000. Έχουν καλύτερη εκπαίδευση από τους γονείς τους, όμως δεν προβλέπεται να έχουν ούτε καλύτερες δουλειές, ούτε περισσότερα χρήματα από όσα είχαν εκείνοι στην ηλικία τους. Αυτά είναι τα ευρήματα της έρευνας που πραγματοποίησε η ελβετική τράπεζα Credit Suisse με βάση εκτίμηση της αμερικανικής στατιστικής υπηρεσίας.
 Η οικονομική ευελιξία των millennials περιορίζεται σε σχέση με το εισόδημα, την ιδιοκτησία και άλλες διαστάσεις που αφορούν την ευημερία, αναφέρει η έκθεση. Περιορίζεται επίσης και από τα κριτήρια του δανεισμού –που σήμερα είναι αυστηρότερα σε σχέση με την εποχή των γονιών τους-  ενώ οι τιμές των σπιτιών ολοένα και αυξάνονται. Στον τομέα των συντάξεων, αν τα πράγματα συνεχίσουν όπως έχουν, οι millennials φυσικά θα έχουν και πάλι λιγότερα από τους γονείς τους. Δεν τη λες τυχερή γενιά.
 Σε άλλα σημεία, η έκθεση εστιάζει στην οικονομική ανισότητα σε παγκόσμιο επίπεδο, που ολοένα και αυξάνεται και επισημαίνει πως αν και ο παγκόσμιος πλούτος αυξήθηκε κατά 6,4% το προηγούμενο έτος -και τώρα ανέρχεται σε 280 τρισεκατομ. δολάρια- ωστόσο είναι υπερβολικά συγκεντρωμένος στους λίγους. Σήμερα 36 εκατομ. εκατομμυριούχοι (ποσοστό μικρότερο από το 1% του ενήλικα πληθυσμού) κατέχει το 46% του παγκόσμιου ιδιωτικού πλούτου. Παράλληλα, το 70% των ενηλίκων, έχουν περιουσιακά στοιχεία αξίας μικρότερης των 10.000 δολ. (που αντιστοιχεί σε μόλις 2,7% του παγκόσμιου πλούτου).
 Ξεφεύγει κανείς από την μοίρα των Millennials; Σύμφωνα με την έκθεση, εκείνοι που εργάζονται σε τομείς όπως τα χρηματοοικονομικά και η τεχνολογία, έχουν περισσότερες πιθανότητες να έχουν μια καλύτερη ζωή.          [Πηγή: www.doctv.gr]

 Σχόλιο: ..."Καλύτερη εκπαίδευση, λιγότερα χρήματα, χειρότερη εργασία"... Ήταν απαραίτητη η "έρευνα" μιας ελβετικής τράπεζας για να δείξει τον "πανάρχαιο" φαύλο κύκλο;; Αυτά τα ευρήματα αφορούν μόνο αυτή τη γενιά ή όλες;;;
 Δυστυχώς αυτή η "κατάσταση" είναι πάγια και δεν είναι το αποτέλεσμα "ακραίων φυσικών φαινομένων"...
 Υποψιάζομαι ότι η "ελβετική τράπεζα" δεν μπήκε στα έξοδα να κάνει κάποια έρευνα, αλλά αντέγραψε κατευθείαν μία παλιότερη... Αυτή  Ε Δ Ω 
 Κι όσοι κομπιάζουν να καταπιούν τα αυτονόητα κι ονειρεύονται "καλύτερη ζωή" και "ανάπτυξη" ας την θαυμάσουν  Ε Δ Ω  .... 
 Γιατί η "ανάπτυξη" καλπάζει και ταξιδεύει "ηλεκτρονικά" στις μέρες μας... Διαλέξτε "κλουβί"...
 "Ερευνάτε τας γραφάς"...                                                                            [Κ.Φ.]

Τους... κλέβουν κατά λάθος

 Ένα «λάθος» που στερεί έως και 250 ευρώ μηνιαίως από τους συνταξιούχους που λαμβάνουν επικουρική σύνταξη.
 Μία λογιστική «αρρυθμία» που λειτουργεί ώστε να «αβγατίζουν» τα χρήματα του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης & Εφάπαξ Παροχών (ΕΤΕΑΕΠ) και να καταπραΰνονται οι αδηφάγες ορέξεις των δανειστών μας…
 Ένα «λάθος» που προστίθεται στα «λάθη» των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων που με αυτόν το τρόπο περνούσαν τον σκόπελο των αξιολογήσεων. Ομως τα βάρη προστίθενται όχι μόνο στα συνήθη υποζύγια αλλά και στην πραγματική οικονομία.
 Είναι δεδομένο ότι όλα τα χρήματα των συνταξιούχων ξοδεύονται για βασικές καταναλωτικές τους ανάγκες και ως εκ τούτου δημιουργούν τζίρο στα ανοιχτά καταστήματα.
 Ένα τέτοιο «λάθος» επί υπουργίας Κουτρουμάνη (που το συνέχισε ο κ. Βρούτσης) εξαναγκάζει τώρα την κυβέρνηση να δώσει πίσω σε περίπου 1 εκατ. συνταξιούχους όσα παρατύπως παρακρατούσε ως εισφορές υγειονομικής περίθαλψης…
 Τώρα τα θύματα των βολικών κυβερνητικών «λαθών» υπολογίζονται σε περίπου 650.000. Τι είναι όμως αυτό;
 Ουσιαστικά ο επανυπολογισμός που ορίζει ο νόμος Κατρούγκαλου στις επικουρικές συντάξεις (0,45% για κάθε έτος ασφάλισης) έγινε μεν, αλλά προστέθηκε χωρίς να υπάρχει καμία διάταξη νόμου και μόνο στους συνταξιούχους του πρώην ΙΚΑ-ΤΕΑΜ, ένα «παράνομο χαράτσι» της τάξης του +50%.
 Έτσι οι συντάξεις:
Των 600 ευρώ (έπρεπε να φτάσουν στα 350 ευρώ), μειώθηκαν στα 150 ευρώ.
Των 400 ευρώ (έπρεπε να φτάσουν στα 200 ευρώ), μειώθηκαν στα 100 ευρώ.
Των 200 ευρώ (έπρεπε να φτάσουν στα 100 ευρώ), μειώθηκαν στα 50 ευρώ.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Μετά τη θέση σε ισχύ, τον Μάιο του 2016, του νόμου Κατρούγκαλου (Ν. 4387/16), τα επικουρικά Ταμεία εντάχθηκαν στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης & Εφάπαξ Παροχών (ΕΤΕΑΕΠ).
 Με τον ίδιο νόμο εξισώθηκαν οι διατάξεις για τις ασφαλιστικές εισφορές, ενώ το ποσοστό αναπλήρωσης για όλα τα επικουρικά Ταμεία μειώνεται στο 0,45% ανά έτος ασφάλισης. Με τον ίδιο νόμο αναπροσαρμόστηκαν και οι ήδη καταβαλλόμενες συντάξεις.
 Τον Οκτώβριο του 2016 ολοκληρώθηκε ο επανυπολογισμός όλων (1.249.471) των επικουρικών συντάξεων. Κατά τον επανυπολογισμό αυτόν, προέκυψαν διαφορές αρνητικές και ορισμένες θετικές.
 Για τις συντάξεις πάνω από τα 1.300 ευρώ (άθροισμα κύριας και επικουρικής), όπου υπήρξαν αρνητικές διαφορές, αυτές μειώθηκαν, ενώ όταν οι διαφορές ήταν θετικές, οι συντάξεις αυτές προσαυξήθηκαν.
 Για τις συντάξεις κάτω των 1.300 ευρώ (άθροισμα κύριας και επικουρικής) οι διαφορές που προέκυψαν παρέμεναν (προσωρινά έως το 2018) ως προσωπικές διαφορές.
 Εκεί που υφίσταται το πρόβλημα είναι στις επικουρικές συντάξεις του ΕΤΕΑΜ (πρώην ΙΚΑ-ΤΕΑΜ). Ολως τυχαίως πρόκειται για το 52% των συνταξιούχων.
 Το ΕΤΕΑΜ είναι από τα πιο εύρωστα οικονομικά Ταμεία. Η ασφαλιστική σχέση είναι: 1.800.000 ασφαλισμένοι προς 650.000 συνταξιούχους, όταν σε άλλα επικουρικά Ταμεία η σχέση αυτή πλησιάζει το 1 προς 1 ή οι συνταξιούχοι υπερβαίνουν τους ασφαλισμένους.
Προφανείς οι λόγοι

Πάνω: Το εκκαθαριστικό του κ. Κώστα Νικολάου. Κάτω: Το φυλλάδιο του υπουργείου Εργασίας

 Όπως καταγγέλλει ο Κώστας Νικολάου (συνταξιούχος ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και μέλος της διοικούσας επιτροπής του ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ), δεν έγινε καν επανυπολογισμός, ούτε ο νόμος εφαρμόστηκε.
«Οι περικοπές που προέκυψαν είναι οριζόντιες, αυθαίρετες και κατά το δοκούν. Άσχετες με τα προβλεπόμενα του νόμου, και ακόμα σήμερα δεν γνωρίζουμε πώς και από πού προέκυψαν αυτές οι μειώσεις», θα δηλώσει σχετικά στην «Εφ.Συν.».
 Σύμφωνα με τον ίδιο, οι λόγοι είναι προφανείς. «Με τον τρόπο αυτόν αποτράπηκε η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος και δεν έγιναν νέες οριζόντιες περικοπές, όπως καυχώνται οι του υπουργείου Εργασίας. Δηλαδή, σώζουν τις μισές συντάξεις σε βάρος των άλλων μισών. Χάριν της εικόνας, δηλαδή, και για σώσουν το δικό τους προφίλ, αυθαιρετούν, παρανομούν σε βάρος 648.220 συνταξιούχων», αναφέρει χαρακτηριστικά.
 Ο κ. Νικολάου με επιστολή του έχει ήδη ενημερώσει τόσο τον πρωθυπουργό Αλ. Τσίπρα όσο και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Π. Παυλόπουλο. Μέχρι τώρα άπαντες κωφεύουν (αφού μάλλον βολεύει τους προϋπολογισμούς).
 Ωστόσο το «λάθος» είναι προφανές. Μάλιστα το ίδιο το ενημερωτικό φυλλάδιο του υπουργείου Εργασίας για τον νόμο Κατρούγκαλου επιβεβαιώνει τα καταγγελλόμενα…
 Ο κ. Νικολάου μάς έδωσε το δικό του εκκαθαριστικό και επιβεβαιώνεται αυτό το οποίο έχει συμβεί.   Ουδείς εκ των υπευθύνων έχει αντιδράσει... [Πηγή: efsyn]

Σχόλιο: 1. Είναι προφανές ότι δεν κλέβουν κατά λάθος, αλλά επίτηδες... 2. Θα συνεχίσουν να κλέβουν γιατί αυτό προβλέπεται από το "Σύνταγμα"... Στο "Σύνταγμα" αναφέρεται ρητά και κατηγορηματικά (από αρχαιοτάτων χρόνων) ότι δικαιώματα έχουν μόνο τα ¨αυτοδιοίκητα"... ΕΔΩ 
και ..3. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ......... Ε Δ Ω 
και... 4. Καληνύχτα Ελλάδα... Ε Δ Ω 

"Ιδιώτες επενδυτές" και "Ανάπτυξη"

 Τη λίστα με τους 6.225 μεγαλοοφειλέτες του Δημοσίου, με οφειλές πάνω από 150.000 ευρώ, έδωσε στη δημοσιότητα η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ).
 Η σχετική λίστα αναρτήθηκε TAXIS και είναι επικαιροποιημένη με βάση τα στοιχεία έως και τις 9 Αυγούστου 2017. Όπως αναφέρεται, δεν περιλαμβάνονται οφειλές οι οποίες έχουν υπαχθεί σε διευκόλυνση τμηματικής καταβολής ή σε νομοθετική ρύθμιση τμηματικής καταβολής, οι οφειλές για την καταβολή των οποίων έχει διαταχθεί αναστολή με δικαστική απόφαση σύμφωνα με τα οριζόμενα στο αρθ.3 ΠΟΛ 1185/2011, οι οφειλές υπό δικαστική αμφισβήτηση καθώς και οι οφειλές αποβιωσάντων και πτωχών.και δεν συμπεριλαμβάνονται σε αυτήν οφειλές που έχουν υπαχθεί στη ρύθμιση τμηματικής καταβολής.

Δείτε ΕΔΩ τη σχετική λίστα.

 Σημειώνεται ότι -σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της ΑΑΔΕ- τον φετινό Ιούλιο είχαμε έκρηξη απλήρωτων φόρων, με τις οφειλές που δεν πληρώθηκαν να φτάνουν τα 2 δισ. ευρώ. Πλέον, τα ληξιπρόθεσμα χρέη ιδιωτών και επιχειρήσεων ξεπερνούν τα 97 δισ. ευρώ.
[Πηγή: efsyn]

Σχόλιο: ... Ιδιώτης: (αντιδάνειο εκ παραφθοράς) άτομο με σοβαρή διανοητική καθυστέρηση
 Η ανάπτυξη των "ιδιωτών": (Κατευθείαν απ' την παραγωγή στην κατανάλωση χωρίς παραφθορές) ... Το "σταθερό και συνεχώς επαναλαμβανόμενο" μοτίβο (ατέλειωτες λίστες ληστών, φοροκλεφτών, μπαταχτσήδων, "παρθένων επενδυτών" και λοιπών "λουλουδιών - επενδυτών", που "οι αριστεροδέξιες αρχές" δεν έχουν προκάμει να τους "πατάξουν" ), λόγω σοβαρής διανοητικής καθυστέρησης, όπως προκύπτει και από τα παραπάνω..., εγγυάται και "σταθερό αναπτυξιακό" αποτέλεσμα που είναι: Πετσόκομμα μισθών και συντάξεων για "τελευταία ..15η, 16η, κ.ο.κ..... φορά"... Καλή πρόοδο....